PG 31, col. 925
1. Συντελεῖ δὲ πρός τὸ ἀμετεώριστον τῇ ψυχῇ καὶ
τὸ ἰδιάζειν κατά τὴν οἴκησιν. Τό γὰρ ἀναμεμιγμένην
ἔχειν τὴν ζωὴν τοῖς ἀφόϐως καὶ καταφρονητικῶς
πρὸς τὴν ἀκριϐῆ τήρησιν τῶν ἐντολῶν διακειμένοις
βλαϐερόν καὶ ὀ τοῦ Σολομῶντος ἀποδείκνυσι λόγος,
διδάσκοντος ἡμᾶς, ὃτι Μὴ ἴσθι ἑταῖρος ἀνδρὶ θυμώ-
δει. φίλῳ δὲ ὀργίλῳ μὴ συναυλίζου, μήποτε
μάθῃς τῶν ὁδῶν αὐτοῦ (8), καὶ λάϐῃς βρόχους
τῇ σῇ ψυχῇ, καὶ τὸ, Ἐξόλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν,
καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, κρός τό αῦτό φέρει.
Οὐκοῦν ἶνα μήτε διά όφθαλαλμῶν μήτε διὰ ὤτων ἐρε-
θισμοῦς εἰς ἁμαρτίαν δεχώμεθα, καὶ κατά τὸ λαν-
θάνον προσεθισθῶμεν αὐτῇ, καὶ ὦσπερτ τύποι τινες
καὶ χαρακτῆρες τῶν ὁρωμένων καὶ ἀκουομένων ἐν.
απομιίνωσι (9) τῇ ψυχῇ εἰς ὀλεθρον καὶ ἀπώλειαν
καὶ ἵνα δυνηθῶμεν ἐπιμένειν τῇ προσευχῇ, ἀφιδιάζω.
μεν πρῶτον κατά τὴν οἴκησιν. Οὕτω γὰρ ἄν καὶ τοῦ
προλαϐόντος ἔθους περιγενοίμεθα, ἐν ᾧ ἀλλοτρίως
ἐςήσάμεν τῶν-ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ (10) (οὐ μικρός
δὲ οὗτος ἀγὼν, τῆς ἑαυτοῦ συνηθείας περιγενέσθαιο
ἔθος γὰρ διά μακροῦ χρόνον βεϐαιωθὶν φύσεως ἰσχὺν
λαμϐάνει), καὶ τοὺς ἐξ ἁμαρτίας δε σπίλους ἐκτρῖ-
ψαι δυνησόμεθα τῇ τε φιλοπόνῳ προσευχῇ (Η) καὶ
τη ὶπιμόνῳ μελέτῃ τῶν τοῦ Θεοῦ θελημάτωνο ἧς
μελέτης καὶ προσευχῆς ἐν πολλοῖς τοῖς περιέλκουσι
τήν ψυχὴν, καὶ ἀσχολίας βιωτικάς ἐμποιοῦσι, περι·-
γενέσθαι ἀμήχανον. Καὶ τό, EI τις θέλει ὀπίσω
μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν (1⁸2), πότε ἄν
τις ἐν τούτοις ὢν πληρῶσαι δυνηθείη ; Χρὴ γὰρ ἡμᾶς,
ἁπαρνησαμὲνους ἑαυτοὺς, καὶ ἄραντας τον σταυρόν
τοῦ Χριστοῦ, οὕτως ἀκολουθεῖν αὐτῷ. ’Ἄρνησις δέ
ἐστιν ἑαυτοῦ ἠ παντελὴς τῶν παρελθόντων λήθη, καὶ
ἠ τῶν θελημοὶτων ἑαυτοῦ (13) ἀναχώρησις, ἢν ἐν τῇ
ἀδιαφόρῳ συνηθείᾳ ζῶντα κατορθῶσαι δυσκολώτατον,
ἶνα μὴ λέγω, ὅτι παντελῶς ἀνεπίδεκτον. Ἀλλά καὶ
πρὸς τὸ ἆραι τὸν σταυρὸν ἑκυτοῦ καὶ ἀκολουθεῖν τῷ
Χριστῷ ἐμπόδιόν ἔστιν ἠ πρὸς τὸν τοιοῦτον βίον ἐπι-
μιξία, Ἠ γάρ ἑτοιμασία πρὸς (14) τὸν ὑπὲρ Χρι-
στοῦ θάνατον, καὶ ἡ νέκρωσις τῶν μελῶν τῶν ἰπὶ
τῆς γῆς, καὶ τό παρατεταγμένως πρὸς πάντα κίνε-
⁸⁷ Prov. xxu, 24, 25. ⁸³ II Cor. vr, l7.
