PG 3, col. 720
ναὶ ἄλλοις κατὰ ἕτχατον ἆπήχημα πάρεστι τάγαθόν.
Εἰ γὰρ μὴ ἀναλόγως ἑκάστῳ τάγαθὸν παρῆν, ᾗν ἄν
τὰ θειότατα καὶ πρεσϐύτατα τὴν τῶν ἐσχάτων
ἔχοντα τάξιν, Πῶς δὲ καὶ ἧν δυνατὸν, μονοιέιδῶς
πάντα μετέχειν τοῦ ἀγαθοῦ, μὴ πάντα ὄντα ταῦτῶς
’ κ ι ’ υ ο ς ν λ . υ ι «- ο
εις την ὁλικην αυτου pedem επιτηδεια, Νυν δε. τουτο
Em τῆς τοῦ ἀγαθοῦ δυνάμεως τὸ 87 ὑπερϐάλλον μέ-
γεθος, ὅτι καὶ τὰ ἐστερημὲνα καὶ τὴν ἑαυτοῦ 88 στέρη-
σιν δυναμοϊ, κατὰ τὸ ὅλως abso?» μετέχειν. Καὶ εἰ χρὴ
παῤῥησιασάμενον εἷπεϊν τάληθῆ, οιαὶ τὰ μαχόμενα
αὖτῴ τῇ αὒτοῦ δυνάμει καὶ ἔστι καὶ μάχεσθαι δύνα-
ται· μᾶλλον δὲ, ἵνα συλλαϐὼν εἴπω, τὰ am» πέντα,
καθ’ ὅσον ἔστι, καὶ ἀγαθά ἐστι, καὶ ἐκ τάγαθοῦ, κα-
θότον δὲ ἐστέρηται τοῦ ἆγαθοῦ οὔτε ἀγαθὲ, οὔτε ὄντα
ἐστίν, Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ἕξεῶν, οἷον θερμότης
τος ἢ ψυχρότητος, ἔστι τὰ θερμανθέντα καὶ ἁπο-
λειπούαε,ς αὔτᾶ τῆς θερμότητος, καὶ ζωῆς, καὶ νοῦ,
πολλὰ τῶν ὄντων ἄμοιρα· καὶ obsim; ὁ Θεὸς ἐξῄρηται,
καὶ ἔστιν ὑπερουσῖως 89. Καὶ ἅπλῶς, ἐῑ.ὶ μὲν τῶν
ἄλλων πάντων 90, καὶ ἀπελθούσης ἢ μηδὲ ἐγγενομέ-
νης πάντη τῆς ἕξεως 9³, ἔστι τα ὄντα, καὶ ὑφίστα-
σθαι δύναται· τὸ δὲ κατὰ πέντα τρόπον τοῦ ἀγαθοῦ
ἐπτερημένον, οὖδαμῆ οὐδαμῶς οὔτε ἧν, οῧτε ἐστὶν,
οὕτε ἔσται, οὔτε εἶναι δύναται. Οἶον 92 ὁ ἀκόλαςτος,
εἰ καὶ ἑντὲρηται τάγαθοῦ κατὰ τήν 93 ἄλογον ἒπιθυο
μίαν, ἓν coitu: μὲν οὔτε ἐστιν, οὔτε ὄντων ὲπιθδμεῖ,
μετέχει δὲ ὅμως τάγαθοῦ κατ’ αὗτὸ 94 τὸ τῆς ἐνώ-
C σεως καὶ φιλίας ἆμυδξὸι ἆπήχημα, Καὶ ὁ θυμὸς iis 93
μετέχει τάγαθοῦ κατ’ aut?) τὸ κινεῖσθαι, καὶ E95:-
σθαι τὰ δοκοῦντα κακὰ πρὸς τὸ δοκοῦν καλὸν ἀνορ-
θοῦν καὶ ἐπιστρέφειν. Καὶ αὐτὸς ὁ τῆς χερῖατης
ζωῆς ἐφιέμενος, ὡς ὅλως ζωῆς ἐφιέμενος, καὶ τῆς
ἂριδτης αὖτῷ δοκούσης, κατ’ αὖτὸ τὸ ἐφίεσθαι, καὶ
ζωῆς ἐφίεαθαι, καὶ πρὸς ἀρίστην ζωὴν ἀποσκοπεῖν,
μετέχει τάγαθοῦ. Καὶ εἰ πάντη τάγαθὸν ἀνέλῃς 98,
οὔτε οὐσία ἔσται, οὔτε ζωὴ, οὔτε ἔνθεσις, οὕτε τίνη-
σις, οὔτε ἄλλο οὐδέν. "stata καὶ τὸν γίνεσθαι ὲκ «peoo-
ρᾶς γένεσιν οὒκ ἔστι κακοῦ δύναμις, ἀλλ’ ἥττονος
ἀγαθοῦ παρουσία, καθ’ ὅτον καὶ νόσος ἔλλειψίς ἐστι
τάξεως, 0'"J πάσης* εἰ γὰρ τοῦτο γένηται, οὔτε ἡ νό-
σος αὕτη ὑποττὴαεται, μένει δὲ καὶ ἔστιν ἡ νόσος,
οὐσίαν glauci Th" ἐλαχίστην ταξιν, καί ἒν αὖτῇ παρ.
