PG 30, col. 680
κιζομὲνη, δι’ αὐτῶν πρὸς τὰς ἐξ αὐτῶν φαντασίας
ταράσσηται. Ἀλλὰ πρὸς μὲν τινα καὶ ἀνεῳγότων
δι’. ἀνάγκην τῆς πρὸς τὸν παρόντα βίον φωταγῶγίας;
τῶν τοῦ σώματος ὀφθαλμῶν, τοὺς τῆς ψυχῆς ἐπιμύ-
σει· πρὸς δὶ τὴν τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς καὶ τοῦ δι’ αὐ-
τοῦ δεικνυμένου κάλλους αὐτῇ κατανόησιν, καὶ με-
μυκότας πρότερον σπουδαίως ἀνοίξει. Οὔτε τήν ἀκοήν
παντὶ λόγῳ ἀνεξετάστως ὑφέξει, ἀλλὰ πρὸς μὲν
τοὺς φαύλους τῶν λόγων, ὥσπερ πρός τινα δυσώδους
γεύματος (69) φορὰν αὐτὴν ὑποφράξει, τοῖς δὲ σπου-
δαίοις καθαρὸν ῥέουσι τῆς ἀρετῆς τὸ νᾶμα, φιλομα-
θῶς ὑποθήσει. Καὶ τὴν μὶν γεῦσιν πρὸς τὰ ἧδοντα
ἀεὶ κεχηνυῖαν ἐγχαλινώσει τῷ λόγῳ, πρὸς δὲ τὴν τῶν
ἀναγκαίων μετάληψιν σωφρόνως ἡνιοχήσει. Τὴν δὲ
ἁφὴν, ὡς ἃν (70) ἁνδραποδεστάτην μὲν πασῶν αἰσθή-
σεων οὖσαν, πάσας δὲ τὰς λοιπὰς τῇ οἲκείᾳ λειότητι
πρὸς ¹ἡδονὴν μαγγανεύουσαν, ἀκηλίδωτον παθῶν ὡς
μάλιστα διόλου φυλάξει. Ὂλῳ γὰρ τῷ σώματι αὕτη
παρεκταθεῖσα, διὰ μὲν τῆς ὅλης ἐπιφανείας αὐτοῦ,
οὐ τῆς φαινομένης ἔξωθεν μόνον, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐν
τῷ βάθει, πρὸς τὰς ἐμπαθεῖς ἁφὰς, κατὰ τῆς ψυχῆς
δυναστεύει. Τῶν δὶ χειρῶν μάλιστα καταλαϐοῦσα τὸ
καιριώτατον, διὰ τούτων, ὥσπερ διά τινων θηρά-
τρων (71), τοὺτ ἐμπεσόντας ἀγρεύει πάντας. Οὐ μὴν
ἔρημον τῆς οῗκείας γοητείας καταλιμπάνει τήν ὄψιν.
Ἀλλά πρὸς μὶν τὰς συγκεχυμένας (72) χρόας καὶ
τοὺς τραχεῖς χαρακτῆρας τραχύνουσα ταύτην, ὁμοῦ
καὶ συγχεουσαο πρὸς δὲ τοὺς λείους τε καὶ πρὸς
εὐφυΐαν καῖ χρόᾳ (73) καὶ σχήματι ἀπατηλῶς μορ-
φωθέντας πόρῥωθεν διαχέουσά τε αὐτὴν (7i) καὶ
λεαίνουσα, τήν δαυτῆς δυναστείαν, καὶ διὰ ταύτης
ἱκανῶς ἐπιδείκνυται. Ἀλλὰ καὶ τὴν ἀκοὴν ταῖς μὶν
τραχείαις τῶν φωνῶν φυγαδεύουσα, ταῖς δὲ μαλακαῖς
διὰ τοῦ ἐμπνέοντος λείως ἀέρος ἰν βάθει χαλῶσα, τὸ
καθ’ ἑαυτὴν πρὸς ἡδονὴν ἔργον καὶ διὰ ταύτης ἀνύει.
