PG 33, col. 1073
In English: The Catechetical Lectures of S. Cyril 19.0
λατρεῖαί ε’σι διαϐόλου. Φεῦγε οὖν ταῦτα (ir ἐάν γὰρ
τούτοις ὑποπὲσῃς μετᾶ τήν ἀπόταξιν τοῦ Σατανᾶ καὶ
τὴν πρὸς τὸν Χριστὸν σύνταξιν, πικροτέρου πειρα-
σθήσῃ (2) τοῦ τυράννου· ἴσως ὡς οἰκεῖον περιέπον-
τος πάλαι, καὶ τῆς πικρᾶς ἀνιέντος σε δουλείας, νῦν
δὲ σφόδρα παρὰ σοῦ καταπικρανθέντος’ καὶ τοῦ Χρι-
στοῦ στερηθήσῃ, κάκείνου πειρασθήσῃ. Ούκ ἢκου-
σας (3) παλαιᾶς ἱστορίας, τὰ περὶ τοῦ Λὼτ ἡμῖν καὶ
τῶν τούτου θυγατέρων διηγουμένης; Ούχὶ αὐτὸς
μὶν σέσωσται μετά τῶν θυγατέρων, ἐπειδὴ τὸ ὅρος
κατείληφεν ἡ δέ τούτου γυνὴ στήλη γέγονεν ἁλὸς,
ὶστηλιτευμένη δι’ αἰῶνος, ἔχουσα τῆς πονηρᾶς προ-
αιρέσεως καὶ ὑποστροφῆς τὴν psmn-qv; Πρόσεχε τοί-
νυν σεαυτῷ, καὶ μή στρέφου πάλιν εἰς τὰ ὀπίσω, βα-
λὼν τὴν χεῖρα ἐπ’ ἄροτρον, καὶ στρέφων πάλιν εἷς
τὴν ἁλμυρὰν τοῦ βίου τούτου πρᾶξινο ἄλλα φεῦγε είς
τὸ ὅρος πρὸς Ἰησοῦν Χριστὸν, τὸν τμηθέντα λίθον
ἄνευ χειρῶν, καὶ τήν οἰκουμένην πληρώσαντα.
Θ’. Ὀτε οῦν τῷ Σατανᾷ ἀποτάττῃ (4), πᾶσαν τήν
πρὸς αὐτὸν πάντως διαθήκην λύσας, τὰς παλαιὰς
πρὸς τὸν ᾃδην συνθήκας· ἁνοίγεταί σοι ὁ παράδεισος
τοῦ Θεοῦ, ὅν ἐφύτευσε κατᾶ ἀνατολὰς, ὅθεν διὰ τήν
παράϐασιν ἐξόριστος γέγογεν ὁ ἡμέτερος προπάτωρ.
Καὶ τούτου σύμϐυλον, τὸ στραφῆναί σε ἀπὸ δυσμῶν
πρὸς ἀνατολὴν, τοῦ φωτὸς τὸ χωρίον. Τότε σοι ἐλέ-
γετο εἰπεῖν· Πιστεύω εἷς τὸν Πατέρα, καὶ εἷς τὸν
ΐίὸς, καὶ εἷς τὸ άγιον Πνεῦμα, καί εἰς ἓν βάπτι-
σμα μετανοίας. Περὶ ὧν ἐν ταῖς προτέραις κατ-
ηχήσεσιν, ὡς ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις ἔδωκεν, ἐν πλάτει
σοι ε’ἶρήται.
Ι’. Τούτοις οὗν ἀσφαλιζόμενος τοῖς λόγοις νῆφε.
Ὀ γὰρ ἀντίδικος ἡμῶν διάϐολος, καθὼς ἀρτίως
ἀνέγνωσται, ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ, ζητῶν
τίνα καταπίῃ. Ἀλλ’ ἐν μὲν τοῖς πρὸ τούτου χρό-
νοις κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας· ἐπὶ δὲ τοῦ ἁγίου
τῆς παλιγγενεσίας λουτροῦ, ἀφεῖλεν ὁ Θεὸς πᾶν δά-
³⁸ Deut. IV, 23 ; Tob. 1v, 13. ²⁹ Luc. ξ
. ιι. 8. ⁸⁴ Gen. ιιι. 23. ³⁸ Ι Petr. v 8
" Gen. xw, l5 seqq.
