PG 29, col. 522
tiam Patri esse dissimilem. Quapropter vocabulo
intelligentiae inhmrettnnquam nihil omnino signi-
ficanti,sed in sola prolatione exsistentiam habenti:
atque Deo indignum esse simulat, eum videlicet
ideis ac perceptionibus ornare ac cohonestare.
Ego vero an ingenitum possimus mente assequi;
necne, non prius affirmo, quam ab ipsa rationis
indugatiune doceamur.
6.Sed quidnam sitperceptioista,libenter eumiu-
terrogaverim : utrum hoc nominis nihil omninosi-
gnificet,etsonus sitqui temere ex ore excidat? 217
Β At res huiusmodi non perceptio .sed potius amentia ac
nugacitas appellari potest. Quod si concesserit si-
gnificari quidem aliquid perceptione, sed falsum
quiddam omnino, et quod revera non exsistat,
quemadmodumin fabularum commentis centauri ac
chimaera), confinguntur:quomodo falsumillud quod
significatum est, una cum linguae sono interit,cum
etsi vox omnino in aerem difl'unditur,tamen cogi-
tationes falsa remaneant in animo ? Neque enim
anima quae falsis prorsus ac vanis commentis sive
in somniorum visis, sive alias in vanis animi mo-
tionibus repletur,cum semel haec in memoria reti-
nuerit, et deinde per vocem elferre voluerit,etiam
una cum prolato sermone imagines rerum evane-
scunt.Etenim sinatura falsi simul cumverbisinter-
iret. operae pretin_m_ essettalsa dicere. sed hoc
certe naturamnon habet.Reliqupmjamfueritosten-
dere, quomodo et quibusin rebus consuetudo di-
ctione perc-epitonia utatur, etflquomodo divina Elo:
quia usum ejus susceperint. Videmus igitur. quod
ἱή communi quidem usu,qua=, subito mentis impetu
simplicia esse videntur ac unica, apparent tamen
varia post accuratam indagationem, praesertim ei
has multas partes mens dividat,“ea ratione sola
‘ divisibilia esse dicantur. Exempli causa, corpus
quinque non dissident, nisi quod vox ψιυδῶν in eis
desideretur.
(029; IllaL ἁλλ’ οὔπλέγὲον, etc., Trapezuntiuslsic
D verterat : Non est hicistt'us rei natura: quae iu-
terpretatio cuxnnon placeretCombefisio.,'vir'doctus
ita einendavitzAt idfieri neqniljmpossibtle est. Ad
verbum interpretabimur: _So(_thoc non hom: natu-
ram habet. Hoc est: Mendacium non tale est, ut
gn ἀνάπιρκτον ςυὶἁάειῐῃίροηξὶδιδίιιυθ solum in no-
mine etprolati'one. Melius fortasse et simplicius
sic interpretari licet: Sed id non ita est.
t30) Legendum ποικίλα-φαινόμενα πολλᾷ)
Videmus igitur in communi usu quo subito mentis
impetu simplicia videntur et 'um'c ι, accuratius
aulam inquirendo nario et τῃηζιᾳιηςέςι (tam m‘ente
ἆῖιιίιίιιηῑιῖῖκδοιίι cogitatione divisibiliu dici. Paulo
ρυςη ά, 2 lege m" ἐπίνοιαν καὶ ταῦτα. ῙΫΔΚΔΝ.
Α λ ν Δο ς Ι 1 Λ ,‘ ‘
12H; Βεεηνιβνιίμεν ἐπινοίᾳ μάνη “uirili?-
tztirl‘tilioll‘é sola rlicunturuesse comprehensibilia.
Alii sex mss. et utraque editio magno inter se con-
;evusu ἐπινοίᾳ μόνῃ διαιρετὰ λέγεταιν ratione sola
dicuntur esse divictbtlia.
intelligentiae inhmrettnnquam nihil omnino signi-
ficanti,sed in sola prolatione exsistentiam habenti:
atque Deo indignum esse simulat, eum videlicet
ideis ac perceptionibus ornare ac cohonestare.
Ego vero an ingenitum possimus mente assequi;
necne, non prius affirmo, quam ab ipsa rationis
indugatiune doceamur.
6.Sed quidnam sitperceptioista,libenter eumiu-
terrogaverim : utrum hoc nominis nihil omninosi-
gnificet,etsonus sitqui temere ex ore excidat? 217
Β At res huiusmodi non perceptio .sed potius amentia ac
nugacitas appellari potest. Quod si concesserit si-
gnificari quidem aliquid perceptione, sed falsum
quiddam omnino, et quod revera non exsistat,
quemadmodumin fabularum commentis centauri ac
chimaera), confinguntur:quomodo falsumillud quod
significatum est, una cum linguae sono interit,cum
etsi vox omnino in aerem difl'unditur,tamen cogi-
tationes falsa remaneant in animo ? Neque enim
anima quae falsis prorsus ac vanis commentis sive
in somniorum visis, sive alias in vanis animi mo-
tionibus repletur,cum semel haec in memoria reti-
nuerit, et deinde per vocem elferre voluerit,etiam
una cum prolato sermone imagines rerum evane-
scunt.Etenim sinatura falsi simul cumverbisinter-
iret. operae pretin_m_ essettalsa dicere. sed hoc
certe naturamnon habet.Reliqupmjamfueritosten-
dere, quomodo et quibusin rebus consuetudo di-
ctione perc-epitonia utatur, etflquomodo divina Elo:
quia usum ejus susceperint. Videmus igitur. quod
ἱή communi quidem usu,qua=, subito mentis impetu
simplicia esse videntur ac unica, apparent tamen
varia post accuratam indagationem, praesertim ei
has multas partes mens dividat,“ea ratione sola
‘ divisibilia esse dicantur. Exempli causa, corpus
quinque non dissident, nisi quod vox ψιυδῶν in eis
desideretur.
(029; IllaL ἁλλ’ οὔπλέγὲον, etc., Trapezuntiuslsic
D verterat : Non est hicistt'us rei natura: quae iu-
terpretatio cuxnnon placeretCombefisio.,'vir'doctus
ita einendavitzAt idfieri neqniljmpossibtle est. Ad
verbum interpretabimur: _So(_thoc non hom: natu-
ram habet. Hoc est: Mendacium non tale est, ut
gn ἀνάπιρκτον ςυὶἁάειῐῃίροηξὶδιδίιιυθ solum in no-
mine etprolati'one. Melius fortasse et simplicius
sic interpretari licet: Sed id non ita est.
t30) Legendum ποικίλα-φαινόμενα πολλᾷ)
Videmus igitur in communi usu quo subito mentis
impetu simplicia videntur et 'um'c ι, accuratius
aulam inquirendo nario et τῃηζιᾳιηςέςι (tam m‘ente
ἆῖιιίιίιιηῑιῖῖκδοιίι cogitatione divisibiliu dici. Paulo
ρυςη ά, 2 lege m" ἐπίνοιαν καὶ ταῦτα. ῙΫΔΚΔΝ.
Α λ ν Δο ς Ι 1 Λ ,‘ ‘
12H; Βεεηνιβνιίμεν ἐπινοίᾳ μάνη “uirili?-
tztirl‘tilioll‘é sola rlicunturuesse comprehensibilia.
Alii sex mss. et utraque editio magno inter se con-
;evusu ἐπινοίᾳ μόνῃ διαιρετὰ λέγεταιν ratione sola
dicuntur esse divictbtlia.