Ἐῶ γὰρ λέγειν τὴν γεῦσιν, ὡς τὸ ὅλον ταύτης (75)
σύντροφον οὖσαν. Πρὸς μὲν τοὺς ἄλλως ἔχοντας χυ-
μοὺς ἑπιστύφεταί τε καὶ ἀηδίζεται · πρὸς δὶ τοὺς
λείους τὰς ἑαυτῆς δεξαμενὰς ἀπληρώτους ἀνοίγει. Τί
γὰρ ἂν τις εἷ’ποι καὶπερὶ τῶν παιδογόνων μορίων (76);
quae sequuntur, καὶ συγχὲουσα. Hanc conjunctiov
nem addimus ex luribu's mss; ⁷
(73) Καὶ γρόα. l-Fzsc desunt in codice Regi
D £2332 ίξείῖ
(73) Καὶ ρό . Haec desunt in codice Regio 2879.
(74) Δύττῇ. ἕάίῑίο veneta et tres mss., ἑαυτήν.
Paulo post editi, post δυναστείαν ἱηεθευηι,’ἡ ἡδονή.
Sed haec non legit vetus interpres, non, leguntur in
optimo codice Regio 2879,quo_smpe utiliter utemur
ad hunc librum emendandum.Praeterea sensus no-
au nunc norum emenaanuumrrasterea sensus po-
stulat, ut haec eXpungamus. ‘Hic. enim “probatur
tactum in omnibus sensibus dominari. Sic etiam
ρειὶὶτξῆοεξέρῑεῖξθξξιψτ ίεξςὶίξίῖξξςὲῖξιῑίξίςξλείεῖὲξιξιὲ
ἓαυτήν’ἡ“ἡδυνῆ· ἔργον.. Emendavimus opehejusdem
codicis Regii et venetas editionis, nec aliter legit
interpres rAmbsosius.
(75) Ταύτης. Duo mss._, ταύτῃ. lbidem editio Ve-
neta et mss. quinque, cfivrpoq6¢_oica.Editio Paris,
πρὸς μὲν vatejneestultimavocula in editione Ve-
neta et veteribus libris.
(76) Τί γὰρ ἂν τις εἴποι καὶ περὶ τῶν παιδο-
ταράσσηται. Ἀλλὰ πρὸς μὲν τινα καὶ ἀνεῳγότων
δι’. ἀνάγκην τῆς πρὸς τὸν παρόντα βίον φωταγῶγίας;
τῶν τοῦ σώματος ὀφθαλμῶν, τοὺς τῆς ψυχῆς ἐπιμύ-
σει· πρὸς δὶ τὴν τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς καὶ τοῦ δι’ αὐ-
τοῦ δεικνυμένου κάλλους αὐτῇ κατανόησιν, καὶ με-
μυκότας πρότερον σπουδαίως ἀνοίξει. Οὔτε τήν ἀκοήν
παντὶ λόγῳ ἀνεξετάστως ὑφέξει, ἀλλὰ πρὸς μὲν
τοὺς φαύλους τῶν λόγων, ὥσπερ πρός τινα δυσώδους
γεύματος (69) φορὰν αὐτὴν ὑποφράξει, τοῖς δὲ σπου-
δαίοις καθαρὸν ῥέουσι τῆς ἀρετῆς τὸ νᾶμα, φιλομα-
θῶς ὑποθήσει. Καὶ τὴν μὶν γεῦσιν πρὸς τὰ ἧδοντα
ἀεὶ κεχηνυῖαν ἐγχαλινώσει τῷ λόγῳ, πρὸς δὲ τὴν τῶν
ἀναγκαίων μετάληψιν σωφρόνως ἡνιοχήσει. Τὴν δὲ
ἁφὴν, ὡς ἃν (70) ἁνδραποδεστάτην μὲν πασῶν αἰσθή-
σεων οὖσαν, πάσας δὲ τὰς λοιπὰς τῇ οἲκείᾳ λειότητι
πρὸς ¹ἡδονὴν μαγγανεύουσαν, ἀκηλίδωτον παθῶν ὡς
μάλιστα διόλου φυλάξει. Ὂλῳ γὰρ τῷ σώματι αὕτη
παρεκταθεῖσα, διὰ μὲν τῆς ὅλης ἐπιφανείας αὐτοῦ,
οὐ τῆς φαινομένης ἔξωθεν μόνον, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐν
τῷ βάθει, πρὸς τὰς ἐμπαθεῖς ἁφὰς, κατὰ τῆς ψυχῆς
δυναστεύει. Τῶν δὶ χειρῶν μάλιστα καταλαϐοῦσα τὸ
καιριώτατον, διὰ τούτων, ὥσπερ διά τινων θηρά-
τρων (71), τοὺτ ἐμπεσόντας ἀγρεύει πάντας. Οὐ μὴν
ἔρημον τῆς οῗκείας γοητείας καταλιμπάνει τήν ὄψιν.
