PG 32, col. 1107
tradicebant, nunc vero contradictionem sub spe-
cie enarrationis celant: ubi erat consubstantia-
litatis maligna abrogatio, quasi non deberet in-
telligi juxta ullam Graecam abnegationem; pro
consubstantiali autem introducebatnr simile se-
cundum substantiam : quod excogitatum est,
confuse nominatum est malitiose intellectum : si-
quidem similitudo, rerum est quae sunt in sub-
stantia, non qum substantiales sunt: quo scili-
cet sic substantia assimiliata intelligeretur, qua-
lis fuerit verbi gratia statua respectu imperatoris.
Contra qua: rescriptum est quod ab hominibus
pium dogma cognoscentibus et sectantibus tene-
tur, nomine consubstantialitatis Filium declarari
non similem Deo, sed Deum, utpote genuinam pro-
lem ejusdemque cum genitore substantiae. Simul
etiam allatum fuit quod ad Spiritum pertinet,
qui nimirum a Patribns in eadem fidei exposi-
tione Patri et Filio apponitur, quia in eadem
exsistit divinitate. Hujus igitur pia sententiae legationem, quem decuit adeo persequi, ac te virum
laudatissimum, una cum domino meo Gregorio, qui pariter nullo ex loco scribit, nec vel semel de
quapiam re certiorem fecit? Vale, domine maxime desiderabilis.
EPISTOLA CCCLXV'.
In summa Cappadociae calamitate, cum fluvii inundatio res necessarias e vicinis provinciis advehere
non sineret, rogatur Theodosius, ut fluvium, pontis commoditate adhibita, veluti Rubrum mare pe-
dibus pervium efficiat.
Basilius magno imperatori Theodosio.
Calamitas accidit in regione nostra, non ex
corporeo casu, sed ex aquarum effluvio. Unde
autem hoc, patefaciam. Plurima nivis emissio
facta est in nostram paludem. Qua nondum con-
gelata, supervenit ventus calidus, simulque cadit
australis imber. Quare subita confertaque orta
liquefactione, immensi moti sunt fluctus, cum
perenni fluvio permisti, ac exundatione eaque
personante superantes tum linguam tum oculum.
ls est qui nobis sorte obtigit vicinus fluvius, ema-
nans quidem ex Armenia, descendens vero ad
sacratissimum lacum Sebastenorum, in quem vere
nominati, ac generosi quadraginta Christi mi-
lites, gravi borea tlante infixi sunt. Ac inde (ad-
mitte me, optime imperator, vera dicentem) 467
ille fluvius circumdans nos, velut gens quaedam
inimica et formidabilis, non parum nos terret.
Nullo enim unquam vel tempore vel modo pe—
dibus permeabilis, non permittit ut necessariae
nobis ac utiles regiones, transveham merces op-
portunas. Galatarum, inquam, et Paphlagonum,
et Hellenopontiorum, per quas et ex quibus ob-
veniunt quae nobis sunt necessaria praecipue pa-
' Ex Monum. Eccl. Gr. t. ll, p. 97.
(3st) Al. τῷ βασιλεῖ tantum. Cor.
(32) Al. χιόνος. ID.
(33) Al. κρυστάλλῳ παγείσης, In,
(34) Αι. αὐτῷ, In.
cie enarrationis celant: ubi erat consubstantia-
litatis maligna abrogatio, quasi non deberet in-
telligi juxta ullam Graecam abnegationem; pro
consubstantiali autem introducebatnr simile se-
cundum substantiam : quod excogitatum est,
confuse nominatum est malitiose intellectum : si-
quidem similitudo, rerum est quae sunt in sub-
stantia, non qum substantiales sunt: quo scili-
cet sic substantia assimiliata intelligeretur, qua-
lis fuerit verbi gratia statua respectu imperatoris.
Contra qua: rescriptum est quod ab hominibus
pium dogma cognoscentibus et sectantibus tene-
tur, nomine consubstantialitatis Filium declarari
non similem Deo, sed Deum, utpote genuinam pro-
lem ejusdemque cum genitore substantiae. Simul
etiam allatum fuit quod ad Spiritum pertinet,
qui nimirum a Patribns in eadem fidei exposi-
tione Patri et Filio apponitur, quia in eadem
exsistit divinitate. Hujus igitur pia sententiae legationem, quem decuit adeo persequi, ac te virum
laudatissimum, una cum domino meo Gregorio, qui pariter nullo ex loco scribit, nec vel semel de
quapiam re certiorem fecit? Vale, domine maxime desiderabilis.
EPISTOLA CCCLXV'.
In summa Cappadociae calamitate, cum fluvii inundatio res necessarias e vicinis provinciis advehere
non sineret, rogatur Theodosius, ut fluvium, pontis commoditate adhibita, veluti Rubrum mare pe-
dibus pervium efficiat.
Basilius magno imperatori Theodosio.
Calamitas accidit in regione nostra, non ex
corporeo casu, sed ex aquarum effluvio. Unde
autem hoc, patefaciam. Plurima nivis emissio
facta est in nostram paludem. Qua nondum con-
gelata, supervenit ventus calidus, simulque cadit
australis imber. Quare subita confertaque orta
liquefactione, immensi moti sunt fluctus, cum
perenni fluvio permisti, ac exundatione eaque
personante superantes tum linguam tum oculum.
ls est qui nobis sorte obtigit vicinus fluvius, ema-
nans quidem ex Armenia, descendens vero ad
sacratissimum lacum Sebastenorum, in quem vere
nominati, ac generosi quadraginta Christi mi-
lites, gravi borea tlante infixi sunt. Ac inde (ad-
mitte me, optime imperator, vera dicentem) 467
ille fluvius circumdans nos, velut gens quaedam
inimica et formidabilis, non parum nos terret.
Nullo enim unquam vel tempore vel modo pe—
dibus permeabilis, non permittit ut necessariae
nobis ac utiles regiones, transveham merces op-
portunas. Galatarum, inquam, et Paphlagonum,
et Hellenopontiorum, per quas et ex quibus ob-
veniunt quae nobis sunt necessaria praecipue pa-
' Ex Monum. Eccl. Gr. t. ll, p. 97.
(3st) Al. τῷ βασιλεῖ tantum. Cor.
(32) Al. χιόνος. ID.
(33) Al. κρυστάλλῳ παγείσης, In,
(34) Αι. αὐτῷ, In.