PG 35, col. 801
In English: Select Orations of Saint Gregory Nazianzen 8.0
νεσθαι.
ωε venustatem scenicis et trivialibus relinquebat, quibusque probrum ac dedecus est erubescere.
IA‘. Ταῦτα μὲν δὴ τοιαῦτα · τῆς δὲ φρονήσεως xui
τῆς εὐσεϐείας οὐκ ἔστιν (89) ὅστις ἂν ἐφίκοιτο λόγος,ἢ
πολλὰ ἂν εὑρεθείη τὰ παραδείγματα, πλὴν τῶν ὲκεί-
νης καὶ κατὰ σάρκα καὶ κατά πνεῦμα πατέρων, πρὸς
οὕς μόνους ὁρῶσα, xui ὧν οὐδὲν ἐλαττουμὲνη τὴν
ἀρετὴν, ἐνὶ τούτῳ xui μόνον ἡττᾶτο xui πάνυ προ-
θῦμως, ὅτι παρ’ ἐκείνων τὸ ἀγαθὸν, κάκείνους
ῥίζαν καὶ ᾔδει καὶ ὡμολόγει τῆς είκείας ἐλλάμψεως.
Τί μὲν τῆς διανοίας ἐκείνης ὀξύτερον, ἣν γε καὶ κοι-
νὴν σύμϐουλον οὐχ oi ἐκ γένους μόνον, οὐδ’ oi (90)
ἐκ τοῖιιαῦτοῦ luci): xui τῆς. μιᾶς (91) μάνδραις, ἄλλα Β
xui oi κύκλῳ δὲ πάντες ἐγίνωσκον, xui νόμον ἄλυτον
τὰς ἐκείθης ἐποιοῦντο (92) ὑποθήκας xui παραινὲ-
σεις; Τί δὲ (93) τῶν λόγων ἐκείνων λεύστοχώτεροη
τί δὲ τῆς σιωπῆς συνετώτερον ; Ἀλλ’ ἐπειδή γε σιω-
πῆς ἐμνήσθην, προσθήσω τὸ οἰκειότατον (94) ἐκείνης,
καὶ γυναιξὶ πρεπωδέστατον, xui τῷ παρόντι καιρῷ
χρησιμώτατον. Τίς μὲν ἔγνω τὰ περὶ Θεου μᾶλλον
ἔκ τε τῶν θείων λογίων καὶ τῆς οἰκείας συνέσεως
Τίς δὲ ἧττον ἐφθέγξατο ἐν τοῖς γυναικείοις (95) ὅροις
τῆς εὐσεϐείας μείνασα; Ὅ δ’ οὖν ὠφείλετο τῇ γε
ἀληθῶς εὐσεϐεῖν ἐγνωκυίᾳ, xui οὗ καλὴ μόνον ή
ἀπληστία, τίς μὶν ἀναθήμασιν οὕτω ναοὺς κατεκό-
σμησεν, ἄλλους τε xui τὸν (96) οὐκ οἶδ’ εἰ (97) μετ’
ἐκείνην κοσμηθησόμενον; Μᾶλλον δὲ, τίς οὕτω ναὸν
ἑαυτὸν (98) τῷ Θεῴ ζῶντα παρέστησεν; Τίς δὲ το-
σοῦτον ἐδόξασεν ἱερέας, ἄλλους τε καὶ τὸν (99) ἐκεί-
νῃ τῆς εὐσεϐείας συναγωνιστὴν καὶ διδάσκαλον, οὗ τὰ
καλὰ σπέρματα xui ἡ καθιερωμένη τῶν τέκνων τῷ Θεῷ
συζυγία (1) ;
tatis commilitonem et magistrum habuit, illum, inquam, cujus pulchra semina sunt, et par filio-
rum Deo consecratum.
