PG 32, col. 93
τοῦ Πατρός, καὶ Στεφάνου θεασαμένου Ἰησοῦν ἑστῶτ
ἔκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ, καὶ Παύλου ἓν Πνεῦματι ὃιαμο
ρτυροειένου (86) περὶ Χριστοῦ, ὅτι ἔστιν ἐν δεξιᾷ τε
Θεοῦ ' καὶ τοῦ Πατρός λέγοντος, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου
καὶ τοῦ ἁγίου Πνεῦματος μαρτυροῦντος, ὃτι ἐκάθισε
ἒν διξιᾷ τῆς μεγαλοσύνης τοῦ Θεοῦ · ἡμεῖς τὸν σύνθρο
νον καὶ ὁμότιμον ἀπὸ τῆς πρὸς τὸ ἶσον σχέσεως ἐπ
τὸ κάτω καταϐιϐάζοιμεν (87); Οἶμαι γὰρ -τήν μετ
στάσιν καὶ τὴν καθίδρυσιν τὸ πάγιον τῆς φύσεως κα
πέντε στάσιμον ὑποφαίνειν, καθὸ καὶ ὁ Βαροὺχ, τ
ἑκίνητον, καὶ ἀμετάθετον τῆς τοῦ Θεοῦ διεξαγωγῆ
ἐνδεικνύμενος, ἔφη τὸ, Σὺ καθήμενος εἰς τὸν αἰῶνα, κι
£51.51; ἀπολλύμενοι εἰς τὸν αἰῶναο τὴν δεξιὰν δι χὼρι
δὴ).οῶ τὸ τῆς ἀξίας ὁμότιμον. Πῶς οὖν οὐ τολμηρ‹
τξς κατὰ τήν δοξο).ογίαν (88) κοινωνίας ἀποστερεῖν τε
ϊὶὸν, ὡς ἓν ἐλάττονι χώρᾳ τιμῆς τετάχθαι ἄξιον ·
Πρὸς τοὺς λέγοντας μὴ ἁ μάζειν ἐπὶ Υἱοῦ λεγεσθαι
ε( μεθ’ ου » ἆῖλὰ τὸ «ι δι’ οὔ. ››
«ι’ριεθ’ οὗ » ἀλλὰ τὸ «ι δι’ οὔ. ›› ’ d
16. Ἀλλὰ τὸ μετ’ αὐτοῦ λέγειν, φασὶν, ἁπεξενωο
μετόν παντελῶς καὶ ἀσύνηθες · τὸ δὲ δι’ αὐτου τ
τε λόγῳ τῆς Γραφῆς οἰκειότατον καὶ ἐν τῇ χρὴσ
τῆς ἁδελφότητος τετριμμένον. Τι οὖν ἡμεῖς πρε
ταυτα; Ὀτι μακάρια τὰ ὦτα τὰ μὴ ἀκοῦσαν
ὑμῶν, καὶ καρδίαι ὃσαί ἄτρωτοι ἀπό τῶν (89) ὐμ
τέρων λόγων διεγυλάχθησαν. Ἀλλ’ ὑμῖν λέγω τε
φάοχοίποις, ὅτι ἀμφοτέρας οἶδεν “ἠ Ἐκκλησία τ
χρήσεις, καὶ οὐδετέραν αῦτῷν παραιτεῖται ὡς ἀνα
ρετινεήν τῆς ἐτέρας. Ὀταν μὲν γὰρ τὸ μεγαλείη
τξς φύσεως του Μονογενοῦς καὶ τήν τῆς ἀξίας ῦπει
οχήν θεωρῶμεν, μετὰ Πατρός εἶναι αὐτῷ μαρτυροῦ
μιν τήν δόξαν ⁶ ὃταν δὲ τὴν εἰς ἡμᾶς χορηγίαν τῶ
ἀγαθῶν ἐννοήσωμεν, ἣ τήν ἡμῶν αὐτῶν προσαγωγὴ
καὶ οἰκείοισιν πρὸς τὸν Θεὸν (90), δι’ αὐτοῦ καὶ ἐ
αὖτῷ ἐνεργεῖσθαι ὑμῖν τὴν χάριν ταύτην ὁμολογοῖ)
μεν. Ὥστε ἡ μεν ἰδία τῶν δοξολογούντων ἐστὶν, i
μεθ’ οὗ ο ἡ δὲ δι’ οὗ τῶν εὐχαριστοῦντων ἐξαίρετος.
