PG 32, col. 236
In English: The Letters 4
ύπὸ τείχει τινὶ καρτερῷ ἀποστὰς, οὐδενὸς θορύϐου
τὴν ψυχὴν ἀναπίμπλασαιυ μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἐτέρους
ἐᾷς, τὸ γε σαυτοῦ μέρος. Καί τά μὲν σὰ τοίαυτα,
μεγάλα καὶ θαυμαστά τοῖς συνορᾷν δύναμένοις, καὶ
πάλίν ού θαυμαστά τῷ πρός τὴν ὃλην (10) προαίρε-
σιν τοῦ βίον κρίνοντι. ’Ἄκουε δὴ καὶ τὰ ἡμέτερα,
παράδοξά τε ὄντα, καὶ ἀκολούθως ἡμῖν ἀπαντῶντα.
2. Ἀνήρ τις ἄγροικος τῶν συνοικούντων ἡμῖν ἕν
Ἀννήσοις (ll), οἰκετου μου τελευτήσαντος, ού συμ-
ϐολαιὸν τι (12) πρὸς αὐτόν εἰπὼν ἐσχηκέναι, ού
προσελθών μοι, οὐκ ἐπαιτιασάμενος, ού¹ παρ’ ἐκόν-
τος ἀξιώσας λαϐεῖν, οὐκ ἀπειλήσας εἰ μὴ λάϐοι
βιάσασθαι, ἀθρόον φετά τινων ὁμοίων αύτῳ τὴν ἀπό-
νοιαν ἐπιθέμενος ἡμῶν τῇ οἰκίᾳ, τά τε γύναια τὰ
φυλάττοντα συνέτριψε τύπτων, καὶ καταῤῥήξας τὰς
θύρας, ἐξεφόρησεν ἅπαντα, τά μὲν αύτός λαϐὼν,τά
δέ εἰς διαρπαγὴν τοῖς βουλομένοις προθείς. Ἰν’ οὖν
μὴ ὁ ἔσχατος ὅρος ἡμεῖς τῆς ἀσθενείας ὦμεν, καὶ
παντὶ δόξωμεν ἐπιτήδειοι πρὸς ἐπιχείρησιν, ἣν ἐν
πᾶσι τοῖς πράγμασιν ἡμῶν σπουδὴν ἐπιδέδειξαι, καὶ
νυν εἰσενέγκασθαι παρακλήθητι. Μὸνως γὰρ ἄν ἡμῖν
οὕτω τὸ ἄπραγμον σώζοιτο, εἰ τῷ σῷ δραστηρίῳ (13)
συντεταγμένοι εἴημεν. Γενοιτο δ’ ἆν ἡμῖν ἀρκοῦσα
δίκη, εἰ, διὰ τοῦ παγάρχου (iui) συλληφθεὶς, ἕν τῳ
δεσμωτηρίῳ βραχὺν κατακλεισθιίη χρόνον. Καὶ γὰρ
οὐχ ύπέρ ὧν πεπόνθαμεν ἀγανακτοῦμεν μόνον ἀλλά
καὶ τῆς πρὸς τό λοιπὸν ἀσφαλείας δεόμεθα.
ΕΠΙΣΤΟΔΙΙ Δ’.
Ὀλυμπίῳ.
Οἷα ποιεῖς, ὧ θαυμάσιε, τὴν φίλην ἡμῖν πενίαν,
καὶ φιλοσοφίας τροφὸν, τῆς ἐσχατιᾶς ἀπελαύνων;
Οἶμαι γὰρ ἄν σε καὶ ἐξούλης ⁹γραφὴν ὑπ’ αὐτῆς
φεύγειν (15), εἰ τις αύτῇ προσγένοιτο λόγος ⁶ ὅτι
posterior scriptura‘minus probabilis ; non .enim
judicium a Candidianopetit Basilius, sed pa-
trocinium apud praepositum pagi. Confirmatur
nostra interpretatio ex his _verbis Gregorii Naz.
Orat. 25, p54“ : Οἶδα τίνι ἀπετάζάμην καὶ τίνι συ-
νεταξάμηνξ Scio _cui_ renuntiavi et cui me ad-
iunxi. Vide Addenda.
(14)-Παγάρχουῖ Sic septem ms_s_._ codices. Editi
admOdum mendose πυράρχου. Hi autem pago-
rum praepositi suas administrandae militaris
annonmmpartes sustinebant, uthpatet exrcod.
Theod. lib. vn, tit. 4. leg. il, et lib. κη, tit. 6,
leg. 8. Unde non mirum si Basilius ad Candidia4
num, cujus magna apud pagi praepositum erat
auctoritas confugit.
(15) Φεύγειν. Miror Combefisium censuisse le-
gendum ού φεύγειν, cum notum sit et pervulga-
tum φεύγεινςγραφήν idem sonare ac accusari.
