PG 30, col. 121
δρκμόντα τῷ ἡγεμονικῷ ἠ μῶν ἐντυπῶσαι τὴν πάσης τῆς
προφητευομένης ἀληθείας μόρφωσιν. Ἔστι δὶ τοῦ μὶν
λόγου τῆς γνώσεως χρεία πρὸς τὸ θεωρεῖν τοῦ Πνεύμα-
τος τὰ ἀπόῤῥητα· τοῦ δὶ λόγου τῆς σοφίας, πρὸς τὸ
κατασκευάσαι καὶ ἐξεργάσασθαι τὰ συνεστραμμὲνως
ἐν βραχυλογίαις ἐκδεδομέναυ ’ίδιον γὰρ τῆς σοφίας
τὸ ἐκτείνειν λόγους. Ἐξὲτεινα γὰρ, φησὶ,λόγους (30),
καὶ ού προσείχετε. Ἔπειτα τὸ τῆς διδασκαλίας χά-
ρισμα εἷς οἰκοδομὴν τῶν ἀκουόντων. Χρὴ τοίνυν τῇ
ψυχῇ τοῦ μέλλοντος προφητεύειν τήν ἐπιτηδειότητα
προῦποκεῖσθαι ἐκ τοῦ ἐφ’ (31) ἡμῖν κινήματος, ἵνα
ό ἐν τοῖς ὅλοις λόγος τὰς ἁρμονιωτὲρας ψυχὰς ἐκλε-
γόμενος, ἐν αἷς ούδὶ μικρόν τι κίνημα τού παθητικοῖξ Β
τῆς ψυχῆς ἀσύμφωνόν ἐστι πρὸς τὸν λόγον κατὰ
τὴν ἀναλογίαν τῆς ἐνυπαρχούσης εὐαρμοστίας, τὴν
ἐκ τοῦ θείου Ηνεύματος ἐνέργειαν ἐπαγάγῃ. Οὐ
μόνον δὲ ἡ τῶν παθῶν καταστολὴ ἀναγκαία είς τὸν
εὗτρεπισμὸν τῆς ύποδοχῆς τοῦ Πνεύματος, ἀλλὰ, καὶ
τὸ μέτρον τῆς περὶ τήν πίστιν διαθέσεως, καὶτὸ
συμφέρον αὐτοῦ τε τοῦ ὑποδεχομένου (32) τὴν χάριν,
καὶ τῶν κατὰ καιρὸν άκουοντων, ἢ καὶ εἷς ὕστερον
μεθτξόντων τῆς ἐκ τῶν προφητῶν ὠφελείας. Δίδοται
γὰρ, φησὶν, ἑκάστῳ ἠ φανίρωσις τοῦ Ηνεύματος
πρὸς τὸ συμφιρον· καὶ πάλιν Κατὰ τὴν ἀναλο-
γίαν τῆς πίστεως. Ἀνίφικτον μὲντον (33) τὸ τῇ ἀν-
θρωπίνῃ φύσει παραστῆσαι τὸν λόγον τῆς διαφόρου
ἐνεργείας παρὰ τοῦ Θείου Πνεύματος τοῖς ἀξίοις ἐγγινο-
μὲνης* καθ’ ὅν ὁ μὶν προφητείαν πιστεύεται,
καὶ ταύτην ἐπὶ τοσόνδε..Ὀ δὶ χαρίσματα ἰαμάτων λαμ-ξ
δάνει, καὶ ταῦτα τηλικοίδε (34)’ καὶ ἄλλος ἐνεργήματα
δυνάμεων μειζόνων ἢ μικροτέρων. Ταῦτα γὰρ μόνος
οἶδεν ὁ τῇ ἑκάστου ψυχῆς ἀξίᾳ ἐνατενίζων, καὶτοῖς
ἆθεωρήτοις τῆς δικαιοσύνης μέτροις διαιρῶν ἒκάοτῳ
τὰ πρὸς ἀξίαν.
