PG 29, col. 516
ἂν ἐκεῖνο προ νοῦ δευτερου τὸ τῆς θεότητος ἔσχεν
ἀξίωμα,
ΒΑΣ, Τίνος οὗν ἕνεκεν (5) πᾶσαν αὖτοῦ ταύτην
παρεθέμην τὴν λέξας "lu καταφιινής ἡ ἀδολεσχία
τοῦ ἀνδρὸςῒ χρητιι σιτιρὰ πάντα τὸν λόγον, γενηται,
Εἰπὼν γὰρ αυτὸς ἒνιργὲς ὑπάρχειν ταῖς κοιναῖς
πάντων ἐννοίαις τὸ εἶναι Θεὸν ἀγέννητον (6), 61:0-
δείξεις τούτου κομίζειν ημῖν ἐπιχειρεῖ, παραπλήσιον
ποιιῦν, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν στχθερᾷ μεσημϐρίᾳ τοὺς
ἒῤῥωμένουςτὰς ὄψεις λόγῳ διδάσιειν βούλοιτο φανό-
ταιτον εἶναι τῶι κατ’ οᾶρσιλὸν ἀστέρων τὸν ἥλιον, Εἰ
δὲ ὁ τὰ τῇ αἰσθήσει γνώριμα λόγῳ δεικνὺς χατιγὲλσ-
στος, ὁ τὰ ταῖς κοιναῖς προλήψεσιν ὡμολογημένα( δι-
δάσκων πῶς air/1 τῆς ἴσης παραινοίη ὑπεύθυνοςς
Πολλῷ γὰρ δήπου ταῦτα uim διὰ τῆς ὄψεως ’ξαινομέ-
νιον τοτς σωφρονοῦσι πιστότερα. Ei μὲν οὖν ἦν τις ξι
κιτᾶ τῇς ἀληθείας τιύτης ἀναισχυντῶν, καὶ τὸν ἆγεν-
νητον ἢ παρ’ ἑαυτοῦ πιρ¹ ἑτέρου γεγεννῆσθςιι
διατεινόμενος, εἶχεν Ξίν τινι τυχὸν συγγνώμην ἡ μι-
ταιότης τῶν λεγομένων εἶ δὲ οὐδεὶς μέχοι σήμερον
οὕτε τῶν ἔξω τοῦλόγου τοῦ καθ’ ἡμᾶς. οὔτε τὼν ἒξ
iob-cie τῆν Ε’κκλησὶσις ἒπκνσισταίντων τῇ ἀληθείᾳ, εἷς
τοσοῦτον ἦλθεν ἀποπληξίας, ςῶστε διαμφισϐηττῖι (ὃς)
περὶ της ἀγεννησῖας τοῦ ἀγεννήτου τί κέρδος ἐκ
τῶν λόγων τούτων, οὔ arm/096:. ’Ἢ τῶν Ἀριστοτέλους
cavsa); ἡμῖν χαὶ Χρυσίππου συλλογισμῶν ἔδει πρὸς
ub μαθεῖν,ὅτιὸ ἁγέννητος οὗ γεγέννητλι (9), οὔτε
tit-3:6; ὑφ’ ἑαυτοῦ, οὔτε ὕφ’ ἐτέρου ; καὶ οὔτε πρεσϐύ-
τερος, οὕτε νεωτερος αὐτὸς ἔστιν ἑαυτοῦ ; Τί οὖν ιῦτῴ
ταῦτα βούλεται ; Δοκεῖ μοι ὁμοῦ μὲν τοῖς ἀκολούθοις
ὲγκσιλλωπίζεσθιι, ὡς δή πυκνός τις καὶ περιττὸς τῆν
διάνοιαν, xxi ὀξὺς μὲν ὑπιδέσθαι τὸ ἄτοπον, ὀξύτερος
δὲ διαλῦσαι το φωρκθὲν, καὶ διὰ τοῦτό suspenso“
τῇ τῶν λόγων στροφῆ, καὶ περὶ τὴν ἀπόδειξιν λε-
πτουργεῖν τοῦ μήτε ὑφ’ ἑαυτοῦ μήτε ὑφ’ ἐτέρου τὸν
ἀγέννητον γεγεννῆσθαι, ’Ἔπειτα μέντοι οὐδὲ Evr:th
τῆς ἑαυτοῦ τέχνης ἐπιλανθάνεται. ἆ)λ’ εν τῇ te».
