PG 34, col. 1244
Αἱλίας ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, προπέμποντας τήν μακα-
ρίαν Σαλϐίαν, τήν παρθένον γυναῖκα, ἀδελφὴν δὲ
Ῥουφίνου τοῦ ἀπὸ ἐπάρχων .
ΚΕΦΔΛ . ΡΜΓ .
Π ερὶ Ἰουϐίνου .
Ἐν οἷς ἦν σὺν ἡμῖν καὶ Ἰουϐῖνος τότε μὲν διά-
κονος, νυνὶ δέ ἐπίσκοπος γεγονὼς τῆς Ἀσκάλωνος
Ἐκκλησίας, ἀνὴρ εὐλαϐὴς καὶ φιλόλογος. Σφοδροτά-
του οῦν καύματος καταλαϐόντος ἡμᾶς, καταντήσαν-
τας είς τὸ Πηλούσιον, ἔτυχε τὸν Ἰουϐῖνον νιπτῆρα
ψυχροτάτου ὄντος τοῦ ὕδατος, καὶ μετά τὸ νίψασθαι
δερμοτύλῳ ἐπαναπαύσασθαι ῥιφέντι κατά τοῦ ἐδά-
φους. Ἐπιστᾶσα δὲ τούτῳ ἡ μακαρῖτις Σαλϐία, ὡς
μήτηρ σοφή υἱοῦ κηδομένη γνησίου, ἐπέσκηπτεν αὐ-
τοῦ τῇ ἀπαλότητι τοῦ σώματος, λέγουσα αὐτῷ ° Πῶς
θαρσεῖς σου τῷ σώματι, τοιαύτην ἄγων τήν ἡλικίαν,
καὶ ἔτι ζέοντός σου τοῦ α’ίματος; οὕτως σου φιλοκα-
λεῖς τὸ σαρκίον, ὡς μὴ αἰσθόμενος τῶν ἐξ αὐτοῦ σοι
τικτομένων βλαϐερῶν; Θάρσει, λέγουσα, τέκνον, δτι
ἑξηκοστὸν νῦν ἄγουσα ἔτος τῆς ἡλικίας ἐκτὸς τῶν
ἄκρων χειρῶν, καὶ αὐτὸ διά κοινωνίαν, οὐκ ὄψις
μου ἢψατο ὕδατος, οὐ ποῦς, οὐδ’ ἄλλο τι τῶν μελῶν,
καίπερ διαφόροις ληφθείσης ἀρρωστίαις, καὶ ὑπὸ τῶν
ἰατρῶν ἀναγκαζομένης λουτρῷ χρησασθαι, οὐκ ἠν-
εσχόμην ἀποδοῦναι τῇ σαρκὶ τὸ ἔθος · οὐκ ἐπὶ κλίνης
ἐκαθεύδησα, οὐ λεκτικίῳ ὥδευσά που .
Αὕτη λογιωτάτη γέγονεν, ἤ καί τὸν θεῖον Λόγον φι-
λήσασα τὰς νύκτας εἷς ἡμέρας ἀνέστρεψεν δαψιλῶς
ἐλαίῳ ταύτας καταλάμπουσα, πᾶν σύγγραμμα τῶν
ἀρχαίων ὑπομνηματιστῶν διελθοῦσα· ἐν οἷς Ὠριγέ-
νους μυριάδας τριακοσίας , Γρηγορίου καὶ Πιερίου καὶ
Στεφάνου, καὶ Βασιλείου, καὶ ἑτέρων τινῶν σπου-
δαιοτάτων μυριάδας εἷ’κοσι πέντε⁶ οὐχ ἁπλῶς, οὐδὲ
ὡς ἔτυχεν παρελθοῦσα ταῦτα, ἀλλά πεπονημένως,
ἕκαστον βιϐλίον ἕϐδομον ἤ ὄγδοον διελθοῦσα · Διὸ καὶ
ἠδτνήθη ψευδωνύμου γνώσεως ἐλευθερωθεῖσα πτε-
ρωθῆναι πρῶτον τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ, εἶτα καὶ τῇ
δυςάμει τῶν λογίων τοῦ Πνεύματος, ἐλπίσι χρησταῖς
ἑαυτήν δρνιν ἐργασαμένη πνευματίκῆν, καί διαπε-
ράσασα τὸν τούτου τοῦ βίου ζόφον ἀνέπτη πρὸς τὸν
ψομένη .
ΚΕΦΑΛ . ΡΜΔ’ .
Περὶ Ὀλυμπιάδος .
Ταύτης κατ’ ἴχνος βαίνουσα καὶ κατά πᾶσαν ἀρε-
τὴν τῆς ἐνθέου πνευματικῆς πολιτείας ἡ σεμνοπρε-
πεστατη Ὀλυμπιὰς, καὶ ζηλωτικωτάτη τῆς εἰς οὐ-
ρανὸν φερούσης ὁδοῦ, ἐν πᾶσιν ἀκολουθήσασα τῇ
γνώμῃ τῶν θείων Γραφῶν, θυγάτηρ γεγονυῖα τὸ κατὰ
σάρκα Σελεύκου τοῦ ἀπὸ κομήτων, ἀληθινὸν δὲ τέ-
κνον Θεοῦ κατὰ Πνεῦμα, ἐκγόνη δὲ Αϐλαϐίου τοῦ
ἀπὸ ἐπάρχων, νύμφη δὲ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας Νεϐρι-
δίου τοῦ ἀπὸ ἐπάρχων πόλεως Κωνσταντίνου· αὕτη
δὲ τῇ ἀληθείᾳ, γυνή οὐδενός · Λέγεται γὰρ ἀμίαντος
κεκοιμῆσθαι παρθένος σύμϐιος γεγονυῖα τοῦ θείου
ρίαν Σαλϐίαν, τήν παρθένον γυναῖκα, ἀδελφὴν δὲ
Ῥουφίνου τοῦ ἀπὸ ἐπάρχων .
