PG 28, col. 5
PR/EFATIO.
lnnato prolis amore factum plerumque, ut mediocris facultatis homines ac, rusticani in divitum
principumque domos filios submitterent : et facile sibi eorum jacturam ferendam putabant, dum
’ ad pinguiorem illi fortunam ceu ex transverso et invita natura accederent. ldipsum dolo consimili
ab innumeris pene, nec ingenio minus quam astate disparibus, admissum deprehendimus, quicum
nec fama valerent, nec suapte opera nomen sibi parere posse confiderent, mutuato Athanasii no-
mine, aliquam sperabant scriptis suis adjici dignitatem. Hinc evenit, utgtot tantaque opera Atha-
nasium ementiantur. Neque tamen hazc una fuit tam immanis accessionis causa: nam multa quo-
que, olim ἀδὲσποτα, cum in librariorum manus incidissent, pari ipsorum temeritate, eidem ascripta
fuere. Hujusmodi ausus, quanti quanti fuerint, ferendi fortasse erant, si viri solum ingenio atque
arte scribendipreediti suos fetus Athanasio commodassent '. at contra accidit ut plerumque impe-
ritorum hominum et insulsorum nugis male auctus sit tam peritus artifex. llinc germana naeniis
intermista foedataque in prius editis conspicimus. Hinc inepta illa et dupoaatdvuou, prodeunt, Liber
De definitionibus, Historia imaginis Ben/tensis; quin illam memoramus illelchz'sedeci historiam.
γέλοιοῇη sane, ni fortasse malis fastidiumquam risumilla moveri Ἰ Nec audiendus ille nuperus, qui
non diu hoc Opus Athanasio asserere nitebatur. An Melchisedecum hujusmolii depingat Athana-
sius ;_ qui post exactum in saltibus septennii otium sponte loricatus prodit, pelle instar testudinis
occa‘llente, vulturinis unguibus, corpore pilis ita horrente, ut ursum diceres? Nimirum, ut ait
Tullius (a), ⁸Ηοε vilia cumulata est eruditissima illa ercerum natio : itaque quod vim hujus mali
ᾂνεεειήοη vident, ne nomen quidem ei υιῖιό imposuerunt. Ut enim quazrasfouniz‘a, quomodoflGrmci
ineptum appellentmon reper—iuAddiderim ne apud Latinos quidem vocem hujusmodi nugis dignam
I‘CDGI‘II'I.
illailsullamen, quantavis φλυαρίᾳ conspergantur, id conficitur; ut cum Athanasio plura quam aliis
Patribus spuria ascripta fuerint, palam videatur ille majore quam caeteros eruditionis et doctrinas
fama fuisse et quidem apud peritos juxta atque imperitos; quando inter multa quae nauci et nihili
sunt, non spernenda alia comparent, neque talia de quibus sit Athanasio erubescendum. Erubes-
ccndum iis erat potius, qui fictam submisere prolem : nam asque illiberale est sua aliis se dignio-
ribus ascribere, atq-ue labore alieno parta in se transmovere. Sed_er_u_nt fortasse qui litem movéant:
Quid igitur, aient, illo quas tute luce—indigna arbitrare, non exegisti? quid tam multa ejus generis
hactenus ignota e tenebris eruisti? Verum presto est quod respondeatur : ut nostrum fuit dubia
et spuria a germanis secernere, haud ita licuit nobis ea resecare. Inter spuria recensemus, quia eo
videntur certis de causis ablegata oportere : erunt fortassis quibus alia sit opinio, qui facultatem
judicii ea de re ferendi praereptam sibi fuisse indigne ferrent. Ad haec, quamplurimis eruditione
praeclaris hominibus obtemperamus, qui quas nomen Athanasii prmferunt, omnia volunt publici
esse juris, aiuntque nulla eorum carere suo fructu. Quamobrem si quibus horum lectio displiceat,
ea uullo dispendio missa faciant, nec invideant iis quibus lustrare omnia et in singulis judicium
exercere animus est.