ὁμολογουμένων διατριϐῇ, ὥσπερ στοιχεῖά τινα πρὸς
τοὺς ἑξῆς λόγους ἑαυτῷ παρεμϐάλλει. Οἶι γὰρ ἀργῶς
αὒτῶ ἐκεῖνο ἔχει, ὅτι δεῖ, (ατὰ ἀλήθειαν, τὸ ποιοίην
τοῦ γινομένου προϋπάρχειν, Ἀλλ’ ἵνα ἐν τοῖς περὶ
1⁵ἱοῦ λόγοις προδιωμολογημένον ἔχῃ, τὸ ὕστερον
προσγεγενῆςθαιτῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν, ἐῖπερ τὸ ποιοῦν
ἐστιτοῦ γινομένου πρεσϐύτερον τούτῳ δὲ ὡς ἐπό-
μενον λοὶϐῃ⁷ τὸ ἔκ μὴ ὄντων τὸν Υἱὸν γεγεννῆ-
σθσιι(ΙΟ)⁸ ⁷Α)λ”ὸ μὲν τῆς εἷς τὸν ι’ἱὸν ἀσεϐείας
ἔλεγχος ἐν τοῖς οἰιείοις τὸποις ἀιοσμεινάτω. Ἐγὼ δὲ
καὶ τὴν τοῦ ἀγεννήτου προσηγορίαν, κᾶν τὰ μετ-λιστα
se dissidere, alii aliam scripturam praeferentes;
qua; variatio et in ipsis libris impressis invenitur.
(8; Editi ὡς διαμφισϐητεῖν, At Vmss. non pauci
ὥστε. .
(9) Reg. tertius ἀγέννητος οὐ γεγένηται.
(10, Etiili τὸν Υίὸν γεγεννῆσθαι Filium genitum
esse. At mss plerique omnes γεγεῆσθαι. Mox Reg.
tertius cum Colb. τόποις ἂναμενέτω,
ἀξίωμα,
ΒΑΣ, Τίνος οὗν ἕνεκεν (5) πᾶσαν αὖτοῦ ταύτην
παρεθέμην τὴν λέξας "lu καταφιινής ἡ ἀδολεσχία
τοῦ ἀνδρὸςῒ χρητιι σιτιρὰ πάντα τὸν λόγον, γενηται,
Εἰπὼν γὰρ αυτὸς ἒνιργὲς ὑπάρχειν ταῖς κοιναῖς
πάντων ἐννοίαις τὸ εἶναι Θεὸν ἀγέννητον (6), 61:0-
δείξεις τούτου κομίζειν ημῖν ἐπιχειρεῖ, παραπλήσιον
ποιιῦν, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν στχθερᾷ μεσημϐρίᾳ τοὺς
ἒῤῥωμένουςτὰς ὄψεις λόγῳ διδάσιειν βούλοιτο φανό-
ταιτον εἶναι τῶι κατ’ οᾶρσιλὸν ἀστέρων τὸν ἥλιον, Εἰ
δὲ ὁ τὰ τῇ αἰσθήσει γνώριμα λόγῳ δεικνὺς χατιγὲλσ-
στος, ὁ τὰ ταῖς κοιναῖς προλήψεσιν ὡμολογημένα( δι-
δάσκων πῶς air/1 τῆς ἴσης παραινοίη ὑπεύθυνοςς
Πολλῷ γὰρ δήπου ταῦτα uim διὰ τῆς ὄψεως ’ξαινομέ-
νιον τοτς σωφρονοῦσι πιστότερα. Ei μὲν οὖν ἦν τις ξι
κιτᾶ τῇς ἀληθείας τιύτης ἀναισχυντῶν, καὶ τὸν ἆγεν-
νητον ἢ παρ’ ἑαυτοῦ πιρ¹ ἑτέρου γεγεννῆσθςιι
διατεινόμενος, εἶχεν Ξίν τινι τυχὸν συγγνώμην ἡ μι-
