PG 32, col. 1077
Καλλιγράφῳ (47). Α
Ὄρϐἇι γράφε, καὶ χρῶ τοῖς στίχοις ὀρθῶςο καὶ
μήτε- αἰωρείσθω πρὸς ὕψος ἡ χεὶρ, μήτε φερέσθω
κατὰ κρημνῶν. Μηδὲ βιάζου τόν κάλαμον λοξὰ βα-
δίζειν, ὥσπερ τόν παρ’ Αἰσώπῳ καρκίνον· ἀλλ’
εὐθύ χώρει, ὥσπερ ἰπὶ στάθμης βαδίζων τεκτονι-
κῆς (48), ἢ πανταχοῦ φυλάττει τὸ ἴσον, καὶ πᾶν
ἀναιρεῖ τὸ ἀνώμαλον. Τό γὰρ λοξὸν, ἀπρεπές· τό
δὲ εὐθὺ , τερπνὸν τοῖς ὁρῶσιν , ούκ ἰῶν ἀνανεύειν
καὶ κατανεύειν, ὣσπερ τὰ κηλώνεια, τοὺς ὀφθαλ-
μούς τῶν ἀναγινωσκόντων ⁶ ὁποῖόν τι κάμοὶ συμ-
ϐέϐηκε τοῖς γράμμασιν ἐντυχόντι τοῖς σοῖς. Τῶν
γὰρ στίχων κειμένων κλιμακηδὸν, ἡνίκα ἔδει με·
ταϐαίνειν ἐφ’ ἕτερον ἀφ’ ἐτέρου (49), ἀνάγκη ἦν
ἐξορθοῦν πρὸς τό τέλος τοῦ προσιόντος (50). Ἐν Β
μηδαμοῦ φαινομένης τῆν ἀκολουθίας, ἀνατρέχειν
ἔδει πάλιν καὶ τὴς τάξιν ἐπιζητεῖν, ἀναποδίζοντα
καὶ παρεπόμενον τῷ αὔλακι , καθάπερ τὸν Θησέα τῷ
μίτῳ τῆς ’Δριάὸνης φασί . Γράφε τοίνυν ὀρθῶς , καὶ
μὴ πλάνοι τὸν νοῦν τῷ πλαγίῳ καὶ λοξῷ τῶν γραγοο
μένῶν.
ΕΠ ῙΣΤΟΛΗ ΤΑΕ’.
Significat Basilius se iiaenterpgnnes {Jappadoccs‘ilibanio erudiendos missuruzn‘: nunc autem mittit
abbati”: adolescentem, amici filium, quem Libanio commendat.
Βασίλειος Λιϐανίῳ.
Αἰσχύνομαι καθ’ ἕνα σοι προσάγων τοὺς Καππα-
δόκας, ἀλλὰ μὴ πάντας τοὺς ἐν ἡλικία πείθων, λό-
γων καὶ παιδεύσεως (51) ἀντιποιεῖσθαι, καὶ σοὶ κε-
χρῆσθαι τῆς ἀσκήσεως διδασκάλῳ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ
πάντων εἰσάπαξ ἐπιτυχεῖν, τὰ προσήκοντα σφίσιν
αὐτοῖς αἱρουμένων, οὐχ οἷόν τε ⁶ τούς ἑκάστοτε πει-
θομένους παραπέμπομέν (52) σοι, τοσοῦτον αὐτοῖς
χαριζόμενος, ὅσον καὶ οἱ τοῖς διψῶσι καθηγούμενοι
πρὸς τὰς πηγάς (53). Ὀ δὲ νῦν προσιών, μικρὸν
ὕστερον ἑαυτοῦ ἕνεκεν σπουδασθήσεται, ἐπειδὰν σοι
συγγένηται. Νῦν δὲ ἀπὸ πατρός ἐστι γνώριμος, μέγα
ἐπὶ ὀρθότητι βίου καὶ δυνάμει πολιτικῇ παρ’ ἡμῖν
λαϐόντος ὄνομα · ὃς καὶ ἐμοὶ εἰς τὴν ἄκραν φι-
λίαν ἣρμοσται. Ἴῐς ἀμειϐόμενος αὐτὸν, τῷ παιδὶ-
ταύτην τὴν χάριν δίδωμι, σοι ποιῶν αύτὸν γνώριμον’
πρᾶγμα μεγίστης εὐχῆς ἄξιον τοῖς ἀρετὴν ἀνδρὸς
κρίνειν ἐπισταμένοις .
D
(47) Καλλιγράφῳ. Addit Harl. στρεϐλούςΛποιοῦντι
τοηδς ἁτίχουςξὶοὶνέιιοεοε facienti versus. Quinque
alii‘codices'irpbc καλλιγρ’άφονο η __ ni ..-
(48) (Ἐπὶ aiatait-ag. ,τἐκτονικῆς. Nonnulli codice:
στάθμη... τεκτονικῇ.
Ita sex mss. Editi
ς Ἐφ’Ίᾶ-ερρν ἀφ’ ἑτέρου.
