PG 34, col. 389
ούδεν ἀκέρως (5) οὐδὲ ἀνωφελῶς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ αὖ·
τοῦ συνεχώρησεν 6 Θεὸς γίνεσθαι, ἀλλά τὰ ἐπουράνια
καὶτά ἐπίγεια αὐτοῦ μυστήρια έν τῇ ἐκκλησίᾳ αύ-
τοῦ συνεχώρησεν 6 Θεὸς γίγνεσθαι καὶ ἐκέλευσε
τελεῖσθαι · ἓν γὰρ τῇ τρίτη ἡμέρᾳ γιγνομένης προσφο.
ρᾶς ἒν τῇ ἐκκλησίᾳ, παραμυθίαν τῆς θλίψεως, ἡ
ἀπεχωρίσθη τοῦ σώματος, δέχεται ἡ ψυχὴ μεν θα-
νοῦσα παρὰ τοῦ συνέχοντος αὐτὴν ἀγγέλου, ὅτι εὐλό-
γησις καὶ προσφορά ὑπὲρ αὐτῆς έν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ
Θεοῦ προσκεκόμισται, καὶ εὔελπις γίνεται ἐν τούτῳ ·
τὰς γὰρ δύο ἡμέρας συγχωρεῖται ἡ ψυχὴ ἅμα τοῖς
συνοῦσιν αὐτῇ ἀγγέλοις πορεύεσθαι, ἔνθα βούλεται,
έπὶ τῆς γῆς · ἡ οὖν φιλοσὼμάτος ψυχὴ ἀπέρχεται
πότε μεν περὶ τὸν οἶκον, ἔνθα ἀπεζεύχθη, ποτε δὲ
περὶ τό μνημα, ὅπου κατετέθη τό σῶμα, καὶ οὕτως
ἐκτελεῖ τὰς δύο ἡμέρας ζητοῦσα ὥσπερ ὄρνεον (6)
τὴν νοσιάν (7) αὐτῆς · ἡ δὲ ἐνάρετος ψυχὴ ἀπέρχεται
εἰς τόπους, ὅπου εἶχε συνήθειαν ἐργάζεσθαι τὴν δι-
καιοσύνην ο τῇ δὲ τρίτῃ ἡμέρᾳ [ἀνυτοῦσθαι
κελεύει πάσῃ ψυχῇ Χριστιανῶν εἰς οὐρανοὺς ἐκ νε-
κρῶν ἀναστὰς τῇ τρίτη ἡμέρᾳ Χριστὸς 6 πάντων
Θεὸς, κατά μίμησιν τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως, εἰς
προσκύνησιν τοῦ Θεοῦ τῶν ἁπάντων · καλῶς οὖν
κατέχει ἡ ἕκκλησία τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ προσφορὰν καὶ
εὐχὴν ποιεῖσθαι ὑπερ τῆς ψυχῆς · μετά οὖν τὸ προσ-
κύνησει (9) τὸν Θεὸν γίνεται κέλευσις παρ’ αὐτοῦ,
ὥστε ἐπιδειχθῆναι αὐτῇ τὰς διαφόρους καὶ τερπνὰς
σκηνὰς τῶν ἀγίων καὶ τὴν τοῦ παραδείσου ὡραιότητα ·
καὶ ταῦτα πάντα καταμανθάνειὴ ψυχὴ ἓξ ἡμέραις
θαυμάζουσα καὶ δοξάζουσα τὸν εύτρεπιστὴν τούτων
Θεὸν ⁶ καὶ ταῦτα πάντά θεωροῦσα ἡ ψυχὴ μεταϐάλ⁸
λεται καὶ. έπιλανθάνεται τῆς θλίψεως, ἧσπερ εἶχεν
έν τῷ σώματι οὖσα ° ἐὰν δέ ἐστι ἓν ἁμαρτίαις ύπεύθυ-
νος, θεωροῦσα τὰς ἀπολαύσεις τῶν ἁγίων ἄρχεται
