PG 29, col. 662
vero hoc sanctitatis nomen ei solmn commune est
cum Patre et Filio, sed ipsa est etiam spiritus ap-
pellatio. Deus enim est spiritus; et eos qui ipsum
adorant, in spiritu et veritate adorare oportet η. Et
propheta ait : Spiritus ante faciem nostram Christus
Dominus, ubi diximus : In umbra alarum Opsius vi-
ventus '°. Quin et Apostolus appellationem spiritus
in Dominum transfert, cum dicit : Dominus autem
spiritus est ⁸³. Ex bis autem cuilibet compertum est
ac perspectum, non naturae alienationem, sed con-
junctionem cum Patre et Filio per nominum com-
municationem commonstrari. Et Deus dictus est
Β bonus, et est : bonus autem estet Spiritus sanctus .
bonitatem habens non adventitiam, sed natura sibi
innatam. Alioqui fuerit omnium absurdissimum, si
quis dicat eum 275 qui natura sanctus est, bonita-
tem natura non habere, sed quamdam deinceps
supervenientem, eique forinsecus accedentem. Quin
etiam cum Dominus dixit : Ego rogabo Patrem, et
alium Paracletum dabit vobis ". et ipse Paracletns
noster esse ostenditur. Quare paracleti quoque ap-
pellatio non parum ad demonstrandam Spiritus
sancti majestatem confert.
4. Et nomina quidem quae maiestatem natura!
indicant, sunt ejusmodi zeperationes vero Spiritus
sancti quales? Verbo Domini, inquit, εωίί firmati
Ο sunt, et Spiritu oris ejus omnis virtus eorum ". Ut
igi:ur Deus Verbum creator est caelorum, ita et
Spiritus sanctus stabilem ac firmant virtutem pote~
statibus cmlestibus impertit. Et rursus Job : Spiri-
tus Domini, qui fecit me“ : non de creatione, ut
arbitror, sed de humana: virtutis perl'eCtione dis-
serens. Quin etiam loquens Isaias ex Domini per-
sona, videlicet secundum ejus humanitatem : Domi-
nus, inquit, misit nte, et Spiritus ejus ". Et rursum
Spiritus virtutem universa pervasisse declarans
psalmus : Quo ibo, inquit, a Spiritu tuo, et quo a
facie tua fugiam ἐἳ Benelicentiae autem quae abeo
ad nos deveniunt, quales sunt et quantm? Sicut
Dominus ipse iis qui ipsum suscepere, istuc dedit
ut liceret filios Dei fieri ", sic et Spiritus sanctus
ι) Spiritus est adoptionis ’⁸. Et quemadmodum Domi-
"Joan.x1v,16.
⁸³ Psa.. χχχιι, ο.
²¹ ιι Cur. III, ΓΙ.
’⁸ Rom. Vlll, 15.
²⁷ Joan. 1,12.
(97) Edill ουκ αΑΛοτρίωσιν. At mss. οὐχί.
(98) Codices nonnulli ἐπιγενηματικήν, per uiti:
cuin ν. ibidem editi et Colb. προσγεγεννημένην. Alii
tres mss. προσγεγενῃμένην.
(99) Editi είς ἀπόδειξιν. Atmss. antiquiores πρὸς
{filatim ἐνέργειαι τοῦΑΠνεύματος. Veteresmlibrj
αποοειζιν.
nt'in contextuflloc ipso in loco mss. nonnulli τοῦ
Κυρίου. Deerat articulus in, impressis libris.
('2) Illud, τῆς ἀρετῆς, additum est ex tribus Re-
giis codicibus.
cum Patre et Filio, sed ipsa est etiam spiritus ap-
pellatio. Deus enim est spiritus; et eos qui ipsum
adorant, in spiritu et veritate adorare oportet η. Et
propheta ait : Spiritus ante faciem nostram Christus
Dominus, ubi diximus : In umbra alarum Opsius vi-
ventus '°. Quin et Apostolus appellationem spiritus
in Dominum transfert, cum dicit : Dominus autem
spiritus est ⁸³. Ex bis autem cuilibet compertum est
ac perspectum, non naturae alienationem, sed con-
junctionem cum Patre et Filio per nominum com-
municationem commonstrari. Et Deus dictus est
Β bonus, et est : bonus autem estet Spiritus sanctus .
bonitatem habens non adventitiam, sed natura sibi
innatam. Alioqui fuerit omnium absurdissimum, si
quis dicat eum 275 qui natura sanctus est, bonita-
tem natura non habere, sed quamdam deinceps
supervenientem, eique forinsecus accedentem. Quin
etiam cum Dominus dixit : Ego rogabo Patrem, et
alium Paracletum dabit vobis ". et ipse Paracletns
noster esse ostenditur. Quare paracleti quoque ap-
pellatio non parum ad demonstrandam Spiritus
sancti majestatem confert.
4. Et nomina quidem quae maiestatem natura!
indicant, sunt ejusmodi zeperationes vero Spiritus
sancti quales? Verbo Domini, inquit, εωίί firmati
Ο sunt, et Spiritu oris ejus omnis virtus eorum ". Ut
igi:ur Deus Verbum creator est caelorum, ita et
Spiritus sanctus stabilem ac firmant virtutem pote~
statibus cmlestibus impertit. Et rursus Job : Spiri-
tus Domini, qui fecit me“ : non de creatione, ut
arbitror, sed de humana: virtutis perl'eCtione dis-
serens. Quin etiam loquens Isaias ex Domini per-
sona, videlicet secundum ejus humanitatem : Domi-
nus, inquit, misit nte, et Spiritus ejus ". Et rursum
Spiritus virtutem universa pervasisse declarans
psalmus : Quo ibo, inquit, a Spiritu tuo, et quo a
facie tua fugiam ἐἳ Benelicentiae autem quae abeo
ad nos deveniunt, quales sunt et quantm? Sicut
Dominus ipse iis qui ipsum suscepere, istuc dedit
ut liceret filios Dei fieri ", sic et Spiritus sanctus
ι) Spiritus est adoptionis ’⁸. Et quemadmodum Domi-
"Joan.x1v,16.
⁸³ Psa.. χχχιι, ο.
²¹ ιι Cur. III, ΓΙ.
’⁸ Rom. Vlll, 15.
²⁷ Joan. 1,12.
(97) Edill ουκ αΑΛοτρίωσιν. At mss. οὐχί.
(98) Codices nonnulli ἐπιγενηματικήν, per uiti:
cuin ν. ibidem editi et Colb. προσγεγεννημένην. Alii
tres mss. προσγεγενῃμένην.
(99) Editi είς ἀπόδειξιν. Atmss. antiquiores πρὸς
{filatim ἐνέργειαι τοῦΑΠνεύματος. Veteresmlibrj
αποοειζιν.
nt'in contextuflloc ipso in loco mss. nonnulli τοῦ
Κυρίου. Deerat articulus in, impressis libris.
('2) Illud, τῆς ἀρετῆς, additum est ex tribus Re-
giis codicibus.