PG 33, col. 1200
αὐτοῦ δηλονότι (1) εἷ’ρηκε Δαϐὶδ’ Ὀφθήσεται ὁ
Θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών. Περὶ τούτου τοῦ (2) παι-
δίου Ἱερεμίας βοᾷ, ὅτι Ὁ Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη, καὶ
τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη.
ΙΒ’. Τοῦτο τὸ παιδίον ἐστὶν, ὁ πάλαι τῷ Ἰσραὴλ
τὴν θάλασσαν διαῤῥήξας (3), καὶ τὸν Φαραὼ βυθίσαςο
καὶτὸν νόμον δοὺς τοῖς Ἰσραηλίταις, καὶ τὸ μάννα
ἐπομϐρίσας, καὶ στόλῳ πυρὸς τὸ γένος τῶν Ἐϐραίων
ὁδηγήσας, καὶ πέτραν ῥήξας, καὶ βάτον πυροδρόσου
φλογὸς ἅφλεκτον φυλάξας. Τοῦτο τὸ παιδίον, τεσσα-
ρακονταετῆ (4) φονευτήν Μωσὲα τοῦ Αἰγυπτίου λαοῦ
πεποίηκε, καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ποιμὲνα προϐάτων
ἀνέδειξε, καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ὁδηγὸν τῷ Ἰσραήλ
κατέστησε, καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας νηστεῦσαι ἐν·
εδυνάμωσεν· ὡς καὶ αὸτό τὸ παιδίον μετά τὸ
βάπτισμα, τεσσαρακοντα ἡμέρας ἐνήστευσε , καὶ
μετά τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστά-
σεως εἰς τὴν ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἀνελήλυθε, καὶ μετὰ
τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς ἐκ Παρθένου γεννήσεως,
νῦν εἷς τὴν ἐπίγειον Ἰερουσαλὴμ εἶσεΛήλυθε
ll". Περὶ τούτου 106 παιδίου ’Λμϐακοίξμ προεκή-
ρυξε, λέγων. Ὁ Θεὸς ἀπὸ Θαιμάν ἥξει,’τουτὲστιν,
ἐκ 106 νότου· ἐκ νότου γὰρ τῆς Ἰερουσαλὴμ, ἐν
Βηθλεὲμ νῦν ἐν Σιὼν εἰσελήλυθε. Διὰ τοῦτο τὸ παι-
δίον Μωοϋσῆς ὑμῖν διεμαρτύρετο, λέγων, ὅτι Προφή-
την (6) ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῶν
ἀδελφῶν ὑμῶν ο καὶ πᾶς ὁ μή ἀκούων αὐτοῦ,
ἒξολοθρευθήσεται ἤ ψυχή αὐτοῦ. Περῖ τοῦτου τοῦ
παιδίου ὁπροφήτης Δαῧὶδ ηὔχετο, λέγων· Ὁ καϐ-
ήμενος ἐπὶ τῶν χερουϐἰμ , ὲμφάντβι· -ἐξὲγειρον
τήν δυναστείαν σου, καὶ ἐλθὲ εἷς τὸ σῶσαι
ἡμᾶς· καὶ πάλιν· Ταχῦ προκαταλαμϐανέτωσαν
ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε· καὶ πάλινυ Κύριε,
d. ιιι, 2. δεῇ Εγχοά. ιι, 11. ⁸9 Exod. ιιιξ “1. ⁸ο Exod.
c. ιιι, 3. ⁰⁶ Deut. xvm, 15, 18,19: Act. ιιι, 22.
stra sententia rectissime.
. (QnTeooapauoxtaE'rfi, etc. Deest hoc membrum
in Sifano, qui Moysis nomen consequenter in se-
quente membro scribit, sed ita Μωσῆν non Μωσὲα
Vp; λαοῦ deest in Coll) ζ, et revera [Egyptirnnius
viri,g_non autem populi interfectortunc’t'uit Moses;
sedilia; viri ‘Aigy‘pti‘i cedes argumentum et signum
erat a Deo datum de futura populi internecione,
(5) Ὣς καὶ αὐτό, etc. Colb., ὣστε αὐτὸ τὸ παι-
δίοιι.’“τεσσαράκοντα’ ἡμέρας βαπέιίισθέν⁸ νλενηστευκέναι,
similiter _in consequentibus habet, ἀνεληλυθέναι, et
είσεληλυθέναι. Sed ibi mire turbata estliujus codi-
cis lectio, ita u_t locqflpépac tertii, quod infra legi-
tur, scriptum feraté’nj annos pro diebus. Pro αὖα-
στάσεως, Sifanus legit, ut Bodlfetiam codex habet,
ἂναγεννή σεως.
(6) Δῐξριιφήτςην, με. Citat auctor _verba ἐάσειε,
non ut habentur in Deuteronomio, sed ut ea Petrus
pqmmemprat nr, 2,2, quanquamftiam paulo
liberius. Loco ἡ ψυχὴ uagos, habet Sifanus, ἒκγῇς
ζώντων, quae neq’ue' _in Denteronomio, neque'in
Actis ad praesentem locum habentur.
Θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών. Περὶ τούτου τοῦ (2) παι-
δίου Ἱερεμίας βοᾷ, ὅτι Ὁ Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη, καὶ
τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη.
ΙΒ’. Τοῦτο τὸ παιδίον ἐστὶν, ὁ πάλαι τῷ Ἰσραὴλ
τὴν θάλασσαν διαῤῥήξας (3), καὶ τὸν Φαραὼ βυθίσαςο
καὶτὸν νόμον δοὺς τοῖς Ἰσραηλίταις, καὶ τὸ μάννα
ἐπομϐρίσας, καὶ στόλῳ πυρὸς τὸ γένος τῶν Ἐϐραίων
ὁδηγήσας, καὶ πέτραν ῥήξας, καὶ βάτον πυροδρόσου
φλογὸς ἅφλεκτον φυλάξας. Τοῦτο τὸ παιδίον, τεσσα-
ρακονταετῆ (4) φονευτήν Μωσὲα τοῦ Αἰγυπτίου λαοῦ
πεποίηκε, καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ποιμὲνα προϐάτων
ἀνέδειξε, καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ὁδηγὸν τῷ Ἰσραήλ
κατέστησε, καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας νηστεῦσαι ἐν·
εδυνάμωσεν· ὡς καὶ αὸτό τὸ παιδίον μετά τὸ
βάπτισμα, τεσσαρακοντα ἡμέρας ἐνήστευσε , καὶ
μετά τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστά-
σεως εἰς τὴν ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἀνελήλυθε, καὶ μετὰ
τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς ἐκ Παρθένου γεννήσεως,
νῦν εἷς τὴν ἐπίγειον Ἰερουσαλὴμ εἶσεΛήλυθε
ll". Περὶ τούτου 106 παιδίου ’Λμϐακοίξμ προεκή-
ρυξε, λέγων. Ὁ Θεὸς ἀπὸ Θαιμάν ἥξει,’τουτὲστιν,
ἐκ 106 νότου· ἐκ νότου γὰρ τῆς Ἰερουσαλὴμ, ἐν
Βηθλεὲμ νῦν ἐν Σιὼν εἰσελήλυθε. Διὰ τοῦτο τὸ παι-
δίον Μωοϋσῆς ὑμῖν διεμαρτύρετο, λέγων, ὅτι Προφή-
την (6) ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῶν
ἀδελφῶν ὑμῶν ο καὶ πᾶς ὁ μή ἀκούων αὐτοῦ,
ἒξολοθρευθήσεται ἤ ψυχή αὐτοῦ. Περῖ τοῦτου τοῦ
παιδίου ὁπροφήτης Δαῧὶδ ηὔχετο, λέγων· Ὁ καϐ-
ήμενος ἐπὶ τῶν χερουϐἰμ , ὲμφάντβι· -ἐξὲγειρον
τήν δυναστείαν σου, καὶ ἐλθὲ εἷς τὸ σῶσαι
ἡμᾶς· καὶ πάλιν· Ταχῦ προκαταλαμϐανέτωσαν
ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε· καὶ πάλινυ Κύριε,
d. ιιι, 2. δεῇ Εγχοά. ιι, 11. ⁸9 Exod. ιιιξ “1. ⁸ο Exod.
c. ιιι, 3. ⁰⁶ Deut. xvm, 15, 18,19: Act. ιιι, 22.
stra sententia rectissime.
. (QnTeooapauoxtaE'rfi, etc. Deest hoc membrum
in Sifano, qui Moysis nomen consequenter in se-
quente membro scribit, sed ita Μωσῆν non Μωσὲα
Vp; λαοῦ deest in Coll) ζ, et revera [Egyptirnnius
viri,g_non autem populi interfectortunc’t'uit Moses;
sedilia; viri ‘Aigy‘pti‘i cedes argumentum et signum
erat a Deo datum de futura populi internecione,
(5) Ὣς καὶ αὐτό, etc. Colb., ὣστε αὐτὸ τὸ παι-
δίοιι.’“τεσσαράκοντα’ ἡμέρας βαπέιίισθέν⁸ νλενηστευκέναι,
similiter _in consequentibus habet, ἀνεληλυθέναι, et
είσεληλυθέναι. Sed ibi mire turbata estliujus codi-
cis lectio, ita u_t locqflpépac tertii, quod infra legi-
tur, scriptum feraté’nj annos pro diebus. Pro αὖα-
στάσεως, Sifanus legit, ut Bodlfetiam codex habet,
ἂναγεννή σεως.
(6) Δῐξριιφήτςην, με. Citat auctor _verba ἐάσειε,
non ut habentur in Deuteronomio, sed ut ea Petrus
pqmmemprat nr, 2,2, quanquamftiam paulo
liberius. Loco ἡ ψυχὴ uagos, habet Sifanus, ἒκγῇς
ζώντων, quae neq’ue' _in Denteronomio, neque'in
Actis ad praesentem locum habentur.