PG 30, col. 847
Nemo autem adeo demens et impie audax esse po-
test, ut aequalem affirmet Patri Filium, cum ipse
Dominus diserte pronuntiet : Pater qui misit me,
major me est“. Vel ut copulet alteri ex nominibus
alterum, utroque contra ad se illud certatim tra-
hente, sibique appropriante, neque altero ullam
societatem respectu alterius admittente. Si enim
ingenitus, non erit filius : et si filius, non erit in-
genitus. At quod unus ille cunctorum Deus sit in-
genitus et incomparabilis, pluribus omissis qua dici possent, sufficere hinc quas iam dicta sunt, ad
demonstrationem existimo.
12. Quod autem Filius sit unus et unicus (uni-
genitus enim est), allatis in medium sanctorum
vocibus, quibus tum genimen tum creaturam pras-
dieant, et per nomina discrepantia essentiae etiam
discrepantiam manifestam faciunt : possemus ista
ratione omni porro cura et labore supersedere.
Verum propter illos qui hanc generationem corpo-
ralem esse opinantur, et equivocationibus impin-
gunt, necessarium fortassis erit, etiam de his pau-
cis breviterque dicere. Dicimus itaque Filium esse
genimem, juxta Scripturarum doctrinam, non aliud
quid essentiam intelligendo, item aliud quid quod
praeter ipsum significetur; sed illum esse hanc hy-
postasin, quam nomen ipsum significat, ita ut ap-
pellatio ipsi essentia veritatem astruat, siquidem
essentia non verius quam ipsa appellatione mon-
stratur. Dicimus autem porro hanc substantiam genitam esse, cum non esset ante propriam constitu-
tionem; postquam vero genita fuit, exstitisse illam ante omnia, decreto Dei et Patris.
13. Si vero alicui hoc ipsum ausu temerario
dictum videtur, consideret ipse secum, utrum ve-
rum hoc sit an falsum. Si prius, ejusmodi ausus
culpa caret preprio istius hominis judicio, quando-
quidem nihil rerum verarum, quod suo quidem
tempore et modo dicitur, habere culpam potest.
Sin vero falsum est, summa profecto necessitate
erit, ut quod illis quae dixi contrarium est, verum
putemus. Hoc vero est, Filium genitum esse cum
antea exsisteret, id quod non solum absurditatis
vel blasphemiae, sed etiam summa? non potest non
esse fatuitatis. Res enim quis est, quid, quasso, opus
habet generatione, nisi ad similitudinem alicujus
alterius rei transformetur juxta rerum animatarum
naturam? Quae quidem vere fieri dici possunt cum
exsistant quod sunt, non autem exsistant ea quas
fiunt. Etenim hominis semen non statim ipse est
homo, neque lapis domus: fit autem tandem illud
quidem homo, hic vero domus. Si vero unum quod-
libet eorum quibus assimilari Filii generationem
omnium est piissimum, cum non sint prius, tandem tamen quid fiant (non enim fieri dici potest quod
⁸³ Joan. xxv, 28.
(21) Huic dicto Basilius pag. 235,0pponit Phi-
li pp. ἰι, 6,_Nonrapinam arbitratus est εἶναι τίσα Θεῷ,
σε’ςά τἰρίι ua lem Deo).
(22)'Basil. p. 233, ἀποχρῇν ἡγοῦμαι καί.
(23) Basilius lib. >11, p.w238, φροντίδων.
test, ut aequalem affirmet Patri Filium, cum ipse
Dominus diserte pronuntiet : Pater qui misit me,
major me est“. Vel ut copulet alteri ex nominibus
alterum, utroque contra ad se illud certatim tra-
hente, sibique appropriante, neque altero ullam
societatem respectu alterius admittente. Si enim
ingenitus, non erit filius : et si filius, non erit in-
genitus. At quod unus ille cunctorum Deus sit in-
genitus et incomparabilis, pluribus omissis qua dici possent, sufficere hinc quas iam dicta sunt, ad
demonstrationem existimo.
12. Quod autem Filius sit unus et unicus (uni-
genitus enim est), allatis in medium sanctorum
vocibus, quibus tum genimen tum creaturam pras-
dieant, et per nomina discrepantia essentiae etiam
discrepantiam manifestam faciunt : possemus ista
ratione omni porro cura et labore supersedere.
Verum propter illos qui hanc generationem corpo-
ralem esse opinantur, et equivocationibus impin-
gunt, necessarium fortassis erit, etiam de his pau-
cis breviterque dicere. Dicimus itaque Filium esse
genimem, juxta Scripturarum doctrinam, non aliud
quid essentiam intelligendo, item aliud quid quod
praeter ipsum significetur; sed illum esse hanc hy-
postasin, quam nomen ipsum significat, ita ut ap-
pellatio ipsi essentia veritatem astruat, siquidem
essentia non verius quam ipsa appellatione mon-
stratur. Dicimus autem porro hanc substantiam genitam esse, cum non esset ante propriam constitu-
tionem; postquam vero genita fuit, exstitisse illam ante omnia, decreto Dei et Patris.
13. Si vero alicui hoc ipsum ausu temerario
dictum videtur, consideret ipse secum, utrum ve-
rum hoc sit an falsum. Si prius, ejusmodi ausus
culpa caret preprio istius hominis judicio, quando-
quidem nihil rerum verarum, quod suo quidem
tempore et modo dicitur, habere culpam potest.
Sin vero falsum est, summa profecto necessitate
erit, ut quod illis quae dixi contrarium est, verum
putemus. Hoc vero est, Filium genitum esse cum
antea exsisteret, id quod non solum absurditatis
vel blasphemiae, sed etiam summa? non potest non
esse fatuitatis. Res enim quis est, quid, quasso, opus
habet generatione, nisi ad similitudinem alicujus
alterius rei transformetur juxta rerum animatarum
naturam? Quae quidem vere fieri dici possunt cum
exsistant quod sunt, non autem exsistant ea quas
fiunt. Etenim hominis semen non statim ipse est
homo, neque lapis domus: fit autem tandem illud
quidem homo, hic vero domus. Si vero unum quod-
libet eorum quibus assimilari Filii generationem
omnium est piissimum, cum non sint prius, tandem tamen quid fiant (non enim fieri dici potest quod
⁸³ Joan. xxv, 28.
(21) Huic dicto Basilius pag. 235,0pponit Phi-
li pp. ἰι, 6,_Nonrapinam arbitratus est εἶναι τίσα Θεῷ,
σε’ςά τἰρίι ua lem Deo).
(22)'Basil. p. 233, ἀποχρῇν ἡγοῦμαι καί.
(23) Basilius lib. >11, p.w238, φροντίδων.