τευδος δέ κάκεῖνο, ὅτι ἠ μεθ’ οὗ φωνὴ τῆς τῶν εῦ-
λαϐὢν χρήσεως ἀπεξένωται. Ὅσοι γὰρ δι’ εὐστά-
θείαν τρόπων τὸ τῆς ἀρχαιότητος σεμνὸν τον καινοο
πρεπους προετίμησαν, καὶ ἀπαραποίητον τῶν πατέ-
ρων διερῦὶαξαν τὴν παράδοσιν, κατά τε χώραν καὶ
πολιν ταύτῃ κέχρηνται τῇ φωνῇ. Οἱ δὲ διακορεῖς
τῶν συνήθων καὶ τῶν παλαιῶν ὡς ἑώλων κατεπαιρὸ-
μενοι, οὗτοί εἰσιν οἱ τὰς νεωτεροποιίας παραδεχόμε-
3" Matth. ΧΠ, 27. ³⁸ Act. vn, 55. 3° Rom. vni,
ιιι, 3.
{86) Διαιιεῳτυροριένου. Sic tres codices; alii et
fi'l -”ἰ’”⁷]” ι Ιρ “
git! ίνρςι ant-line: υ molium
ἷέὲἷῖἕῖἓῖέῖέάξιιμεξέ,ἐξίδηξῖῗὲἓῖἐῗῗεέδς melius
gto¢yzv3.$ic tres; 1°codices; melius τῆςηῖυσῐξως.
ευι] ακονιττ-ν--ετ, ι . . . φ ϐ ϐ ,ν -
quam in aliis ,ει ιυηῗέίυὶέῗᾳῗὶξ, Π..
322;:a;:.;;.”aeg- quartus εςξίολογὲκν· Has
35781113 vmoi sequuntur, εἰ Reg. se- quod
ἔκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ, καὶ Παύλου ἓν Πνεῦματι ὃιαμο
ρτυροειένου (86) περὶ Χριστοῦ, ὅτι ἔστιν ἐν δεξιᾷ τε
Θεοῦ ' καὶ τοῦ Πατρός λέγοντος, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου
καὶ τοῦ ἁγίου Πνεῦματος μαρτυροῦντος, ὃτι ἐκάθισε
ἒν διξιᾷ τῆς μεγαλοσύνης τοῦ Θεοῦ · ἡμεῖς τὸν σύνθρο
νον καὶ ὁμότιμον ἀπὸ τῆς πρὸς τὸ ἶσον σχέσεως ἐπ
τὸ κάτω καταϐιϐάζοιμεν (87); Οἶμαι γὰρ -τήν μετ
στάσιν καὶ τὴν καθίδρυσιν τὸ πάγιον τῆς φύσεως κα
πέντε στάσιμον ὑποφαίνειν, καθὸ καὶ ὁ Βαροὺχ, τ
ἑκίνητον, καὶ ἀμετάθετον τῆς τοῦ Θεοῦ διεξαγωγῆ
ἐνδεικνύμενος, ἔφη τὸ, Σὺ καθήμενος εἰς τὸν αἰῶνα, κι
£51.51; ἀπολλύμενοι εἰς τὸν αἰῶναο τὴν δεξιὰν δι χὼρι
δὴ).οῶ τὸ τῆς ἀξίας ὁμότιμον. Πῶς οὖν οὐ τολμηρ‹
τξς κατὰ τήν δοξο).ογίαν (88) κοινωνίας ἀποστερεῖν τε
ϊὶὸν, ὡς ἓν ἐλάττονι χώρᾳ τιμῆς τετάχθαι ἄξιον ·
Πρὸς τοὺς λέγοντας μὴ ἁ μάζειν ἐπὶ Υἱοῦ λεγεσθαι
ε( μεθ’ ου » ἆῖλὰ τὸ «ι δι’ οὔ. ››