3. Πῶς προεφήτευον foll. καθαραὶ καὶ διατυγεῖς ψυ-
χαίς Οίονεὶ κάτοπτρα γινόμενα τῆς θείας ἂνεργείας,
τήν ἔμφασιν τρανὴν καὶ ἆσύγχυτον καὶ οὐδὲν ἐπιθο-
λουμενην ἐκ τῶν παθῶν τῆς σαρκὸς ἐπεδείκνυντο. Πᾶ-
σι μὶν (35) γὰρ πάρεστι τὸ ἅγιον Ηνεῢμασ ἆλλᾶ τοῖς
μὲν καθαρεύουσι τῶν παθῶν τὴν ἰδίαν ἐμφαίνει δύο
ναμιν* τοῖς δὲ τὸ ἡγεμονικὸν συγκεχυμένον ἔχουσιν
ἀπὸ τῶν τῆς ἁμαρτίας σπίλων, ούκὲτι. Δεῖ δὲ πρὸς
τῇ καθαρότητι καὶ τὸ ὁμαλὸν τῆς εὐσταθοῦς (36) κα-
ταστάσεως ἐπιδείκνυσθαι. Οὐ γὰρ ὁ ἀνωμάλως ἔχων
περὶ σωφροσύνην, καθαρός’ ἀλλ’ ὁ τὸ φρόνημα τῆς
σαρκὸς ὑποτάξας τῷ Πνεύματι. Ὥσπερ γὰρ αἱ τῶν
προσώπων ἐμφάσεις οὐκ ἐν πάσαις ταῖς ὓλαις γί-
γνογται, ἀλλὰ ἰν τάῖς λειότητά τινα καὶ διαφάνειαν
κεκτημέναιςο οὕτως οὐκ ἐν πάσαις ταῖς ψυχαῖς ἠ
⁸⁸ Isa. In, 2. ‘9 Prov. ι, 24. ⁵ο Ι Cor. xu, '7. ⁵ί
defqpilaLSymmachus et Theodotio pro λόγους
ediderqnt, χεῖρά μου, (nanum meam.
ἔζη ῧοεζέροέιυάιέε, ἐν.
ἓξ) ξᾰεῖω codex, δεχομένου,
555 iiJEuiiEEE'nBE’E'Ki'Jditi, μιν.
προφητευομένης ἀληθείας μόρφωσιν. Ἔστι δὶ τοῦ μὶν
λόγου τῆς γνώσεως χρεία πρὸς τὸ θεωρεῖν τοῦ Πνεύμα-
τος τὰ ἀπόῤῥητα· τοῦ δὶ λόγου τῆς σοφίας, πρὸς τὸ
κατασκευάσαι καὶ ἐξεργάσασθαι τὰ συνεστραμμὲνως
ἐν βραχυλογίαις ἐκδεδομέναυ ’ίδιον γὰρ τῆς σοφίας
τὸ ἐκτείνειν λόγους. Ἐξὲτεινα γὰρ, φησὶ,λόγους (30),
καὶ ού προσείχετε. Ἔπειτα τὸ τῆς διδασκαλίας χά-
ρισμα εἷς οἰκοδομὴν τῶν ἀκουόντων. Χρὴ τοίνυν τῇ
ψυχῇ τοῦ μέλλοντος προφητεύειν τήν ἐπιτηδειότητα
προῦποκεῖσθαι ἐκ τοῦ ἐφ’ (31) ἡμῖν κινήματος, ἵνα
ό ἐν τοῖς ὅλοις λόγος τὰς ἁρμονιωτὲρας ψυχὰς ἐκλε-
γόμενος, ἐν αἷς ούδὶ μικρόν τι κίνημα τού παθητικοῖξ Β
τῆς ψυχῆς ἀσύμφωνόν ἐστι πρὸς τὸν λόγον κατὰ
τὴν ἀναλογίαν τῆς ἐνυπαρχούσης εὐαρμοστίας, τὴν
ἐκ τοῦ θείου Ηνεύματος ἐνέργειαν ἐπαγάγῃ. Οὐ
μόνον δὲ ἡ τῶν παθῶν καταστολὴ ἀναγκαία είς τὸν