υφισταμένη, Τὸ γὰρ πάντη ἄμοιρον τοῦ ἀγαθοῦ
οὔτε ὄν, οὔτε ἐν τοῖς οὗτι⁸ τὸ δὲ μικτὸν διὰ τὸ ἆγαα
θον ἐν τοῖς οὖσι, καὶ κατὰ τοῦτο ἐν τοῖς οὖσι καὶ ὃν,
καθ’ ὅσον τοῦ ἀγαθώ μετέχει, Μᾶλλον δὲ τὰ ὅντα
πάντα κατὰ τοσοῦτον ἔσται μᾶλλον καὶ ἧττον, καθ’
ὅσον τοῦ ἀγαθοῦ μετειῦει· καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ 97 τοῦ
αὒτὺ εἶναι τὸ μηδαμῆ μηδαμῶς ὅν οὔτε ἔσται. Τὸ δὲ
πθ. μὲν ὃν, πὴ δξ μὴ ὃν, καθ’ ὅσον μὶν ἀποπίπτωκε
VARUE LECTIONES.
Εἰ γὰρ μὴ ἀναλόγως ἑκάστῳ τάγαθὸν παρῆν, ᾗν ἄν
τὰ θειότατα καὶ πρεσϐύτατα τὴν τῶν ἐσχάτων
ἔχοντα τάξιν, Πῶς δὲ καὶ ἧν δυνατὸν, μονοιέιδῶς
πάντα μετέχειν τοῦ ἀγαθοῦ, μὴ πάντα ὄντα ταῦτῶς
’ κ ι ’ υ ο ς ν λ . υ ι «- ο
εις την ὁλικην αυτου pedem επιτηδεια, Νυν δε. τουτο
Em τῆς τοῦ ἀγαθοῦ δυνάμεως τὸ 87 ὑπερϐάλλον μέ-
γεθος, ὅτι καὶ τὰ ἐστερημὲνα καὶ τὴν ἑαυτοῦ 88 στέρη-
σιν δυναμοϊ, κατὰ τὸ ὅλως abso?» μετέχειν. Καὶ εἰ χρὴ
παῤῥησιασάμενον εἷπεϊν τάληθῆ, οιαὶ τὰ μαχόμενα
αὖτῴ τῇ αὒτοῦ δυνάμει καὶ ἔστι καὶ μάχεσθαι δύνα-
ται· μᾶλλον δὲ, ἵνα συλλαϐὼν εἴπω, τὰ am» πέντα,
καθ’ ὅσον ἔστι, καὶ ἀγαθά ἐστι, καὶ ἐκ τάγαθοῦ, κα-
θότον δὲ ἐστέρηται τοῦ ἆγαθοῦ οὔτε ἀγαθὲ, οὔτε ὄντα
ἐστίν, Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ἕξεῶν, οἷον θερμότης
τος ἢ ψυχρότητος, ἔστι τὰ θερμανθέντα καὶ ἁπο-
λειπούαε,ς αὔτᾶ τῆς θερμότητος, καὶ ζωῆς, καὶ νοῦ,
πολλὰ τῶν ὄντων ἄμοιρα· καὶ obsim; ὁ Θεὸς ἐξῄρηται,
καὶ ἔστιν ὑπερουσῖως 89. Καὶ ἅπλῶς, ἐῑ.ὶ μὲν τῶν
ἄλλων πάντων 90, καὶ ἀπελθούσης ἢ μηδὲ ἐγγενομέ-
νης πάντη τῆς ἕξεως 9³, ἔστι τα ὄντα, καὶ ὑφίστα-
