PG 30, col. 697
πράττειν, ἕνεκα τοῦ φωραθῆναι, αἰσχύνεται, ταῦτα
ταῖς ἰννοίαις ποιεῖν οὐκ αἶ’δεῖται, "HV οὐκέτι λοιπὸν
οὐδὲ σώματι ἄν τις ὑγιῶς λέγοι (33) παρθένον.
Ἀνάγκη γὰρ τοῦ ἐρωμένου ἀχωρίστως αὐτῇ μιγνυ-
μένου κατὰ διάνοιαν, καὶ τὸ σῶμα τοῖς τῆς ψυχῆς
πάθεσι συμμορφοῦσθαι, καὶ συνδιατιθὲμενον τοῖς ἐν
διανοίᾳ κινήμασι, φθειρομὲνῃ τῇ δεσποίνῃ συνδια-
φθείρεσθαι, καὶ ῦπαρ καὶ κατὰ τοῦς ὕπνους τὰ ἐρω-
τικά ὀνειρωττούσῃ, καὶ αὐτὸ ταύτῃ συνονειρώττειν.
Τοιούτου δὲ πάθους τήν ψυχὴν κατασχόντος, περιττή
λοιπὸν καὶ ἡ τῶν βρωμάτων ἐγκράτεια, καὶ ἡ λοιπὴ
τοῦ σώματος σκληραγωγία’ ού τοῦ ἵππου τὸν ἱππὲα Β
\ \ , ἰ’ Ι Ι 3 ν ιλ ε’
πρὸς τά ἑαυτοῦ σκιρτήματα φάροντος, αὐτοῦ δὲ τοῦ
ἱππέως τῷ ἱνόντι πάθει κακῶς τὸν ’ίππον οἰστροῦν-
τος. Ὡς γὰρ ἰπί τινων ὐπὸ γήρως παρεθέντων τὸ
σῶμα ὁ νοῦς, ἐκ τῆς προκατασχούσης ἀκολασίας
νοσῶν, παρά δύναμιν πρὸς τήν τῆς ἡδονῆς φαντασίαν
μοχλεύει τὸ σῶμα· οὕτως ἐπὶ τῶν ἐμπαθῶς (34)
πρὸς ἕρωνα τήν ψυχὴν γενομένων, καί παρειμένον
τῇ ἀσκήσει τὸ σῶμα, πρὸς τὰς ῗδίας ἐπιθυμίας ἡ
ψυχὴ ἐρεθίζει· οὐκ ἀπό τῆς τοῦ σώματος ἀκμῆς ἐπὶ
τὴν ψυχὴν διαϐεϐηκότως τοῦ πάθους, ἀπὸ δὲ τῆς ψυχῆς ἐπὶ τὰ τοῦ σώματος ἴδια κακῶς κινουμένου. Εἰ
οῦν ὸλέμμα τοσούτου πυρὸς ἔναυσμα γίνεται, ἀκούωμεν τοῦ ὑποφωνοῦντοςο Oi. ὀφθαλμοί σου ὀρθά βλε-
πὲτωσαν, καὶ τά βλέφαρά σου νευέτωσαν (35) δίκαια, καὶ μή συναρπασθῇς σοῖς βλεφάροις, μηδὲ ἀγρευθῇς σοῖς
ὀφθαλ μοῖς.
