PG 31, col. 940
(49) περισπουδάστων, πρὸς τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτῆς
προεμένοις.
3. Εἶτα μέντοι καὶ ἀδύνατον πρὸς διαφόρους φρον-
τίδας τοῦ νοῦ μεριζομένου κατορθοῦσθαι τό σπου-
δαξόμενον ό Κύριος ἀπεφήνατο, εἰπών· Οὐδεὶς δύ-
ναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· καὶ πάλιν Οὐ
δύνασθε Θεῷ δοῦλεύειν καὶ μαμμωνᾷ. Ἕνα οὖν
θησαυρὸν τὸν ἐπουράνιον ἡμῖν ἓκλεκτὲον , ἵνα
ἕν αὐτῷ ἔχωμεν τὴν καρδίαν. Ὀπου γὰρ, φησὶν,
ἐστὶν ὁ θησαυρός σου, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία σου
ἔσται. Ἐὰν οῦν τι ὑπολειπὼμεθα (50) ἑαυτοῖς κτῆ-
μοι γήἷνον καὶ περιουσίαν τινὰ φθαρτὴν, ἐνταυθα
τοῦ νοῦ οἷον ἓν τινι βορϐόρῳ κατορυγέντος, ἀνοίγ-
κη τὴν ψυχὴν ἀθέατον εἶναι Θεου (51), καὶ πρὸς τὴν
ἐπιθυμίαν τῶν ἐπουρανίων καλῶν καὶ τῶν ἀποκει-
μένων ἡμῖν ἀγαθῶν ἐν ἐπαγγελίαις ἁκίνητον⁴ ὧν
τὴν κτῆσιν περιγίνεσθαι ἡμῖν ἀμήχανον, μὴ ἀπερι-
σποίστου καὶ σφοδροτέρου πόθου οἶγοντος ἡμᾶς
πρὸς τὴν αὐτῶν αἰτησιν, καὶ τὸν ἔπ’ αὐτοῖς πόνον
ἐπικουφίζοντος. ’Ἱίστιν οὖν ἡ ἀποταγὴ, ὡς ὁ λόγος
ὑπέδειξε, λύσις μὲν τῶν δεσμῶν τῆς ὑλικῆς ταύτης
καὶ προσκαίρου ζωῆς, ἐλευθερία δὲ τῶν ἀνθρωπίνων
καθηκόντων, ἐπιτηδειοτέρους κατασκευάζουσα πρός
τό ἀπάρξασθαι τῆς πρὸς Θεόν ὁδου. Τῆς τῶν πο-
λυτιμήτων κτήσεως τε xui χρήσεως ἀκώλυτος ἁφ-
ορμὴ τῶν ’Υπὲρ χρυσίον (52) καὶ λίθον τίμιον
πολύν. Καὶ, συνελόντα εἰπεῖν, καρδιας ἀνθρωπίνης
πρὸς τὴν ἐν οὐρανῷ πολιτείαν μετάθεσις, ὥστε δύ-
νασθαι λέγειν’ ὐμῶν γὰρ τό πολίτευμα ἐν οὐρα..
νοῖς ὑπάρχει. Καὶ, τό μέγιστον, ἁρχὴ τῆς πρὸς
Χριστὸν ὁμοιώσεως, ὃς (53) δι’ ἡμᾶς ἐπτώχευσε,
πλούσιος ὧν· ἢν εἰ μὴ κατορθωσαιμεν (54³, ἀδύνα-
τον ἡμᾶς τῆς κατὰ τό Εὐαγγελιον του Χριστοῦ πο-
λιτείας ἐφάψασθαι. Πότε γὰρ ἦ καρδίας συντριμ-
μός, ᾖ ταπείνωσις φρονήματος, ἣ θυμου, καὶ λύ-
πης, καὶ φροντίδων, καὶ, συνελόντα εἰπεῖν, τῶν
ὀλεθρίων παθῶν τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὴ, ἐν πλούτῳ
xui μερίμναις βιωτικαῖς, ⁶προσπαθείοι τε καὶ συν-
ηθείᾳ τῶν ἄλλων κατορθωθῆναι δύναται (35); Ὀλως
ii, μηδὲ περὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαίων μεριμνᾲν.
Li. xvm, 11. ³¹ Philipp. ιιι, 20. ³³ Il Cor. νιιι, 9.
(51) Unus 'Reg. emendatus ἄθελκτον εἶναι Θεοῦ,
necesse est animum nullis Dei illecebris moveri;
Aliquanto post_Reg_.__primus κτῆσιν περιγενέσθαι.
Α· (5'2) Veteres duo'liliri cum Voss. χρυσίον. Edi-
:am amplexantur: Reg. primus τὴν ἐν οὐρανοῖς.
Δ(έὶίιῐιθ. ilicolb legitur, ’καὶ τὸ μέγιστον καύχημα
niverse alt necesse τῆξ πρὸς Θεὸν ὁμοιώσεως, ὃς.
(55) Pro δύναται legitur in Colb. δυνήσεται. Sta-
tim codex Voss. et C'olb. μέριμνα συγχωρεῐται Alii
τολιπώμέθα. Statim duo tros mss. συγκεχώρηται.