³³ Isa. xxvm, 15. ⁸⁸ Gen. ιι, 8. ⁸⁴ Gen. ιιι, 23.
gani,et paganicis superstitionibusinfecti Christiani, D Quod statuam salis _ux0ris Lot in perpetuum colu-
amuletorum et nhv acteriorum loco suis vel narvu- mna: instar stare ait. auctoritatem addere potest
amuletorum et phylacteriorum loco suis vel parvu-
lorum collis suspendebant. Earum multas reprae-
sentat noster D. Bern. de Montfaucon, «Antiqui-
(ι tatis in tigu_ris exhibitas et explicataa ›› lib. ιιζ
(1) Φεῦγε ὀὖν ταῦτα. Hinc et sequentia, usque
adepti βίου τούτου πρᾶξιν incl. citantur ab Anasta-
sio Sinaita, vel quisquis alius auctor est quastio-
num 154, quaest. 3, sed loco ταῦτα scribit, τὰ πο-
νηρὰ ἔργα.
πειρασθείσῃ. Mende
(2) Πειρασθήσῃ.- _ Editi,
correximus ex codd. mss., scribendo ut infra ha-
betur in his verbis, κάκείνου πειρασθήσῃ,
(θὶγΟὐκ ἤκουσας. Haec Anastasius magis comf-
pendiose ς Ούκ ἤκρυσας ,πῶς ὁ Λὼτ μὲν σέσωσταιμετά
τῶν θυγατέρων· ἡ δέ γυνήᾐγέγονε στήλη ἁλὸς, διᾷίτὴν
τῆς πονηρᾶς προαιρέσεως ὑποστροφήν ; ‹‹ Non audisti,
‹‹ quemadmodum Lot equidemipse cum filiabus sal-
« vus evasit, mulier vero ej us statua salis effecta est,
α propter suam ex pravo consilio conversionem ? ››
τούτοις ὑποπὲσῃς μετᾶ τήν ἀπόταξιν τοῦ Σατανᾶ καὶ
τὴν πρὸς τὸν Χριστὸν σύνταξιν, πικροτέρου πειρα-
σθήσῃ (2) τοῦ τυράννου· ἴσως ὡς οἰκεῖον περιέπον-
τος πάλαι, καὶ τῆς πικρᾶς ἀνιέντος σε δουλείας, νῦν
δὲ σφόδρα παρὰ σοῦ καταπικρανθέντος’ καὶ τοῦ Χρι-
στοῦ στερηθήσῃ, κάκείνου πειρασθήσῃ. Ούκ ἢκου-
σας (3) παλαιᾶς ἱστορίας, τὰ περὶ τοῦ Λὼτ ἡμῖν καὶ
τῶν τούτου θυγατέρων διηγουμένης; Ούχὶ αὐτὸς
μὶν σέσωσται μετά τῶν θυγατέρων, ἐπειδὴ τὸ ὅρος
κατείληφεν ἡ δέ τούτου γυνὴ στήλη γέγονεν ἁλὸς,
ὶστηλιτευμένη δι’ αἰῶνος, ἔχουσα τῆς πονηρᾶς προ-
αιρέσεως καὶ ὑποστροφῆς τὴν psmn-qv; Πρόσεχε τοί-
νυν σεαυτῷ, καὶ μή στρέφου πάλιν εἰς τὰ ὀπίσω, βα-
λὼν τὴν χεῖρα ἐπ’ ἄροτρον, καὶ στρέφων πάλιν εἷς
τὴν ἁλμυρὰν τοῦ βίου τούτου πρᾶξινο ἄλλα φεῦγε είς
τὸ ὅρος πρὸς Ἰησοῦν Χριστὸν, τὸν τμηθέντα λίθον
ἄνευ χειρῶν, καὶ τήν οἰκουμένην πληρώσαντα.
