PG 33, col. 1152
λύπαις, ἢ ἀνάγκαις,ο μηδεὶς Θεῷ προσγραφέτω. Ὃ
γὰρ Θεὸς ἀπείραστός ἐστι κακῶν, πειράζει δὲ
αὐτὸς (1) οὗδὲνω ἕκαστος δὲ ἡμῶν σειραῖς ἆμαρ-
τιῶν σφιγγόμενος μαστιγοῦται. Μηκέτι ἁμάρτανε,
ἳνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. ’Ἄκουε τοῦ ῥητοῦ (2),
πᾶς ἅνθρωπος· καὶ 6 πρὸ τούτου πορνεύων, ἄποτμ-
θέσθω τὸ πάθος· καὶ 6 πρὸ τούτου πλεονέκτης, γενοῦ
ἰλεήμων. ’Λκουέτω 6 ἅρπαξ. Μηκέτι ἆμάρτανε.
Πολλὴ καὶ Θεοῦ ἡ ἀμνησικακία, δαψιλὴς ἡ χάρις.
ἀλλᾶ μή τὸ ὑπέρμετρον τῆς ἀνεξικακίας, ἐφόδιον
λάμϐανε τῆς καταφροτήσεως· μηδ’ ὅτι Θεὸς μακρό-
θυμος, διὰ τοῦτο ἁμάρτανε· ἀλλὰ θεραπεύθητι λοιπὸν
τὰ σαρκικὰ πάθη, καὶ λέγε καὶ σὺ (3) τὸ εὐκαίρως
ἆναγνωσθέν Ὅτε γάρ ἦμεν ἐν τῇ σαρκὶ, τὰ παθή-
ματα τῶν ἁμαρτιῶν, τὰ διὰ τοῦ νόμου, ἐνηργεῖτο
ἰν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν. Ἐὰν δὲ λέγῃ (4) 6 Ἀπόστὸ-
λος, ’Ότεῆμεν ἐν τῇ σαρκὶ, ού ταύτην ἔλεγεν τὴν
σάρκα, ἤν περιϐεϐλήμεθα, ἀλλὰ τὰς σαρκικᾶς πρά-
ξεις· Ἔτι γε σάρκα φορῶν, ἔλεγεν· Ὅτε ἦμεν ἐν τῇ
σαρκί. Ἀλλ’ ὅνπερ τρόπον (5), μέλλοντος ἐπάγεσθαι
κατακλυσμοῦ, 6 Θεὸς ἔλεγεν, Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ
Πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις, διὰ τὸ εἶ-
ναι αὐτοὺς σάρκας· τοῦ πνεύματος εἰς σαρκικήν
προαίρεσιν μεταϐαλλομὲνουο οὕτω καὶ ἐνταῦθα ὁ
Ἀπόστολος λέγει· “Ore ἦμεν ἐν τῇ σαρκί.
ΙΙ-Γ. Μηδεὶς τοίνυν ἔστω ὲν σαρκὶ, ἀλλ’ ἐν σαρκὶ
ὢν, μὴ κατὰ σάρκα περιπατείτω (6). Οὐ γὰρ βούλε-
ται ἡμᾶς 6 Ἀπόστολος τελείως ἑαυτοὺς ἐξαγαγόντας
ἒκ τού κόσμου, μή ἐργάζεσθαι φαῦλον· an; ’ὲν-σαρκὶ
ὄντας ἡμᾶς, καταδουλῶσαι τήν σάρκα, καὶ μὴ ἄρχε-
σθαι ὑπ’ αὐτῆς. Μὴ δουλωθῶμεν, ἀλλ’ ἄρξωμεν· τρὸ-
φῇ χρησώμεθα συμμέτρῳ, μὴ τῇ γαστριμαργίᾳ κα-
ταφερόμενοι, ἀλλὰ χαλινοῦντες τὴν γαστέρα, ἱνα καὶ
τῶν ὑπὸ γαστέρα ἄρξωμεν· Ἀρχὲσοω τὸ σῶμα ὑπὸ
τῆς ψυχῆς, καὶ μή συρέσθω ἡ ψυχὴ ὑπὸ τῶν σαρκι-
κῶν ἡδονῶν. Μηκέτι ἁμάρτανε, ἳνα μή τί σοι χεῖ-
n. v1, 3. ¹⁴ ΙΙ Cor. x, 2, 3.
