PG 3, col. 314
divina potestatis atque actionis imitationem per-
venirent: sequentes enim primum per ipsas illu-
strationem accipiunt, quemadmodum ipsa a Deo
illam accipiunt; quoniam his eam benigne et abs-
que ulla invidia expandunt (bono enim nullo inest
invidia,ut Plato ait), plenissime splendorem suum
transfundentes, quamvis ipsa tantum, quantum
capiunt, accipiunt. Quod etiam reliquis ad postre-
nias usque usuvenit. Est igitur omnium qua illu-
strantur illuminandi principium Deus, natura
quidem et revera proprie ut fons lucis, et per se
lux et auctor omnibus ut et sint, et ipsum lumen
videant ; ex instituto autem, et secndum gratiam
Dei imitatione ex parte una alteri, prima sequenti,
dum per ipsam ad illam transit illustratio; hoc
utique derivandi vocabulo usus per metaphoram,
acanalibus per quos aqua transit. Porro quod
qua sua sunt agant, et incessanter in Deum inten-
dant, et in semetipsi denuo colligantur, illud qui-
dem afl‘ectu, hoc vero attentione ac reverentia, vo-
cari possitvirtus, qua Deum imitatur. Quin et or-
dinem quoque ut alius in alio observat, juxta illud.
Vivit in me anima tua, id est doctrina tua, ejus-
que communicatio. Verum quidem illud ex insti-
tuto sic se habet, at non omnino per accidens ita
aliquid vocari posset; nam accidens in subjecto
est; sed illa sunt incomposita et materia expertia,
speciesque illorum vita, non sicut in materia, sunt.
Supremam igitur cmlestium intelligentiarum dis-
positionem reliqua caelestes essentia, huc usque
post Deum divinae cognitionis imitationesque sua
principium esse censent, quod per illas in ipsas
illustratio derivetur; quapropter etiam omnem
actionem suam, ad Deum quidem ut principem et
auctorem referunt, deinde vero post ipsum ad
primas illas mentes,tanquam qua prima in semet-
ipsis divinas imitationeset exhibeant et doceant.
Caterum primus ille ordo qui seraphim est, reli-
quis magis in se igneam continet seu sapientia
l‘usionem, atque insuper scientia divinarum illu-
strationum peritiam (scientia enim ad res scibiles
refertur) thronorumque preprietatem, qua nimi-
§1V. Aiebat itaque qui hanc solutionem tradide-
rat (puto autem magnum Hierotheum fuisse, vel si
quis alius illi secundus sit) visionem quidem illam
exhibitam propheta per aliquem angelum, cujus
nanuductione ad istam contemplationem fuerat
evectus, in qua supremas illas essentias, quasi in
γηιιιοιὶε, sex alasihabentes vidit infra Deum (quo-
tiam perquam eximia erat majestas sedentis); et
una Deum (quia non erant alii ordines priores iis),
venirent: sequentes enim primum per ipsas illu-
strationem accipiunt, quemadmodum ipsa a Deo
illam accipiunt; quoniam his eam benigne et abs-
que ulla invidia expandunt (bono enim nullo inest
invidia,ut Plato ait), plenissime splendorem suum
transfundentes, quamvis ipsa tantum, quantum
capiunt, accipiunt. Quod etiam reliquis ad postre-
nias usque usuvenit. Est igitur omnium qua illu-
strantur illuminandi principium Deus, natura
quidem et revera proprie ut fons lucis, et per se
lux et auctor omnibus ut et sint, et ipsum lumen
videant ; ex instituto autem, et secndum gratiam
Dei imitatione ex parte una alteri, prima sequenti,
dum per ipsam ad illam transit illustratio; hoc
utique derivandi vocabulo usus per metaphoram,
acanalibus per quos aqua transit. Porro quod
qua sua sunt agant, et incessanter in Deum inten-
dant, et in semetipsi denuo colligantur, illud qui-
dem afl‘ectu, hoc vero attentione ac reverentia, vo-
cari possitvirtus, qua Deum imitatur. Quin et or-
dinem quoque ut alius in alio observat, juxta illud.
Vivit in me anima tua, id est doctrina tua, ejus-
que communicatio. Verum quidem illud ex insti-
tuto sic se habet, at non omnino per accidens ita
aliquid vocari posset; nam accidens in subjecto
est; sed illa sunt incomposita et materia expertia,
speciesque illorum vita, non sicut in materia, sunt.
Supremam igitur cmlestium intelligentiarum dis-
positionem reliqua caelestes essentia, huc usque
post Deum divinae cognitionis imitationesque sua
principium esse censent, quod per illas in ipsas
illustratio derivetur; quapropter etiam omnem
actionem suam, ad Deum quidem ut principem et
auctorem referunt, deinde vero post ipsum ad
primas illas mentes,tanquam qua prima in semet-
ipsis divinas imitationeset exhibeant et doceant.
Caterum primus ille ordo qui seraphim est, reli-
quis magis in se igneam continet seu sapientia
l‘usionem, atque insuper scientia divinarum illu-
strationum peritiam (scientia enim ad res scibiles
refertur) thronorumque preprietatem, qua nimi-
§1V. Aiebat itaque qui hanc solutionem tradide-
rat (puto autem magnum Hierotheum fuisse, vel si
quis alius illi secundus sit) visionem quidem illam
exhibitam propheta per aliquem angelum, cujus
nanuductione ad istam contemplationem fuerat
evectus, in qua supremas illas essentias, quasi in
γηιιιοιὶε, sex alasihabentes vidit infra Deum (quo-
tiam perquam eximia erat majestas sedentis); et
una Deum (quia non erant alii ordines priores iis),