ΚΕΦΔΛ . ΡΜΓ .
Π ερὶ Ἰουϐίνου .
Ἐν οἷς ἦν σὺν ἡμῖν καὶ Ἰουϐῖνος τότε μὲν διά-
κονος, νυνὶ δέ ἐπίσκοπος γεγονὼς τῆς Ἀσκάλωνος
Ἐκκλησίας, ἀνὴρ εὐλαϐὴς καὶ φιλόλογος. Σφοδροτά-
του οῦν καύματος καταλαϐόντος ἡμᾶς, καταντήσαν-
τας είς τὸ Πηλούσιον, ἔτυχε τὸν Ἰουϐῖνον νιπτῆρα
ψυχροτάτου ὄντος τοῦ ὕδατος, καὶ μετά τὸ νίψασθαι
δερμοτύλῳ ἐπαναπαύσασθαι ῥιφέντι κατά τοῦ ἐδά-
φους. Ἐπιστᾶσα δὲ τούτῳ ἡ μακαρῖτις Σαλϐία, ὡς
μήτηρ σοφή υἱοῦ κηδομένη γνησίου, ἐπέσκηπτεν αὐ-
τοῦ τῇ ἀπαλότητι τοῦ σώματος, λέγουσα αὐτῷ ° Πῶς
θαρσεῖς σου τῷ σώματι, τοιαύτην ἄγων τήν ἡλικίαν,
καὶ ἔτι ζέοντός σου τοῦ α’ίματος; οὕτως σου φιλοκα-
λεῖς τὸ σαρκίον, ὡς μὴ αἰσθόμενος τῶν ἐξ αὐτοῦ σοι
τικτομένων βλαϐερῶν; Θάρσει, λέγουσα, τέκνον, δτι
ἑξηκοστὸν νῦν ἄγουσα ἔτος τῆς ἡλικίας ἐκτὸς τῶν
ἄκρων χειρῶν, καὶ αὐτὸ διά κοινωνίαν, οὐκ ὄψις
μου ἢψατο ὕδατος, οὐ ποῦς, οὐδ’ ἄλλο τι τῶν μελῶν,
καίπερ διαφόροις ληφθείσης ἀρρωστίαις, καὶ ὑπὸ τῶν
ἰατρῶν ἀναγκαζομένης λουτρῷ χρησασθαι, οὐκ ἠν-
εσχόμην ἀποδοῦναι τῇ σαρκὶ τὸ ἔθος · οὐκ ἐπὶ κλίνης
ἐκαθεύδησα, οὐ λεκτικίῳ ὥδευσά που .
Αὕτη λογιωτάτη γέγονεν, ἤ καί τὸν θεῖον Λόγον φι-
λήσασα τὰς νύκτας εἷς ἡμέρας ἀνέστρεψεν δαψιλῶς
ἐλαίῳ ταύτας καταλάμπουσα, πᾶν σύγγραμμα τῶν
ἀρχαίων ὑπομνηματιστῶν διελθοῦσα· ἐν οἷς Ὠριγέ-
νους μυριάδας τριακοσίας , Γρηγορίου καὶ Πιερίου καὶ
Στεφάνου, καὶ Βασιλείου, καὶ ἑτέρων τινῶν σπου-
δαιοτάτων μυριάδας εἷ’κοσι πέντε⁶ οὐχ ἁπλῶς, οὐδὲ
ὡς ἔτυχεν παρελθοῦσα ταῦτα, ἀλλά πεπονημένως,
ἕκαστον βιϐλίον ἕϐδομον ἤ ὄγδοον διελθοῦσα · Διὸ καὶ
ἠδτνήθη ψευδωνύμου γνώσεως ἐλευθερωθεῖσα πτε-
ρωθῆναι πρῶτον τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ, εἶτα καὶ τῇ
δυςάμει τῶν λογίων τοῦ Πνεύματος, ἐλπίσι χρησταῖς
ἑαυτήν δρνιν ἐργασαμένη πνευματίκῆν, καί διαπε-
ράσασα τὸν τούτου τοῦ βίου ζόφον ἀνέπτη πρὸς τὸν
ψομένη .
ΚΕΦΑΛ . ΡΜΔ’ .
Περὶ Ὀλυμπιάδος .
Ταύτης κατ’ ἴχνος βαίνουσα καὶ κατά πᾶσαν ἀρε-
τὴν τῆς ἐνθέου πνευματικῆς πολιτείας ἡ σεμνοπρε-
πεστατη Ὀλυμπιὰς, καὶ ζηλωτικωτάτη τῆς εἰς οὐ-
ρανὸν φερούσης ὁδοῦ, ἐν πᾶσιν ἀκολουθήσασα τῇ
γνώμῃ τῶν θείων Γραφῶν, θυγάτηρ γεγονυῖα τὸ κατὰ
σάρκα Σελεύκου τοῦ ἀπὸ κομήτων, ἀληθινὸν δὲ τέ-
κνον Θεοῦ κατὰ Πνεῦμα, ἐκγόνη δὲ Αϐλαϐίου τοῦ
ἀπὸ ἐπάρχων, νύμφη δὲ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας Νεϐρι-
δίου τοῦ ἀπὸ ἐπάρχων πόλεως Κωνσταντίνου· αὕτη
δὲ τῇ ἀληθείᾳ, γυνή οὐδενός · Λέγεται γὰρ ἀμίαντος
κεκοιμῆσθαι παρθένος σύμϐιος γεγονυῖα τοῦ θείου