14. Ei δὲ κατά ’τὸν ἀνωτέρω τῆς φύσεως λόγον
ἁφή τίς ἐστινλὴ τοῦ βλέμματος κατὰ τῶν σωμα-
τῶν ἐπιϐολή· καὶ ὥσπερ τοῖς ὀφθαλμιῶσιν ἐπὶ
πλὲον ἐνατενίσαντες, τῆς νόσου μεταλαμϐάνομεν, καὶ
ἄλλοις φυσικῶς ὠφελοῦσιν ἐπιϐάλλοντες τοὺς ὀφθαλ-
¹μοὺς κατά τὸ λεληθὸς ὡφελούμεθα³ καὶ τοῖς τῆς
ἡδονῆς ἄρα συμϐόλοις (37) ἐπιϐάλλοντες τοῦς ὀφθαλ-
μοὺς,τῆς κατὰ τήν ἡδονὴν νόσου τὸν νοῦν ἀναπίμπλα-
μεν, ὥσπερ οὗν καὶ τοῖς ὅντως καλοῖς ἐπιϐάλλοντες
τούτους, διὰ τῶν ὀφθαλμῶν εἷς τὴν ψυχὴν τήν ὠφὲ-
λειαν δεχόμεθα· καὶ (38) ἄτοπον μετὰ τοῦ βλάπτεσθαι
πρὸς νόσον διὰ τῶν ὀφθαλμῶν τήν ωρθᾶνον, ὧν μὴ ·
θαρσεῖ τῇ χειρί ποτε ἅψασθαι, τούτων τῇ τοῦ ὅμμα-
τος ἀφῇ ἀδιαφόρως ἐφάπτεσθαι. Προαγωγὸς γὰρ, ὡς
ἃν εἷ’ποι τις, καὶ προμνήστριτ ὴ μὶν διὰ τοῦ ὄμμα-
τος ἀφή, τῆς διὰ χειρῶν προλαμϐάνουσα πόῤῥωθεν
γίνεται. Αὑτή Si αὕτη, ἡ διὰ χειρῶν φημι, τῆς κατὰ
τὴν συμπλοκὴν θερμοτέρα θεράπαινα· καὶ ἡ τήν
πρώτην ἆφήν τοῦ ὄμματος μή φυγουσα, οὐκ ἂν τὸ
ιπ’ αὐτῆ, οὐδὲ τὴν τῶν χειρῶν ἀποφύγοι. Ἡ δὲ τῇ
τοιαύτῃ αὖθις ὶρωτικῶς ἐμπλακεῖσα, οὐκ ἂν μοΛυ-
" Prov. vx, 25; iv, 25.
(33) ᾼέγοι. Sic nonnulli veteres libri melius quam
in νθὸἱῐὶεξλιγει.
(34) Ἐμπαθῶς. Sic Colbertinus .et duo alii a
Combefisio citati. Ediii, ιμπαθῶν.
ς35) ῌευὲτωσαν. Plures mss, νευὲτω. Colbertinus,
νεύ ματά σου ,νευὲτω.
(36), Σωμάτων. Sic ope nonnullorum codicum
emen'davimus quod in editis legebatur, ὀμμάτων.
ταῖς ἰννοίαις ποιεῖν οὐκ αἶ’δεῖται, "HV οὐκέτι λοιπὸν
οὐδὲ σώματι ἄν τις ὑγιῶς λέγοι (33) παρθένον.
Ἀνάγκη γὰρ τοῦ ἐρωμένου ἀχωρίστως αὐτῇ μιγνυ-
μένου κατὰ διάνοιαν, καὶ τὸ σῶμα τοῖς τῆς ψυχῆς
πάθεσι συμμορφοῦσθαι, καὶ συνδιατιθὲμενον τοῖς ἐν
διανοίᾳ κινήμασι, φθειρομὲνῃ τῇ δεσποίνῃ συνδια-
φθείρεσθαι, καὶ ῦπαρ καὶ κατὰ τοῦς ὕπνους τὰ ἐρω-
τικά ὀνειρωττούσῃ, καὶ αὐτὸ ταύτῃ συνονειρώττειν.
Τοιούτου δὲ πάθους τήν ψυχὴν κατασχόντος, περιττή
λοιπὸν καὶ ἡ τῶν βρωμάτων ἐγκράτεια, καὶ ἡ λοιπὴ
τοῦ σώματος σκληραγωγία’ ού τοῦ ἵππου τὸν ἱππὲα Β
\ \ , ἰ’ Ι Ι 3 ν ιλ ε’
πρὸς τά ἑαυτοῦ σκιρτήματα φάροντος, αὐτοῦ δὲ τοῦ
ἱππέως τῷ ἱνόντι πάθει κακῶς τὸν ’ίππον οἰστροῦν-
τος. Ὡς γὰρ ἰπί τινων ὐπὸ γήρως παρεθέντων τὸ
σῶμα ὁ νοῦς, ἐκ τῆς προκατασχούσης ἀκολασίας
νοσῶν, παρά δύναμιν πρὸς τήν τῆς ἡδονῆς φαντασίαν
μοχλεύει τὸ σῶμα· οὕτως ἐπὶ τῶν ἐμπαθῶς (34)
πρὸς ἕρωνα τήν ψυχὴν γενομένων, καί παρειμένον
τῇ ἀσκήσει τὸ σῶμα, πρὸς τὰς ῗδίας ἐπιθυμίας ἡ
ψυχὴ ἐρεθίζει· οὐκ ἀπό τῆς τοῦ σώματος ἀκμῆς ἐπὶ
τὴν ψυχὴν διαϐεϐηκότως τοῦ πάθους, ἀπὸ δὲ τῆς ψυχῆς ἐπὶ τὰ τοῦ σώματος ἴδια κακῶς κινουμένου. Εἰ
οῦν ὸλέμμα τοσούτου πυρὸς ἔναυσμα γίνεται, ἀκούωμεν τοῦ ὑποφωνοῦντοςο Oi. ὀφθαλμοί σου ὀρθά βλε-
πὲτωσαν, καὶ τά βλέφαρά σου νευέτωσαν (35) δίκαια, καὶ μή συναρπασθῇς σοῖς βλεφάροις, μηδὲ ἀγρευθῇς σοῖς
ὀφθαλ μοῖς.
