PG 31, col. 189
τροφαὶ οὐχ αἱ αὑταὶ ἀμφοτέροις τὴν ἰσχὺν ἐμποιοῦ-
cur ἀλλ’ ἡμᾶς μὲν τὰ δόγματα τῆς εὐσεϐείας ῥών-
νυσιν, ἐκείνοις δε ἡ πλησμονὴ τῆς γαστρὸς ἀναγκαία.
Ἐπεὶ οὖν ἤγαγεν ἡμῖν περιτρέχων 6 χρόνος τὰς
πολυποθητους ταύτας ἡμέρας, ως παλαιὰς τροφοὺς,
ἄσμενοι πάντες ύποδεξὼριεθα, δι’ ὦν ἐτιθηνήσατο
ἡμᾶς ἠ Ἐκκλησία πρὸς τὴν εὐσέϐειαν. Μέλλων τοίῖ
νυν νηστεύειν μὴ σκυθρωπάσης Ἰουδαῖκῶς· ἀλλ
εὐαγγελικῶςρεαυτὸν παταφαίδρυνον, μὴ πενθῶν τῆς
γαστρὸς την ἔνδειαν, ἀλλά συνηδόμενος τῇ ψυχῇ τῶν
πνευματικῶν ἀπολαύσεων. Οἶδας γὰρ, ὅτι Ἡ σὰρξ
ἀπιθυμεῖ κατά τοῦ πνεύματος, τὸ δε πνεῦμα κατά τῆς
σαρκός. Ἐπεὶ οὖν ταῦτα ἀλλήλοις ἀντίκειται, ύφέλωμεν
τῆς σαρκὸς τὴν εὐπάθειαν, αὐξήσωμεν δε τῶν ψυχῶν
τὴν ἰσχύν (77), ἵνα, δ ιὰ τῆς νηστείας κατά τῶν παθῶν
λαϐόντες τὰ vium-upwa- τοὺς τῆς ἐγκρατείας στεφάνους
ἀναδ η σώμεθα.
4. Ἤδη οὖν σεαυτὸν ἄξιον παραίκεύασον τῆς σεμνο-
τάτηςμηστείας· μὴ (78) τῇ σημερινῇ μέθη τὴν αὔριον
“διαφθείρης ἐγκράτειαν. Κακὸς 6 λογισμὸς, πονηρὰ ἡ
ἐπίνοιαο Ἐπειδὴ πέντε ἡμερῶν νηστεία ἡμῖν προκε-
κήρυκται, σήμερον ἑαυτοὺς τῇ μέθῃ καταϐαπτίσωμεν.
Οὐδεὶς, γυναῖκα νόμοις γαμικοῐς ἐπάγεσθαι μέλλων,
παλλακίδας καὶ ἑταίρας προλαϐὼν εἰσοικίζεται (79).
Ού ’γὰρ ἀνέχεται ἠ νομίμη τὴν μετὰ τῶν δ ιεφθαρμέ-
νων συνοίκησιν. Μὴ τοίνυν καὶ σὺ, προσδοκωμένης
νηστείας, προεισαγάγῃς τήν μέθην, τὴν πάνδημον
πόρνην, τὴν ἀναισχυντίας μητέρα, τὴν φιλόγελων,
τὴν μαινάδα, τὴν πρὸς πᾶσαν ἰδέαν ἀσχημοσύνης εὗ-
κολον. Ού γὰρ μὴ εἰσέλθῃ νηστεία καὶ δέησις εἰς
ψυχὴν ῥυπωθεῖσαν ὑπὸ τῆς μέθης. Τὸν νηστεύοντα
εἵσω τῶν ἱερῶν περιϐόλων παραδέχεται 6 Κύριος· τὸν
κραιπαλῶντα (80) ὡς βέϐηλον καὶ ἀνιερον ού προσίε-
ται. Ἐὰν γὰρ ἔλθῃς αὔριον οἴνου ἀπόζων, καὶ τούτου
σεσηπότος, πῶς είς νηστείαν σοι τὴν κραιπάλην λο-
γίσομαις Μὴ γὰρ ὅτι πρόσφατον οὐκ ἔνεχέω (81) τὸν
ἄκρατον, ἀλλ’ ὄτι ού καθαρεύεις οἴνου, τοῦτο λογίζέυ.
