PG 35, col. 621

loribus et molestiis remotus, non aliter ac si alienis periculis interesset, suppliciumque suum pompam,
ὶκείνους γε εἴασεν ὁ καιρὸς, οὐδὲ ἡ τοῦ βασιλέως
ὁρμὴ, τὸ ἀπάνθρωπον ἀπαιτοῦσα καὶ δήμους, καὶ
πόλεις, καὶ ἄρχοντας, εἰ καὶ μὴ τοῖς πολλοῖς ἐδόκει
τῶν ἀγνοούντων τὸ βάθος τῆς ἐκείνου κακοηθείας.
Τοιαῦτα ἡμῖν τὰ τοῦ περῤοὖ γεροντος. Καὶ ταῦτα
ὑπὲρ τίνος ς’ίνα χρυσοῦν (98) ἕνα μή πρόηται τοῖς
βασανισταῖςθ ᾧ καὶ δῆλον, ὡς ὑπὲρ εὐσεϐείας διεκαρ-
τέρει Ἕως μὶν γὰρ, βαρυτάτην ποιησάμενοι
τοῦ vani} τὴν ἀποτίμησιν, τὸ πᾶν ᾔτουν χρυσίον, ἢ
αὐτόν γε ἀναδείμασθαι τὸν νεὼν (1) ἐκέλευον, ἐδόκει
τὸ ἀδύνατον τοῦ ἐπιτάγματος μᾶλλον ἢ τὸ εὐσεϐὲς τῆς
ψυχῆς ποιεῖν ἐκείνῳ τὴν ἔνστασιν · ἐπεὶ δὲ νικῶν
αὐτοὺς κατὰ μικρόν (2) τῇ καρτερίᾳ, καὶ ὑφαιρῶν
ἀεί τι τῆς ἀπο-τιμήσεως, τελευταῖον είς τοῦτο κατ-
έστησεν, ὡς κομιδῆ μικρὸν εἶναιτὸ αἰτούμενον, καὶ
ὅσον ῥᾷστον καταϐαλεῖν· καὶ ἷίσος ἀγὼν ἦν τοῖς μὲν
νικῆσαι τῷ κα) ὁτιοῦν (3) λαϐεῖν, τῷ δὲ μὴ κρατη-
θῆναι τῷ μηδὲ ὅλως καταϐαλεῖν, καίτοι πολλῶν ὅν-
των τῶν καὶ πλεῖον συνεισφέρειν προθυμουμένων οὐ
μόνον διὰ τήν εὐσέϐειαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ τοῦ ἀνδρὸς
ἀνάλωτον καὶ ἆήττητοψ τηνικαῦτα ἐδείχθη σαφῶς (4)
οὐ περὶ χρημάτων, ἀλλά περὶ τοῦ εὐσεϐοῦς τὸν ἀγῶνα
τιθέμενος.
expugnabili ejus fortitudine commoti, ampliorem etiam summam erogare pararent; tum vero liquide
declaratum est, eum non pro pecuniis, sed pro pietate certamen iniisse.
ιιΑκ ⁷Δρ¹ οὖν ἐπιεικείας ταῦτα καὶ ἡμερότητος ,
ἢ τούναντίον θράσους καὶ ἀπανθρωπίας ἐστὶ γνωρί-
σματα, λεγέτωσαν ἡμῖν οἱ τὸν φιλόσοφον βασιλέα
θαυμάζοντες. Ἐγὼ μὶν οὗδὲνα τῶν πάντων ἀπορεῖν
οἶμαι τῆς (5) δικαίας καὶ ἀληθοῦς ἀποκρίσεως
Καὶ οὔπω προστέθεικα, ὅτι τῶν σεσωκότων τὸν
ἐξάγιστον, ἡνίκα τὸ γένος αὐτῷ πᾶν ἐκινδύνευε, καὶ
διὰ κλοπῆς ὑπεξαγαγόντων, εἷς οὗτος ἦν· ὑπὲρ οὗ
τάχα μόνου δικαίως ταῦτα ἔπασχε, καὶ πλείω προσ-
παθεῖν ἄξιος ἦν, ὅτι κακὸν τοσοῦτο τῇ οἰκουμένῃ πάσῃ
σώζων ἰλάνθανε. Φασί τοι διὰ ταῦτα καὶ τὸν τηνι-
καῦτα ὕπαρχον (8) (γενέσθαι γὰρ ἄνδρα Ἕλληνα
μὶν τήν Θρησκείαν, τὸν τρόπον δὲ ὑπὲρ Ἕλληνα, καὶ
κατὰ τοὺς ἀρίστους τῶν πάλαι καὶ νῦν ἐπαινουμένων),
helvo πρὸς τὸν βασιλέα μετὰ παρῥησίας εἰπεῖν, οὐ
φέροντα τὸ πολυειδὲς τῆς τοῦ ἀνδρὸς αἰκίας καὶ καρ-
τερίας. οὐκ αἰσχυνόμεθα, βασιλεῦ, παρᾶ τοσοῦτον
ἡττώμενοι (9) πάντων Χριστῖανῶν, ὡς μηδὲ (10)
(9⁸)-Ἵνα χρυσοῦν. Plures codices, et Herv. '(va μτ
“finitimum?” Alii, ἐκαρτέρει.
1) Νεών. Regg. bm, 1, et Bill.
1)’Νεών. Vae-gf. bm,'1, et Bill. ναόν.
Zl Κατὰ unco ν. Reiz. hu. Colb. ι
(2) Κατὰ μικρόν. Reg. hu, Colb. a, 2, et Pass.
κατὰ μέρος.
(3) ’Τῷ καί ὁτιοῦν. Sa}. τῷ ὁτιοῦν.
4) Ἐξδείχθη σαφῶς. δείν’ ’γρ. διεδείχθη.
4 Ἐδείχθη σαφῶς. SRV' γρ. διεδείχθη.
(5) Οῐμαι τῆς. subauditur mpi,_vel, ἕνεκα τῆς,
quod observatur ad oram; Reg. 'eod. u.
(6) ’Δποπρ est-ie. Sav. addit'in marg: μηδὲν-μετ-
εῖναί φιλανθρωπίας, ι( omnis expertem humanitatis
(ἐεσοὶ $2 Οιέὁᾱ agnoscunt nonnulli codices, Pass.,
οιε . . e c.
οισι. Ζ. etc.
ῖότῖνντῶν σεσωκότων, etc. Auctor variarum

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.