PG 33, col. 1317
Εἷς ἕν ἐν εἰρήνῃ καταλέξομαι ὕπνον ἀμέλγων,
οίίνεκ⁹ ἐπ’ έλπωρῇ με, Μάκαρ, καὶ μοῦνον ἐρείδεις.
ΨΑΛΜΠΣ Ε’.
Κλῆρον λαϐούσης πέμπτον εἷς τέλος μέλος
Δαυλίδος ἠλάλαξεν εὐφήμῳ βοῇ.
Μύθων ἡμετέρων, πανυπέρτατε. κέκλυθι, Ποιμήν.
Αύδῆς μευ ξύνες ὦκα, ἀρήν δ’ ἐπιδέρκεο φωνῆς’
Αὐτὸς ἄναξ Θεὸς, αὐτὸς ἐγὼ δέ σε λίσσομαι αἰεί.
Ἥμετέρης ἠῶθεν Ἀναξ ἐπακούσεται αὐδῆς·
Ἐξ ἠοῦς ἀναφανδὰ παρεσσομένῳ προφανείης·
Οὕνεκεν ἀμπλακίην ἐθέλων Θεὸς οὔποτ’ ἐτύχθης·
Οὐδὲ τις ἐνναέτης παρά σοὶ κακομήχανος ἔσται,
Οὐδὲ τεῆς ἀθέμιστος ὁμέστιος ἔσσετ’ ὀπωπῆς.
Ἐργατίνας ἕστυξας ἀλιτροσύνης ἅμα πάντας·
Γλώσσης ψευδαλέης ὀλετήρ ἐν πᾶσιν ἐτύχθης·
Ἐχθαίροι δολόεντα καὶ ἀνδροφόνον Θεὸς ἄνδρεα.
Αὐτὰρ ἐγὼ σέο δῶμα τεῷ μετελεύσομαι οἴκτῳ,
Δειμαλέος δὲ σέθεν καθαρὸν προσπτύξομαι ἱρόν.
Σεῖό με ἡγήσαιτο δικαιοσύνην, χάριν ἐχθρῶν.
Ἥμετέρην ἴθυνον ἐπ’ ὄμμασι σοῖσιν ἀταρπόν.
Οὐ γὰρ ἀληθείην ποτ’ ὕπὶ στόματος φορέουσι.
Τῶν δὲ βαρύζηλοι κραδίαι γεγόνασι μίταιαι·
Λαυκανίη δ’ οἶχθέντι τάφῳ παρομοίιός ἐστι,
Καὶ γλῶσσαι δολεροῖσιν ἀεὶ μεμελήατο μύθοις.
Κρῖνον, ’Ἂναξο βουλέων δὲ κακῶν ἀπὸ παγχυ πέ-
[ἳτοιενυ c
Καὶ κε κατὰ πληθὺν σφετέρων χάριν ἀμπλακιάων
Κτήσιος ἐξελᾶοιντο, τεὴν ἐρέθοντες ἐρωήν.
Σοὶ μὶν ἐπευχόμενοι, Βασιλεῦ, κεχαροίατο πάντες.
Κεῖνοι μὲν κεχάροιντο, σὺ δ’ οἰκήσειας ἐν αὐτοῖς.
Οἱ δ’ ἀγαπαζόμενοι τεὸν οὕνομα καυχήσονται,
Ὀτι δικαιοσύνης ὑποφήτορα φῶτα γεραίρεις.
ἹΙμέας ἐστεφάνωσας ἅτ’ εὐδοκίης κλυτὸν ὅπλον.
ΨΑΛΜΟΣ ζ’ .
Ἕκτον ἸΔναξ μελέσσι φίλοις Δαυῖδος ἄεισε, Μείλιχον
Ὀγδοάτης ἀμφὶ μέλος λιγυρόν.
Μή με τεός βαρύμηνις, Ἀκήρατε, θυμὸς ἐλέγξῃ.
una με παιδεύσειε τετή πολυώδυνος ὀργή.
Ἀλλ’ ὀλιγηπελίην, Βασιλεῦ, ἐλέησον ἐμεῖο·
Ἔσσο μοι ἰητὴρ, ταράχου δέ μευ ὀστέα παῦσον,
Καὶ ψυχην, ἢ πολλὸν ἀτυζομένη δεδύνηται.
Καὶ σὺ⁸ Μάκαρ, κοτέων εἳως πότε μῆνιν ἀέξεις;
Λῦσον ἐμὸν, μεταθεὶς πρότερον κότον, ἦτορ ἀνάγκης·
Ῥύσεο, Παμϐασιλεῦ, ἐλεητύος εἵνεκα σεῖο.
Τίς γὰρ ἐπιμνήσαιτο σέθεν θανάτοιο πεδηθείς ;
Τίς δέ τοι είν ἀΐδαο βοὴν εὔφημον ἀείσαι ;
Ἔμπα γε μὴν ἐμόγησα περὶ στοναχῇσιν ἐμῇσιν·
Ais! μευ κατά νύκτα σαόφρονα λέκτρα λοεύσω,
Δάκρυσιν ἡμετέροισιν ἐνηέα δέμνια τέγξω.
Μῆνις ἐπιϐρίσασα ἐμήν κλονέεσκεν ὀπωπήν.