⁵9 [.uc. lx, 23.
(8) Codex Voss. τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. Haud longe co-
de: Colb. βρόχους τῇ σεαυτοῦ. Subinde editi et Reg.
secundus πρὸς τοῦτο αὐτὸ. At mss. tres πρὸς τὸ αὐτό.
(9) Reg. primus ἑναπομένωσι. Codex Colb. imo-
εἰνωσι.
μεινωσι.
(10) Codex Colb. ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
(Η) idem ms.rfi_ τε φιλοπόνῴ σχρ).οξζειν προσευχῇ2
Βέεῴτὶωυξεωοηᾷιιίαε habet σχολάζοντες ._Sed illud
σχολάζειν, sive σχολάζοντεςφειὺθοριό additamenta
σ οΛαυεειν, δινσ υλυιικδυιιεεμιαυῦυ PFU αυυιιᾱωυιιιυ
Ιὶἔιιοτὶοιξυω, quippe quod n‘onpbscure redundet.
Quae statim sequuntur, ἐν πολλοῖς τοῖς, etc., ea non
dego intelligi posse-derebu‘s, quaa‘gistrahant ani-
muvmzsed mihiverisimilius fit,ihtelligenda esse de
personis. Basilii enim is est scapus, ut nos ad vi-
τὸ ἰδιάζειν κατά τὴν οἴκησιν. Τό γὰρ ἀναμεμιγμένην
ἔχειν τὴν ζωὴν τοῖς ἀφόϐως καὶ καταφρονητικῶς
πρὸς τὴν ἀκριϐῆ τήρησιν τῶν ἐντολῶν διακειμένοις
βλαϐερόν καὶ ὀ τοῦ Σολομῶντος ἀποδείκνυσι λόγος,
διδάσκοντος ἡμᾶς, ὃτι Μὴ ἴσθι ἑταῖρος ἀνδρὶ θυμώ-
δει. φίλῳ δὲ ὀργίλῳ μὴ συναυλίζου, μήποτε
μάθῃς τῶν ὁδῶν αὐτοῦ (8), καὶ λάϐῃς βρόχους
τῇ σῇ ψυχῇ, καὶ τὸ, Ἐξόλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν,
καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, κρός τό αῦτό φέρει.
Οὐκοῦν ἶνα μήτε διά όφθαλαλμῶν μήτε διὰ ὤτων ἐρε-
θισμοῦς εἰς ἁμαρτίαν δεχώμεθα, καὶ κατά τὸ λαν-
θάνον προσεθισθῶμεν αὐτῇ, καὶ ὦσπερτ τύποι τινες
καὶ χαρακτῆρες τῶν ὁρωμένων καὶ ἀκουομένων ἐν.
απομιίνωσι (9) τῇ ψυχῇ εἰς ὀλεθρον καὶ ἀπώλειαν
καὶ ἵνα δυνηθῶμεν ἐπιμένειν τῇ προσευχῇ, ἀφιδιάζω.