Θ’. Ὀτε οῦν τῷ Σατανᾷ ἀποτάττῃ (4), πᾶσαν τήν
πρὸς αὐτὸν πάντως διαθήκην λύσας, τὰς παλαιὰς
πρὸς τὸν ᾃδην συνθήκας· ἁνοίγεταί σοι ὁ παράδεισος
τοῦ Θεοῦ, ὅν ἐφύτευσε κατᾶ ἀνατολὰς, ὅθεν διὰ τήν
παράϐασιν ἐξόριστος γέγογεν ὁ ἡμέτερος προπάτωρ.
Καὶ τούτου σύμϐυλον, τὸ στραφῆναί σε ἀπὸ δυσμῶν
πρὸς ἀνατολὴν, τοῦ φωτὸς τὸ χωρίον. Τότε σοι ἐλέ-
γετο εἰπεῖν· Πιστεύω εἷς τὸν Πατέρα, καὶ εἷς τὸν
ΐίὸς, καὶ εἷς τὸ άγιον Πνεῦμα, καί εἰς ἓν βάπτι-
σμα μετανοίας. Περὶ ὧν ἐν ταῖς προτέραις κατ-
ηχήσεσιν, ὡς ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις ἔδωκεν, ἐν πλάτει
σοι ε’ἶρήται.
Ι’. Τούτοις οὗν ἀσφαλιζόμενος τοῖς λόγοις νῆφε.
Ὀ γὰρ ἀντίδικος ἡμῶν διάϐολος, καθὼς ἀρτίως
ἀνέγνωσται, ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ, ζητῶν
τίνα καταπίῃ. Ἀλλ’ ἐν μὲν τοῖς πρὸ τούτου χρό-
νοις κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας· ἐπὶ δὲ τοῦ ἁγίου
τῆς παλιγγενεσίας λουτροῦ, ἀφεῖλεν ὁ Θεὸς πᾶν δά-
³⁸ Deut. IV, 23 ; Tob. 1v, 13. ²⁹ Luc. ξ
. ιι. 8. ⁸⁴ Gen. ιιι. 23. ³⁸ Ι Petr. v 8
" Gen. xw, l5 seqq.
³³ Isa. xxvm, 15. ⁸⁸ Gen. ιι, 8. ⁸⁴ Gen. ιιι, 23.
gani,et paganicis superstitionibusinfecti Christiani, D Quod statuam salis _ux0ris Lot in perpetuum colu-
amuletorum et nhv acteriorum loco suis vel narvu- mna: instar stare ait. auctoritatem addere potest
amuletorum et phylacteriorum loco suis vel parvu-
lorum collis suspendebant. Earum multas reprae-
sentat noster D. Bern. de Montfaucon, «Antiqui-
(ι tatis in tigu_ris exhibitas et explicataa ›› lib. ιιζ
(1) Φεῦγε ὀὖν ταῦτα. Hinc et sequentia, usque
adepti βίου τούτου πρᾶξιν incl. citantur ab Anasta-
sio Sinaita, vel quisquis alius auctor est quastio-
num 154, quaest. 3, sed loco ταῦτα scribit, τὰ πο-
νηρὰ ἔργα.
πειρασθείσῃ. Mende
(2) Πειρασθήσῃ.- _ Editi,
correximus ex codd. mss., scribendo ut infra ha-
betur in his verbis, κάκείνου πειρασθήσῃ,
(θὶγΟὐκ ἤκουσας. Haec Anastasius magis comf-
pendiose ς Ούκ ἤκρυσας ,πῶς ὁ Λὼτ μὲν σέσωσταιμετά
τῶν θυγατέρων· ἡ δέ γυνήᾐγέγονε στήλη ἁλὸς, διᾷίτὴν
τῆς πονηρᾶς προαιρέσεως ὑποστροφήν ; ‹‹ Non audisti,
‹‹ quemadmodum Lot equidemipse cum filiabus sal-
« vus evasit, mulier vero ej us statua salis effecta est,
α propter suam ex pravo consilio conversionem ? ››