PG 29, col. 657
αὐτόν’ καὶ, Ὁ ἅγγελος ό ῥυσάμενος (86) με ἐκ
νεότητός μου· καὶ ὅσα τοιαῦτα. ’Ότι δὲ πάλιν εἰσί
τινες ἄγγελοι καὶ ὅλων ἐθνῶν προεστῶτες, Μωσῆς
ἡμᾶς διδάσκει διὰ τῆς ᾠδῆς λέγων ο "Ore διεμέριζεν
ὁ ’Υψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υιοὺς Ἀδὰμ,
ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων αὑ-
τοῦ. Καὶ ὁ σοψὸς Δανιὴλ ὲν τῇ τοῦ ἀγγέλου ὀπτασίᾳ
ἤχου σεν αὑτοῦ λέγοντος ὃτι, Ἀρχωνβασιλείιις Περ-
σῶν εἱστήκει ἐξεναντίας μου · καὶ ἰδοὺ Μιχαὴλ
εἷς τῶν ἀρχόντων τῶν πρώτων ἦλθε βοηθῆσαί
μοι, καὶ αὐτόν κατέλιπον ἐκεῖ μετὰ τοῦ ἄρχοντος
,ϐασιλέως Περσῶν. Καὶ μετ’ ὀλίγα φησὶν 6 αὑτός·
Καὶ ό ἅρχων (87) τῶν Ἑλλήνων ἤρχετο, Ἀλλὰ
καὶ ἀρχιστράτηγός τις (88) τῆς δυνάμεως Κυρίου λέ-
γεται, 6 Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ναυῆ ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου φανε-
ρωοείς. Καὶ πάλιν τινὲς λέγονται λεγεῶνες τῶν ἀγγέ-
λων, τοῦ Κυρίου εἰπόντος τοῖς μαθηταῖς· Ἡ δοκεῖ-
τε (89) ὅτι οὐ δύναμαι παρακαλέσαι τὸν Πατέρα
μου, καὶ παραστήσει μοι ὦδε πλείους ἢ δώδεκα
λεγεῶνας timemur; '0 τοίνυν ἀρχιστράτηγος τῶν
ιν ταῖς λεγεῶσι κατατεταγ μένων ἀγγέλων ἄρχων ἐστὶ
δηλονότι.
2. Πρὸς τί οὖν 6 λόγος ἡμῖν φέρει; Ὀτι οὐ πάν-
τως, εἴ τι τῇ τάξει καὶ τῷ ἀξιώματι δεύτερόν ἐστι
καὶ τρίτον, τοῦτο καὶ τὴν φύσιν ἑτέραν ἔχει. Ὠς γὰρ
ἐπὶ τῶν ἀγγέλων 6 μέν τις αὐτῶν ἄρχων. 6 δὲ ὑπ-
ήκοος, ἄγγελοι δὲ ὅμως τῇ φύσει πάντες* καὶ κατὰ
μὲν τὸ ἀξίωμα ἡ διαφορὰ, κατὰ δὲ τὴν φύσιν ἡ κοι-
νωνία (καὶγὰρ Ἀστὴρ ἀστέρος διαφέρει ἐνδέξῃ ·
φύσις δὲ πάντων ἀστέρων μία ο καὶ πολλαὶ μονα). πα-
ρὰ τῷ Πατρὶ, τουτέστιν, ἀξιωμάτων διαφοραί ° φύ-
σις δὲ ὁμοία τῶν δοξαζομένων) ” οὕτω δηλονότι καὶ τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον, εἰ καὶ ἀξιώματι καὶ τάξει (90) ὑπο-
δέόηκεν, ὡς λέγουσι (παρειλήφαμεν γὰρ αὐτὸ, φησὶ,
τρίτον ἀπὸ Πατρὸς καὶ Υίοῦ ἀριθμούμενον αὑτοῦ
τοῦ Κυρίου ἐν τῇ παραδόσειτοῦ σωτηρίου βαπτίσμα-
τος παραδεδωκότος τὴν τάξιν ὲν οἷς εἷπε ο [lapsu-
θέντες, ,βαπτίζετε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ
τοῦ Υίοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος) ³ ἀλλ’ είς φύ-
⁸ Psal. χχχιιι, 8.
¹⁵ Matth. xviii, 10.
η Matth. XXVI, 55.
"l Cor. xv, 41.
10. ¹¹ Josue v, 14.
(8Q) Codices non pauci 6 ῥυόμενος.
(87) Editi καὶ ἄρχων. ῥιιιιεειιιιιιιι καὶ 6 ἄρχων.
Mox ipss. duo ἄρχοντος ΔΠερσῶν.
(88) Sic Reg.' secundus et sextus. VOi-ula τις
inepte bis legebatur in vulgatis.
(89) Editio Paris. ἢ δοκεῖς. Ει1ἱιὶυ Ven. et septem
nostri mss. ἢ δοκεῖτεζ
(90) Antiqui quatuor libri ἀξιώματι ὑποῦἐϐηκε
καὶ τάξει, alio ordine. Quod sequitur, ὡς λέγουσι,
de. eo quoque inter se dissidebant Grieci et Latini,
ιιι videre est in concilio Florentino, pag. 5M. Le-
gas velim sessiones l9. ‘20, τι, ‘22, 25, aut certe
paginas 510 et 541, ex quibus quid dilierrent utri-
que libri Graecorum et Latinorum disci potest. Hae
voces, ὡς λέγουσι, ιιι ad propositum me referam,
reperiebantur in libro Gi-zecorum ; hodieque legun-
tur in llegiislertiu, quarto et quinto et in Colb.