Γηραλέος γενόμην μετὰ δυσμενέεσσιν ἐμοῖσιν.
οίίνεκ⁹ ἐπ’ έλπωρῇ με, Μάκαρ, καὶ μοῦνον ἐρείδεις.
ΨΑΛΜΠΣ Ε’.
Κλῆρον λαϐούσης πέμπτον εἷς τέλος μέλος
Δαυλίδος ἠλάλαξεν εὐφήμῳ βοῇ.
Μύθων ἡμετέρων, πανυπέρτατε. κέκλυθι, Ποιμήν.
Αύδῆς μευ ξύνες ὦκα, ἀρήν δ’ ἐπιδέρκεο φωνῆς’
Αὐτὸς ἄναξ Θεὸς, αὐτὸς ἐγὼ δέ σε λίσσομαι αἰεί.
Ἥμετέρης ἠῶθεν Ἀναξ ἐπακούσεται αὐδῆς·
Ἐξ ἠοῦς ἀναφανδὰ παρεσσομένῳ προφανείης·
Οὕνεκεν ἀμπλακίην ἐθέλων Θεὸς οὔποτ’ ἐτύχθης·
Οὐδὲ τις ἐνναέτης παρά σοὶ κακομήχανος ἔσται,
Οὐδὲ τεῆς ἀθέμιστος ὁμέστιος ἔσσετ’ ὀπωπῆς.
Ἐργατίνας ἕστυξας ἀλιτροσύνης ἅμα πάντας·
Γλώσσης ψευδαλέης ὀλετήρ ἐν πᾶσιν ἐτύχθης·
Ἐχθαίροι δολόεντα καὶ ἀνδροφόνον Θεὸς ἄνδρεα.
Αὐτὰρ ἐγὼ σέο δῶμα τεῷ μετελεύσομαι οἴκτῳ,
Δειμαλέος δὲ σέθεν καθαρὸν προσπτύξομαι ἱρόν.
Σεῖό με ἡγήσαιτο δικαιοσύνην, χάριν ἐχθρῶν.
Ἥμετέρην ἴθυνον ἐπ’ ὄμμασι σοῖσιν ἀταρπόν.
Οὐ γὰρ ἀληθείην ποτ’ ὕπὶ στόματος φορέουσι.
Τῶν δὲ βαρύζηλοι κραδίαι γεγόνασι μίταιαι·
Λαυκανίη δ’ οἶχθέντι τάφῳ παρομοίιός ἐστι,
Καὶ γλῶσσαι δολεροῖσιν ἀεὶ μεμελήατο μύθοις.
Κρῖνον, ’Ἂναξο βουλέων δὲ κακῶν ἀπὸ παγχυ πέ-
[ἳτοιενυ c
Καὶ κε κατὰ πληθὺν σφετέρων χάριν ἀμπλακιάων
Κτήσιος ἐξελᾶοιντο, τεὴν ἐρέθοντες ἐρωήν.
Σοὶ μὶν ἐπευχόμενοι, Βασιλεῦ, κεχαροίατο πάντες.
Κεῖνοι μὲν κεχάροιντο, σὺ δ’ οἰκήσειας ἐν αὐτοῖς.
Οἱ δ’ ἀγαπαζόμενοι τεὸν οὕνομα καυχήσονται,
Ὀτι δικαιοσύνης ὑποφήτορα φῶτα γεραίρεις.
ἹΙμέας ἐστεφάνωσας ἅτ’ εὐδοκίης κλυτὸν ὅπλον.
ΨΑΛΜΟΣ ζ’ .
Ἕκτον ἸΔναξ μελέσσι φίλοις Δαυῖδος ἄεισε, Μείλιχον
Ὀγδοάτης ἀμφὶ μέλος λιγυρόν.
Μή με τεός βαρύμηνις, Ἀκήρατε, θυμὸς ἐλέγξῃ.
una με παιδεύσειε τετή πολυώδυνος ὀργή.
Ἀλλ’ ὀλιγηπελίην, Βασιλεῦ, ἐλέησον ἐμεῖο·
Ἔσσο μοι ἰητὴρ, ταράχου δέ μευ ὀστέα παῦσον,
Καὶ ψυχην, ἢ πολλὸν ἀτυζομένη δεδύνηται.
Καὶ σὺ⁸ Μάκαρ, κοτέων εἳως πότε μῆνιν ἀέξεις;
Λῦσον ἐμὸν, μεταθεὶς πρότερον κότον, ἦτορ ἀνάγκης·
Ῥύσεο, Παμϐασιλεῦ, ἐλεητύος εἵνεκα σεῖο.
Τίς γὰρ ἐπιμνήσαιτο σέθεν θανάτοιο πεδηθείς ;
Τίς δέ τοι είν ἀΐδαο βοὴν εὔφημον ἀείσαι ;
Ἔμπα γε μὴν ἐμόγησα περὶ στοναχῇσιν ἐμῇσιν·
Ais! μευ κατά νύκτα σαόφρονα λέκτρα λοεύσω,
Δάκρυσιν ἡμετέροισιν ἐνηέα δέμνια τέγξω.
Μῆνις ἐπιϐρίσασα ἐμήν κλονέεσκεν ὀπωπήν.
Γηραλέος γενόμην μετὰ δυσμενέεσσιν ἐμοῖσιν.