IB'. Τίς δὲ τὸν οἷκον ἑαυτῆς μᾶλλον προῦθηκε τοῖς
ζῶσι κατὰ Θεὸν (2), τὴν καλὴν δεξίωσιν xui πλουτί-
ζουσαν (3)ε Καὶ ὅ τούτου μεῖζόν ἐστι, τίς οὕτως
ἐδεξιοῦτο τῇ αἰδοῖ xui τοῖς κατὰ Θεὸν διαϐήμασιη
Καὶ τα ἐπὶ τούτοις, τίς μὲν νοῦν ἔδειξεν ἀπαθέστε-
ρον ἐν τοῖς πάθεσι (4); τίς δὲ συμπαθεστέραν ψυχὴν
τοῖς κάμνουσι; τίς χεῖρα δαψιλεστέραν τοῖς δεομέ-
(89) Ειξσεὸείας οὐκ ἔστινἶ Deest οὐκ in Reg. hu, in
duobus _Colb., or. 1, et Jes. Scholiastes Cblb., de-
tracto οὐκ, monet sic interrogative legendum'esse
hunc locum, ‹‹ prudentiamautem et pietatem illius,
estne aliquis, qui verbis_ullis assequ‘i‘possit ? ››
(ορ) ρύδ’ οι. Reg. hu, 0r. 1, ιιθεςοιδξ οι.
(191) Τῆς μιᾶς. Heg. hu, τῆς αὐτῆς μιᾶς, (ι ex una
η em. 1
eadem. ι
(92))Εποιοῦντο. Deest in Reg. bm, Or. 1, aliis-
que pluribus codicibus.
(93) Τί δέ, Reg. hu, et Or. Τί δαί. Mox ἐκείνων.
Forte ἐκείνης.
Regg. bm_, hu, Or_._ 1, ἰδιώτατον,
(95) Γυναικείοις Ξίῖριθιιὶῳιᾳ codices, et ipse
Billius. Editi tamen habent' οἰκείοις, « domesti-
CIS. ››
(96) Καὶ τόν. ι( Et istud » Si hinc oratio Ariansi
ωε venustatem scenicis et trivialibus relinquebat, quibusque probrum ac dedecus est erubescere.
IA‘. Ταῦτα μὲν δὴ τοιαῦτα · τῆς δὲ φρονήσεως xui
τῆς εὐσεϐείας οὐκ ἔστιν (89) ὅστις ἂν ἐφίκοιτο λόγος,ἢ
πολλὰ ἂν εὑρεθείη τὰ παραδείγματα, πλὴν τῶν ὲκεί-
νης καὶ κατὰ σάρκα καὶ κατά πνεῦμα πατέρων, πρὸς
οὕς μόνους ὁρῶσα, xui ὧν οὐδὲν ἐλαττουμὲνη τὴν
ἀρετὴν, ἐνὶ τούτῳ xui μόνον ἡττᾶτο xui πάνυ προ-
θῦμως, ὅτι παρ’ ἐκείνων τὸ ἀγαθὸν, κάκείνους
ῥίζαν καὶ ᾔδει καὶ ὡμολόγει τῆς είκείας ἐλλάμψεως.
