PG 33, col. 1150
est consecutus. Imperavit, et ego imperatum fa-
cio : ejus imperio obsequens fui, qui suis imperiis
nedicinam prmstitit. Nam si is quijussit, suis im-
periis efficere nequivisset ut sanarer, ipsis obtem-
perandum non fuit. Quoniam vero verbis suis evi-
dentem et diuturnum morbum cessare praecepit,
mquissimo jure illi obedio, cui obaudiens ipsa abs-
cessit aegritudo : Qui me sanum fecit ille mihi dixit τ
Tolle grabatum tuum.
843 XVI. Non noverat is qui sanatus erat, quis
esset qui eum sanaverat: inde maxima Salvatoris
nostri commendatur inanis glorias fuga. Cum enim
sanavisset, declinavit; ut ne ex ea sanatione cele-
braretur. Nos vero prorsus contrarium facimus. Si
enim aliquando contigerit nos somnia cernere (9),
aut [impositione] manuum Opem ferre alicui, aut
daemonem per invocationem efl‘ugare; tantum ab-
sumus a celando recte facto. ut etiam non interro-
gati glorianter praedicemus. lesus vero factis suis
nos docens ne quis de seipso loquatur, simul ut
curationem praestitit, declinavit ne agnosceretur:
opportune secedens,ut Opportune praesentem se ex-
hibens. Quando enim celebrari par erat famam re—
cte facti, tunc se subducit : postquam vero turba
recessit, ut una cum corporali simul et animis me-
dicinam adhiberet, tunc praesentem se sistens, di-
xit : Ecre sanus factus es. ne pecces amplius.
XVII. Diversa se medicum prastat: aliquando
prius animam sanat, postea corpus ς aliquando ve-
ro θ converso. Ne amplius pecces, ut ne tibi deterius
(7) Ἀναχώρησις γέγονεν.. Exultegio harum dua-
rum vocum loco una est in Milesio, ἀναχωρησάν-
των. Ι’θ.ιιιο post. ubi ex Regio scripsimus; τεθερα-
πᾼεμμένα, Milles. legit, ‘T$_0331R836}L£V3. insolens
videatur haec locutior'ta‘t τῆς ψτχῆςξ τεθεραπευμένῳ
verum num seq. habetur. θεραπεύθησι τὰ σαρκικᾶ
πάθη. Αιίω similes sunt apud Cyrillum,uthOcat.,
n. 3, τὸ λευχειμονοῦν πάντων cat 1, n. 5, τῆς καρ-
δίας τὸ νεν εὐρωμὲνον.
(8)’Λντιστρόιρως Εκ Regio, Millesius. ἀντιστρο-
φος. Corpus ‘paralytici prius quam animam aChri-
sto sanatum’dixit‘sub finem num. 16; at cat. 10,
n. t3, prius animas datam sanitatem affirmat. Bau-
lo post, ante δ’ ἑνός erat particula δέ quam Reg.
codicis auctoritate abrasimus.
(9) Si aliquandorcontigerit nos somnia cernere. etc.
(ν) δι an uanao ςοηιιθετῑι nos summa cernere. θιο.
Rerum vigelicet futurarum praenuntia; qualia pri-
mis rei Christiana) temporibus frequenter a Deo
immissa esse, probant_ ξε. Polycarpi, Cypriani,
Perpetua. Nonnus apud Gregor. Nazianz. orat. χιχ,
ρειεῖβοβ et similium exempla. gravissimis monu-
inéntis testata. Sanctus Prudentius in hymno Ante
somnum, vers. 43, 44ε
Nunc splendor interrerat,
Qui dat futura nosse.
Vers. 48-51 : ’
Quem rara culpa morum
Non polluit, frequenter
Hunc lux serena vibrans
Res edocet latentes.
De impositione manuuminsanandismorbis efficaci
multa'sunt in sanctorum Vitis et veterum testimo-
cio : ejus imperio obsequens fui, qui suis imperiis
nedicinam prmstitit. Nam si is quijussit, suis im-
periis efficere nequivisset ut sanarer, ipsis obtem-
perandum non fuit. Quoniam vero verbis suis evi-
dentem et diuturnum morbum cessare praecepit,
mquissimo jure illi obedio, cui obaudiens ipsa abs-
cessit aegritudo : Qui me sanum fecit ille mihi dixit τ
Tolle grabatum tuum.
843 XVI. Non noverat is qui sanatus erat, quis
esset qui eum sanaverat: inde maxima Salvatoris
nostri commendatur inanis glorias fuga. Cum enim
sanavisset, declinavit; ut ne ex ea sanatione cele-
braretur. Nos vero prorsus contrarium facimus. Si
enim aliquando contigerit nos somnia cernere (9),
aut [impositione] manuum Opem ferre alicui, aut
daemonem per invocationem efl‘ugare; tantum ab-
sumus a celando recte facto. ut etiam non interro-
gati glorianter praedicemus. lesus vero factis suis
nos docens ne quis de seipso loquatur, simul ut
curationem praestitit, declinavit ne agnosceretur:
opportune secedens,ut Opportune praesentem se ex-
hibens. Quando enim celebrari par erat famam re—
cte facti, tunc se subducit : postquam vero turba
recessit, ut una cum corporali simul et animis me-
dicinam adhiberet, tunc praesentem se sistens, di-
xit : Ecre sanus factus es. ne pecces amplius.
XVII. Diversa se medicum prastat: aliquando
prius animam sanat, postea corpus ς aliquando ve-
ro θ converso. Ne amplius pecces, ut ne tibi deterius
(7) Ἀναχώρησις γέγονεν.. Exultegio harum dua-
rum vocum loco una est in Milesio, ἀναχωρησάν-
των. Ι’θ.ιιιο post. ubi ex Regio scripsimus; τεθερα-
πᾼεμμένα, Milles. legit, ‘T$_0331R836}L£V3. insolens
videatur haec locutior'ta‘t τῆς ψτχῆςξ τεθεραπευμένῳ
verum num seq. habetur. θεραπεύθησι τὰ σαρκικᾶ
πάθη. Αιίω similes sunt apud Cyrillum,uthOcat.,
n. 3, τὸ λευχειμονοῦν πάντων cat 1, n. 5, τῆς καρ-
δίας τὸ νεν εὐρωμὲνον.
(8)’Λντιστρόιρως Εκ Regio, Millesius. ἀντιστρο-
φος. Corpus ‘paralytici prius quam animam aChri-
sto sanatum’dixit‘sub finem num. 16; at cat. 10,
n. t3, prius animas datam sanitatem affirmat. Bau-
lo post, ante δ’ ἑνός erat particula δέ quam Reg.
codicis auctoritate abrasimus.
(9) Si aliquandorcontigerit nos somnia cernere. etc.
(ν) δι an uanao ςοηιιθετῑι nos summa cernere. θιο.
Rerum vigelicet futurarum praenuntia; qualia pri-
mis rei Christiana) temporibus frequenter a Deo
immissa esse, probant_ ξε. Polycarpi, Cypriani,
Perpetua. Nonnus apud Gregor. Nazianz. orat. χιχ,
ρειεῖβοβ et similium exempla. gravissimis monu-
inéntis testata. Sanctus Prudentius in hymno Ante
somnum, vers. 43, 44ε
Nunc splendor interrerat,
Qui dat futura nosse.
Vers. 48-51 : ’
Quem rara culpa morum
Non polluit, frequenter
Hunc lux serena vibrans
Res edocet latentes.
De impositione manuuminsanandismorbis efficaci
multa'sunt in sanctorum Vitis et veterum testimo-