Paulo post in quatuor mss. ὅτι Τούτῳ μέν.
τὴν ψυχὴν ἀναπίμπλασαιυ μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἐτέρους
ἐᾷς, τὸ γε σαυτοῦ μέρος. Καί τά μὲν σὰ τοίαυτα,
μεγάλα καὶ θαυμαστά τοῖς συνορᾷν δύναμένοις, καὶ
πάλίν ού θαυμαστά τῷ πρός τὴν ὃλην (10) προαίρε-
σιν τοῦ βίον κρίνοντι. ’Ἄκουε δὴ καὶ τὰ ἡμέτερα,
παράδοξά τε ὄντα, καὶ ἀκολούθως ἡμῖν ἀπαντῶντα.
2. Ἀνήρ τις ἄγροικος τῶν συνοικούντων ἡμῖν ἕν
Ἀννήσοις (ll), οἰκετου μου τελευτήσαντος, ού συμ-
ϐολαιὸν τι (12) πρὸς αὐτόν εἰπὼν ἐσχηκέναι, ού
προσελθών μοι, οὐκ ἐπαιτιασάμενος, ού¹ παρ’ ἐκόν-
τος ἀξιώσας λαϐεῖν, οὐκ ἀπειλήσας εἰ μὴ λάϐοι
βιάσασθαι, ἀθρόον φετά τινων ὁμοίων αύτῳ τὴν ἀπό-
νοιαν ἐπιθέμενος ἡμῶν τῇ οἰκίᾳ, τά τε γύναια τὰ
φυλάττοντα συνέτριψε τύπτων, καὶ καταῤῥήξας τὰς
θύρας, ἐξεφόρησεν ἅπαντα, τά μὲν αύτός λαϐὼν,τά
δέ εἰς διαρπαγὴν τοῖς βουλομένοις προθείς. Ἰν’ οὖν
μὴ ὁ ἔσχατος ὅρος ἡμεῖς τῆς ἀσθενείας ὦμεν, καὶ
παντὶ δόξωμεν ἐπιτήδειοι πρὸς ἐπιχείρησιν, ἣν ἐν
πᾶσι τοῖς πράγμασιν ἡμῶν σπουδὴν ἐπιδέδειξαι, καὶ
νυν εἰσενέγκασθαι παρακλήθητι. Μὸνως γὰρ ἄν ἡμῖν
οὕτω τὸ ἄπραγμον σώζοιτο, εἰ τῷ σῷ δραστηρίῳ (13)
συντεταγμένοι εἴημεν. Γενοιτο δ’ ἆν ἡμῖν ἀρκοῦσα
δίκη, εἰ, διὰ τοῦ παγάρχου (iui) συλληφθεὶς, ἕν τῳ
δεσμωτηρίῳ βραχὺν κατακλεισθιίη χρόνον. Καὶ γὰρ
οὐχ ύπέρ ὧν πεπόνθαμεν ἀγανακτοῦμεν μόνον ἀλλά
καὶ τῆς πρὸς τό λοιπὸν ἀσφαλείας δεόμεθα.
ΕΠΙΣΤΟΔΙΙ Δ’.
Ὀλυμπίῳ.
Οἷα ποιεῖς, ὧ θαυμάσιε, τὴν φίλην ἡμῖν πενίαν,
καὶ φιλοσοφίας τροφὸν, τῆς ἐσχατιᾶς ἀπελαύνων;
Οἶμαι γὰρ ἄν σε καὶ ἐξούλης ⁹γραφὴν ὑπ’ αὐτῆς
φεύγειν (15), εἰ τις αύτῇ προσγένοιτο λόγος ⁶ ὅτι
posterior scriptura‘minus probabilis ; non .enim
judicium a Candidianopetit Basilius, sed pa-
trocinium apud praepositum pagi. Confirmatur
nostra interpretatio ex his _verbis Gregorii Naz.
Orat. 25, p54“ : Οἶδα τίνι ἀπετάζάμην καὶ τίνι συ-
νεταξάμηνξ Scio _cui_ renuntiavi et cui me ad-
iunxi. Vide Addenda.
(14)-Παγάρχουῖ Sic septem ms_s_._ codices. Editi
admOdum mendose πυράρχου. Hi autem pago-
rum praepositi suas administrandae militaris
annonmmpartes sustinebant, uthpatet exrcod.
Theod. lib. vn, tit. 4. leg. il, et lib. κη, tit. 6,
leg. 8. Unde non mirum si Basilius ad Candidia4
num, cujus magna apud pagi praepositum erat
auctoritas confugit.
(15) Φεύγειν. Miror Combefisium censuisse le-
gendum ού φεύγειν, cum notum sit et pervulga-
tum φεύγεινςγραφήν idem sonare ac accusari.
Paulo post in quatuor mss. ὅτι Τούτῳ μέν.