«ι’ριεθ’ οὗ » ἀλλὰ τὸ «ι δι’ οὔ. ›› ’ d
16. Ἀλλὰ τὸ μετ’ αὐτοῦ λέγειν, φασὶν, ἁπεξενωο
μετόν παντελῶς καὶ ἀσύνηθες · τὸ δὲ δι’ αὐτου τ
τε λόγῳ τῆς Γραφῆς οἰκειότατον καὶ ἐν τῇ χρὴσ
τῆς ἁδελφότητος τετριμμένον. Τι οὖν ἡμεῖς πρε
ταυτα; Ὀτι μακάρια τὰ ὦτα τὰ μὴ ἀκοῦσαν
ὑμῶν, καὶ καρδίαι ὃσαί ἄτρωτοι ἀπό τῶν (89) ὐμ
τέρων λόγων διεγυλάχθησαν. Ἀλλ’ ὑμῖν λέγω τε
φάοχοίποις, ὅτι ἀμφοτέρας οἶδεν “ἠ Ἐκκλησία τ
χρήσεις, καὶ οὐδετέραν αῦτῷν παραιτεῖται ὡς ἀνα
ρετινεήν τῆς ἐτέρας. Ὀταν μὲν γὰρ τὸ μεγαλείη
τξς φύσεως του Μονογενοῦς καὶ τήν τῆς ἀξίας ῦπει
οχήν θεωρῶμεν, μετὰ Πατρός εἶναι αὐτῷ μαρτυροῦ
μιν τήν δόξαν ⁶ ὃταν δὲ τὴν εἰς ἡμᾶς χορηγίαν τῶ
ἀγαθῶν ἐννοήσωμεν, ἣ τήν ἡμῶν αὐτῶν προσαγωγὴ
καὶ οἰκείοισιν πρὸς τὸν Θεὸν (90), δι’ αὐτοῦ καὶ ἐ
αὖτῷ ἐνεργεῖσθαι ὑμῖν τὴν χάριν ταύτην ὁμολογοῖ)
μεν. Ὥστε ἡ μεν ἰδία τῶν δοξολογούντων ἐστὶν, i
μεθ’ οὗ ο ἡ δὲ δι’ οὗ τῶν εὐχαριστοῦντων ἐξαίρετος.
τευδος δέ κάκεῖνο, ὅτι ἠ μεθ’ οὗ φωνὴ τῆς τῶν εῦ-
λαϐὢν χρήσεως ἀπεξένωται. Ὅσοι γὰρ δι’ εὐστά-
θείαν τρόπων τὸ τῆς ἀρχαιότητος σεμνὸν τον καινοο
πρεπους προετίμησαν, καὶ ἀπαραποίητον τῶν πατέ-
ρων διερῦὶαξαν τὴν παράδοσιν, κατά τε χώραν καὶ
πολιν ταύτῃ κέχρηνται τῇ φωνῇ. Οἱ δὲ διακορεῖς
τῶν συνήθων καὶ τῶν παλαιῶν ὡς ἑώλων κατεπαιρὸ-
μενοι, οὗτοί εἰσιν οἱ τὰς νεωτεροποιίας παραδεχόμε-
3" Matth. ΧΠ, 27. ³⁸ Act. vn, 55. 3° Rom. vni,
ιιι, 3.
{86) Διαιιεῳτυροριένου. Sic tres codices; alii et
fi'l -”ἰ’”⁷]” ι Ιρ “
git! ίνρςι ant-line: υ molium
ἷέὲἷῖἕῖἓῖέῖέάξιιμεξέ,ἐξίδηξῖῗὲἓῖἐῗῗεέδς melius
gto¢yzv3.$ic tres; 1°codices; melius τῆςηῖυσῐξως.
ευι] ακονιττ-ν--ετ, ι . . . φ ϐ ϐ ,ν -
quam in aliis ,ει ιυηῗέίυὶέῗᾳῗὶξ, Π..
322;:a;:.;;.”aeg- quartus εςξίολογὲκν· Has
35781113 vmoi sequuntur, εἰ Reg. se- quod