PG 32, col. 221
In English: The Letters 1
μέγα ὄφελος ζητήσας οὐχ εὗρον, ἐνθεῡθέν μοι λοιπόν
αἱ πολλαὶ καὶ ποικίλαι ἀφορμαὶ τῶν ἀδοκήτων ἔπι-
γιγονασι κωλυμάτων. Ἦ γὰρ ἀσθενεῖν πάντως ἔδει,
καὶ διὰ τοῦτο ἀπολείπεσθαι· ἦ ἰπὶ τὴν βαδί-
ζοντι συναπαίρειν μὴ δύνασθαι’ ὀψε δέ ποτε μυρίοις
πόνοις τὴν Συρίαν καταλαϐόντα, οὖα ἔχειν συνεῖναι
τῷ let-iocoso) πρὸς Αἰγυπτίους ἀπάραντι. Πάλιν οὖν
ἔδει Αἴγυπτόνδ’ ἱέναι (48), δολιχὴν ὁδὸν ἀργαλέην
τε· 2210-30" ἐνταῦθα τὸ σπουδαζόμενον ἔχειν. Ἀλλ’
οὕτω δύσερως ἦν, ὥστεῆ τὴν ἐπὶ Πέρσας βαδίζειν
ἔδει, καὶ πμπροὶἐναι εἰς ὅτι μήκιστον τῆς βαρϐάρων
(ἦλθες γὰρ δὴ κάκεῖσε τοσαύτη τις ἦν φίλονεικία
τοῡ δαίμονος), ἡ αὐτοῦ καθῆσθαι ἐπὶ τῆς (49) Ἀλε-
ξάνδρου, ὅπερ οὖν καὶ συνέϐη. Δοκῶ γάρ μοι, εἰ μὴ,
ὥσπερ τι Θρέμμα, θαλλῷ προδεικνυμνῳ ἑπόμενος
ἐπηγορενσα, ἐπέκεινα οἷν σε (50) καὶ Nucem; τῆς
Ινόιχὴς ἐλθεῖν ἀγόμενον, καὶ εἴ τι ἔσχατον τῆς καθ’
ἡμᾶς οἰκουμένης χωρίον, καὶ τούτῳ ἐπιπλανηθῆναι.
Καὶ τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; Ἀλλὰ τὸ τελευταῖον νῦν
ἰπὶ τῆς πατρίδος (51) διάγοντι συγγενέσθαι οὐκ ἒξ-
εγὲνετο, μακραῖς ἀῤῥωστίαις ἑξειργομένᾳν αῖ εἰμὴ
ἑοῦ γε λοιποῦ μετριώτεραι γένοιντο, οὐδε κατὰ τὸν χει-
prima τῇ λογιότητι σου συνεσόμεθα. Ταυτα οὐχ εἰ·
μαργ-ἕνης ξογα, ὡς ἀν αὐτὸς εἴποις ; ταῦτα οὐκ
ivi-11m; ταῦτα οὐχὶ, μικροῦ δεῖν, καὶ τοὺς τῶν
ποιητῶν ἐπὶ Ταντάλῳ μύθούς ὑπερεϐάλετο (5'2) ;
’.ἁλλ’ ὅπερ ἔφην, γέγονα τοῖς γραμμασι, καὶ
C
οὐκέτι ἐπὶ τῆς αὐτῆς εἰμι γνώμης. Φημὶ δὲ χρῆ-
ναι (53), διδόντι μὲν τὰ ἁγαθὰ τῷ Θεῷ χάριν εἰδέναι,
ταμιευομένῳ δὲ μὴ δυσχεραίνειν. Καὶ δὴ οὖν καὶ
ἡμῖν εἰ μὲν παράσχοιτο (54) συνεῖναί σοι, ταῦτ’ ἄρι-
στά τε ὁμοῦ arari. ἣδιστα ἡγησόμεθαο εἰ δὲ ἀναϐά-
λοιτο, πράως οἷσομεν τὴν ζημίαν. Ἄμεινον γὰρ που
πάντως, ἦ ὡς ἂν ἡμεῖς προελοίμεθα(55), διοικεῖ τὰ
ἡμέτερα.
melius profecto, quam nos ipsi eligere possimus, nostra moderatur.
(47) Μητρόπολιν. Liquet urbem in Hellesponto
sitam esse Constantinopolim. Asim autem metro-
polim non Ephesum videtur appellareBasilius,
Sed Caesaream; illuc enim mente et animo fere-
batur; hic illius viae linis; etdum hunc ei titu-
lum tribuit ob rerum bonarum ornamenta, satis
indicat jure debitum non fuisse. Paulo postlegi-
mus cuin antiquis codicibus ἐπεὶ δέ pro' eo quod
est in editis ἐπξιδὴ δὲ.
(48) Αἴγυπτόνδ’ ἰέναι-’ΒΗΘ codices mss. *Αἰγο-
πτόν τ’ ἰέναι, quatuor alii Αἴγυπτόν τελὶέναι. Paulo
post vocula uiri addita ex duObU§ codicibus mss.
(49) Ἐπὶ τῆ ς. Εάμίᾕ lintris. Erratum sustuli-
mus auctoritate codicis Coisliniani antiquioris et
Harleani.
(50) Ἐπέκεινα ἄν σε.8ἱο codices antiqui septem ;
male in editis ὶπέκεινα οἶν με, quod sententiae acu-
men prorsus elidebai.
(515 Ἐπὶ τῆς numidas. Sic duo__vetu_stiss_imi
Codices Coislinianu's et Medicaeus. Sic etiam‘ha-
huit prima manu alius antiquissimus codex,
olim bibliothecas Harlteanae, nunc Sangermanen-
sis ex dono illustrissimi senatus principis llarlzei.
