PG 31, col. 565
ξυνορῶντα · ἐσθλὸν δὲ κάκεῖνον τὸν τοῖς παρ’ ἐτέρων
ὑποδειχθείσιν ἑπόμενον ’ τὸν δέ πρὸς οὐδέτερον ἰπν-
τήδειον, ἀχρεῖον εἶναι πρὸς ἅπαντα.
tur; eum denique qui ad neutrum idoneus est, ad omnia inutilem esse.
2. Μὴ θαυμάζετε δὲ, εἰ καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν
εἰς διδασκάλους φοιτῶσι, καὶ τοῖς ἑλλογίμοις τῶν
παλαιῶν ἀνδρῶν, δι’ ὧν καταλελοίπασι λόγων, συγ-ο
γινομένοις ὑμῖν, αὐτός τι παρ’ ἐμαυτοῦ λυσιτελέ-
στερον ἐξευρηκέναι φημί. Τοῦτο οὖν αὐτὸ καὶ
ξυμϐουλεύσων ἥκω, τὸ μὴ δεῖν εἰς ἅπαξ τοῖς ἀνδράσι
τούτοις, ὥσπερ πλοίου τὰ πηδάλια τῆς διανοίας ὑμῶν
παραδόντας, ᾗπερ ἂν ἄγωσι, ταύτῃ συνέπεσθαι ο ἀλλ’
ὅσον ἔστί χρήσιμον αὐτῶν δεχομένους, ειδέναι τί χρὴ
καὶ παριδεῖν. Τίνα οὖν ian ταῦτα, καὶ ὃπως δια-
κρινοῦμεν, τοῦτο δὴ καὶ διδάξω ἔνθεν ἑλών. Ἡμεῖς,
ὦ παῖδες, ούδδν εἶναι χρῆμα παντάπασι τὸν ἀνθρώ-
πενον βίον τοῦτον ὑπολαμϐάνομεν, οὔτ’ ἀγαθόν τι
νομίζομεν ὅλως, οὔτ’ ὀνομάζομεν, ὃ τὴν συντέλειαν
ἡμῖν ἄχρι τούτου παρέχεται, Οὔκουν προγόνων (22)
περιφάνειαν, οὐκ ἰσχὺν σώματος, οὐ καλλος, οὐ μέ-
γεθος, οὐ τὰς παρὰ πάντων ἀνθρώπων τιμὰς, οὐ βα-
σιλείαν αὐτὴν, οὐχ ὃ τι ἂν εἴποι τις τῶν ἀνθρωπίνων,
μίγα, ἀλλ’ οὐδε εὐχῆς ἄξιον κρίνομεν, ἡ τοὺς ἔχοντας
ἀποϐλέπομεν · ἀλλ’ ἰπὶ μακρότερον πρόῑμεν ταῖς
ἕλπίσι, καὶπρὸς ἐτέρου βίον παρασκευὴν (23) ἅπαντα
πράττομεν. ’Δ μὶν οὖν ἂν σνντελῇ πρὸς τοῦτον
ἡμῖν, ἀγαπᾷν τε καὶ διώκειν παντὶ σθένει χρῆναί
φαμεν · τὰ δέ οὐκ ἐξικνούμενα πρὸς ἆκεῐνον, ὡς οὐ·
δενὸς ἄξια παρορᾴν. Τίς δὴ οὖν οὗτος ὀ βίος, καὶ ὅπη
καὶ ὅπως αὐτὸν βιωσόμεθα, μακρότερον μεν ἦ κατὰ
τὴν παροῦσαν ὁρμήν ἕφεκίσθαι, μειζόνων δε ἣ καθ’
ὑμᾶς ἀκροατῶν ἀκοῦσαι. Τοσοῦτόν γε μὴν εἰπὼν,
ἱκανῶς ἂν ἴσως ύμῖν ἐνδειξαίμην, ὃτι πᾶσαν ὁμοῦ
τὴν, ἀφ’ οὗ γεγόνασιν ἄνθρωποι, τῷ λόγῳ τις συλλαϐὼν
καὶ εἰς ἓν ἀθροίσας εύδαιμονίαν,ούδε πολλοστῷ μέρει