προεμένοις.
3. Εἶτα μέντοι καὶ ἀδύνατον πρὸς διαφόρους φρον-
τίδας τοῦ νοῦ μεριζομένου κατορθοῦσθαι τό σπου-
δαξόμενον ό Κύριος ἀπεφήνατο, εἰπών· Οὐδεὶς δύ-
ναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· καὶ πάλιν Οὐ
δύνασθε Θεῷ δοῦλεύειν καὶ μαμμωνᾷ. Ἕνα οὖν
θησαυρὸν τὸν ἐπουράνιον ἡμῖν ἓκλεκτὲον , ἵνα
ἕν αὐτῷ ἔχωμεν τὴν καρδίαν. Ὀπου γὰρ, φησὶν,
ἐστὶν ὁ θησαυρός σου, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία σου
ἔσται. Ἐὰν οῦν τι ὑπολειπὼμεθα (50) ἑαυτοῖς κτῆ-
μοι γήἷνον καὶ περιουσίαν τινὰ φθαρτὴν, ἐνταυθα
τοῦ νοῦ οἷον ἓν τινι βορϐόρῳ κατορυγέντος, ἀνοίγ-
κη τὴν ψυχὴν ἀθέατον εἶναι Θεου (51), καὶ πρὸς τὴν
ἐπιθυμίαν τῶν ἐπουρανίων καλῶν καὶ τῶν ἀποκει-
μένων ἡμῖν ἀγαθῶν ἐν ἐπαγγελίαις ἁκίνητον⁴ ὧν
τὴν κτῆσιν περιγίνεσθαι ἡμῖν ἀμήχανον, μὴ ἀπερι-
σποίστου καὶ σφοδροτέρου πόθου οἶγοντος ἡμᾶς
πρὸς τὴν αὐτῶν αἰτησιν, καὶ τὸν ἔπ’ αὐτοῖς πόνον
ἐπικουφίζοντος. ’Ἱίστιν οὖν ἡ ἀποταγὴ, ὡς ὁ λόγος
ὑπέδειξε, λύσις μὲν τῶν δεσμῶν τῆς ὑλικῆς ταύτης
καὶ προσκαίρου ζωῆς, ἐλευθερία δὲ τῶν ἀνθρωπίνων
καθηκόντων, ἐπιτηδειοτέρους κατασκευάζουσα πρός
τό ἀπάρξασθαι τῆς πρὸς Θεόν ὁδου. Τῆς τῶν πο-
λυτιμήτων κτήσεως τε xui χρήσεως ἀκώλυτος ἁφ-
ορμὴ τῶν ’Υπὲρ χρυσίον (52) καὶ λίθον τίμιον
πολύν. Καὶ, συνελόντα εἰπεῖν, καρδιας ἀνθρωπίνης
πρὸς τὴν ἐν οὐρανῷ πολιτείαν μετάθεσις, ὥστε δύ-
νασθαι λέγειν’ ὐμῶν γὰρ τό πολίτευμα ἐν οὐρα..
νοῖς ὑπάρχει. Καὶ, τό μέγιστον, ἁρχὴ τῆς πρὸς
Χριστὸν ὁμοιώσεως, ὃς (53) δι’ ἡμᾶς ἐπτώχευσε,
πλούσιος ὧν· ἢν εἰ μὴ κατορθωσαιμεν (54³, ἀδύνα-
τον ἡμᾶς τῆς κατὰ τό Εὐαγγελιον του Χριστοῦ πο-
λιτείας ἐφάψασθαι. Πότε γὰρ ἦ καρδίας συντριμ-
μός, ᾖ ταπείνωσις φρονήματος, ἣ θυμου, καὶ λύ-
πης, καὶ φροντίδων, καὶ, συνελόντα εἰπεῖν, τῶν
ὀλεθρίων παθῶν τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὴ, ἐν πλούτῳ
xui μερίμναις βιωτικαῖς, ⁶προσπαθείοι τε καὶ συν-
ηθείᾳ τῶν ἄλλων κατορθωθῆναι δύναται (35); Ὀλως
ii, μηδὲ περὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαίων μεριμνᾲν.
Li. xvm, 11. ³¹ Philipp. ιιι, 20. ³³ Il Cor. νιιι, 9.
(51) Unus 'Reg. emendatus ἄθελκτον εἶναι Θεοῦ,
necesse est animum nullis Dei illecebris moveri;
Aliquanto post_Reg_.__primus κτῆσιν περιγενέσθαι.
Α· (5'2) Veteres duo'liliri cum Voss. χρυσίον. Edi-
:am amplexantur: Reg. primus τὴν ἐν οὐρανοῖς.
Δ(έὶίιῐιθ. ilicolb legitur, ’καὶ τὸ μέγιστον καύχημα
niverse alt necesse τῆξ πρὸς Θεὸν ὁμοιώσεως, ὃς.
(55) Pro δύναται legitur in Colb. δυνήσεται. Sta-
tim codex Voss. et C'olb. μέριμνα συγχωρεῐται Alii
τολιπώμέθα. Statim duo tros mss. συγκεχώρηται.