Codex Anglicanus ἐπὶτῆς αὐτῆς πατρίδοξ, in eadem
αἱ πολλαὶ καὶ ποικίλαι ἀφορμαὶ τῶν ἀδοκήτων ἔπι-
γιγονασι κωλυμάτων. Ἦ γὰρ ἀσθενεῖν πάντως ἔδει,
καὶ διὰ τοῦτο ἀπολείπεσθαι· ἦ ἰπὶ τὴν βαδί-
ζοντι συναπαίρειν μὴ δύνασθαι’ ὀψε δέ ποτε μυρίοις
πόνοις τὴν Συρίαν καταλαϐόντα, οὖα ἔχειν συνεῖναι
τῷ let-iocoso) πρὸς Αἰγυπτίους ἀπάραντι. Πάλιν οὖν
ἔδει Αἴγυπτόνδ’ ἱέναι (48), δολιχὴν ὁδὸν ἀργαλέην
τε· 2210-30" ἐνταῦθα τὸ σπουδαζόμενον ἔχειν. Ἀλλ’
οὕτω δύσερως ἦν, ὥστεῆ τὴν ἐπὶ Πέρσας βαδίζειν
ἔδει, καὶ πμπροὶἐναι εἰς ὅτι μήκιστον τῆς βαρϐάρων
(ἦλθες γὰρ δὴ κάκεῖσε τοσαύτη τις ἦν φίλονεικία
τοῡ δαίμονος), ἡ αὐτοῦ καθῆσθαι ἐπὶ τῆς (49) Ἀλε-
ξάνδρου, ὅπερ οὖν καὶ συνέϐη. Δοκῶ γάρ μοι, εἰ μὴ,
ὥσπερ τι Θρέμμα, θαλλῷ προδεικνυμνῳ ἑπόμενος
ἐπηγορενσα, ἐπέκεινα οἷν σε (50) καὶ Nucem; τῆς
Ινόιχὴς ἐλθεῖν ἀγόμενον, καὶ εἴ τι ἔσχατον τῆς καθ’
ἡμᾶς οἰκουμένης χωρίον, καὶ τούτῳ ἐπιπλανηθῆναι.
Καὶ τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; Ἀλλὰ τὸ τελευταῖον νῦν
ἰπὶ τῆς πατρίδος (51) διάγοντι συγγενέσθαι οὐκ ἒξ-
εγὲνετο, μακραῖς ἀῤῥωστίαις ἑξειργομένᾳν αῖ εἰμὴ
ἑοῦ γε λοιποῦ μετριώτεραι γένοιντο, οὐδε κατὰ τὸν χει-
prima τῇ λογιότητι σου συνεσόμεθα. Ταυτα οὐχ εἰ·
μαργ-ἕνης ξογα, ὡς ἀν αὐτὸς εἴποις ; ταῦτα οὐκ
ivi-11m; ταῦτα οὐχὶ, μικροῦ δεῖν, καὶ τοὺς τῶν
ποιητῶν ἐπὶ Ταντάλῳ μύθούς ὑπερεϐάλετο (5'2) ;
’.ἁλλ’ ὅπερ ἔφην, γέγονα τοῖς γραμμασι, καὶ
C
οὐκέτι ἐπὶ τῆς αὐτῆς εἰμι γνώμης. Φημὶ δὲ χρῆ-
ναι (53), διδόντι μὲν τὰ ἁγαθὰ τῷ Θεῷ χάριν εἰδέναι,
ταμιευομένῳ δὲ μὴ δυσχεραίνειν. Καὶ δὴ οὖν καὶ
ἡμῖν εἰ μὲν παράσχοιτο (54) συνεῖναί σοι, ταῦτ’ ἄρι-
στά τε ὁμοῦ arari. ἣδιστα ἡγησόμεθαο εἰ δὲ ἀναϐά-
λοιτο, πράως οἷσομεν τὴν ζημίαν. Ἄμεινον γὰρ που
πάντως, ἦ ὡς ἂν ἡμεῖς προελοίμεθα(55), διοικεῖ τὰ
ἡμέτερα.
melius profecto, quam nos ipsi eligere possimus, nostra moderatur.
(47) Μητρόπολιν. Liquet urbem in Hellesponto
sitam esse Constantinopolim. Asim autem metro-
polim non Ephesum videtur appellareBasilius,
Sed Caesaream; illuc enim mente et animo fere-
batur; hic illius viae linis; etdum hunc ei titu-
lum tribuit ob rerum bonarum ornamenta, satis
indicat jure debitum non fuisse. Paulo postlegi-
mus cuin antiquis codicibus ἐπεὶ δέ pro' eo quod
est in editis ἐπξιδὴ δὲ.
(48) Αἴγυπτόνδ’ ἰέναι-’ΒΗΘ codices mss. *Αἰγο-
πτόν τ’ ἰέναι, quatuor alii Αἴγυπτόν τελὶέναι. Paulo
post vocula uiri addita ex duObU§ codicibus mss.
(49) Ἐπὶ τῆ ς. Εάμίᾕ lintris. Erratum sustuli-
mus auctoritate codicis Coisliniani antiquioris et
Harleani.
(50) Ἐπέκεινα ἄν σε.8ἱο codices antiqui septem ;
male in editis ὶπέκεινα οἶν με, quod sententiae acu-
men prorsus elidebai.
(515 Ἐπὶ τῆς numidas. Sic duo__vetu_stiss_imi
Codices Coislinianu's et Medicaeus. Sic etiam‘ha-
huit prima manu alius antiquissimus codex,
olim bibliothecas Harlteanae, nunc Sangermanen-
sis ex dono illustrissimi senatus principis llarlzei.
Codex Anglicanus ἐπὶτῆς αὐτῆς πατρίδοξ, in eadem