PG 30, col. 837
ϐοῦς ἡμῶν πίστεως· ῐῖρόιινχες⁸ γοῦν, ὁ ἀναγι- Α
ι τι..- ...λ manna-nume 'rm: ευθεας
ἀκολάστου γλιίιττης καὶ γνώμης ἀγνωμονος, μοχθη-
ρῶν καὶ φιλαπεχθημόνων ἔργον εἴδοτες- ,τὸ ὃὶ τοὺς
ὲκ διαϐολῆς εἶναι δόξαντας πονηροὺς) πάσῃ προθυ-
μίᾳ πειρᾶσθαι τὸ ψεῦδος τοῖς ὲλξγχῗις ἀποτρέπειν,
ἀνέρων. σωφρόνων, καὶ μετὰ. τῆςβξίας εὐϐουλίας
τήν. τῶν πολλῶν ἀσφάλειαν περὶ πολλοῦ ποιορμὲνων·
ηάχόμεθα μὲν λόγῳ την γνῷσιν ἀμφοῖν ἕχρντεξ,
ring-{riis προτὲραέ ποτε γενέσθαι μοίρακς, καὶ τῆς
ἀστὲρας”τήν· πεῖραν διαφυγεῖν.- Ἐπειδή δὲ κατά
γνώμην (9έ) ἐκϐηναι Δσυνέϐη “cc τέλος, ποικίλως κᾳὶ
πολυτρόπως διάντε λόγων καὶ πράξεων παρᾶ πολ-
λοῖς ,κατασκευασθείσης ἠμῶν illumcf}; δυσφημίας,
ἀλγεινῆς μὶν ἡμῖν, βλαϐερᾷς δε τοῖς πιστεύουσιν
ὗπά πονηρῶν καὶ μηδὲν ὀκνούντων ’λέγειν
πράττειτ ἀνθρώπων (93), καὶ των-ἀκεραιοτέρων ταῖς
τίῦν διαφόρων κατηγορίαις τήν ἀληθειαν μετρούνο
των, οὗικρίσει τὰς καθ’ ἡμῶν διαϐολὰς προσιεμε-
ww" ἡμῖν τε αὐτοῖς λυσιτελεῖν ᾠήθημεν πρθς
ἀπολογίαν, καὶ τοῖς ἀϐασανίστως λεγομένοις, προς
ἀσφάλειαν, ἔγγραφον εἷς ὑμόις. ἐκθεσθαιτῇς ἑαυτῶν
δόξης τὴν ὁμολογίαν, εἷ’ πως διὰ ταύτης την τε-προῖ
λαθοῦσαν ἀποτριψαίμεθα βλασφημίαν, καὶ, πρὸς τὸ
λοιπὸν τοὺς μὲν πονηροὺς ἀτολμοτέρους, τοὺς δὲ λίαν
εὐχερεῖς ἀσφαλεστέρους παρασκευάσαιμεν,. τοῖς μὲν
τίκ-ψευδῆ λέγειν ἐπιδεὶς, τοῖς δὲ τὸ πιστεύειν ἀσφα-
λὶς δποδείξαντες, συναποδεικνυμένης τῇ παρ’ ἡμῶν
ἀληθείᾳ τῆς κατ’ ἀμφοῖν κολάσεως. Ἢ γᾷρ πρὸς τὸ
υυυνω ..η η... .. --. ,ι ι _
ψεῦιδοςγκοινωνία κοῖνᾏν ἀμφοτέροις κατεργάζεται τὴν
έιμωρίαν, ⁷ Δ hoc est, prius sperasset acceptasamoliri ; vero
in'posterum malitiosos illos homines minus audaces, illos vero, qui valde sunt simplices, facileque
capiuntur et permoventur, certiores atque confirmatiores reddere possemus :demonstrando iterum
illis quidem, quam sit horribile mendacia dicere, falsaque asserere : hisce vero, quam sit periculosum
falsa credere, ostensa simul ea quae a nobis stat veritate, et quas utrisque metuenda est penna. Nam
mendacii communio communem etiam utriusque conficit poenam.