ταιότης τῶν λεγομένων εἶ δὲ οὐδεὶς μέχοι σήμερον
οὕτε τῶν ἔξω τοῦλόγου τοῦ καθ’ ἡμᾶς. οὔτε τὼν ἒξ
iob-cie τῆν Ε’κκλησὶσις ἒπκνσισταίντων τῇ ἀληθείᾳ, εἷς
τοσοῦτον ἦλθεν ἀποπληξίας, ςῶστε διαμφισϐηττῖι (ὃς)
περὶ της ἀγεννησῖας τοῦ ἀγεννήτου τί κέρδος ἐκ
τῶν λόγων τούτων, οὔ arm/096:. ’Ἢ τῶν Ἀριστοτέλους
cavsa); ἡμῖν χαὶ Χρυσίππου συλλογισμῶν ἔδει πρὸς
ub μαθεῖν,ὅτιὸ ἁγέννητος οὗ γεγέννητλι (9), οὔτε
tit-3:6; ὑφ’ ἑαυτοῦ, οὔτε ὕφ’ ἐτέρου ; καὶ οὔτε πρεσϐύ-
τερος, οὕτε νεωτερος αὐτὸς ἔστιν ἑαυτοῦ ; Τί οὖν ιῦτῴ
ταῦτα βούλεται ; Δοκεῖ μοι ὁμοῦ μὲν τοῖς ἀκολούθοις
ὲγκσιλλωπίζεσθιι, ὡς δή πυκνός τις καὶ περιττὸς τῆν
διάνοιαν, xxi ὀξὺς μὲν ὑπιδέσθαι τὸ ἄτοπον, ὀξύτερος
δὲ διαλῦσαι το φωρκθὲν, καὶ διὰ τοῦτό suspenso“
τῇ τῶν λόγων στροφῆ, καὶ περὶ τὴν ἀπόδειξιν λε-
πτουργεῖν τοῦ μήτε ὑφ’ ἑαυτοῦ μήτε ὑφ’ ἐτέρου τὸν
ἀγέννητον γεγεννῆσθαι, ’Ἔπειτα μέντοι οὐδὲ Evr:th
τῆς ἑαυτοῦ τέχνης ἐπιλανθάνεται. ἆ)λ’ εν τῇ te».
ὁμολογουμένων διατριϐῇ, ὥσπερ στοιχεῖά τινα πρὸς
τοὺς ἑξῆς λόγους ἑαυτῷ παρεμϐάλλει. Οἶι γὰρ ἀργῶς
αὒτῶ ἐκεῖνο ἔχει, ὅτι δεῖ, (ατὰ ἀλήθειαν, τὸ ποιοίην
τοῦ γινομένου προϋπάρχειν, Ἀλλ’ ἵνα ἐν τοῖς περὶ
1⁵ἱοῦ λόγοις προδιωμολογημένον ἔχῃ, τὸ ὕστερον
προσγεγενῆςθαιτῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν, ἐῖπερ τὸ ποιοῦν
ἐστιτοῦ γινομένου πρεσϐύτερον τούτῳ δὲ ὡς ἐπό-
μενον λοὶϐῃ⁷ τὸ ἔκ μὴ ὄντων τὸν Υἱὸν γεγεννῆ-
σθσιι(ΙΟ)⁸ ⁷Α)λ”ὸ μὲν τῆς εἷς τὸν ι’ἱὸν ἀσεϐείας
ἔλεγχος ἐν τοῖς οἰιείοις τὸποις ἀιοσμεινάτω. Ἐγὼ δὲ
καὶ τὴν τοῦ ἀγεννήτου προσηγορίαν, κᾶν τὰ μετ-λιστα
se dissidere, alii aliam scripturam praeferentes;
qua; variatio et in ipsis libris impressis invenitur.
(8; Editi ὡς διαμφισϐητεῖν, At Vmss. non pauci
ὥστε. .
(9) Reg. tertius ἀγέννητος οὐ γεγένηται.
(10, Etiili τὸν Υίὸν γεγεννῆσθαι Filium genitum
esse. At mss plerique omnes γεγεῆσθαι. Mox Reg.
tertius cum Colb. τόποις ἂναμενέτω,