λυπεῖσθαι καὶ καταγινώσκειν ἑαυτὴν, λέγουσα ο Οἵ
μοι, πῶς ἓματαιώθην έν τῷ κόσμῳ ἐκείνῳ, έν ταῖς
ἐπιθυμίαις τοῦ βίου ἀσχοληθείσα· τὸ πλεῖστον τοῦ
βίου ἐδαπάνησα ἐν ἁμελειά, καὶ οῦκ ἐδούλευσα τῷ Θεῷ
κατά τὸ πρέπον, ὅπως κάγὼ ἠξιώθην τῆς χάριτος
καὶ τῆς δόξης ταύτης · οἶ μοι τῇ ἀθλίᾳ, ἔτι μοι συμ-
ϐάλλονται αἱ φροντίδες καὶ ό οἶκερος (10) περισπασμός
ὃν εἶχον ἐν τῷ κόσμῳ · ποῦ δέ μοι χρησιμεύ-
ουσι αἱ ἀμπελῶνες, οὓς ἐφύτευσα, καὶ οἱ flauam;
ποίαν δέ μοι ὠφελείαν παρέξεται, ὃν ἐκτησάμην
ἀγρόν ;τί δέ μοι ὡφελεί τὸ [ἐθνοῦ] ἐκεῖ χρυσίον;
ποῖον δέ μοι ὄφελος παρέχει 6 πλοῦτος ἐκεῖσε ; τί δέ
μοι ὄνησι πᾶν τερπνὸν τοῦ βίου καὶ τοῦ κόσμου
ἐκείνου ς οἷ μοι, εἰς μάτην ἐκοπίασα · οἶ μοι, ὅτι
ἀφρόνως ἐϐίωσα · οἶ μοι, τὴν ἓν ὀλίγῳ καιρῷ δόξαν
ἠγάπησα, τὴν αἰωνίαν πτωχίαν ἐκτησάμην ο οἶ μοι
(4) Lege ἄν τῇ. μεταστάσει [f σ’μεταστάσῃ, Eum]
5') Lege ἀκαίρως.
6) [forsan ὃρμον.¹ Μ ⁸ η ἱ Ι
7) Forsan νοσσιάν. Si legas ὄρνεον τὴν νοσσιάν,
vertas sicut avis nidum quaeram.
τοῦ συνεχώρησεν 6 Θεὸς γίνεσθαι, ἀλλά τὰ ἐπουράνια
καὶτά ἐπίγεια αὐτοῦ μυστήρια έν τῇ ἐκκλησίᾳ αύ-
τοῦ συνεχώρησεν 6 Θεὸς γίγνεσθαι καὶ ἐκέλευσε
τελεῖσθαι · ἓν γὰρ τῇ τρίτη ἡμέρᾳ γιγνομένης προσφο.
ρᾶς ἒν τῇ ἐκκλησίᾳ, παραμυθίαν τῆς θλίψεως, ἡ
ἀπεχωρίσθη τοῦ σώματος, δέχεται ἡ ψυχὴ μεν θα-
νοῦσα παρὰ τοῦ συνέχοντος αὐτὴν ἀγγέλου, ὅτι εὐλό-
γησις καὶ προσφορά ὑπὲρ αὐτῆς έν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ
Θεοῦ προσκεκόμισται, καὶ εὔελπις γίνεται ἐν τούτῳ ·
τὰς γὰρ δύο ἡμέρας συγχωρεῖται ἡ ψυχὴ ἅμα τοῖς
συνοῦσιν αὐτῇ ἀγγέλοις πορεύεσθαι, ἔνθα βούλεται,
έπὶ τῆς γῆς · ἡ οὖν φιλοσὼμάτος ψυχὴ ἀπέρχεται
πότε μεν περὶ τὸν οἶκον, ἔνθα ἀπεζεύχθη, ποτε δὲ
περὶ τό μνημα, ὅπου κατετέθη τό σῶμα, καὶ οὕτως
ἐκτελεῖ τὰς δύο ἡμέρας ζητοῦσα ὥσπερ ὄρνεον (6)
τὴν νοσιάν (7) αὐτῆς · ἡ δὲ ἐνάρετος ψυχὴ ἀπέρχεται
εἰς τόπους, ὅπου εἶχε συνήθειαν ἐργάζεσθαι τὴν δι-