bum recurrit, locis, scriptum habet ἤμην eram,
vel fueram. Sed sensus Apostoli postulat, ἦμεν,
(4) Ἐὰν δὲ λὶγη. Quamvis» iu manuscr. legatur
λέγει, non veriti sumus scribere, λέγῃ, propter vo-
cem sequentem, ἔλεγεν. Locum hunc p'orr'o aliter
repraesentat Regius liber. in hunc modum: Οὐδὲ
γᾶρλλέγει 6 ’Δτιόνστολοα Ὅτε-ἦμεν ἐν σάρκῖ, ἣν περίι-
6ε6λήμεθα, etc.: Non enim dicit Apostolus : Quando
eramus in carne. qua circumvestiti Sumus, etc. Prio-
rem lectionem retinuimus, cui multas apud Cyril-
lum similes. Encliticam γε post ἔτι sensui perfi-
ciendo necessariam subministravit codex Reg.
(5) Ἀλλ’ ὅνπερ τρόπον, etc. Praepositionem iv
ante μέλλοντος nescio quomodo invectam expunxi-
Enus,_cum‘de.sit infitiata libro, cujus lectio pau-
mus, cum aes". ιιι ηοξ. unro, cuius lecuo pau-
lum variat. sic. ’AM: ωσπερ γὰρ ᾼμ-λλων ἐπάγεσθαι
κατακλυσμὸν ὁ Θεὸς, ἔλεγε, etc. ξ sed quemadmodum
cum diluvium inducturus esset Deus, etc.
Περιπατείτω. lix Regio emendatur vitiosa
lectio editi, περιπατήτω.
γὰρ Θεὸς ἀπείραστός ἐστι κακῶν, πειράζει δὲ
αὐτὸς (1) οὗδὲνω ἕκαστος δὲ ἡμῶν σειραῖς ἆμαρ-
τιῶν σφιγγόμενος μαστιγοῦται. Μηκέτι ἁμάρτανε,
ἳνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. ’Ἄκουε τοῦ ῥητοῦ (2),
πᾶς ἅνθρωπος· καὶ 6 πρὸ τούτου πορνεύων, ἄποτμ-
θέσθω τὸ πάθος· καὶ 6 πρὸ τούτου πλεονέκτης, γενοῦ
ἰλεήμων. ’Λκουέτω 6 ἅρπαξ. Μηκέτι ἆμάρτανε.
Πολλὴ καὶ Θεοῦ ἡ ἀμνησικακία, δαψιλὴς ἡ χάρις.
ἀλλᾶ μή τὸ ὑπέρμετρον τῆς ἀνεξικακίας, ἐφόδιον
λάμϐανε τῆς καταφροτήσεως· μηδ’ ὅτι Θεὸς μακρό-
θυμος, διὰ τοῦτο ἁμάρτανε· ἀλλὰ θεραπεύθητι λοιπὸν
τὰ σαρκικὰ πάθη, καὶ λέγε καὶ σὺ (3) τὸ εὐκαίρως
ἆναγνωσθέν Ὅτε γάρ ἦμεν ἐν τῇ σαρκὶ, τὰ παθή-
ματα τῶν ἁμαρτιῶν, τὰ διὰ τοῦ νόμου, ἐνηργεῖτο
ἰν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν. Ἐὰν δὲ λέγῃ (4) 6 Ἀπόστὸ-
λος, ’Ότεῆμεν ἐν τῇ σαρκὶ, ού ταύτην ἔλεγεν τὴν
σάρκα, ἤν περιϐεϐλήμεθα, ἀλλὰ τὰς σαρκικᾶς πρά-
ξεις· Ἔτι γε σάρκα φορῶν, ἔλεγεν· Ὅτε ἦμεν ἐν τῇ
σαρκί. Ἀλλ’ ὅνπερ τρόπον (5), μέλλοντος ἐπάγεσθαι
κατακλυσμοῦ, 6 Θεὸς ἔλεγεν, Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ
Πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις, διὰ τὸ εἶ-
ναι αὐτοὺς σάρκας· τοῦ πνεύματος εἰς σαρκικήν
προαίρεσιν μεταϐαλλομὲνουο οὕτω καὶ ἐνταῦθα ὁ
Ἀπόστολος λέγει· “Ore ἦμεν ἐν τῇ σαρκί.