τῶν (24) ἀγαθῶν ἐκείνων εὑρήσει παρισουμένην, ἀλλὰ
πλεῖον τοῦ ἂν ἐκείνοις ἐλαχίστου τὰ σύμπαντα τῶν
τῇδε καλῶν κατὰ τήν ἀξίαν ἀφεστηκότα, ἣ καθ’ ὅσον
σκιὰ καὶ ὄναρ τῶν ἀληθῶν ἀπολείπεται. Μᾶλλον δέ,
ἶν’ eiusce-ripe: χρήσωμαι παραδείγματι, ὅσῳ ψυχὴ
τοῖς πᾶσι τιμιωτέρα σώματος, τοσούτῳ καὶ τῶν βίων
ἑκατέρων fieri. τὸ δ ιεὶφορον. Εἰς δὴ τοῦτον ἄγουσι μεν
ἱεροὶ λόγοι, δι’ ἀπορρήτων (25) ἡμᾶς ίκπαιδεύοντες ⁸
ἕως γε μὴν ὑπὸ τῆς ἡλικίας ἄπακούειν τοῦ βάθους τῆς
διανοίας αὐτῶν αύχ οἷόν τε, ἓν ἑτέροις ού πάντη
διεστηκὸσιν, ὥσπερ ἕν σκιαῖς τισι καὶ κατόπτροις,
τῷ τῆς ψυχῆς ὄμματι τέως προγυμναζόμεθα, τούς
ἓν τοῖς τακτικοῖς τὰς μελέτας ποίονμίνους μιμούμενοι ο
(stiter- ea ἡμο, ν. πριιιιδο
(s2) Ed'iti οὐκοῦν προγόνων. unus ο (Σοηώθῆεἱιιδ
nis oqttow προγόνων. Net: ita multo post (ζου). ter-
tius ἄξιον εἶναιξ
(23‘) Unus Reg. βίον καταᾳκενήν. Mox unusms.
σνντελιῐ. Subinde unus Ogmhsfisianus τίς δε οὗτος.
Alii duo et editi τίς δι οὖν οὗτος.
ὑποδειχθείσιν ἑπόμενον ’ τὸν δέ πρὸς οὐδέτερον ἰπν-
τήδειον, ἀχρεῖον εἶναι πρὸς ἅπαντα.
tur; eum denique qui ad neutrum idoneus est, ad omnia inutilem esse.
2. Μὴ θαυμάζετε δὲ, εἰ καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν
εἰς διδασκάλους φοιτῶσι, καὶ τοῖς ἑλλογίμοις τῶν
παλαιῶν ἀνδρῶν, δι’ ὧν καταλελοίπασι λόγων, συγ-ο
γινομένοις ὑμῖν, αὐτός τι παρ’ ἐμαυτοῦ λυσιτελέ-
στερον ἐξευρηκέναι φημί. Τοῦτο οὖν αὐτὸ καὶ
ξυμϐουλεύσων ἥκω, τὸ μὴ δεῖν εἰς ἅπαξ τοῖς ἀνδράσι
τούτοις, ὥσπερ πλοίου τὰ πηδάλια τῆς διανοίας ὑμῶν
παραδόντας, ᾗπερ ἂν ἄγωσι, ταύτῃ συνέπεσθαι ο ἀλλ’
ὅσον ἔστί χρήσιμον αὐτῶν δεχομένους, ειδέναι τί χρὴ
καὶ παριδεῖν. Τίνα οὖν ian ταῦτα, καὶ ὃπως δια-
κρινοῦμεν, τοῦτο δὴ καὶ διδάξω ἔνθεν ἑλών. Ἡμεῖς,
ὦ παῖδες, ούδδν εἶναι χρῆμα παντάπασι τὸν ἀνθρώ-
πενον βίον τοῦτον ὑπολαμϐάνομεν, οὔτ’ ἀγαθόν τι
νομίζομεν ὅλως, οὔτ’ ὀνομάζομεν, ὃ τὴν συντέλειαν
