PG 36, col. 513
χρόνῳ τὰ κράτιστα συνελέξατο τάχει τε καὶ μεγέ-
θει (3?) φύσεως)’ ἐντεῦθεν, ἐπὶ τό τῶν λόγων ἔθα-ρος
τὰς Ἀθήνας ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πέμπεται, καὶ τῆς καλῆς
περὶ τὴν παίδευσιν ἀπληστίας· Ἀθήνας τὰς χρυσᾶς
ὅντως ἐμοὶ, καὶ τῶν καλῶν προξένους, εἴπερ τινί,
Ἐυιετναι γὰρ μοι τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐγνώρισαν τε·
λεώτιρον, οὐδὲ πρὶν ἀγνοούμενον καὶ λόγους ἐπιζη-
τῶν, εὐδαιμονίαν ὲκομισάμην* καὶ τρόπον ἕτερον
ταυτὸ (33) πέπονθα τῷ Σαοὺλ, ὁς τὰς ὄνους τοῦ πα-
τρὸς ἕπιζητῶν, βασιλείαν εὕρατο (34), μεῖζον τοῦ
ἔργου τὸ πάρεργον ἐμπορευσάμενος, Τὸ μὲν δὴ μέχρι
τούτων (35) κεδδρομος ἡμῖν ὃ λόγος, καὶ διὰ
λείας τῆς ὀδοῦ φέρων, καὶ ἄγαν εῦπόρου, καὶ βασι·-
λικῆς ὅντως τῶν τοῦ (37) ἀνδρὸς ἐγκωμίων τὸ δ’
ἐντεῦθεν, οὐκ οἷδ’ ὂ τι τῷ λόγῳ χρήσωμαι, καὶ ποῖ
τράπωμαι (38)“ ἔχει γὰρ νι καὶ πρόσαντες ἡμῖν ὃ λό⁴
γος. Ποθῶ μὲν γὰρ ἐνταῦθα τοῦ λόγου γενόμενος, καὶ
τοῦ καιροῦ τούτου λαϐόμενος, καὶ τῶν κατ’ ἐμαυτόν
τι προσθεῖναι τοῖς εἰρημένοις, καὶ μικρόν τι προσδιαο
τρῖψαι τῷ διηγήματι, ὅθεν τε καὶ ’ὁπως ἡμῖν, κάκ
τίνος τῆς ἀρχῆς συνέστη τὸ τῆς φιλίας, εἵτουν συμ-
πνοίας καὶ συμφυίας, εἰ χρὴ προσειπεῖν οἰκειότερον,
Φιλεϊ γὰρ οὕτε ἅψις ῥᾳδίως ἀναχωρεῖν τῶν τερπνῶν
θεαμάτων, κᾶν ἀφέλκῃ τις βίᾳ, πρὸς αὐτὰ (39) πάλιν
φέρεσθαν οὔτε λόγος τῶν ἡδίστων διηγημάτων. Δέ-
δοικα δὲ τὸ φορτικὸν τῆς ἐγχειρήσεως, Πειράσομαι
μὶν οὖν, ὡς οἷόν τε μετρίως, τοῦτο ποιεῖν. "Av δ’ ἄρα
τι καί βιαζώμεθα ὑπὸ τοῦ πόθου, συγγνώμη τῷ πά-
θει πάντων παθῶν ὃντι δικαιοτάτῳ, καὶ ὅ μὴ παθεῖν
ἡ ζημία τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν,
aestus modum excedere coegerit, afl'ectui nostro,.quzeso, lgHOSt'lle, atlectuum omnium justissimo, et
quo non affici, damnum ac detrimentum est, iis quidem certe, qui sana atque integra mente sunt.
IE'. Εἶχον ἡμᾶς Ἀθῆναι, καθάπερ τι ῥεῦμα ποτά-
μιον, ἀπὸ μιᾶς σχισθέντας πηγῆς τῆς πατρῗδος, εἰς
διάφορον ὒπερορίαν κατ’ ἔρωτα τῆς παιδεύσεως,καὶ
πάλιν εἰς τὸ αὐτὸ (40) συνελθόντας, ὤσωερ ἀπὸ συδ-
θήματος, οὕτω Θεοῦ κινήσαντος, Εἶχον δὲ μικρῷ (41)
μὲν ἐμὲ πρότερον τὸν δ’ εὒθῦς μετ’ ἐμὲ, μετὰ πολ-
λῆς προσδεχθέντα (42) καὶ περιφανοῦς τῆς ἐλπίδος.