Ηοῦ σε reiEnn; Ἐν τοῖς μεθύσοις, ἣ ἐν τοῖς νηστευ-
ταῖςς Ἡ παρελθοῦσα οἰνοφλυγία πρὸς ἑαυτὴν έπε-
σπᾶται· ἠ παροῦσα ἔνδεια νηστείαν προσμαρτυρεῖ.
Ἀμφισϐητήσιμος εἶ τῇ μέθῃ ὥσπερ ἀνδράποδον, καὶ
οὐκ ἀφέξεταί σου δικαίως, ἄναργεῐς τὰς ἀποδείξεις
τῆς δουλείας παρεχομένη, την ὀσμὴν τοῦ οἴνου ὥσπερ
ἀγγείῳ έναπομείνασαν. Εύθύς ἡ πρώτη τῶν νηστειῶν
ἀδόκιμός σοι (82) γενήσεται, δ ιὰ τὸ ἕναποκεῖσθαί σοι
ετ Matth. v1, {6,17. «eam», 47. δ’ ibid.
est, sed indumentum, debuerat ita interpretari :
nobis vero fidei munimentum loco est scuti. In
Reg, primopro περιϐόλαιον Εεὶίιξξ-προϐόλαιονξ quod
melius veriusque judico. mox Oliv'. et Angl. 'cum
editis περιπεφρᾷγμέθα. at mss. nostri plerique
εαιιιε περιπε ραγμεσα. At IIIS
omn_es_s_impiiciter πεφράχμεθα.
(76) Εάᾆίῖἀλυσιδετόνίίιῖβῖἱ veteres ἁλυσιδωτὸν.
ΓΠ) Colb. primus τῆς ψυχῆς τὴν ἰσχύν.
(78) Et hanc orationem habitam esse die Domi-
nica patet ex illo, Ne hodierna temulentia cras-
tinam abstinentiam corrumpas. Improbum istuc
cur ἀλλ’ ἡμᾶς μὲν τὰ δόγματα τῆς εὐσεϐείας ῥών-
νυσιν, ἐκείνοις δε ἡ πλησμονὴ τῆς γαστρὸς ἀναγκαία.
Ἐπεὶ οὖν ἤγαγεν ἡμῖν περιτρέχων 6 χρόνος τὰς
πολυποθητους ταύτας ἡμέρας, ως παλαιὰς τροφοὺς,
ἄσμενοι πάντες ύποδεξὼριεθα, δι’ ὦν ἐτιθηνήσατο
ἡμᾶς ἠ Ἐκκλησία πρὸς τὴν εὐσέϐειαν. Μέλλων τοίῖ
νυν νηστεύειν μὴ σκυθρωπάσης Ἰουδαῖκῶς· ἀλλ
εὐαγγελικῶςρεαυτὸν παταφαίδρυνον, μὴ πενθῶν τῆς
γαστρὸς την ἔνδειαν, ἀλλά συνηδόμενος τῇ ψυχῇ τῶν
πνευματικῶν ἀπολαύσεων. Οἶδας γὰρ, ὅτι Ἡ σὰρξ
ἀπιθυμεῖ κατά τοῦ πνεύματος, τὸ δε πνεῦμα κατά τῆς
σαρκός. Ἐπεὶ οὖν ταῦτα ἀλλήλοις ἀντίκειται, ύφέλωμεν
τῆς σαρκὸς τὴν εὐπάθειαν, αὐξήσωμεν δε τῶν ψυχῶν
τὴν ἰσχύν (77), ἵνα, δ ιὰ τῆς νηστείας κατά τῶν παθῶν
λαϐόντες τὰ vium-upwa- τοὺς τῆς ἐγκρατείας στεφάνους
ἀναδ η σώμεθα.
