PG 33, col. 1140
νημένον προσκυνοῦντες, ἀληθινὴν σωτηρίαν ἐκδε-
χόμεθα.
Ζ’. Θέλω μὲν ὑγιὴς γενέσθαι, ἄνθρωπον δὲ οὐκ
ἔχω. Βλέπε, εί μὴ ὅπου ἢ σωτηρία ὑστερεῖ (2), ἐκεῖ
ἔδωκεν τὴν ἐνέργειαν. Οἱ γὰρ πολλοὶ τῶν νοσούντων
καὶ οἰκίας εἶχον, ἔτι δὶ καὶ γνωρίμους, εἰ (3) καὶ ἄλ-
λους τινάς. Οὗτος δὲ ἀληθῶς ἓν πάσῃ πενίᾳ τεθλιμ-
μὲνος, καὶ τῆς ἔξωθεν βοηθείας μηδεμίαν ἔλων τὴν
δύναμιν, μονώτατος καταλειφθεὶς ἔσχεν βοηθὸν nev
τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ. Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαις
Ναὶ, Κύριε, ἄνθρωπον δὲ οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταο
ραχθῇ (4) τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἷς τήν κολυμϐήθραν.
Β Ἔχεις τὴν πηγῆν, Ὀτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς· πηγήν
πηγοποιόν. ’³ος δ’ ἄν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου,
ποταμοὶ ῥεύσουσιν ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ, οὐχ
ὕδατος κάτω ῥέοντος, ἀλλ’ ὕδατος ἁλλομένου
(τὸ γὰρ Ἰησοῦ οὐκ ἄνωθεν κάτω ἀναπηδᾷν ποιεῖ,
ἀλλ’ ἀπὸ τῶν γηίνων (5) ἐπὶ τὰ οὐράνια), ὕδατος
ἁλλομένου είς ζωὴν ιιιῗώνιον⁸ πηγὴ γὰρ ἃγαθῶν
Ἰησοῦς.
H'. Καὶ τί περιμένεις κολυμϐήθραν ; ἔχεις τὸν ἐπὶ
τῶν ὑδάτων περιπατοῦντα, τὸν τῶν ἀνέμων ἐπιτι-
μητὴν, τὸν θαλάσσης ἡνίοχον· τὸν μὴ μόνον ἑαυτῷ
κρηπῖδος δίκην ὑπεστρωμένην (ϐ) ἔχοντα τὴν θαλασ-
σαν⁹ ἀλλᾶ καὶ Πέτρῳ τήν ὁμότροπον τοῦ περιπάτου
ἐνέργειαν χαρισάμενον. ἹΙνίκα γὰρ νὺξ ἦν ἀφεγγὴς,
παρῆς (7) δὲ τὸ φῶς, οὐκ ἑγνωρίζετο (Ἰησοῦς γὰρ
περιπατῶν ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἄγνωστος ἦν, ὅσον ἐκ
προσώπου χαρακτῆρος φαινόμενος· ἡ '83. τῆς φωνῆς
ΐδιότης ὖμήνυσε τὸν παρόντα)’ ὡς φάντασμα δὲ νο-
μίσαντες (8), ἐφοϐήθησαν. Ἔφη δὲ πρὸς αὐτοὺς Ἰη-
σοῦς· Ἐγώ εἰμι, μὴ φοϐεῖσθε. ’0 δὶ Πέτρος πρὸς
αὐτὸν λέγει’ Εἴ σὺ εἴ, δν ἐγὼ οῖδα, μᾶλλον δὲ δν ὁ
Πατήρ μοι ἐμήνυσεν, κέλευσόν μοι ἐλθεῖν πρὸς σὶ
ἐπὶ τὰ ὕδατα. Ὀ δὲ πρὸς αὐτὸν ἀφθονωτάτῃ μεταδόσει
λέγει· Ἐλθέ.
.n.1v, 14. εί Matth.xw, 25.” Marc. Iv, 39. ⁸³ Matth.
facile probatur. Nam Ade hominibus, quorum pa—
ralytio’usnullum habebat, sermo est. Post. ubi' ἔν
πᾷσὶν καὶ¹ πενίᾳ.. iet loco _ ’τῇ-ς _ $03635“:
ua)
πασιν και πενιᾳ. οι IOCO της εις. Ροηυειας, qum
ejusd. libri scriptura est,habehatur,tfi ἔξ. βοηθείᾳ.
Inferius voces, l'_".6v gaesos, ex cod. Reg. cod.
ante τὸν μονογενᾲῇ addidimus.
(3) Et. Forte ἤ. Edit.
(4) Ἵνα, ’ὁταν ταραχθῇ.- Hic ingens lacuna apud
Miliesium, a_ nobis expleta est Regii codicis ope,_a
verbo’iva incl. usque ad verba, ὁῖωτήρ περῖ οὗ,
etc, excl. num. 10.
ἰςῷν γη ίνων. In ms., τῷν γιῆνων.
(6) fl‘mdzpugpév-qv, etc. In ins. habetur, 61:0-
στρωμένην. ἐξ ἔχων loco ἔχοντα. verba νΠέτρῳ τήν,
ἰηιυῐιιιω περώτῆν confunduntur. Pro χαρισάμενον
est χαρισαμένου.
(Ἰ) ῌ-αρῆν. Παρόνμιεεθηά-ιιω conjicio.
(8) Νομίσαντες. Μδ.“νομγςσαντας.’ Plures hic sunt
(particulae δέ importune et ι ineleganter acervatio.
um vero nullus alius nobis suppetias tulent co-
um vero nullus alius nobis suppetias tulerit co-
~dex, earum nullam eradere ausi sumus.
