PG 33, col. 1145
ρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, καὶ ἐπέχεεν ἐπὶ τὴ-
κεφαλῆν αὐτοῦ. Οὕτω καὶ περὶ τοῦ σταυροῦ (2). Φον
ριῖον (τὸ ξύλον τοῦ σταυροῦ, τὸ βαστάζον), στύλους
αὐτοῦ ἐποῖησεν ἀργύριον . Ἠ ἀρχή τοῦ σταυροῦ
ἀργύριον ἦν, ἡ προδοσία. Ὥσπερ γάρ οἶκος περικαλ-
λὴς ἔχει χρύσεον ὄροφον (3) ἄνωθεν ἐπικείμενον, τὸ
δὲ πᾶν τῆς κατασκευῆς στύλοι μετεωρίζουσιν’ οὕτω
καὶτοῦ σταυρωθῆναι Χριστὸν καὶ ἀναστῆναι, ἀργύ-
ριον ἧν ἡ ἀρχή. ιιὶ μὴ γὰρ Ἰούδας προέδωκεν, οὐκ
ἃν ἐσταυρώθη· διὰ τοῦτο, ὡς ὀνομαστοῦ πάθους τήν
ἀρχὴν, στύλους αὐτοῦ ἐποίησεν ἀργύριον,
ΙΒ’. Ἐπίϐασις αὐτοῦ πορφύρα. Διά τοῦτο καὶ
πορφύραν ἐνεδυσαν αὐτόν· παίζοντες (4) μὲν, προφητι-
..νθηο ηκι.ν.,....
κῶς δὲ ἐργαζόμενοι· βασιλεὺς γὰρ ἧγ. Εἰ καὶ τὰ μά.
λιστα κατά χλεύην ἔπραττον, ἀλλ’ ἔπραττον τὲως· τὸ
δὲ σύμϐολον τῆς βασιλικῆς ἀξίας ἐγένετο. Καὶ εἰ
ἀκάνθινος στὲςρανος, ἀλλὰ στέφανος, καὶ ὑπὸ στρα-
τιωτῶν δεδεμένος (5)· βασιλεῖς γὰρ ὑπὸ στρατιωτῶν
ἀναγορεύονται . Ἐπίϐασις αὖτοῦ πορφύρα , ἐντὸς
αὐτοῦ λιθόστρωτον. ’Ἰσασιν οἱ τῆς Ἐκκλησίας
σπουδαῖαι λιθόστρωτον, τὸν λεγόμενον Γαϐϐαθᾶν, ἐν
τοῖς Πιλάτου ὄντα.
II“. Ταῦτα δέ μοι λέλεκται ἐν παρεκϐάσει τῇ ἐπὶ
τοῦ κραὸῧάτου (6), ἐπὶ τὸ φορεῖον ἐληλυθότι... [sine
τοίνυν πρὸς αὐτόν. Ἔγειραι, ἆρον τὸν κράϐϐατόν
σου, καὶ περιπάτει. Πολυχρόνιον μὲν τὸ νόσημα ,
ὀξυτάτη δὲ ἡέμπλαστρος’ πολυετὴς μὲν ἡ πάρε-
σις (7), ὀξυτάτη δὲ ἡ νεύρωσις. Ὁ γὰρ νεύρων ποιη-
τὴς, ὁ αοικίλας παρὲχων τὰς ἴατρείας τυφλοῖς, ὁ διὰ
πηΛοῦ ἐπικρίσεως παραδόξως τήν ἕμπλαστρον χαρι-
σάμενος. Τῷ γὰρ ὁρῶντι πηλὸς εἷ’ ἐπιχυθεῖη, ἐμπο-
θδ ('ant. ι. 12 9° Marc. xw, 3. ί Cant. 11,, 9.
n. 17. ⁸ Joan. xm, 13. ⁷ Joan. Ix,6 sqq.
cod. Craterum nullibi in Canticis reperi turhic textus
ἔλαϐον μύρον μου πλῆρες. Credo Cyrillo ex memo-
ria dicenti, etin disgressione forsan imprsemeditata
versanti, fucum fecisse haec verba capitis ejusdem
v, 5, Ἐσταξαν,.. δάκτυλοί μου σμύρναν πλήρηξγ-Ξιὶιία-
verunt digiti mei myrrham plenam. Post ἔδωκαν,
loco δὲ ex Reg. scripsimus γὰρ. Eadem porro quae
hic habentur, vide supra cat. 14, num. 11.