A quibus autem isthaac tam multa sint elaborata,quis tam lynceus quis perspicere queat? Unum
scimus, jam fere a tempore usque Athanasii cmpisse nonullos sua Athanasii nomine insignire :
scimus, jam iere a tempore us ue Atnanasu cmpisse nonuuos sua Atnanasn nomine insngnire :
sequentibus exinde aetatibus fraudem ceu fluxu quodam ubique pervagatam esse, et postremo ad
Latinos ex Graecia dimanasse. Hisce omnibus mirum in modum, sed damno suo uti diximus, auc-
tus est sanctus Doctor. Pauca tamen sunt, quas auctorum nomina i_n quibusdam codicibus praefe-
rant, ut cuique videre est in hujusce tomi decursu. Etatem vero singulorum quantum in' nobis
situm fuit assignavimus. Ad ea quas in prius editis exstant,permulta nos ex tenebris eruta, ut mox
dicebamus, adjecimus : supellectilem sane variam, pretio atque utilitate disparem.
Quoniam autem non aeque conspicuis notis omnium νοθεία deprehenditur : sed quaedam eorum
non tam evidentia signa in utramvis partem referunt : alia vero vel ipso cultu atque conspectu
peregrina sese profitentur, Abinas in classes hunc tomum distribuere visum fuit. In priore, Atha-
nasii nomine dubia omnia edi curavimus. Et quidem id ultro fatemur, quod cuique monita nostra
legenti subodorari licebit; videlicet nos, etsiginter incerta isthaac reponamus, plerumque tamen
magis propendere in partem negandi :“maluisseque‘adhuc subjudice litem esse, quam-in pericu-
lum venire levius proferendi νοθὲίας judicii, Athanasioque suas forte lucubrationes'abjudicandi. In
posteriore ea collo—camus quae aperte _spuri_a sunt, non-aliquo servatoordine, sed ea quas in prius
editis primas tenebant ut fors‘obtulit', priora ferme reposuimus : alia ut argumenti ratio ferebat
una conjunximus. Nec tamen certa regula fuit : et quia—serius nonnulla accedebant, priorem in
(a) De oratore l. ιι.
Panos. Gn. XXVIII. ί
:37
lnnato prolis amore factum plerumque, ut mediocris facultatis homines ac, rusticani in divitum
principumque domos filios submitterent : et facile sibi eorum jacturam ferendam putabant, dum
’ ad pinguiorem illi fortunam ceu ex transverso et invita natura accederent. ldipsum dolo consimili
ab innumeris pene, nec ingenio minus quam astate disparibus, admissum deprehendimus, quicum
nec fama valerent, nec suapte opera nomen sibi parere posse confiderent, mutuato Athanasii no-
mine, aliquam sperabant scriptis suis adjici dignitatem. Hinc evenit, utgtot tantaque opera Atha-
nasium ementiantur. Neque tamen hazc una fuit tam immanis accessionis causa: nam multa quo-
que, olim ἀδὲσποτα, cum in librariorum manus incidissent, pari ipsorum temeritate, eidem ascripta
fuere. Hujusmodi ausus, quanti quanti fuerint, ferendi fortasse erant, si viri solum ingenio atque
arte scribendipreediti suos fetus Athanasio commodassent '. at contra accidit ut plerumque impe-
ritorum hominum et insulsorum nugis male auctus sit tam peritus artifex. llinc germana naeniis
intermista foedataque in prius editis conspicimus. Hinc inepta illa et dupoaatdvuou, prodeunt, Liber
De definitionibus, Historia imaginis Ben/tensis; quin illam memoramus illelchz'sedeci historiam.
