PG 30, col. 119
que sic intelligendum est dictum illud evangelicum,
nimirum ut non fiat fuga nostra, cum vitia in nobis
dominantur, aut cum per inertiam vitam nostram
traducimus. Nam id nobis significat per Sabbatum ;
ut benedictionem illam conseq uamur : Beatus servus
ille, quem cum venerit Dominus, invenerit vigilan-
tem “. Estote prudentes sicut serpentes ‘3 ; forsitan
ob id, quod prudenter ac sapienter delrahat sene-
ctutem. Etenim ubi jam exuenda est pellis, in lo-
cum angustum, quique undique corpus prorsus ob-
stringat, immittit se ipsum, atque ad eum modum
transmittens sese, senectam exuit. Forsan igitur et
-εΑι- ..-].-LL1___ ην ι . , ι . ι ο
nos velut hic sermo per arctam et strictam viam in-
gredientes exuere veterem hominem, ac novum in-
duere, ut nostra quoque, velut aquilaa,juventa reno-
vetur. Magna quidem atque adeo prima dos, quaeque
animam summe purgatam requirat, divini afflatus
esse capacem ad prophetandum mysteria Dei. Pro-
xima vero secundum illam, et ipsa quidem non me-
diocrem aut vulgarem diligentiam desiderans, au-
dire quid sibi velint ea quae dicuntur a Spiritu, nec
aberrare a dictorum sententia, sed recta ad illam
deduci via a Spiritu, quo auctore scripta cst prophe-
tia, gubernaturque intellectus eorum, qui cognitio-
nis donum acceperunt. Unde et Dominus addidit,
dicens: Qui habet aures ad audiendum, audiat“.
Praeterea propheta quoque Joel [Osce]: Quis sapiens
et intelliget haec .9 intelligens, et ~cognoscat ea εί ‘? Et
Apostolus eo loco quo de charismatibus loquitur,
quoddam esse donum ait prophetiam, quoddam
discretionem spirituum“. Nam qui sese dignum ex-
hibet instrumentum, per quod Spiritus opere-tur, is
propheta est. Porro qui vim eorum quae denuntian-
tur prudenter percipit, is donum habet discernen-
dorum spirituum. Quapropler et Corinthiis pries-
cribens: Propheta autem, inquit, duo aut tres di-
cant, ετ caeteri dijudicent τ’.
2. Est autem donum hoc adeo magnum, ut Domi-
nuscomminetur sese ablatarum e Judaea prophetam,
⁴¹ ΔιῖειιΙη-ηωῃιι, 17. ξ’ίΜοιιῇ. xxxv, 46. ⁴³ Matth
xxx, 10. ⁸⁷ ICor. xxv, 29.
prooemii genus non ita scite consarcinatum. Sunt 1)
qui existiment partem prooemii illius ad Basiliam
Magnum non pertinere: Sed tantum abest ut ego de
eo cum illis contendere velim, ut prooemium totum
ejusnon esse tacile concedam. De ipso opere, an
Basilii sit, in Praefa‘tirgne satis copiose'di‘sput'avimus.
ipso initio uterque Comhef.. μὴ γενέσθαι. Reg. se-
gpzngx-seifipfl γενέσθαι. Editi denique, εὔξασθαι μὶν
εἶ μή, etc.
secundus, Σακϐάτῳ. Statim post illa,
ἐποίησεν ὁηΘείός, additur in editis et in Reg. se;
cundo,_968t_i:'xriqr sed quin hinc expungi debeant,
pon val_d_e admodum dubitamus, cum prorsus παρέὲ
{nisi videantur. Accedit etiam, quod in utroque
Combet‘. deesse constet.
nimirum ut non fiat fuga nostra, cum vitia in nobis
dominantur, aut cum per inertiam vitam nostram
traducimus. Nam id nobis significat per Sabbatum ;
ut benedictionem illam conseq uamur : Beatus servus
ille, quem cum venerit Dominus, invenerit vigilan-
tem “. Estote prudentes sicut serpentes ‘3 ; forsitan
ob id, quod prudenter ac sapienter delrahat sene-
ctutem. Etenim ubi jam exuenda est pellis, in lo-
cum angustum, quique undique corpus prorsus ob-
stringat, immittit se ipsum, atque ad eum modum
transmittens sese, senectam exuit. Forsan igitur et
-εΑι- ..-].-LL1___ ην ι . , ι . ι ο
nos velut hic sermo per arctam et strictam viam in-
gredientes exuere veterem hominem, ac novum in-
duere, ut nostra quoque, velut aquilaa,juventa reno-
vetur. Magna quidem atque adeo prima dos, quaeque
animam summe purgatam requirat, divini afflatus
esse capacem ad prophetandum mysteria Dei. Pro-
xima vero secundum illam, et ipsa quidem non me-
diocrem aut vulgarem diligentiam desiderans, au-
dire quid sibi velint ea quae dicuntur a Spiritu, nec
aberrare a dictorum sententia, sed recta ad illam
deduci via a Spiritu, quo auctore scripta cst prophe-
tia, gubernaturque intellectus eorum, qui cognitio-
nis donum acceperunt. Unde et Dominus addidit,
dicens: Qui habet aures ad audiendum, audiat“.
Praeterea propheta quoque Joel [Osce]: Quis sapiens
et intelliget haec .9 intelligens, et ~cognoscat ea εί ‘? Et
Apostolus eo loco quo de charismatibus loquitur,
quoddam esse donum ait prophetiam, quoddam
discretionem spirituum“. Nam qui sese dignum ex-
hibet instrumentum, per quod Spiritus opere-tur, is
propheta est. Porro qui vim eorum quae denuntian-
tur prudenter percipit, is donum habet discernen-
dorum spirituum. Quapropler et Corinthiis pries-
cribens: Propheta autem, inquit, duo aut tres di-
cant, ετ caeteri dijudicent τ’.
2. Est autem donum hoc adeo magnum, ut Domi-
nuscomminetur sese ablatarum e Judaea prophetam,
⁴¹ ΔιῖειιΙη-ηωῃιι, 17. ξ’ίΜοιιῇ. xxxv, 46. ⁴³ Matth
xxx, 10. ⁸⁷ ICor. xxv, 29.
prooemii genus non ita scite consarcinatum. Sunt 1)
qui existiment partem prooemii illius ad Basiliam
Magnum non pertinere: Sed tantum abest ut ego de
eo cum illis contendere velim, ut prooemium totum
ejusnon esse tacile concedam. De ipso opere, an
Basilii sit, in Praefa‘tirgne satis copiose'di‘sput'avimus.
ipso initio uterque Comhef.. μὴ γενέσθαι. Reg. se-
gpzngx-seifipfl γενέσθαι. Editi denique, εὔξασθαι μὶν
εἶ μή, etc.
secundus, Σακϐάτῳ. Statim post illa,
ἐποίησεν ὁηΘείός, additur in editis et in Reg. se;
cundo,_968t_i:'xriqr sed quin hinc expungi debeant,
pon val_d_e admodum dubitamus, cum prorsus παρέὲ
{nisi videantur. Accedit etiam, quod in utroque
Combet‘. deesse constet.