2. Αῗτοῦμεν (94) δὲ πρὸ πάντων ὑμᾶς, τούς τε νῦν
ἀκουσομένους, καὶ τοὺς εἷς (95) ὕστερον ἐντευξομέ-
νους, μὴ τῷ πλήθει διακρίνειν ἐθέλειν τῆς ἀληθείας
τὸ ψεῦδος, τῇ πλείονι μοίρᾳ τὸ κρεῖττον συνάπτον·
τας, μήτε μὴὶν ἀξιώμασιν ἢ τινων ἀλαζονείᾳ προσ.
ἑχοντας, ἀμαυροῦσθαι τήν διάνοιαν· ἢ τῇ τάξει τῶν
προλαϐόντων (96) τὸ πλεῖον νέμοντας, ἀποφράττειν
τὰς ἀκοὰς τοῖς ὑστέροιςο τήν δὲ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν παντὸς μὶν ἀνθρώ-
πων (97) ἀριθμοῦ, πάσης δὲ φιλοτιμίας ἢ φιλονεικίας,
συνηθείας τε αὖ καὶ συγγενείας, καὶ συλλήϐδην
είπεῖν, πάντων ὅσα τοῖς τῆς ψυχῆς κριτηρίοις ἐπι-
σκοπεῖν εἴωθεν προτιμήσαντας, τῇ πρὸς τὴν ἀλήθεια
εὐνοίᾳ κρίνειν τὰ λεγόμενα (98). Μεγίστη γὰρ μοῖρι
πρὸς τήν τῆς ἀληθείας διάγνωσιν ἡ πρὸς αὐτην
οἰκείωσις.
(91) Basilius, lib. ι contra lunam. pag. 209.
(92) Ms. Ten'isson” σπουδήν.
E93,) ldi, κάν-δρῷνξ Ϊέ mss. vetusto fuit, ἀνιῖιν, quo
significat ἀν θρώπων.
(94) Ita codices Gudii, Lindenbrogii, Tenissonii;
licet apud Basilium pag, 210 cst, αἰτοῦμαι.
ι τι..- ...λ manna-nume 'rm: ευθεας
ἀκολάστου γλιίιττης καὶ γνώμης ἀγνωμονος, μοχθη-
ρῶν καὶ φιλαπεχθημόνων ἔργον εἴδοτες- ,τὸ ὃὶ τοὺς
ὲκ διαϐολῆς εἶναι δόξαντας πονηροὺς) πάσῃ προθυ-
μίᾳ πειρᾶσθαι τὸ ψεῦδος τοῖς ὲλξγχῗις ἀποτρέπειν,
ἀνέρων. σωφρόνων, καὶ μετὰ. τῆςβξίας εὐϐουλίας
τήν. τῶν πολλῶν ἀσφάλειαν περὶ πολλοῦ ποιορμὲνων·
ηάχόμεθα μὲν λόγῳ την γνῷσιν ἀμφοῖν ἕχρντεξ,
ring-{riis προτὲραέ ποτε γενέσθαι μοίρακς, καὶ τῆς
ἀστὲρας”τήν· πεῖραν διαφυγεῖν.- Ἐπειδή δὲ κατά
γνώμην (9έ) ἐκϐηναι Δσυνέϐη “cc τέλος, ποικίλως κᾳὶ
πολυτρόπως διάντε λόγων καὶ πράξεων παρᾶ πολ-
λοῖς ,κατασκευασθείσης ἠμῶν illumcf}; δυσφημίας,
ἀλγεινῆς μὶν ἡμῖν, βλαϐερᾷς δε τοῖς πιστεύουσιν
ὗπά πονηρῶν καὶ μηδὲν ὀκνούντων ’λέγειν
πράττειτ ἀνθρώπων (93), καὶ των-ἀκεραιοτέρων ταῖς
τίῦν διαφόρων κατηγορίαις τήν ἀληθειαν μετρούνο
των, οὗικρίσει τὰς καθ’ ἡμῶν διαϐολὰς προσιεμε-
ww" ἡμῖν τε αὐτοῖς λυσιτελεῖν ᾠήθημεν πρθς
ἀπολογίαν, καὶ τοῖς ἀϐασανίστως λεγομένοις, προς
ἀσφάλειαν, ἔγγραφον εἷς ὑμόις. ἐκθεσθαιτῇς ἑαυτῶν