Ἀλλά πρὸς μὶν τὰς συγκεχυμένας (72) χρόας καὶ
τοὺς τραχεῖς χαρακτῆρας τραχύνουσα ταύτην, ὁμοῦ
καὶ συγχεουσαο πρὸς δὲ τοὺς λείους τε καὶ πρὸς
εὐφυΐαν καῖ χρόᾳ (73) καὶ σχήματι ἀπατηλῶς μορ-
φωθέντας πόρῥωθεν διαχέουσά τε αὐτὴν (7i) καὶ
λεαίνουσα, τήν δαυτῆς δυναστείαν, καὶ διὰ ταύτης
ἱκανῶς ἐπιδείκνυται. Ἀλλὰ καὶ τὴν ἀκοὴν ταῖς μὶν
τραχείαις τῶν φωνῶν φυγαδεύουσα, ταῖς δὲ μαλακαῖς
διὰ τοῦ ἐμπνέοντος λείως ἀέρος ἰν βάθει χαλῶσα, τὸ
καθ’ ἑαυτὴν πρὸς ἡδονὴν ἔργον καὶ διὰ ταύτης ἀνύει.
Ἐῶ γὰρ λέγειν τὴν γεῦσιν, ὡς τὸ ὅλον ταύτης (75)
σύντροφον οὖσαν. Πρὸς μὲν τοὺς ἄλλως ἔχοντας χυ-
μοὺς ἑπιστύφεταί τε καὶ ἀηδίζεται · πρὸς δὶ τοὺς
λείους τὰς ἑαυτῆς δεξαμενὰς ἀπληρώτους ἀνοίγει. Τί
γὰρ ἂν τις εἷ’ποι καὶπερὶ τῶν παιδογόνων μορίων (76);
quae sequuntur, καὶ συγχὲουσα. Hanc conjunctiov
nem addimus ex luribu's mss; ⁷
(73) Καὶ γρόα. l-Fzsc desunt in codice Regi
D £2332 ίξείῖ
(73) Καὶ ρό . Haec desunt in codice Regio 2879.
(74) Δύττῇ. ἕάίῑίο veneta et tres mss., ἑαυτήν.
Paulo post editi, post δυναστείαν ἱηεθευηι,’ἡ ἡδονή.
Sed haec non legit vetus interpres, non, leguntur in
optimo codice Regio 2879,quo_smpe utiliter utemur
ad hunc librum emendandum.Praeterea sensus no-
au nunc norum emenaanuumrrasterea sensus po-
stulat, ut haec eXpungamus. ‘Hic. enim “probatur
tactum in omnibus sensibus dominari. Sic etiam
ρειὶὶτξῆοεξέρῑεῖξθξξιψτ ίεξςὶίξίῖξξςὲῖξιῑίξίςξλείεῖὲξιξιὲ
ἓαυτήν’ἡ“ἡδυνῆ· ἔργον.. Emendavimus opehejusdem
codicis Regii et venetas editionis, nec aliter legit
interpres rAmbsosius.
(75) Ταύτης. Duo mss._, ταύτῃ. lbidem editio Ve-
neta et mss. quinque, cfivrpoq6¢_oica.Editio Paris,
πρὸς μὲν vatejneestultimavocula in editione Ve-
neta et veteribus libris.
(76) Τί γὰρ ἂν τις εἴποι καὶ περὶ τῶν παιδο-