PG 29, col. 505
γιστα δυναμένους ἑαυτῶν ποιησάμενοι, ἐκ πολλοῦ
τοῦ περιόντος τοῖς πράγμασι προσεφέροντο· αὐτοὶ
καὶ κατήγοροι, καὶ δικασταὶ, καὶ δήμιοι⁷ καί πάντα
ὄντες ὅσα ἐϐούλοντο, ὅτε, τῶν ἐπισκόπων τούς μὲν
ἐκϐάλλοντες, τοὺς δὲ ἐγκαθιστῶντες, τοῖς δὲ τὸν περὶ
τοῦ ζῇν ὲπικρεμὼντες (79)..) κίνδυνον⁷ ινὸτοὶ τὰς πό-
λεις ἐν ἆλλάλοις κατε⁷ ἐξουσίαν πολλὴν διελάγχανον '
καὶ δ μέν τις τῶν (Ἶ3) ἐν Συρίᾳ πόλεων ἐκπεσὼν,
τὴν Κωνσταντινούπολιν, ὡς ἐπὶ τυραννίδα, κατ-
έλαϐεν · αὐτὸς δὲ οὗτος ὁ ἄμαχος καὶ δεινὸς λογο-
γράφος (74) ἆθλον τῆς ἀσεϐείας τὴν Κύζικον ἀπ-
ήνέγκαςο · ὸεοσεῦίῳ δὲ μετὰ τοὺς ἐπὶ ταῖς ὰρῤήτοις
βλασφημίαις ἐλέγχους ἡ Ἐκκλησία Σάρδεων προ-
moon. Καὶ σιωπῶ Βιθυνοὺς, iul. Παφλαγόνας, καὶ
Κίλικας, καὶ πάντας ὅσους ἐν κύιιλῳ (75) φερό-
μενον τὸ κακὸν ἐπενείματο. Ποίας οὖν ἀπολογίας ἔτι
καιρὸς ἦν τάτε; Ἀλλ’⁷ οἶμαι.⁷ ’,ᾗδὲ ϐουλομένῳ δυ-
νατὸν ψεύσασθαι. ’Ὡττε παντὸς ἀληθέστερον, ὅτι τὸ
σχῆμα τοῦ λόγου μηχάνημι αὗτῴ πρὸς τὴν ἁπά-
την (76) ἐστίν. Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον. Ὀ δὲ,
μικρὸν προελθὼν, σκέψασθε οἶα γράφει. Οὐδὲ γὰρ
ἄχρηστον ἴσως πρὸς τῶν ἐλέγχων τῆς ἀσεϐείας ὀλίγα
του περὶ αυτὸν τύφου παραδηλῶσαι.
3. ΕΥΝ. Αἱτοῧμαι δὲ πρὸ πάντων ὑμᾶς, τούς τε
νῦν ἀκουσομένους καὶ τοὺς εἰς ὕστερον ἐντευξομέ-
νους, μὴ τῷ πλήθει διακρίνειν ἐθέλειν τῆς ἀληθείας
τὸ ψεῦδος, τῇ πλείονι μοίρᾳ τὸ κρεῖττον συνάπτον-
(7i) concilium illud cujus hoc |o_c9_fi_t mentio, stantia : qui cunt in thronum illius escendisset,
habitum fuit Constantinopoli anno 360.De eo an; primuspéleberrjgnum vocem_e_rnisit,_dicens τ Ρα-
tein nihil attinet dicere,ciimrquale fuerit,satis su- ter-“est impius, Filius pius, ille quidem tanquam
perque es verbis Basilii colliginpossit. Ejus memi. nullius cultor, serg-tanquam cultor Patris.
fiere multi gravesquerauctoresfiasilius ipsein suis Haec autem Eudoxii subtilitas’risiim movit audien-
Epistolis, Socrates lib. ii, cap. ti, Sos. lib‘ iv, tibus,utau_ctor est quomenus IV, cap.26.lfost
cap. 23 et 24. etc. Mor mss. aliquot δυναμένους illud, si; τὸν θρόνον αὒτής, sequitur vox quedam
δι’ ἑαυτῶν. Subinde editi αὐτοὶ καί. At particula καί ita detrita,ut eam, legere non potuerim. _ γ
deest in multis mss.” Δ. μ’ um ’“’(74) νὶέ οτιιᾱὶῑίεδὶῗηυε Ducaraus ex suo Regio co-
(Ἷῖ) Edill et nonnulli mss. ἐπικρεμαννύντες. Alii
quidaiii msslantiquiores éniapspciu'reclbidem mss.
εὶ ἀλλήλοις. Vocula ὲν in editisnon invenitur.