(I) Ναρόος μου. Addidimus μου ex cod. Reg. et
sacro textu.
(2) Οὕτω καὶ περὶ τοῦ σταυροῖξ. Omittuntur hanc
verba in cod Reg. At ex eo cod. sequentia verba,
usque ad ἀργύριὸν, qum propter repetitam σταυροῦ D ‘tuimus. Ecquis enim putet eriljum in ipflsis‘ loeis
voc-em excidisse remur, ascripsimus Ex eodem
etiam. pro ἀργυρίων, ἀργύριον posuimus, et προδο-
σία loco jnp'daoet; atque articulum femineum ἡ
verbo πρόδοσία adiunximus.
(3) Χρύσεον ᾃρόφον, Ex_ Reg. Millesius“, δια-
χρύσεσιν” legendum forte διαχρῦσον. Loco ἔσωθεν,
ἔα Reg. scripsi ἀνωθεν. et pro ἐπικεχυμέναι, quas
vox hic prorsus extra locum est, posui ex conje—
ctura ἐπὶκείμενον, cum in Reg: cod. legatur, ἐπικύ-
μενον, quae 'ambaa voces apud librariosejusdem
sunt soni. Paulo infra. cum esset apud Miles, τὸ
σταυρωθῆναι, ex Reg: correi’ti, τοῦ σταυρωρηναι.
Postremo, voces στύλους τούτους ante ὡς ὀνομα-
στοῦ apud Mill. positas, ut inutiles expunxi ex cod.
Reg. qui etiam sequentes, ὤςόνομαστόὖ πάθους τὴν
κεφαλῆν αὐτοῦ. Οὕτω καὶ περὶ τοῦ σταυροῦ (2). Φον
ριῖον (τὸ ξύλον τοῦ σταυροῦ, τὸ βαστάζον), στύλους
αὐτοῦ ἐποῖησεν ἀργύριον . Ἠ ἀρχή τοῦ σταυροῦ
ἀργύριον ἦν, ἡ προδοσία. Ὥσπερ γάρ οἶκος περικαλ-
λὴς ἔχει χρύσεον ὄροφον (3) ἄνωθεν ἐπικείμενον, τὸ
δὲ πᾶν τῆς κατασκευῆς στύλοι μετεωρίζουσιν’ οὕτω
καὶτοῦ σταυρωθῆναι Χριστὸν καὶ ἀναστῆναι, ἀργύ-
ριον ἧν ἡ ἀρχή. ιιὶ μὴ γὰρ Ἰούδας προέδωκεν, οὐκ
ἃν ἐσταυρώθη· διὰ τοῦτο, ὡς ὀνομαστοῦ πάθους τήν
ἀρχὴν, στύλους αὐτοῦ ἐποίησεν ἀργύριον,
ΙΒ’. Ἐπίϐασις αὐτοῦ πορφύρα. Διά τοῦτο καὶ
πορφύραν ἐνεδυσαν αὐτόν· παίζοντες (4) μὲν, προφητι-
..νθηο ηκι.ν.,....
κῶς δὲ ἐργαζόμενοι· βασιλεὺς γὰρ ἧγ. Εἰ καὶ τὰ μά.