δόξης τὴν ὁμολογίαν, εἷ’ πως διὰ ταύτης την τε-προῖ
λαθοῦσαν ἀποτριψαίμεθα βλασφημίαν, καὶ, πρὸς τὸ
λοιπὸν τοὺς μὲν πονηροὺς ἀτολμοτέρους, τοὺς δὲ λίαν
εὐχερεῖς ἀσφαλεστέρους παρασκευάσαιμεν,. τοῖς μὲν
τίκ-ψευδῆ λέγειν ἐπιδεὶς, τοῖς δὲ τὸ πιστεύειν ἀσφα-
λὶς δποδείξαντες, συναποδεικνυμένης τῇ παρ’ ἡμῶν
ἀληθείᾳ τῆς κατ’ ἀμφοῖν κολάσεως. Ἢ γᾷρ πρὸς τὸ
υυυνω ..η η... .. --. ,ι ι _
ψεῦιδοςγκοινωνία κοῖνᾏν ἀμφοτέροις κατεργάζεται τὴν
έιμωρίαν, ⁷ Δ hoc est, prius sperasset acceptasamoliri ; vero
in'posterum malitiosos illos homines minus audaces, illos vero, qui valde sunt simplices, facileque
capiuntur et permoventur, certiores atque confirmatiores reddere possemus :demonstrando iterum
illis quidem, quam sit horribile mendacia dicere, falsaque asserere : hisce vero, quam sit periculosum
falsa credere, ostensa simul ea quae a nobis stat veritate, et quas utrisque metuenda est penna. Nam
mendacii communio communem etiam utriusque conficit poenam.
2. Αῗτοῦμεν (94) δὲ πρὸ πάντων ὑμᾶς, τούς τε νῦν
ἀκουσομένους, καὶ τοὺς εἷς (95) ὕστερον ἐντευξομέ-
νους, μὴ τῷ πλήθει διακρίνειν ἐθέλειν τῆς ἀληθείας
τὸ ψεῦδος, τῇ πλείονι μοίρᾳ τὸ κρεῖττον συνάπτον·
τας, μήτε μὴὶν ἀξιώμασιν ἢ τινων ἀλαζονείᾳ προσ.
ἑχοντας, ἀμαυροῦσθαι τήν διάνοιαν· ἢ τῇ τάξει τῶν
προλαϐόντων (96) τὸ πλεῖον νέμοντας, ἀποφράττειν
τὰς ἀκοὰς τοῖς ὑστέροιςο τήν δὲ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν παντὸς μὶν ἀνθρώ-
πων (97) ἀριθμοῦ, πάσης δὲ φιλοτιμίας ἢ φιλονεικίας,
συνηθείας τε αὖ καὶ συγγενείας, καὶ συλλήϐδην
είπεῖν, πάντων ὅσα τοῖς τῆς ψυχῆς κριτηρίοις ἐπι-
σκοπεῖν εἴωθεν προτιμήσαντας, τῇ πρὸς τὴν ἀλήθεια
εὐνοίᾳ κρίνειν τὰ λεγόμενα (98). Μεγίστη γὰρ μοῖρι
πρὸς τήν τῆς ἀληθείας διάγνωσιν ἡ πρὸς αὐτην
οἰκείωσις.
(91) Basilius, lib. ι contra lunam. pag. 209.
(92) Ms. Ten'isson” σπουδήν.
E93,) ldi, κάν-δρῷνξ Ϊέ mss. vetusto fuit, ἀνιῖιν, quo
significat ἀν θρώπων.
(94) Ita codices Gudii, Lindenbrogii, Tenissonii;
licet apud Basilium pag, 210 cst, αἰτοῦμαι.