Καὶ γὰρ ἐν πολλῶν γλώσσαις ἔκειτο πρὶν ἐπιστῇ· καὶ
μέγα ἑκάστοις ἧν προκαταλαϐεῖν τὸ σπουδαζόμενον’
Οὐδὲν δὲ οἷον καὶ ἥδυσμά τι προσθεῖναι τῷ λόγῳ μετ
κρὸν ἀφηγημα, τοϊς μὲν εἰδόσιν, ὑπόμνησιν, τοῖς δὲ
ἀγνοοῦσι, διδασκαλίαν. Σοφιστομανοῦσιν Ἀθήνῃσι
τῶν νέων οἱ πλεῖστοι καί ἀφρονέστεροιο οὐ τῶν
ἀγεννῶν μόνον καὶ τῶν ἀνωνύμων, ἀλλ’ ἢδη καὶτῶν
οῦ γεγονὸτων καὶ περιφανεστέρων, ἅτε πλῆθος σύμ-
μικτον ὄντες, ιιαὶ νέοι, καὶ δυσκάθεκτοι ταῖς ὁρ-
μαῖς (43). ’Ὅπερ οὖν πάσχοντας ἔστιν ἰδεῖν, περὶ τὰς
93 Ι Reg. Ix, 3 sqq.
(3‘2) Μεγέθειἶ Reg. ph _et. Or. μεγέθη.
Ταῦτά. ἷξεεςῖ-ό, ph, 13016:.
(34) Εὕρατο. Τι’ἒὲ εἶβε. et Or. 2, εὕρετο.
Τούτων.“Βθε. ph.“ τούτου.
(36) ᾝμϊν. Deest in [ξος. a.
(37) "(iw_uu τῶν τοῦ. Sic_quatuor Regg., Coisl.l,
0r: 2, etc. Deest τῶν in ed.
θει (3?) φύσεως)’ ἐντεῦθεν, ἐπὶ τό τῶν λόγων ἔθα-ρος
τὰς Ἀθήνας ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πέμπεται, καὶ τῆς καλῆς
περὶ τὴν παίδευσιν ἀπληστίας· Ἀθήνας τὰς χρυσᾶς
ὅντως ἐμοὶ, καὶ τῶν καλῶν προξένους, εἴπερ τινί,
Ἐυιετναι γὰρ μοι τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐγνώρισαν τε·
λεώτιρον, οὐδὲ πρὶν ἀγνοούμενον καὶ λόγους ἐπιζη-
τῶν, εὐδαιμονίαν ὲκομισάμην* καὶ τρόπον ἕτερον
ταυτὸ (33) πέπονθα τῷ Σαοὺλ, ὁς τὰς ὄνους τοῦ πα-
τρὸς ἕπιζητῶν, βασιλείαν εὕρατο (34), μεῖζον τοῦ
ἔργου τὸ πάρεργον ἐμπορευσάμενος, Τὸ μὲν δὴ μέχρι
τούτων (35) κεδδρομος ἡμῖν ὃ λόγος, καὶ διὰ
λείας τῆς ὀδοῦ φέρων, καὶ ἄγαν εῦπόρου, καὶ βασι·-
λικῆς ὅντως τῶν τοῦ (37) ἀνδρὸς ἐγκωμίων τὸ δ’
ἐντεῦθεν, οὐκ οἷδ’ ὂ τι τῷ λόγῳ χρήσωμαι, καὶ ποῖ
τράπωμαι (38)“ ἔχει γὰρ νι καὶ πρόσαντες ἡμῖν ὃ λό⁴
γος. Ποθῶ μὲν γὰρ ἐνταῦθα τοῦ λόγου γενόμενος, καὶ
τοῦ καιροῦ τούτου λαϐόμενος, καὶ τῶν κατ’ ἐμαυτόν
τι προσθεῖναι τοῖς εἰρημένοις, καὶ μικρόν τι προσδιαο
τρῖψαι τῷ διηγήματι, ὅθεν τε καὶ ’ὁπως ἡμῖν, κάκ