σθαι δύναται· τὸ δὲ κατὰ πέντα τρόπον τοῦ ἀγαθοῦ
ἐπτερημένον, οὖδαμῆ οὐδαμῶς οὔτε ἧν, οῧτε ἐστὶν,
οὕτε ἔσται, οὔτε εἶναι δύναται. Οἶον 92 ὁ ἀκόλαςτος,
εἰ καὶ ἑντὲρηται τάγαθοῦ κατὰ τήν 93 ἄλογον ἒπιθυο
μίαν, ἓν coitu: μὲν οὔτε ἐστιν, οὔτε ὄντων ὲπιθδμεῖ,
μετέχει δὲ ὅμως τάγαθοῦ κατ’ αὗτὸ 94 τὸ τῆς ἐνώ-
C σεως καὶ φιλίας ἆμυδξὸι ἆπήχημα, Καὶ ὁ θυμὸς iis 93
μετέχει τάγαθοῦ κατ’ aut?) τὸ κινεῖσθαι, καὶ E95:-
σθαι τὰ δοκοῦντα κακὰ πρὸς τὸ δοκοῦν καλὸν ἀνορ-
θοῦν καὶ ἐπιστρέφειν. Καὶ αὐτὸς ὁ τῆς χερῖατης
ζωῆς ἐφιέμενος, ὡς ὅλως ζωῆς ἐφιέμενος, καὶ τῆς
ἂριδτης αὖτῷ δοκούσης, κατ’ αὖτὸ τὸ ἐφίεσθαι, καὶ
ζωῆς ἐφίεαθαι, καὶ πρὸς ἀρίστην ζωὴν ἀποσκοπεῖν,
μετέχει τάγαθοῦ. Καὶ εἰ πάντη τάγαθὸν ἀνέλῃς 98,
οὔτε οὐσία ἔσται, οὔτε ζωὴ, οὔτε ἔνθεσις, οὕτε τίνη-
σις, οὔτε ἄλλο οὐδέν. "stata καὶ τὸν γίνεσθαι ὲκ «peoo-
ρᾶς γένεσιν οὒκ ἔστι κακοῦ δύναμις, ἀλλ’ ἥττονος
ἀγαθοῦ παρουσία, καθ’ ὅτον καὶ νόσος ἔλλειψίς ἐστι
τάξεως, 0'"J πάσης* εἰ γὰρ τοῦτο γένηται, οὔτε ἡ νό-
σος αὕτη ὑποττὴαεται, μένει δὲ καὶ ἔστιν ἡ νόσος,
οὐσίαν glauci Th" ἐλαχίστην ταξιν, καί ἒν αὖτῇ παρ.
υφισταμένη, Τὸ γὰρ πάντη ἄμοιρον τοῦ ἀγαθοῦ
οὔτε ὄν, οὔτε ἐν τοῖς οὗτι⁸ τὸ δὲ μικτὸν διὰ τὸ ἆγαα
θον ἐν τοῖς οὖσι, καὶ κατὰ τοῦτο ἐν τοῖς οὖσι καὶ ὃν,
καθ’ ὅσον τοῦ ἀγαθώ μετέχει, Μᾶλλον δὲ τὰ ὅντα
πάντα κατὰ τοσοῦτον ἔσται μᾶλλον καὶ ἧττον, καθ’
ὅσον τοῦ ἀγαθοῦ μετειῦει· καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ 97 τοῦ
αὒτὺ εἶναι τὸ μηδαμῆ μηδαμῶς ὅν οὔτε ἔσται. Τὸ δὲ
πθ. μὲν ὃν, πὴ δξ μὴ ὃν, καθ’ ὅσον μὶν ἀποπίπτωκε
VARUE LECTIONES.