ἡμῖν ἄχρι τούτου παρέχεται, Οὔκουν προγόνων (22)
περιφάνειαν, οὐκ ἰσχὺν σώματος, οὐ καλλος, οὐ μέ-
γεθος, οὐ τὰς παρὰ πάντων ἀνθρώπων τιμὰς, οὐ βα-
σιλείαν αὐτὴν, οὐχ ὃ τι ἂν εἴποι τις τῶν ἀνθρωπίνων,
μίγα, ἀλλ’ οὐδε εὐχῆς ἄξιον κρίνομεν, ἡ τοὺς ἔχοντας
ἀποϐλέπομεν · ἀλλ’ ἰπὶ μακρότερον πρόῑμεν ταῖς
ἕλπίσι, καὶπρὸς ἐτέρου βίον παρασκευὴν (23) ἅπαντα
πράττομεν. ’Δ μὶν οὖν ἂν σνντελῇ πρὸς τοῦτον
ἡμῖν, ἀγαπᾷν τε καὶ διώκειν παντὶ σθένει χρῆναί
φαμεν · τὰ δέ οὐκ ἐξικνούμενα πρὸς ἆκεῐνον, ὡς οὐ·
δενὸς ἄξια παρορᾴν. Τίς δὴ οὖν οὗτος ὀ βίος, καὶ ὅπη
καὶ ὅπως αὐτὸν βιωσόμεθα, μακρότερον μεν ἦ κατὰ
τὴν παροῦσαν ὁρμήν ἕφεκίσθαι, μειζόνων δε ἣ καθ’
ὑμᾶς ἀκροατῶν ἀκοῦσαι. Τοσοῦτόν γε μὴν εἰπὼν,
ἱκανῶς ἂν ἴσως ύμῖν ἐνδειξαίμην, ὃτι πᾶσαν ὁμοῦ
τὴν, ἀφ’ οὗ γεγόνασιν ἄνθρωποι, τῷ λόγῳ τις συλλαϐὼν
καὶ εἰς ἓν ἀθροίσας εύδαιμονίαν,ούδε πολλοστῷ μέρει
τῶν (24) ἀγαθῶν ἐκείνων εὑρήσει παρισουμένην, ἀλλὰ
πλεῖον τοῦ ἂν ἐκείνοις ἐλαχίστου τὰ σύμπαντα τῶν
τῇδε καλῶν κατὰ τήν ἀξίαν ἀφεστηκότα, ἣ καθ’ ὅσον
σκιὰ καὶ ὄναρ τῶν ἀληθῶν ἀπολείπεται. Μᾶλλον δέ,
ἶν’ eiusce-ripe: χρήσωμαι παραδείγματι, ὅσῳ ψυχὴ
τοῖς πᾶσι τιμιωτέρα σώματος, τοσούτῳ καὶ τῶν βίων
ἑκατέρων fieri. τὸ δ ιεὶφορον. Εἰς δὴ τοῦτον ἄγουσι μεν
ἱεροὶ λόγοι, δι’ ἀπορρήτων (25) ἡμᾶς ίκπαιδεύοντες ⁸
ἕως γε μὴν ὑπὸ τῆς ἡλικίας ἄπακούειν τοῦ βάθους τῆς
διανοίας αὐτῶν αύχ οἷόν τε, ἓν ἑτέροις ού πάντη
διεστηκὸσιν, ὥσπερ ἕν σκιαῖς τισι καὶ κατόπτροις,
τῷ τῆς ψυχῆς ὄμματι τέως προγυμναζόμεθα, τούς
ἓν τοῖς τακτικοῖς τὰς μελέτας ποίονμίνους μιμούμενοι ο
(stiter- ea ἡμο, ν. πριιιιδο
(s2) Ed'iti οὐκοῦν προγόνων. unus ο (Σοηώθῆεἱιιδ
nis oqttow προγόνων. Net: ita multo post (ζου). ter-
tius ἄξιον εἶναιξ
(23‘) Unus Reg. βίον καταᾳκενήν. Mox unusms.
σνντελιῐ. Subinde unus Ogmhsfisianus τίς δε οὗτος.
Alii duo et editi τίς δι οὖν οὗτος.