τίνος τῆς ἀρχῆς συνέστη τὸ τῆς φιλίας, εἵτουν συμ-
πνοίας καὶ συμφυίας, εἰ χρὴ προσειπεῖν οἰκειότερον,
Φιλεϊ γὰρ οὕτε ἅψις ῥᾳδίως ἀναχωρεῖν τῶν τερπνῶν
θεαμάτων, κᾶν ἀφέλκῃ τις βίᾳ, πρὸς αὐτὰ (39) πάλιν
φέρεσθαν οὔτε λόγος τῶν ἡδίστων διηγημάτων. Δέ-
δοικα δὲ τὸ φορτικὸν τῆς ἐγχειρήσεως, Πειράσομαι
μὶν οὖν, ὡς οἷόν τε μετρίως, τοῦτο ποιεῖν. "Av δ’ ἄρα
τι καί βιαζώμεθα ὑπὸ τοῦ πόθου, συγγνώμη τῷ πά-
θει πάντων παθῶν ὃντι δικαιοτάτῳ, καὶ ὅ μὴ παθεῖν
ἡ ζημία τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν,
aestus modum excedere coegerit, afl'ectui nostro,.quzeso, lgHOSt'lle, atlectuum omnium justissimo, et
quo non affici, damnum ac detrimentum est, iis quidem certe, qui sana atque integra mente sunt.
IE'. Εἶχον ἡμᾶς Ἀθῆναι, καθάπερ τι ῥεῦμα ποτά-
μιον, ἀπὸ μιᾶς σχισθέντας πηγῆς τῆς πατρῗδος, εἰς
διάφορον ὒπερορίαν κατ’ ἔρωτα τῆς παιδεύσεως,καὶ
πάλιν εἰς τὸ αὐτὸ (40) συνελθόντας, ὤσωερ ἀπὸ συδ-
θήματος, οὕτω Θεοῦ κινήσαντος, Εἶχον δὲ μικρῷ (41)
μὲν ἐμὲ πρότερον τὸν δ’ εὒθῦς μετ’ ἐμὲ, μετὰ πολ-
λῆς προσδεχθέντα (42) καὶ περιφανοῦς τῆς ἐλπίδος.
Καὶ γὰρ ἐν πολλῶν γλώσσαις ἔκειτο πρὶν ἐπιστῇ· καὶ
μέγα ἑκάστοις ἧν προκαταλαϐεῖν τὸ σπουδαζόμενον’
Οὐδὲν δὲ οἷον καὶ ἥδυσμά τι προσθεῖναι τῷ λόγῳ μετ
κρὸν ἀφηγημα, τοϊς μὲν εἰδόσιν, ὑπόμνησιν, τοῖς δὲ
ἀγνοοῦσι, διδασκαλίαν. Σοφιστομανοῦσιν Ἀθήνῃσι
τῶν νέων οἱ πλεῖστοι καί ἀφρονέστεροιο οὐ τῶν
ἀγεννῶν μόνον καὶ τῶν ἀνωνύμων, ἀλλ’ ἢδη καὶτῶν
οῦ γεγονὸτων καὶ περιφανεστέρων, ἅτε πλῆθος σύμ-
μικτον ὄντες, ιιαὶ νέοι, καὶ δυσκάθεκτοι ταῖς ὁρ-
μαῖς (43). ’Ὅπερ οὖν πάσχοντας ἔστιν ἰδεῖν, περὶ τὰς
93 Ι Reg. Ix, 3 sqq.
(3‘2) Μεγέθειἶ Reg. ph _et. Or. μεγέθη.
Ταῦτά. ἷξεεςῖ-ό, ph, 13016:.
(34) Εὕρατο. Τι’ἒὲ εἶβε. et Or. 2, εὕρετο.
Τούτων.“Βθε. ph.“ τούτου.
(36) ᾝμϊν. Deest in [ξος. a.
(37) "(iw_uu τῶν τοῦ. Sic_quatuor Regg., Coisl.l,
0r: 2, etc. Deest τῶν in ed.