PG 31, col. 587
184 hominibus omnibus contradicere, et ignomi-
niam ac periculum subire honesti causa oporteat,
tamen nihil eorum qua: recta judicata sunt, inver-
tere velimus. An eum qui non ita affectus est, ab
.‘Egyptio illo sophista aliquid differre dicemus, qui,
cum vellet, planta fiebat et bestia, et ignis et aqua
et res omnes ? Nam et ipse modo quidem justitiam
laudabit apud eos qui eam colunt: modo vero lo-
quetur pugnantia, ubi injustitiam probari animad-
verterit: quod solent adulatores efficere. Et quem-
admodum polypodem aiunt colorem suum in sub-
ῇθοῑειξ terras colorem mutare, sic ille suam senten.
tiam ex eorum,quibuscum versatur,genio mutabit.
Htec quidem etsi perfectius in nostris libris con-
discemus, at certe quantum adumbrandze nunc vir-
tuti satis est, tantum ex documentis externis rudius
delineemus. Qui enim diligenter ex quacunque re
utilitatem colligunt, iis quasi magnis fluminibus
solent undecunque fieri accessiones multm. Nam
quod dictum est, parvum parvo adjun gendum esse,
id a poeta non magis de argenti augmento quam
de qualibet scientia recte dictum fuisse existiman-
dum est. Bias igitur filio ad Egyptios abeunti, et
percontanti quidnam agendo rem ei gratissimam
facturus esset. Viaticum, inquit, si paraveris tibi
ad senectutem ; virtutem viaticum appellans, exi-
guis eam terminis circumscribens, quippe qui ejus
utilitatem humana vita definierit. Ego autem,
etiamsi quispiam proferat in medium senectam
Tithoni, sive Arganthonii, sive Mathusalaa illius, qui
longissimis apud nos vitae fuit, qui annos mille mi-
nus triginta vixisse dicitur, etiamsi totum ex quo hn-
mines conditi sunt tempus dimetiatur, veluti pueri—
lem sententiam ridebo tum cum .ad prolixum illud et
nulli senio obnoxium saaculumrespiciam, cujus non
estfinem ullum mente apprehendere, non magis uti-
que quam immortalis animae interitum assignare. Ad
quod aevum possidendum viaticum ut comparetis,
hortor vos,lapidem omnem,ut est in proverbio,mo«
ventes, unde aliqua vobis utilitas ad hoc assequen-
dum accessura εἰῐίΝερυο vero quoniam difficilia sunt
ιιωο, et laborem requirunt, segnes ac pigri cilicia-
mur: sed memores ejus qui admonuit vitam opti-
(80) Editio Paris. ὅπερ. δίκη. Editio [ipsi]. et Reg.
ιιιὲἷιᾶίὲξῗὲῖιιὶῖἰὶιῖἱ) both. δέτέρ δίκης. Colb. tesz
ἢπερ δίκη. lta emendatus est Colb. secundus, ut
nunc habeat ᾇπερ δίκης : sed ante emendationem
habebat ἤπερ δίκη. Quoquo modo quis leget, erra-
turum non putotAliqua'nto postmfss. duo μεταϐάλ- ,
λεται. Editi ét Colb. tértlus μεταϐαλεῖται.
(81) Editi et Reg. tertius περιγραφόμεθα. ἶΔτὶξί tres
mss. 'mpa-ypaxtatpsea. Nec ita uiiith post editio lfa-
ris. τῶό ⁶ποταμῶν, κατὰ τὸν ἸΙ-σίοδονη-πολλαί, Νο-
stri sex ωειίτῶν ποταμῶν πολλαί. illud autem,
κατά τὸν Ἡσίοδον, puto non _a Basilio scriptum
fuisse, sed ab aliquo erudito homine, qui monere
niam ac periculum subire honesti causa oporteat,
tamen nihil eorum qua: recta judicata sunt, inver-
tere velimus. An eum qui non ita affectus est, ab
.‘Egyptio illo sophista aliquid differre dicemus, qui,
cum vellet, planta fiebat et bestia, et ignis et aqua
et res omnes ? Nam et ipse modo quidem justitiam
laudabit apud eos qui eam colunt: modo vero lo-
quetur pugnantia, ubi injustitiam probari animad-
verterit: quod solent adulatores efficere. Et quem-
admodum polypodem aiunt colorem suum in sub-
ῇθοῑειξ terras colorem mutare, sic ille suam senten.
tiam ex eorum,quibuscum versatur,genio mutabit.
Htec quidem etsi perfectius in nostris libris con-
discemus, at certe quantum adumbrandze nunc vir-
tuti satis est, tantum ex documentis externis rudius
delineemus. Qui enim diligenter ex quacunque re
utilitatem colligunt, iis quasi magnis fluminibus
solent undecunque fieri accessiones multm. Nam
quod dictum est, parvum parvo adjun gendum esse,
id a poeta non magis de argenti augmento quam
de qualibet scientia recte dictum fuisse existiman-
dum est. Bias igitur filio ad Egyptios abeunti, et
percontanti quidnam agendo rem ei gratissimam
facturus esset. Viaticum, inquit, si paraveris tibi
ad senectutem ; virtutem viaticum appellans, exi-
guis eam terminis circumscribens, quippe qui ejus
utilitatem humana vita definierit. Ego autem,
etiamsi quispiam proferat in medium senectam
Tithoni, sive Arganthonii, sive Mathusalaa illius, qui
longissimis apud nos vitae fuit, qui annos mille mi-
nus triginta vixisse dicitur, etiamsi totum ex quo hn-
mines conditi sunt tempus dimetiatur, veluti pueri—
lem sententiam ridebo tum cum .ad prolixum illud et
nulli senio obnoxium saaculumrespiciam, cujus non
estfinem ullum mente apprehendere, non magis uti-
que quam immortalis animae interitum assignare. Ad
quod aevum possidendum viaticum ut comparetis,
hortor vos,lapidem omnem,ut est in proverbio,mo«
ventes, unde aliqua vobis utilitas ad hoc assequen-
dum accessura εἰῐίΝερυο vero quoniam difficilia sunt
ιιωο, et laborem requirunt, segnes ac pigri cilicia-
mur: sed memores ejus qui admonuit vitam opti-
(80) Editio Paris. ὅπερ. δίκη. Editio [ipsi]. et Reg.
ιιιὲἷιᾶίὲξῗὲῖιιὶῖἰὶιῖἱ) both. δέτέρ δίκης. Colb. tesz
ἢπερ δίκη. lta emendatus est Colb. secundus, ut
nunc habeat ᾇπερ δίκης : sed ante emendationem
habebat ἤπερ δίκη. Quoquo modo quis leget, erra-
turum non putotAliqua'nto postmfss. duo μεταϐάλ- ,
λεται. Editi ét Colb. tértlus μεταϐαλεῖται.
(81) Editi et Reg. tertius περιγραφόμεθα. ἶΔτὶξί tres
mss. 'mpa-ypaxtatpsea. Nec ita uiiith post editio lfa-
ris. τῶό ⁶ποταμῶν, κατὰ τὸν ἸΙ-σίοδονη-πολλαί, Νο-
stri sex ωειίτῶν ποταμῶν πολλαί. illud autem,
κατά τὸν Ἡσίοδον, puto non _a Basilio scriptum
fuisse, sed ab aliquo erudito homine, qui monere