perinde atque in editiouibus Veneta et Parisicusi :
νεότητός μου· καὶ ὅσα τοιαῦτα. ’Ότι δὲ πάλιν εἰσί
τινες ἄγγελοι καὶ ὅλων ἐθνῶν προεστῶτες, Μωσῆς
ἡμᾶς διδάσκει διὰ τῆς ᾠδῆς λέγων ο "Ore διεμέριζεν
ὁ ’Υψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υιοὺς Ἀδὰμ,
ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων αὑ-
τοῦ. Καὶ ὁ σοψὸς Δανιὴλ ὲν τῇ τοῦ ἀγγέλου ὀπτασίᾳ
ἤχου σεν αὑτοῦ λέγοντος ὃτι, Ἀρχωνβασιλείιις Περ-
σῶν εἱστήκει ἐξεναντίας μου · καὶ ἰδοὺ Μιχαὴλ
εἷς τῶν ἀρχόντων τῶν πρώτων ἦλθε βοηθῆσαί
μοι, καὶ αὐτόν κατέλιπον ἐκεῖ μετὰ τοῦ ἄρχοντος
,ϐασιλέως Περσῶν. Καὶ μετ’ ὀλίγα φησὶν 6 αὑτός·
Καὶ ό ἅρχων (87) τῶν Ἑλλήνων ἤρχετο, Ἀλλὰ
καὶ ἀρχιστράτηγός τις (88) τῆς δυνάμεως Κυρίου λέ-
γεται, 6 Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ναυῆ ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου φανε-
ρωοείς. Καὶ πάλιν τινὲς λέγονται λεγεῶνες τῶν ἀγγέ-
λων, τοῦ Κυρίου εἰπόντος τοῖς μαθηταῖς· Ἡ δοκεῖ-
τε (89) ὅτι οὐ δύναμαι παρακαλέσαι τὸν Πατέρα
μου, καὶ παραστήσει μοι ὦδε πλείους ἢ δώδεκα
λεγεῶνας timemur; '0 τοίνυν ἀρχιστράτηγος τῶν
ιν ταῖς λεγεῶσι κατατεταγ μένων ἀγγέλων ἄρχων ἐστὶ
δηλονότι.
2. Πρὸς τί οὖν 6 λόγος ἡμῖν φέρει; Ὀτι οὐ πάν-
τως, εἴ τι τῇ τάξει καὶ τῷ ἀξιώματι δεύτερόν ἐστι
καὶ τρίτον, τοῦτο καὶ τὴν φύσιν ἑτέραν ἔχει. Ὠς γὰρ
ἐπὶ τῶν ἀγγέλων 6 μέν τις αὐτῶν ἄρχων. 6 δὲ ὑπ-
ήκοος, ἄγγελοι δὲ ὅμως τῇ φύσει πάντες* καὶ κατὰ
μὲν τὸ ἀξίωμα ἡ διαφορὰ, κατὰ δὲ τὴν φύσιν ἡ κοι-
νωνία (καὶγὰρ Ἀστὴρ ἀστέρος διαφέρει ἐνδέξῃ ·
φύσις δὲ πάντων ἀστέρων μία ο καὶ πολλαὶ μονα). πα-
ρὰ τῷ Πατρὶ, τουτέστιν, ἀξιωμάτων διαφοραί ° φύ-
σις δὲ ὁμοία τῶν δοξαζομένων) ” οὕτω δηλονότι καὶ τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον, εἰ καὶ ἀξιώματι καὶ τάξει (90) ὑπο-
δέόηκεν, ὡς λέγουσι (παρειλήφαμεν γὰρ αὐτὸ, φησὶ,
τρίτον ἀπὸ Πατρὸς καὶ Υίοῦ ἀριθμούμενον αὑτοῦ
τοῦ Κυρίου ἐν τῇ παραδόσειτοῦ σωτηρίου βαπτίσμα-
τος παραδεδωκότος τὴν τάξιν ὲν οἷς εἷπε ο [lapsu-
θέντες, ,βαπτίζετε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ
τοῦ Υίοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος) ³ ἀλλ’ είς φύ-
⁸ Psal. χχχιιι, 8.
¹⁵ Matth. xviii, 10.
η Matth. XXVI, 55.
"l Cor. xv, 41.
10. ¹¹ Josue v, 14.
(8Q) Codices non pauci 6 ῥυόμενος.
(87) Editi καὶ ἄρχων. ῥιιιιεειιιιιιιι καὶ 6 ἄρχων.
Mox ipss. duo ἄρχοντος ΔΠερσῶν.
(88) Sic Reg.' secundus et sextus. VOi-ula τις
inepte bis legebatur in vulgatis.
(89) Editio Paris. ἢ δοκεῖς. Ει1ἱιὶυ Ven. et septem
nostri mss. ἢ δοκεῖτεζ
(90) Antiqui quatuor libri ἀξιώματι ὑποῦἐϐηκε
καὶ τάξει, alio ordine. Quod sequitur, ὡς λέγουσι,
de. eo quoque inter se dissidebant Grieci et Latini,
ιιι videre est in concilio Florentino, pag. 5M. Le-
gas velim sessiones l9. ‘20, τι, ‘22, 25, aut certe
paginas 510 et 541, ex quibus quid dilierrent utri-
que libri Graecorum et Latinorum disci potest. Hae
voces, ὡς λέγουσι, ιιι ad propositum me referam,
reperiebantur in libro Gi-zecorum ; hodieque legun-
tur in llegiislertiu, quarto et quinto et in Colb.
perinde atque in editiouibus Veneta et Parisicusi :