μεν πρῶτον κατά τὴν οἴκησιν. Οὕτω γὰρ ἄν καὶ τοῦ
προλαϐόντος ἔθους περιγενοίμεθα, ἐν ᾧ ἀλλοτρίως
ἐςήσάμεν τῶν-ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ (10) (οὐ μικρός
δὲ οὗτος ἀγὼν, τῆς ἑαυτοῦ συνηθείας περιγενέσθαιο
ἔθος γὰρ διά μακροῦ χρόνον βεϐαιωθὶν φύσεως ἰσχὺν
λαμϐάνει), καὶ τοὺς ἐξ ἁμαρτίας δε σπίλους ἐκτρῖ-
ψαι δυνησόμεθα τῇ τε φιλοπόνῳ προσευχῇ (Η) καὶ
τη ὶπιμόνῳ μελέτῃ τῶν τοῦ Θεοῦ θελημάτωνο ἧς
μελέτης καὶ προσευχῆς ἐν πολλοῖς τοῖς περιέλκουσι
τήν ψυχὴν, καὶ ἀσχολίας βιωτικάς ἐμποιοῦσι, περι·-
γενέσθαι ἀμήχανον. Καὶ τό, EI τις θέλει ὀπίσω
μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν (1⁸2), πότε ἄν
τις ἐν τούτοις ὢν πληρῶσαι δυνηθείη ; Χρὴ γὰρ ἡμᾶς,
ἁπαρνησαμὲνους ἑαυτοὺς, καὶ ἄραντας τον σταυρόν
τοῦ Χριστοῦ, οὕτως ἀκολουθεῖν αὐτῷ. ’Ἄρνησις δέ
ἐστιν ἑαυτοῦ ἠ παντελὴς τῶν παρελθόντων λήθη, καὶ
ἠ τῶν θελημοὶτων ἑαυτοῦ (13) ἀναχώρησις, ἢν ἐν τῇ
ἀδιαφόρῳ συνηθείᾳ ζῶντα κατορθῶσαι δυσκολώτατον,
ἶνα μὴ λέγω, ὅτι παντελῶς ἀνεπίδεκτον. Ἀλλά καὶ
πρὸς τὸ ἆραι τὸν σταυρὸν ἑκυτοῦ καὶ ἀκολουθεῖν τῷ
Χριστῷ ἐμπόδιόν ἔστιν ἠ πρὸς τὸν τοιοῦτον βίον ἐπι-
μιξία, Ἠ γάρ ἑτοιμασία πρὸς (14) τὸν ὑπὲρ Χρι-
στοῦ θάνατον, καὶ ἡ νέκρωσις τῶν μελῶν τῶν ἰπὶ
τῆς γῆς, καὶ τό παρατεταγμένως πρὸς πάντα κίνε-
⁸⁷ Prov. xxu, 24, 25. ⁸³ II Cor. vr, l7.
⁵9 [.uc. lx, 23.
(8) Codex Voss. τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. Haud longe co-
de: Colb. βρόχους τῇ σεαυτοῦ. Subinde editi et Reg.
secundus πρὸς τοῦτο αὐτὸ. At mss. tres πρὸς τὸ αὐτό.
(9) Reg. primus ἑναπομένωσι. Codex Colb. imo-
εἰνωσι.
μεινωσι.
(10) Codex Colb. ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
(Η) idem ms.rfi_ τε φιλοπόνῴ σχρ).οξζειν προσευχῇ2
Βέεῴτὶωυξεωοηᾷιιίαε habet σχολάζοντες ._Sed illud
σχολάζειν, sive σχολάζοντεςφειὺθοριό additamenta
σ οΛαυεειν, δινσ υλυιικδυιιεεμιαυῦυ PFU αυυιιᾱωυιιιυ
Ιὶἔιιοτὶοιξυω, quippe quod n‘onpbscure redundet.
Quae statim sequuntur, ἐν πολλοῖς τοῖς, etc., ea non
dego intelligi posse-derebu‘s, quaa‘gistrahant ani-
muvmzsed mihiverisimilius fit,ihtelligenda esse de
personis. Basilii enim is est scapus, ut nos ad vi-