4. Ἤδη οὖν σεαυτὸν ἄξιον παραίκεύασον τῆς σεμνο-
τάτηςμηστείας· μὴ (78) τῇ σημερινῇ μέθη τὴν αὔριον
“διαφθείρης ἐγκράτειαν. Κακὸς 6 λογισμὸς, πονηρὰ ἡ
ἐπίνοιαο Ἐπειδὴ πέντε ἡμερῶν νηστεία ἡμῖν προκε-
κήρυκται, σήμερον ἑαυτοὺς τῇ μέθῃ καταϐαπτίσωμεν.
Οὐδεὶς, γυναῖκα νόμοις γαμικοῐς ἐπάγεσθαι μέλλων,
παλλακίδας καὶ ἑταίρας προλαϐὼν εἰσοικίζεται (79).
Ού ’γὰρ ἀνέχεται ἠ νομίμη τὴν μετὰ τῶν δ ιεφθαρμέ-
νων συνοίκησιν. Μὴ τοίνυν καὶ σὺ, προσδοκωμένης
νηστείας, προεισαγάγῃς τήν μέθην, τὴν πάνδημον
πόρνην, τὴν ἀναισχυντίας μητέρα, τὴν φιλόγελων,
τὴν μαινάδα, τὴν πρὸς πᾶσαν ἰδέαν ἀσχημοσύνης εὗ-
κολον. Ού γὰρ μὴ εἰσέλθῃ νηστεία καὶ δέησις εἰς
ψυχὴν ῥυπωθεῖσαν ὑπὸ τῆς μέθης. Τὸν νηστεύοντα
εἵσω τῶν ἱερῶν περιϐόλων παραδέχεται 6 Κύριος· τὸν
κραιπαλῶντα (80) ὡς βέϐηλον καὶ ἀνιερον ού προσίε-
ται. Ἐὰν γὰρ ἔλθῃς αὔριον οἴνου ἀπόζων, καὶ τούτου
σεσηπότος, πῶς είς νηστείαν σοι τὴν κραιπάλην λο-
γίσομαις Μὴ γὰρ ὅτι πρόσφατον οὐκ ἔνεχέω (81) τὸν
ἄκρατον, ἀλλ’ ὄτι ού καθαρεύεις οἴνου, τοῦτο λογίζέυ.
Ηοῦ σε reiEnn; Ἐν τοῖς μεθύσοις, ἣ ἐν τοῖς νηστευ-
ταῖςς Ἡ παρελθοῦσα οἰνοφλυγία πρὸς ἑαυτὴν έπε-
σπᾶται· ἠ παροῦσα ἔνδεια νηστείαν προσμαρτυρεῖ.
Ἀμφισϐητήσιμος εἶ τῇ μέθῃ ὥσπερ ἀνδράποδον, καὶ
οὐκ ἀφέξεταί σου δικαίως, ἄναργεῐς τὰς ἀποδείξεις
τῆς δουλείας παρεχομένη, την ὀσμὴν τοῦ οἴνου ὥσπερ
ἀγγείῳ έναπομείνασαν. Εύθύς ἡ πρώτη τῶν νηστειῶν
ἀδόκιμός σοι (82) γενήσεται, δ ιὰ τὸ ἕναποκεῖσθαί σοι
ετ Matth. v1, {6,17. «eam», 47. δ’ ibid.
est, sed indumentum, debuerat ita interpretari :
nobis vero fidei munimentum loco est scuti. In
Reg, primopro περιϐόλαιον Εεὶίιξξ-προϐόλαιονξ quod
melius veriusque judico. mox Oliv'. et Angl. 'cum
editis περιπεφρᾷγμέθα. at mss. nostri plerique
εαιιιε περιπε ραγμεσα. At IIIS
omn_es_s_impiiciter πεφράχμεθα.
(76) Εάᾆίῖἀλυσιδετόνίίιῖβῖἱ veteres ἁλυσιδωτὸν.
ΓΠ) Colb. primus τῆς ψυχῆς τὴν ἰσχύν.
(78) Et hanc orationem habitam esse die Domi-
nica patet ex illo, Ne hodierna temulentia cras-
tinam abstinentiam corrumpas. Improbum istuc