ΙΙ-Γ. Μηδεὶς τοίνυν ἔστω ὲν σαρκὶ, ἀλλ’ ἐν σαρκὶ
ὢν, μὴ κατὰ σάρκα περιπατείτω (6). Οὐ γὰρ βούλε-
ται ἡμᾶς 6 Ἀπόστολος τελείως ἑαυτοὺς ἐξαγαγόντας
ἒκ τού κόσμου, μή ἐργάζεσθαι φαῦλον· an; ’ὲν-σαρκὶ
ὄντας ἡμᾶς, καταδουλῶσαι τήν σάρκα, καὶ μὴ ἄρχε-
σθαι ὑπ’ αὐτῆς. Μὴ δουλωθῶμεν, ἀλλ’ ἄρξωμεν· τρὸ-
φῇ χρησώμεθα συμμέτρῳ, μὴ τῇ γαστριμαργίᾳ κα-
ταφερόμενοι, ἀλλὰ χαλινοῦντες τὴν γαστέρα, ἱνα καὶ
τῶν ὑπὸ γαστέρα ἄρξωμεν· Ἀρχὲσοω τὸ σῶμα ὑπὸ
τῆς ψυχῆς, καὶ μή συρέσθω ἡ ψυχὴ ὑπὸ τῶν σαρκι-
κῶν ἡδονῶν. Μηκέτι ἁμάρτανε, ἳνα μή τί σοι χεῖ-
n. v1, 3. ¹⁴ ΙΙ Cor. x, 2, 3.
bum recurrit, locis, scriptum habet ἤμην eram,
vel fueram. Sed sensus Apostoli postulat, ἦμεν,
(4) Ἐὰν δὲ λὶγη. Quamvis» iu manuscr. legatur
λέγει, non veriti sumus scribere, λέγῃ, propter vo-
cem sequentem, ἔλεγεν. Locum hunc p'orr'o aliter
repraesentat Regius liber. in hunc modum: Οὐδὲ
γᾶρλλέγει 6 ’Δτιόνστολοα Ὅτε-ἦμεν ἐν σάρκῖ, ἣν περίι-
6ε6λήμεθα, etc.: Non enim dicit Apostolus : Quando
eramus in carne. qua circumvestiti Sumus, etc. Prio-
rem lectionem retinuimus, cui multas apud Cyril-
lum similes. Encliticam γε post ἔτι sensui perfi-
ciendo necessariam subministravit codex Reg.
(5) Ἀλλ’ ὅνπερ τρόπον, etc. Praepositionem iv
ante μέλλοντος nescio quomodo invectam expunxi-
Enus,_cum‘de.sit infitiata libro, cujus lectio pau-
mus, cum aes". ιιι ηοξ. unro, cuius lecuo pau-
lum variat. sic. ’AM: ωσπερ γὰρ ᾼμ-λλων ἐπάγεσθαι
κατακλυσμὸν ὁ Θεὸς, ἔλεγε, etc. ξ sed quemadmodum
cum diluvium inducturus esset Deus, etc.
Περιπατείτω. lix Regio emendatur vitiosa
lectio editi, περιπατήτω.