(73) Reg. secundus καὶ. Ιξῦδόξιος μὲν τῷν, e_tc. lio,quidogmastabil£re s_tudeb_¢_1t.$ed cum baecver-
Un‘deintefpresfl'nnc ea: urbibus Syri}? pulsusfi'u- δειςῇοξι leguntur neque in reliqnis mss. neque in
domins. Alii sex mss. cum utraque editione Ven. edit.Ven., ea expungere non dubitavimuerucaius
et Paris. ut in contextu, nomine Εὐδόξιος omisso. DEI! suis noctisjure’redqrguithposdamfi quibus§ar-
Quanquam autem nomen βρδόξιος llon_invenitfiur iii ν dica et Sardes,Cui_n_ dua sintcivjtates,ciinfi_indiin-
iis quos dixi codicibus, bis tamen in ora Regii tur tamen, et o_p_pidu_m unum efficiuntur._Sardica
quinti legitur. Facit quidem tot codicum auctori- igitur urbs est '_I_‘liraciaa mediterranea ὶ- Sedes vero,
tas,ut vii? existimem Eudoxium a Basilio nomina— s'eu Sardis Lydiaeest urbs, adlatus Tmoli montis
tum fuisse : sed mihi dubium non est, quinrde eo sita. Plura qui volet, notaui viri doctissimi legere
sermonem liabuerit.Postquam enim duas—Syriae. ur- poterit, Theosebiu§,utde_eo quoque aliquid dica-
bes Germaniciamet Antiochiamroccupavitjum de- inus, successerat Heortasio, quiapud qu‘omenuni
mum ad sedem Constantinopolitanam translatus lib. iv,cap.24,in concilioAGoustantinopolitano anni
cst.Lege Sgcratem lib. ii, cap.37 et 43.Hicrnotam 360 depositus fuisserdicitur.
quamdam Begiiquintiq ascribere-non pigebit. Ita Best. tertius oticnév κύκλῳ· . λ λ _
igitur legere'estin extrema pagina :‘oi'iro ἦν μὲν
’λγτιοχεὺξ , διεδέξατο δὲ τοι Μακεδόνων, ἀντ’ αὖλτοῦ
παρὰ ⁵Ῐί‹.ι)νᾶταιντίνι)υ ἐπίσκοπος Κωνσταντίνου πόλεως
ἀποκαταστήσας. ὃ εἰς τὸν οοο¹νον αὐτῆς... πρῶτος τὴν
ὰποκαταστήσας, ὃ εἰς τὸν ορο¹νον αὐτῆς... πρῶτος τὴν
Teretina“ ἀξρῖνεε φξυνθλννέγήσξξλό “ire? mea:
ὁ Hoc-7:63:51)“ μὲν ’ὡς irridebas δῆθεν αεϐόμένος, ὀ Si
ὡς σεϐόμενος ’τὸν Πατέρα. Hic erat Aniiochénus,
successit vero Macedonio : loco illius constitutus multo infra editio nostra καὶ τοὺς ὕστερον. Antiqui
cpiscopus Constantinopolis a Constantino [(‘on- duo libri εἰς ὕστερον.
τοῦ περιόντος τοῖς πράγμασι προσεφέροντο· αὐτοὶ
καὶ κατήγοροι, καὶ δικασταὶ, καὶ δήμιοι⁷ καί πάντα
ὄντες ὅσα ἐϐούλοντο, ὅτε, τῶν ἐπισκόπων τούς μὲν
ἐκϐάλλοντες, τοὺς δὲ ἐγκαθιστῶντες, τοῖς δὲ τὸν περὶ
τοῦ ζῇν ὲπικρεμὼντες (79)..) κίνδυνον⁷ ινὸτοὶ τὰς πό-
λεις ἐν ἆλλάλοις κατε⁷ ἐξουσίαν πολλὴν διελάγχανον '
καὶ δ μέν τις τῶν (Ἶ3) ἐν Συρίᾳ πόλεων ἐκπεσὼν,
τὴν Κωνσταντινούπολιν, ὡς ἐπὶ τυραννίδα, κατ-
έλαϐεν · αὐτὸς δὲ οὗτος ὁ ἄμαχος καὶ δεινὸς λογο-
γράφος (74) ἆθλον τῆς ἀσεϐείας τὴν Κύζικον ἀπ-
ήνέγκαςο · ὸεοσεῦίῳ δὲ μετὰ τοὺς ἐπὶ ταῖς ὰρῤήτοις
βλασφημίαις ἐλέγχους ἡ Ἐκκλησία Σάρδεων προ-
moon. Καὶ σιωπῶ Βιθυνοὺς, iul. Παφλαγόνας, καὶ
Κίλικας, καὶ πάντας ὅσους ἐν κύιιλῳ (75) φερό-
μενον τὸ κακὸν ἐπενείματο. Ποίας οὖν ἀπολογίας ἔτι
καιρὸς ἦν τάτε; Ἀλλ’⁷ οἶμαι.⁷ ’,ᾗδὲ ϐουλομένῳ δυ-
νατὸν ψεύσασθαι. ’Ὡττε παντὸς ἀληθέστερον, ὅτι τὸ
σχῆμα τοῦ λόγου μηχάνημι αὗτῴ πρὸς τὴν ἁπά-
την (76) ἐστίν. Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον. Ὀ δὲ,
μικρὸν προελθὼν, σκέψασθε οἶα γράφει. Οὐδὲ γὰρ
ἄχρηστον ἴσως πρὸς τῶν ἐλέγχων τῆς ἀσεϐείας ὀλίγα
του περὶ αυτὸν τύφου παραδηλῶσαι.