αφ’ ετερου εις ετερον, 1
(50) Τοῦ προσιόντος. Ita tresvetustissimi codices
cu‘m'Reg. secundo et Coisl. secundo Editi τοῦ
πρῖὲἒΐῖῗαιδεύσεωςΈᾶὶίί addunt τῆς mi ς, quin verba
Ὄρϐἇι γράφε, καὶ χρῶ τοῖς στίχοις ὀρθῶςο καὶ
μήτε- αἰωρείσθω πρὸς ὕψος ἡ χεὶρ, μήτε φερέσθω
κατὰ κρημνῶν. Μηδὲ βιάζου τόν κάλαμον λοξὰ βα-
δίζειν, ὥσπερ τόν παρ’ Αἰσώπῳ καρκίνον· ἀλλ’
εὐθύ χώρει, ὥσπερ ἰπὶ στάθμης βαδίζων τεκτονι-
κῆς (48), ἢ πανταχοῦ φυλάττει τὸ ἴσον, καὶ πᾶν
ἀναιρεῖ τὸ ἀνώμαλον. Τό γὰρ λοξὸν, ἀπρεπές· τό
δὲ εὐθὺ , τερπνὸν τοῖς ὁρῶσιν , ούκ ἰῶν ἀνανεύειν
καὶ κατανεύειν, ὣσπερ τὰ κηλώνεια, τοὺς ὀφθαλ-
μούς τῶν ἀναγινωσκόντων ⁶ ὁποῖόν τι κάμοὶ συμ-
ϐέϐηκε τοῖς γράμμασιν ἐντυχόντι τοῖς σοῖς. Τῶν
γὰρ στίχων κειμένων κλιμακηδὸν, ἡνίκα ἔδει με·
ταϐαίνειν ἐφ’ ἕτερον ἀφ’ ἐτέρου (49), ἀνάγκη ἦν
ἐξορθοῦν πρὸς τό τέλος τοῦ προσιόντος (50). Ἐν Β
μηδαμοῦ φαινομένης τῆν ἀκολουθίας, ἀνατρέχειν
ἔδει πάλιν καὶ τὴς τάξιν ἐπιζητεῖν, ἀναποδίζοντα
καὶ παρεπόμενον τῷ αὔλακι , καθάπερ τὸν Θησέα τῷ
μίτῳ τῆς ’Δριάὸνης φασί . Γράφε τοίνυν ὀρθῶς , καὶ
μὴ πλάνοι τὸν νοῦν τῷ πλαγίῳ καὶ λοξῷ τῶν γραγοο
μένῶν.
ΕΠ ῙΣΤΟΛΗ ΤΑΕ’.
Significat Basilius se iiaenterpgnnes {Jappadoccs‘ilibanio erudiendos missuruzn‘: nunc autem mittit
abbati”: adolescentem, amici filium, quem Libanio commendat.
Βασίλειος Λιϐανίῳ.
Αἰσχύνομαι καθ’ ἕνα σοι προσάγων τοὺς Καππα-
δόκας, ἀλλὰ μὴ πάντας τοὺς ἐν ἡλικία πείθων, λό-
γων καὶ παιδεύσεως (51) ἀντιποιεῖσθαι, καὶ σοὶ κε-
χρῆσθαι τῆς ἀσκήσεως διδασκάλῳ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ
πάντων εἰσάπαξ ἐπιτυχεῖν, τὰ προσήκοντα σφίσιν
αὐτοῖς αἱρουμένων, οὐχ οἷόν τε ⁶ τούς ἑκάστοτε πει-
θομένους παραπέμπομέν (52) σοι, τοσοῦτον αὐτοῖς
χαριζόμενος, ὅσον καὶ οἱ τοῖς διψῶσι καθηγούμενοι
πρὸς τὰς πηγάς (53). Ὀ δὲ νῦν προσιών, μικρὸν
ὕστερον ἑαυτοῦ ἕνεκεν σπουδασθήσεται, ἐπειδὰν σοι
συγγένηται. Νῦν δὲ ἀπὸ πατρός ἐστι γνώριμος, μέγα
ἐπὶ ὀρθότητι βίου καὶ δυνάμει πολιτικῇ παρ’ ἡμῖν
λαϐόντος ὄνομα · ὃς καὶ ἐμοὶ εἰς τὴν ἄκραν φι-
λίαν ἣρμοσται. Ἴῐς ἀμειϐόμενος αὐτὸν, τῷ παιδὶ-
ταύτην τὴν χάριν δίδωμι, σοι ποιῶν αύτὸν γνώριμον’
πρᾶγμα μεγίστης εὐχῆς ἄξιον τοῖς ἀρετὴν ἀνδρὸς
κρίνειν ἐπισταμένοις .
D
(47) Καλλιγράφῳ. Addit Harl. στρεϐλούςΛποιοῦντι
τοηδς ἁτίχουςξὶοὶνέιιοεοε facienti versus. Quinque
alii‘codices'irpbc καλλιγρ’άφονο η __ ni ..-
(48) (Ἐπὶ aiatait-ag. ,τἐκτονικῆς. Nonnulli codice:
στάθμη... τεκτονικῇ.
Ita sex mss. Editi
ς Ἐφ’Ίᾶ-ερρν ἀφ’ ἑτέρου.
αφ’ ετερου εις ετερον, 1
(50) Τοῦ προσιόντος. Ita tresvetustissimi codices
cu‘m'Reg. secundo et Coisl. secundo Editi τοῦ
πρῖὲἒΐῖῗαιδεύσεωςΈᾶὶίί addunt τῆς mi ς, quin verba