λιστα κατά χλεύην ἔπραττον, ἀλλ’ ἔπραττον τὲως· τὸ
δὲ σύμϐολον τῆς βασιλικῆς ἀξίας ἐγένετο. Καὶ εἰ
ἀκάνθινος στὲςρανος, ἀλλὰ στέφανος, καὶ ὑπὸ στρα-
τιωτῶν δεδεμένος (5)· βασιλεῖς γὰρ ὑπὸ στρατιωτῶν
ἀναγορεύονται . Ἐπίϐασις αὖτοῦ πορφύρα , ἐντὸς
αὐτοῦ λιθόστρωτον. ’Ἰσασιν οἱ τῆς Ἐκκλησίας
σπουδαῖαι λιθόστρωτον, τὸν λεγόμενον Γαϐϐαθᾶν, ἐν
τοῖς Πιλάτου ὄντα.
II“. Ταῦτα δέ μοι λέλεκται ἐν παρεκϐάσει τῇ ἐπὶ
τοῦ κραὸῧάτου (6), ἐπὶ τὸ φορεῖον ἐληλυθότι... [sine
τοίνυν πρὸς αὐτόν. Ἔγειραι, ἆρον τὸν κράϐϐατόν
σου, καὶ περιπάτει. Πολυχρόνιον μὲν τὸ νόσημα ,
ὀξυτάτη δὲ ἡέμπλαστρος’ πολυετὴς μὲν ἡ πάρε-
σις (7), ὀξυτάτη δὲ ἡ νεύρωσις. Ὁ γὰρ νεύρων ποιη-
τὴς, ὁ αοικίλας παρὲχων τὰς ἴατρείας τυφλοῖς, ὁ διὰ
πηΛοῦ ἐπικρίσεως παραδόξως τήν ἕμπλαστρον χαρι-
σάμενος. Τῷ γὰρ ὁρῶντι πηλὸς εἷ’ ἐπιχυθεῖη, ἐμπο-
θδ ('ant. ι. 12 9° Marc. xw, 3. ί Cant. 11,, 9.
n. 17. ⁸ Joan. xm, 13. ⁷ Joan. Ix,6 sqq.
cod. Craterum nullibi in Canticis reperi turhic textus
ἔλαϐον μύρον μου πλῆρες. Credo Cyrillo ex memo-
ria dicenti, etin disgressione forsan imprsemeditata
versanti, fucum fecisse haec verba capitis ejusdem
v, 5, Ἐσταξαν,.. δάκτυλοί μου σμύρναν πλήρηξγ-Ξιὶιία-
verunt digiti mei myrrham plenam. Post ἔδωκαν,
loco δὲ ex Reg. scripsimus γὰρ. Eadem porro quae
hic habentur, vide supra cat. 14, num. 11.
(I) Ναρόος μου. Addidimus μου ex cod. Reg. et
sacro textu.
(2) Οὕτω καὶ περὶ τοῦ σταυροῖξ. Omittuntur hanc
verba in cod Reg. At ex eo cod. sequentia verba,
usque ad ἀργύριὸν, qum propter repetitam σταυροῦ D ‘tuimus. Ecquis enim putet eriljum in ipflsis‘ loeis
voc-em excidisse remur, ascripsimus Ex eodem
etiam. pro ἀργυρίων, ἀργύριον posuimus, et προδο-
σία loco jnp'daoet; atque articulum femineum ἡ
verbo πρόδοσία adiunximus.
(3) Χρύσεον ᾃρόφον, Ex_ Reg. Millesius“, δια-
χρύσεσιν” legendum forte διαχρῦσον. Loco ἔσωθεν,
ἔα Reg. scripsi ἀνωθεν. et pro ἐπικεχυμέναι, quas
vox hic prorsus extra locum est, posui ex conje—
ctura ἐπὶκείμενον, cum in Reg: cod. legatur, ἐπικύ-
μενον, quae 'ambaa voces apud librariosejusdem
sunt soni. Paulo infra. cum esset apud Miles, τὸ
σταυρωθῆναι, ex Reg: correi’ti, τοῦ σταυρωρηναι.
Postremo, voces στύλους τούτους ante ὡς ὀνομα-
στοῦ apud Mill. positas, ut inutiles expunxi ex cod.
Reg. qui etiam sequentes, ὤςόνομαστόὖ πάθους τὴν