Τί μὲν τῆς διανοίας ἐκείνης ὀξύτερον, ἣν γε καὶ κοι-
νὴν σύμϐουλον οὐχ oi ἐκ γένους μόνον, οὐδ’ oi (90)
ἐκ τοῖιιαῦτοῦ luci): xui τῆς. μιᾶς (91) μάνδραις, ἄλλα Β
xui oi κύκλῳ δὲ πάντες ἐγίνωσκον, xui νόμον ἄλυτον
τὰς ἐκείθης ἐποιοῦντο (92) ὑποθήκας xui παραινὲ-
σεις; Τί δὲ (93) τῶν λόγων ἐκείνων λεύστοχώτεροη
τί δὲ τῆς σιωπῆς συνετώτερον ; Ἀλλ’ ἐπειδή γε σιω-
πῆς ἐμνήσθην, προσθήσω τὸ οἰκειότατον (94) ἐκείνης,
καὶ γυναιξὶ πρεπωδέστατον, xui τῷ παρόντι καιρῷ
χρησιμώτατον. Τίς μὲν ἔγνω τὰ περὶ Θεου μᾶλλον
ἔκ τε τῶν θείων λογίων καὶ τῆς οἰκείας συνέσεως
Τίς δὲ ἧττον ἐφθέγξατο ἐν τοῖς γυναικείοις (95) ὅροις
τῆς εὐσεϐείας μείνασα; Ὅ δ’ οὖν ὠφείλετο τῇ γε
ἀληθῶς εὐσεϐεῖν ἐγνωκυίᾳ, xui οὗ καλὴ μόνον ή
ἀπληστία, τίς μὶν ἀναθήμασιν οὕτω ναοὺς κατεκό-
σμησεν, ἄλλους τε xui τὸν (96) οὐκ οἶδ’ εἰ (97) μετ’
ἐκείνην κοσμηθησόμενον; Μᾶλλον δὲ, τίς οὕτω ναὸν
ἑαυτὸν (98) τῷ Θεῴ ζῶντα παρέστησεν; Τίς δὲ το-
σοῦτον ἐδόξασεν ἱερέας, ἄλλους τε καὶ τὸν (99) ἐκεί-
νῃ τῆς εὐσεϐείας συναγωνιστὴν καὶ διδάσκαλον, οὗ τὰ
καλὰ σπέρματα xui ἡ καθιερωμένη τῶν τέκνων τῷ Θεῷ
συζυγία (1) ;
tatis commilitonem et magistrum habuit, illum, inquam, cujus pulchra semina sunt, et par filio-
rum Deo consecratum.
IB'. Τίς δὲ τὸν οἷκον ἑαυτῆς μᾶλλον προῦθηκε τοῖς
ζῶσι κατὰ Θεὸν (2), τὴν καλὴν δεξίωσιν xui πλουτί-
ζουσαν (3)ε Καὶ ὅ τούτου μεῖζόν ἐστι, τίς οὕτως
ἐδεξιοῦτο τῇ αἰδοῖ xui τοῖς κατὰ Θεὸν διαϐήμασιη
Καὶ τα ἐπὶ τούτοις, τίς μὲν νοῦν ἔδειξεν ἀπαθέστε-
ρον ἐν τοῖς πάθεσι (4); τίς δὲ συμπαθεστέραν ψυχὴν
τοῖς κάμνουσι; τίς χεῖρα δαψιλεστέραν τοῖς δεομέ-
(89) Ειξσεὸείας οὐκ ἔστινἶ Deest οὐκ in Reg. hu, in
duobus _Colb., or. 1, et Jes. Scholiastes Cblb., de-
tracto οὐκ, monet sic interrogative legendum'esse
hunc locum, ‹‹ prudentiamautem et pietatem illius,
estne aliquis, qui verbis_ullis assequ‘i‘possit ? ››
(ορ) ρύδ’ οι. Reg. hu, 0r. 1, ιιθεςοιδξ οι.
(191) Τῆς μιᾶς. Heg. hu, τῆς αὐτῆς μιᾶς, (ι ex una
η em. 1
eadem. ι
(92))Εποιοῦντο. Deest in Reg. bm, Or. 1, aliis-
que pluribus codicibus.
(93) Τί δέ, Reg. hu, et Or. Τί δαί. Mox ἐκείνων.
Forte ἐκείνης.
Regg. bm_, hu, Or_._ 1, ἰδιώτατον,
(95) Γυναικείοις Ξίῖριθιιὶῳιᾳ codices, et ipse
Billius. Editi tamen habent' οἰκείοις, « domesti-
CIS. ››
(96) Καὶ τόν. ι( Et istud » Si hinc oratio Ariansi