γέλοιοῇη sane, ni fortasse malis fastidiumquam risumilla moveri Ἰ Nec audiendus ille nuperus, qui
non diu hoc Opus Athanasio asserere nitebatur. An Melchisedecum hujusmolii depingat Athana-
sius ;_ qui post exactum in saltibus septennii otium sponte loricatus prodit, pelle instar testudinis
occa‘llente, vulturinis unguibus, corpore pilis ita horrente, ut ursum diceres? Nimirum, ut ait
Tullius (a), ⁸Ηοε vilia cumulata est eruditissima illa ercerum natio : itaque quod vim hujus mali
ᾂνεεειήοη vident, ne nomen quidem ei υιῖιό imposuerunt. Ut enim quazrasfouniz‘a, quomodoflGrmci
ineptum appellentmon reper—iuAddiderim ne apud Latinos quidem vocem hujusmodi nugis dignam
I‘CDGI‘II'I.
illailsullamen, quantavis φλυαρίᾳ conspergantur, id conficitur; ut cum Athanasio plura quam aliis
Patribus spuria ascripta fuerint, palam videatur ille majore quam caeteros eruditionis et doctrinas
fama fuisse et quidem apud peritos juxta atque imperitos; quando inter multa quae nauci et nihili
sunt, non spernenda alia comparent, neque talia de quibus sit Athanasio erubescendum. Erubes-
ccndum iis erat potius, qui fictam submisere prolem : nam asque illiberale est sua aliis se dignio-
ribus ascribere, atq-ue labore alieno parta in se transmovere. Sed_er_u_nt fortasse qui litem movéant:
Quid igitur, aient, illo quas tute luce—indigna arbitrare, non exegisti? quid tam multa ejus generis
hactenus ignota e tenebris eruisti? Verum presto est quod respondeatur : ut nostrum fuit dubia
et spuria a germanis secernere, haud ita licuit nobis ea resecare. Inter spuria recensemus, quia eo
videntur certis de causis ablegata oportere : erunt fortassis quibus alia sit opinio, qui facultatem
judicii ea de re ferendi praereptam sibi fuisse indigne ferrent. Ad haec, quamplurimis eruditione
praeclaris hominibus obtemperamus, qui quas nomen Athanasii prmferunt, omnia volunt publici
esse juris, aiuntque nulla eorum carere suo fructu. Quamobrem si quibus horum lectio displiceat,
ea uullo dispendio missa faciant, nec invideant iis quibus lustrare omnia et in singulis judicium
exercere animus est.
A quibus autem isthaac tam multa sint elaborata,quis tam lynceus quis perspicere queat? Unum
scimus, jam fere a tempore usque Athanasii cmpisse nonullos sua Athanasii nomine insignire :
scimus, jam iere a tempore us ue Atnanasu cmpisse nonuuos sua Atnanasn nomine insngnire :
sequentibus exinde aetatibus fraudem ceu fluxu quodam ubique pervagatam esse, et postremo ad
Latinos ex Graecia dimanasse. Hisce omnibus mirum in modum, sed damno suo uti diximus, auc-
tus est sanctus Doctor. Pauca tamen sunt, quas auctorum nomina i_n quibusdam codicibus praefe-
rant, ut cuique videre est in hujusce tomi decursu. Etatem vero singulorum quantum in' nobis
situm fuit assignavimus. Ad ea quas in prius editis exstant,permulta nos ex tenebris eruta, ut mox
dicebamus, adjecimus : supellectilem sane variam, pretio atque utilitate disparem.
Quoniam autem non aeque conspicuis notis omnium νοθεία deprehenditur : sed quaedam eorum
non tam evidentia signa in utramvis partem referunt : alia vero vel ipso cultu atque conspectu
peregrina sese profitentur, Abinas in classes hunc tomum distribuere visum fuit. In priore, Atha-
nasii nomine dubia omnia edi curavimus. Et quidem id ultro fatemur, quod cuique monita nostra
legenti subodorari licebit; videlicet nos, etsiginter incerta isthaac reponamus, plerumque tamen
magis propendere in partem negandi :“maluisseque‘adhuc subjudice litem esse, quam-in pericu-
lum venire levius proferendi νοθὲίας judicii, Athanasioque suas forte lucubrationes'abjudicandi. In
posteriore ea collo—camus quae aperte _spuri_a sunt, non-aliquo servatoordine, sed ea quas in prius
editis primas tenebant ut fors‘obtulit', priora ferme reposuimus : alia ut argumenti ratio ferebat
una conjunximus. Nec tamen certa regula fuit : et quia—serius nonnulla accedebant, priorem in
(a) De oratore l. ιι.
Panos. Gn. XXVIII. ί
:37