3. ΕΥΝ. Αἱτοῧμαι δὲ πρὸ πάντων ὑμᾶς, τούς τε
νῦν ἀκουσομένους καὶ τοὺς εἰς ὕστερον ἐντευξομέ-
νους, μὴ τῷ πλήθει διακρίνειν ἐθέλειν τῆς ἀληθείας
τὸ ψεῦδος, τῇ πλείονι μοίρᾳ τὸ κρεῖττον συνάπτον-
(7i) concilium illud cujus hoc |o_c9_fi_t mentio, stantia : qui cunt in thronum illius escendisset,
habitum fuit Constantinopoli anno 360.De eo an; primuspéleberrjgnum vocem_e_rnisit,_dicens τ Ρα-
tein nihil attinet dicere,ciimrquale fuerit,satis su- ter-“est impius, Filius pius, ille quidem tanquam
perque es verbis Basilii colliginpossit. Ejus memi. nullius cultor, serg-tanquam cultor Patris.
fiere multi gravesquerauctoresfiasilius ipsein suis Haec autem Eudoxii subtilitas’risiim movit audien-
Epistolis, Socrates lib. ii, cap. ti, Sos. lib‘ iv, tibus,utau_ctor est quomenus IV, cap.26.lfost
cap. 23 et 24. etc. Mor mss. aliquot δυναμένους illud, si; τὸν θρόνον αὒτής, sequitur vox quedam
δι’ ἑαυτῶν. Subinde editi αὐτοὶ καί. At particula καί ita detrita,ut eam, legere non potuerim. _ γ
deest in multis mss.” Δ. μ’ um ’“’(74) νὶέ οτιιᾱὶῑίεδὶῗηυε Ducaraus ex suo Regio co-
(Ἷῖ) Edill et nonnulli mss. ἐπικρεμαννύντες. Alii
quidaiii msslantiquiores éniapspciu'reclbidem mss.
εὶ ἀλλήλοις. Vocula ὲν in editisnon invenitur.
(73) Reg. secundus καὶ. Ιξῦδόξιος μὲν τῷν, e_tc. lio,quidogmastabil£re s_tudeb_¢_1t.$ed cum baecver-
Un‘deintefpresfl'nnc ea: urbibus Syri}? pulsusfi'u- δειςῇοξι leguntur neque in reliqnis mss. neque in
domins. Alii sex mss. cum utraque editione Ven. edit.Ven., ea expungere non dubitavimuerucaius
et Paris. ut in contextu, nomine Εὐδόξιος omisso. DEI! suis noctisjure’redqrguithposdamfi quibus§ar-
Quanquam autem nomen βρδόξιος llon_invenitfiur iii ν dica et Sardes,Cui_n_ dua sintcivjtates,ciinfi_indiin-
iis quos dixi codicibus, bis tamen in ora Regii tur tamen, et o_p_pidu_m unum efficiuntur._Sardica
quinti legitur. Facit quidem tot codicum auctori- igitur urbs est '_I_‘liraciaa mediterranea ὶ- Sedes vero,
tas,ut vii? existimem Eudoxium a Basilio nomina— s'eu Sardis Lydiaeest urbs, adlatus Tmoli montis
tum fuisse : sed mihi dubium non est, quinrde eo sita. Plura qui volet, notaui viri doctissimi legere
sermonem liabuerit.Postquam enim duas—Syriae. ur- poterit, Theosebiu§,utde_eo quoque aliquid dica-
bes Germaniciamet Antiochiamroccupavitjum de- inus, successerat Heortasio, quiapud qu‘omenuni
mum ad sedem Constantinopolitanam translatus lib. iv,cap.24,in concilioAGoustantinopolitano anni
cst.Lege Sgcratem lib. ii, cap.37 et 43.Hicrnotam 360 depositus fuisserdicitur.
quamdam Begiiquintiq ascribere-non pigebit. Ita Best. tertius oticnév κύκλῳ· . λ λ _
igitur legere'estin extrema pagina :‘oi'iro ἦν μὲν
’λγτιοχεὺξ , διεδέξατο δὲ τοι Μακεδόνων, ἀντ’ αὖλτοῦ
παρὰ ⁵Ῐί‹.ι)νᾶταιντίνι)υ ἐπίσκοπος Κωνσταντίνου πόλεως
ἀποκαταστήσας. ὃ εἰς τὸν οοο¹νον αὐτῆς... πρῶτος τὴν
ὰποκαταστήσας, ὃ εἰς τὸν ορο¹νον αὐτῆς... πρῶτος τὴν
Teretina“ ἀξρῖνεε φξυνθλννέγήσξξλό “ire? mea:
ὁ Hoc-7:63:51)“ μὲν ’ὡς irridebas δῆθεν αεϐόμένος, ὀ Si
ὡς σεϐόμενος ’τὸν Πατέρα. Hic erat Aniiochénus,
successit vero Macedonio : loco illius constitutus multo infra editio nostra καὶ τοὺς ὕστερον. Antiqui
cpiscopus Constantinopolis a Constantino [(‘on- duo libri εἰς ὕστερον.