καιοσύνην ο τῇ δὲ τρίτῃ ἡμέρᾳ [ἀνυτοῦσθαι
κελεύει πάσῃ ψυχῇ Χριστιανῶν εἰς οὐρανοὺς ἐκ νε-
κρῶν ἀναστὰς τῇ τρίτη ἡμέρᾳ Χριστὸς 6 πάντων
Θεὸς, κατά μίμησιν τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως, εἰς
προσκύνησιν τοῦ Θεοῦ τῶν ἁπάντων · καλῶς οὖν
κατέχει ἡ ἕκκλησία τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ προσφορὰν καὶ
εὐχὴν ποιεῖσθαι ὑπερ τῆς ψυχῆς · μετά οὖν τὸ προσ-
κύνησει (9) τὸν Θεὸν γίνεται κέλευσις παρ’ αὐτοῦ,
ὥστε ἐπιδειχθῆναι αὐτῇ τὰς διαφόρους καὶ τερπνὰς
σκηνὰς τῶν ἀγίων καὶ τὴν τοῦ παραδείσου ὡραιότητα ·
καὶ ταῦτα πάντα καταμανθάνειὴ ψυχὴ ἓξ ἡμέραις
θαυμάζουσα καὶ δοξάζουσα τὸν εύτρεπιστὴν τούτων
Θεὸν ⁶ καὶ ταῦτα πάντά θεωροῦσα ἡ ψυχὴ μεταϐάλ⁸
λεται καὶ. έπιλανθάνεται τῆς θλίψεως, ἧσπερ εἶχεν
έν τῷ σώματι οὖσα ° ἐὰν δέ ἐστι ἓν ἁμαρτίαις ύπεύθυ-
νος, θεωροῦσα τὰς ἀπολαύσεις τῶν ἁγίων ἄρχεται
λυπεῖσθαι καὶ καταγινώσκειν ἑαυτὴν, λέγουσα ο Οἵ
μοι, πῶς ἓματαιώθην έν τῷ κόσμῳ ἐκείνῳ, έν ταῖς
ἐπιθυμίαις τοῦ βίου ἀσχοληθείσα· τὸ πλεῖστον τοῦ
βίου ἐδαπάνησα ἐν ἁμελειά, καὶ οῦκ ἐδούλευσα τῷ Θεῷ
κατά τὸ πρέπον, ὅπως κάγὼ ἠξιώθην τῆς χάριτος
καὶ τῆς δόξης ταύτης · οἶ μοι τῇ ἀθλίᾳ, ἔτι μοι συμ-
ϐάλλονται αἱ φροντίδες καὶ ό οἶκερος (10) περισπασμός
ὃν εἶχον ἐν τῷ κόσμῳ · ποῦ δέ μοι χρησιμεύ-
ουσι αἱ ἀμπελῶνες, οὓς ἐφύτευσα, καὶ οἱ flauam;
ποίαν δέ μοι ὠφελείαν παρέξεται, ὃν ἐκτησάμην
ἀγρόν ;τί δέ μοι ὡφελεί τὸ [ἐθνοῦ] ἐκεῖ χρυσίον;
ποῖον δέ μοι ὄφελος παρέχει 6 πλοῦτος ἐκεῖσε ; τί δέ
μοι ὄνησι πᾶν τερπνὸν τοῦ βίου καὶ τοῦ κόσμου
ἐκείνου ς οἷ μοι, εἰς μάτην ἐκοπίασα · οἶ μοι, ὅτι
ἀφρόνως ἐϐίωσα · οἶ μοι, τὴν ἓν ὀλίγῳ καιρῷ δόξαν
ἠγάπησα, τὴν αἰωνίαν πτωχίαν ἐκτησάμην ο οἶ μοι
(4) Lege ἄν τῇ. μεταστάσει [f σ’μεταστάσῃ, Eum]
5') Lege ἀκαίρως.
6) [forsan ὃρμον.¹ Μ ⁸ η ἱ Ι
7) Forsan νοσσιάν. Si legas ὄρνεον τὴν νοσσιάν,
vertas sicut avis nidum quaeram.