εὗτρεπισμὸν τῆς ύποδοχῆς τοῦ Πνεύματος, ἀλλὰ, καὶ
τὸ μέτρον τῆς περὶ τήν πίστιν διαθέσεως, καὶτὸ
συμφέρον αὐτοῦ τε τοῦ ὑποδεχομένου (32) τὴν χάριν,
καὶ τῶν κατὰ καιρὸν άκουοντων, ἢ καὶ εἷς ὕστερον
μεθτξόντων τῆς ἐκ τῶν προφητῶν ὠφελείας. Δίδοται
γὰρ, φησὶν, ἑκάστῳ ἠ φανίρωσις τοῦ Ηνεύματος
πρὸς τὸ συμφιρον· καὶ πάλιν Κατὰ τὴν ἀναλο-
γίαν τῆς πίστεως. Ἀνίφικτον μὲντον (33) τὸ τῇ ἀν-
θρωπίνῃ φύσει παραστῆσαι τὸν λόγον τῆς διαφόρου
ἐνεργείας παρὰ τοῦ Θείου Πνεύματος τοῖς ἀξίοις ἐγγινο-
μὲνης* καθ’ ὅν ὁ μὶν προφητείαν πιστεύεται,
καὶ ταύτην ἐπὶ τοσόνδε..Ὀ δὶ χαρίσματα ἰαμάτων λαμ-ξ
δάνει, καὶ ταῦτα τηλικοίδε (34)’ καὶ ἄλλος ἐνεργήματα
δυνάμεων μειζόνων ἢ μικροτέρων. Ταῦτα γὰρ μόνος
οἶδεν ὁ τῇ ἑκάστου ψυχῆς ἀξίᾳ ἐνατενίζων, καὶτοῖς
ἆθεωρήτοις τῆς δικαιοσύνης μέτροις διαιρῶν ἒκάοτῳ
τὰ πρὸς ἀξίαν.
3. Πῶς προεφήτευον foll. καθαραὶ καὶ διατυγεῖς ψυ-
χαίς Οίονεὶ κάτοπτρα γινόμενα τῆς θείας ἂνεργείας,
τήν ἔμφασιν τρανὴν καὶ ἆσύγχυτον καὶ οὐδὲν ἐπιθο-
λουμενην ἐκ τῶν παθῶν τῆς σαρκὸς ἐπεδείκνυντο. Πᾶ-
σι μὶν (35) γὰρ πάρεστι τὸ ἅγιον Ηνεῢμασ ἆλλᾶ τοῖς
μὲν καθαρεύουσι τῶν παθῶν τὴν ἰδίαν ἐμφαίνει δύο
ναμιν* τοῖς δὲ τὸ ἡγεμονικὸν συγκεχυμένον ἔχουσιν
ἀπὸ τῶν τῆς ἁμαρτίας σπίλων, ούκὲτι. Δεῖ δὲ πρὸς
τῇ καθαρότητι καὶ τὸ ὁμαλὸν τῆς εὐσταθοῦς (36) κα-
ταστάσεως ἐπιδείκνυσθαι. Οὐ γὰρ ὁ ἀνωμάλως ἔχων
περὶ σωφροσύνην, καθαρός’ ἀλλ’ ὁ τὸ φρόνημα τῆς
σαρκὸς ὑποτάξας τῷ Πνεύματι. Ὥσπερ γὰρ αἱ τῶν
προσώπων ἐμφάσεις οὐκ ἐν πάσαις ταῖς ὓλαις γί-
γνογται, ἀλλὰ ἰν τάῖς λειότητά τινα καὶ διαφάνειαν
κεκτημέναιςο οὕτως οὐκ ἐν πάσαις ταῖς ψυχαῖς ἠ
⁸⁸ Isa. In, 2. ‘9 Prov. ι, 24. ⁵ο Ι Cor. xu, '7. ⁵ί
defqpilaLSymmachus et Theodotio pro λόγους
ediderqnt, χεῖρά μου, (nanum meam.
ἔζη ῧοεζέροέιυάιέε, ἐν.
ἓξ) ξᾰεῖω codex, δεχομένου,
555 iiJEuiiEEE'nBE’E'Ki'Jditi, μιν.