14. Ei δὲ κατά ’τὸν ἀνωτέρω τῆς φύσεως λόγον
ἁφή τίς ἐστινλὴ τοῦ βλέμματος κατὰ τῶν σωμα-
τῶν ἐπιϐολή· καὶ ὥσπερ τοῖς ὀφθαλμιῶσιν ἐπὶ
πλὲον ἐνατενίσαντες, τῆς νόσου μεταλαμϐάνομεν, καὶ
ἄλλοις φυσικῶς ὠφελοῦσιν ἐπιϐάλλοντες τοὺς ὀφθαλ-
¹μοὺς κατά τὸ λεληθὸς ὡφελούμεθα³ καὶ τοῖς τῆς
ἡδονῆς ἄρα συμϐόλοις (37) ἐπιϐάλλοντες τοῦς ὀφθαλ-
μοὺς,τῆς κατὰ τήν ἡδονὴν νόσου τὸν νοῦν ἀναπίμπλα-
μεν, ὥσπερ οὗν καὶ τοῖς ὅντως καλοῖς ἐπιϐάλλοντες
τούτους, διὰ τῶν ὀφθαλμῶν εἷς τὴν ψυχὴν τήν ὠφὲ-
λειαν δεχόμεθα· καὶ (38) ἄτοπον μετὰ τοῦ βλάπτεσθαι
πρὸς νόσον διὰ τῶν ὀφθαλμῶν τήν ωρθᾶνον, ὧν μὴ ·
θαρσεῖ τῇ χειρί ποτε ἅψασθαι, τούτων τῇ τοῦ ὅμμα-
τος ἀφῇ ἀδιαφόρως ἐφάπτεσθαι. Προαγωγὸς γὰρ, ὡς
ἃν εἷ’ποι τις, καὶ προμνήστριτ ὴ μὶν διὰ τοῦ ὄμμα-
τος ἀφή, τῆς διὰ χειρῶν προλαμϐάνουσα πόῤῥωθεν
γίνεται. Αὑτή Si αὕτη, ἡ διὰ χειρῶν φημι, τῆς κατὰ
τὴν συμπλοκὴν θερμοτέρα θεράπαινα· καὶ ἡ τήν
πρώτην ἆφήν τοῦ ὄμματος μή φυγουσα, οὐκ ἂν τὸ
ιπ’ αὐτῆ, οὐδὲ τὴν τῶν χειρῶν ἀποφύγοι. Ἡ δὲ τῇ
τοιαύτῃ αὖθις ὶρωτικῶς ἐμπλακεῖσα, οὐκ ἂν μοΛυ-
" Prov. vx, 25; iv, 25.
(33) ᾼέγοι. Sic nonnulli veteres libri melius quam
in νθὸἱῐὶεξλιγει.
(34) Ἐμπαθῶς. Sic Colbertinus .et duo alii a
Combefisio citati. Ediii, ιμπαθῶν.
ς35) ῌευὲτωσαν. Plures mss, νευὲτω. Colbertinus,
νεύ ματά σου ,νευὲτω.
(36), Σωμάτων. Sic ope nonnullorum codicum
emen'davimus quod in editis legebatur, ὀμμάτων.