PG 32, col. 246
In English: The Letters 8.1
vire. Si ergo infirma cogitatio nostra, et cogita-
tione inferior lingua; quid exspectandum nobis
fuit in iis qum disseruimus, nisi penuriam verbo-
rum objectum iri? Neque tamen idcirco potui
silentio praetermittere quod quaerebatur. Nam
proditionis periculum est, si non libenter dentur
de Deo responsa his qui Dominum diligunt. Illa
igitur, sive satis esse videantur, sive etiam accu-
ratiore quodam additamenta indigeant, tempus
proprium, ut emendentur, postulant. Quod autem
nunc ad rem attinet, hortamur te, uti jam etiam
hortati sumusfiut totum te veritatis defensioni, ac
motibus menti tute ad bonum stabiliendum a Deo
impressis tradas, his contentus nec amplius quid-
quam a nobis requirens : qui cum multo inferio-
res simus quam quis suspicari possit, imbecillitate
nostra doctrinam laedimus magis, quam roboris
aliquid patrocinio nostro addimus veritati.
EPISTO LA νην.
Apologia de secessu ad Casarienses, et de fide
pertractatio.
1. Saepe miratus sum, cur eo sitis in me animo
affecti, et unde vos tenuitas nostra, eaque exigua
et modica ac fortasse nihil habens amabile, tanto-
pere capiat; nosque sermonibus adhortemini, ami-
citiam et patriam commemorantes,veluti profugos
quosdam paternis visceribus ad vos rursus conan-
tes revocare. 81 Ego autem profugum me esse
fateor, neque negaverim : sed jam causam, si cu-
pitis, ediscetis. Maxime quidem re inopinata tunc
perculsus, quemadmodum qui ob repentinos stre.
pitus illico expavescunt, non cohibebam cogita-
tiones, sed elongavi fugiens, ac tempore multo a
vobis abfui. Deinde vero et desiderium quoddam
cui praeerat Basilius, scripta; nec Basilius ex urbe
runt, sed potius ingurbem exsolitudine discesserat.
Petit enim ut sibi aliquandiu liceat, abesse, non
quod in urbe commorationem, inquit, ambiamus,
sedquod versari cum sanctis longe‘utiliss‘imum
judicemus. Erat ergo in aliqua urbe_,_ videlicet
Nazianzi cum Gregorio. Quod autem _addit,.homi-
nes urbium desiderio a maligno decipi, nOn con-
gruebat haec admonitio civibus Qaesariensibus,_sed
potius monachis, quossaepe diabolus hoc artificio
retrahere e solitudine tentabat, ut perspici potest
mirae; Epistola _ad_Chilone_r_n. _ _ ἡ
(48) Ἡτίᾶσθγε. Sic Reg. et Harl. Editi ἦττησοε. Sic
etiam Gregorius Naz. qui hujus epistolae exordio
utitur pro suo in oratione 27.
(49) ”Επιστρέφειν. _Patriam___voca_t Basilius locum
in'quo educatus fuerat. Vide Not. ad epist. 87-
Pauloflpost editi inmensi; mss. ut in textu.
· Alias CXLI. Scripta anno 360.
tione inferior lingua; quid exspectandum nobis
fuit in iis qum disseruimus, nisi penuriam verbo-
rum objectum iri? Neque tamen idcirco potui
silentio praetermittere quod quaerebatur. Nam
proditionis periculum est, si non libenter dentur
de Deo responsa his qui Dominum diligunt. Illa
igitur, sive satis esse videantur, sive etiam accu-
ratiore quodam additamenta indigeant, tempus
proprium, ut emendentur, postulant. Quod autem
nunc ad rem attinet, hortamur te, uti jam etiam
hortati sumusfiut totum te veritatis defensioni, ac
motibus menti tute ad bonum stabiliendum a Deo
impressis tradas, his contentus nec amplius quid-
quam a nobis requirens : qui cum multo inferio-
res simus quam quis suspicari possit, imbecillitate
nostra doctrinam laedimus magis, quam roboris
aliquid patrocinio nostro addimus veritati.
EPISTO LA νην.
Apologia de secessu ad Casarienses, et de fide
pertractatio.
1. Saepe miratus sum, cur eo sitis in me animo
affecti, et unde vos tenuitas nostra, eaque exigua
et modica ac fortasse nihil habens amabile, tanto-
pere capiat; nosque sermonibus adhortemini, ami-
citiam et patriam commemorantes,veluti profugos
quosdam paternis visceribus ad vos rursus conan-
tes revocare. 81 Ego autem profugum me esse
fateor, neque negaverim : sed jam causam, si cu-
pitis, ediscetis. Maxime quidem re inopinata tunc
perculsus, quemadmodum qui ob repentinos stre.
pitus illico expavescunt, non cohibebam cogita-
tiones, sed elongavi fugiens, ac tempore multo a
vobis abfui. Deinde vero et desiderium quoddam
cui praeerat Basilius, scripta; nec Basilius ex urbe
runt, sed potius ingurbem exsolitudine discesserat.
Petit enim ut sibi aliquandiu liceat, abesse, non
quod in urbe commorationem, inquit, ambiamus,
sedquod versari cum sanctis longe‘utiliss‘imum
judicemus. Erat ergo in aliqua urbe_,_ videlicet
Nazianzi cum Gregorio. Quod autem _addit,.homi-
nes urbium desiderio a maligno decipi, nOn con-
gruebat haec admonitio civibus Qaesariensibus,_sed
potius monachis, quossaepe diabolus hoc artificio
retrahere e solitudine tentabat, ut perspici potest
mirae; Epistola _ad_Chilone_r_n. _ _ ἡ
(48) Ἡτίᾶσθγε. Sic Reg. et Harl. Editi ἦττησοε. Sic
etiam Gregorius Naz. qui hujus epistolae exordio
utitur pro suo in oratione 27.
(49) ”Επιστρέφειν. _Patriam___voca_t Basilius locum
in'quo educatus fuerat. Vide Not. ad epist. 87-
Pauloflpost editi inmensi; mss. ut in textu.
· Alias CXLI. Scripta anno 360.