PG 32, col. 1090
In English: The Letters 350
EPISTULA CCCXLV'.
Libanius Basilio.
Magis arbitror mihi opus esse excusationc,quod
non olim ad te scribere incccperim, quam nunc re-
cusatione, quod scribere incipiam. Ego enim ille
sum,qui accurrebam, 458 quoties in conspectum
prodires, et quam suavissime aures praebebam lin-
guee fluentis, teque dicente delectabar, vixque se-
cedebam, atque ad sodales dicebam: Hic vir tanto
praestantior Acheloi filiabus, quanto mulcet qui-
dem ut illae, nec tamen ut illae ltedit. Et sane parum
est non laedere, imo illius cantilenae lucro sunt au-
dienti. Cum igitur ita sin animo affectus, meque di-
ligi existimem et dicendi facultate praeditus videar,
scribere non audere extremae inertiae fuerit, simul-
que hominis sibiipsi damnum inferentis. Liquet
enim fore,ut meam epistolam parvam et vilem pu-
lchra et grandi remunereris,caveasque,ne mihi ite-
rum in j uriam facias.Equidem arbitror multos excla-
maturos esse ad hoc verbum,et ad res ipsas concur-
suros, vociferantes ; Basiliusne injuriam vel levem
intulit? Ergo et Eacus,et Minos,et hujus frater. Ego
autem te in reliquis quidem victorem fuisse conce-
do; quis enim te vidit, et non invidit? Sed tamen
unum in nos peccasti. De quo quidem si te admo-
neam, persuade indignantibus ut ne vociferentur.
Nemo est qui te conveniens ac beneficium petens,
quod dari facile possit, voti compos non abierit.
Atqui ego ex eorum numero sum, qui beneficium
petierunt quidem, sed non acceperunt. Quid igitur
postulavi? Tecum in pretorio cum saepe versarer,
optavi ut sapientiae tua: opein profundum Homerici
furoris introirem. Quod si, aiebam, totum id perfici
non potest, at tu tamen in partem sortis nos in-
troducas. Concupiscebam autem partem illam, in
qua cum Graeci fortuna adversa uterentur, Aga-
memnon hunc ipsum, quem contumelia affecerat.
D muneribus placavit. Haec dicente me, ridebas, ne-
codices omnes, nec favet ulla ratio.
(96) Ἐν στρατηγίῳ. δίο-ξηεε. duo. Editio Basi-
leensis et Coisl. primus, Harl” Med. et Reg. pri-
mus στρατηγίου. EditioParis, ἐν στατηγείῳί.
(97) ἸῼΙϐὸυλὴθηκ lta codices mss. septem let edi-
tio Basileensis. At Parisiensis ἐδεήθην. Paulo post
editio cadem ού δυνατόν, ἔφην, εθά postremum illud
verbum deest in sentem mss. et e it. Basil.
verbum deest in septem mss. et edit. Basil.
Πεπραχότων. lta omnes mss. Editi πεπραγὸτων,
Ibidem editiay ὕϐρισεν, deest vocula in nove'm'mss.,
sed tamen videtur ad sententiam necessaria. Ha;
bentAsfizx cgldlilces θεραπεύων, Eadiceeus θεραπεύει.
. ’⁵ as .
ο ’⁵ Alias CLII.
Libanius Basilio.
Magis arbitror mihi opus esse excusationc,quod
non olim ad te scribere incccperim, quam nunc re-
cusatione, quod scribere incipiam. Ego enim ille
sum,qui accurrebam, 458 quoties in conspectum
prodires, et quam suavissime aures praebebam lin-
guee fluentis, teque dicente delectabar, vixque se-
cedebam, atque ad sodales dicebam: Hic vir tanto
praestantior Acheloi filiabus, quanto mulcet qui-
dem ut illae, nec tamen ut illae ltedit. Et sane parum
est non laedere, imo illius cantilenae lucro sunt au-
dienti. Cum igitur ita sin animo affectus, meque di-
ligi existimem et dicendi facultate praeditus videar,
scribere non audere extremae inertiae fuerit, simul-
que hominis sibiipsi damnum inferentis. Liquet
enim fore,ut meam epistolam parvam et vilem pu-
lchra et grandi remunereris,caveasque,ne mihi ite-
rum in j uriam facias.Equidem arbitror multos excla-
maturos esse ad hoc verbum,et ad res ipsas concur-
suros, vociferantes ; Basiliusne injuriam vel levem
intulit? Ergo et Eacus,et Minos,et hujus frater. Ego
autem te in reliquis quidem victorem fuisse conce-
do; quis enim te vidit, et non invidit? Sed tamen
unum in nos peccasti. De quo quidem si te admo-
neam, persuade indignantibus ut ne vociferentur.
Nemo est qui te conveniens ac beneficium petens,
quod dari facile possit, voti compos non abierit.
Atqui ego ex eorum numero sum, qui beneficium
petierunt quidem, sed non acceperunt. Quid igitur
postulavi? Tecum in pretorio cum saepe versarer,
optavi ut sapientiae tua: opein profundum Homerici
furoris introirem. Quod si, aiebam, totum id perfici
non potest, at tu tamen in partem sortis nos in-
troducas. Concupiscebam autem partem illam, in
qua cum Graeci fortuna adversa uterentur, Aga-
memnon hunc ipsum, quem contumelia affecerat.
D muneribus placavit. Haec dicente me, ridebas, ne-
codices omnes, nec favet ulla ratio.
(96) Ἐν στρατηγίῳ. δίο-ξηεε. duo. Editio Basi-
leensis et Coisl. primus, Harl” Med. et Reg. pri-
mus στρατηγίου. EditioParis, ἐν στατηγείῳί.
(97) ἸῼΙϐὸυλὴθηκ lta codices mss. septem let edi-
tio Basileensis. At Parisiensis ἐδεήθην. Paulo post
editio cadem ού δυνατόν, ἔφην, εθά postremum illud
verbum deest in sentem mss. et e it. Basil.
verbum deest in septem mss. et edit. Basil.
Πεπραχότων. lta omnes mss. Editi πεπραγὸτων,
Ibidem editiay ὕϐρισεν, deest vocula in nove'm'mss.,
sed tamen videtur ad sententiam necessaria. Ha;
bentAsfizx cgldlilces θεραπεύων, Eadiceeus θεραπεύει.
. ’⁵ as .
ο ’⁵ Alias CLII.