χόμεθα.
Ζ’. Θέλω μὲν ὑγιὴς γενέσθαι, ἄνθρωπον δὲ οὐκ
ἔχω. Βλέπε, εί μὴ ὅπου ἢ σωτηρία ὑστερεῖ (2), ἐκεῖ
ἔδωκεν τὴν ἐνέργειαν. Οἱ γὰρ πολλοὶ τῶν νοσούντων
καὶ οἰκίας εἶχον, ἔτι δὶ καὶ γνωρίμους, εἰ (3) καὶ ἄλ-
λους τινάς. Οὗτος δὲ ἀληθῶς ἓν πάσῃ πενίᾳ τεθλιμ-
μὲνος, καὶ τῆς ἔξωθεν βοηθείας μηδεμίαν ἔλων τὴν
δύναμιν, μονώτατος καταλειφθεὶς ἔσχεν βοηθὸν nev
τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ. Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαις
Ναὶ, Κύριε, ἄνθρωπον δὲ οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταο
ραχθῇ (4) τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἷς τήν κολυμϐήθραν.
Β Ἔχεις τὴν πηγῆν, Ὀτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς· πηγήν
πηγοποιόν. ’³ος δ’ ἄν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου,
ποταμοὶ ῥεύσουσιν ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ, οὐχ
ὕδατος κάτω ῥέοντος, ἀλλ’ ὕδατος ἁλλομένου
(τὸ γὰρ Ἰησοῦ οὐκ ἄνωθεν κάτω ἀναπηδᾷν ποιεῖ,
ἀλλ’ ἀπὸ τῶν γηίνων (5) ἐπὶ τὰ οὐράνια), ὕδατος
ἁλλομένου είς ζωὴν ιιιῗώνιον⁸ πηγὴ γὰρ ἃγαθῶν
Ἰησοῦς.
H'. Καὶ τί περιμένεις κολυμϐήθραν ; ἔχεις τὸν ἐπὶ
τῶν ὑδάτων περιπατοῦντα, τὸν τῶν ἀνέμων ἐπιτι-
μητὴν, τὸν θαλάσσης ἡνίοχον· τὸν μὴ μόνον ἑαυτῷ
κρηπῖδος δίκην ὑπεστρωμένην (ϐ) ἔχοντα τὴν θαλασ-
σαν⁹ ἀλλᾶ καὶ Πέτρῳ τήν ὁμότροπον τοῦ περιπάτου
ἐνέργειαν χαρισάμενον. ἹΙνίκα γὰρ νὺξ ἦν ἀφεγγὴς,
παρῆς (7) δὲ τὸ φῶς, οὐκ ἑγνωρίζετο (Ἰησοῦς γὰρ
περιπατῶν ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἄγνωστος ἦν, ὅσον ἐκ
προσώπου χαρακτῆρος φαινόμενος· ἡ '83. τῆς φωνῆς
ΐδιότης ὖμήνυσε τὸν παρόντα)’ ὡς φάντασμα δὲ νο-
μίσαντες (8), ἐφοϐήθησαν. Ἔφη δὲ πρὸς αὐτοὺς Ἰη-
σοῦς· Ἐγώ εἰμι, μὴ φοϐεῖσθε. ’0 δὶ Πέτρος πρὸς
αὐτὸν λέγει’ Εἴ σὺ εἴ, δν ἐγὼ οῖδα, μᾶλλον δὲ δν ὁ
Πατήρ μοι ἐμήνυσεν, κέλευσόν μοι ἐλθεῖν πρὸς σὶ
ἐπὶ τὰ ὕδατα. Ὀ δὲ πρὸς αὐτὸν ἀφθονωτάτῃ μεταδόσει
λέγει· Ἐλθέ.
.n.1v, 14. εί Matth.xw, 25.” Marc. Iv, 39. ⁸³ Matth.
facile probatur. Nam Ade hominibus, quorum pa—
ralytio’usnullum habebat, sermo est. Post. ubi' ἔν
πᾷσὶν καὶ¹ πενίᾳ.. iet loco _ ’τῇ-ς _ $03635“:
ua)
πασιν και πενιᾳ. οι IOCO της εις. Ροηυειας, qum
ejusd. libri scriptura est,habehatur,tfi ἔξ. βοηθείᾳ.
Inferius voces, l'_".6v gaesos, ex cod. Reg. cod.
ante τὸν μονογενᾲῇ addidimus.
(3) Et. Forte ἤ. Edit.
(4) Ἵνα, ’ὁταν ταραχθῇ.- Hic ingens lacuna apud
Miliesium, a_ nobis expleta est Regii codicis ope,_a
verbo’iva incl. usque ad verba, ὁῖωτήρ περῖ οὗ,
etc, excl. num. 10.
ἰςῷν γη ίνων. In ms., τῷν γιῆνων.
(6) fl‘mdzpugpév-qv, etc. In ins. habetur, 61:0-
στρωμένην. ἐξ ἔχων loco ἔχοντα. verba νΠέτρῳ τήν,
ἰηιυῐιιιω περώτῆν confunduntur. Pro χαρισάμενον
est χαρισαμένου.
(Ἰ) ῌ-αρῆν. Παρόνμιεεθηά-ιιω conjicio.
(8) Νομίσαντες. Μδ.“νομγςσαντας.’ Plures hic sunt
(particulae δέ importune et ι ineleganter acervatio.
um vero nullus alius nobis suppetias tulent co-
um vero nullus alius nobis suppetias tulerit co-
~dex, earum nullam eradere ausi sumus.