PG 37, col. 99
Verum hos sane valere sinamus , ct quae dicunt,
dicere; nemo lingua: libertatem coercebit. Ac tu
beatas illas spes et inanes mercedis loco persolve,
quas adversus eos excogitasti, quite eo nomine lacc~
rant, quod sub honoris specieleves nos atque ad res
hujusmodi promptos et obvios contumeliose protri-
veris. Ego Vero, quid in animo habeam, explica-
bo; nec mihi propterea irascaris. Dicam enim,
qua: flagranti etiam dolore prolocutus sum, non
usque adeo vcl ira aestuans, vel rei eventu per-
culsus et attonitus, ut ratio se subduceret, ac qua:
dicerem, ignorarem. Non arma comparabo, net
rei militaris artem discam, quam prius non didici,
cum hujus rci commodius tempus esse videbatur,
omnibus videlicet arma induentibus, et furiose
inter se congredientibus (nosti inlirmorum mor-
bos), ncc Martium Anthimum certamine excipiam,
quam vis alioqui immaturum bellatorem, nimirum ipse
inermis ac rei bellica: ignarus, vulneribusque magis
expositus. Quin tu potius eum eo, si ita videbitur,
bellum gere (nam infirmos quoque sape neces-
sitas 44 ipsa pugnaces cfficil). aut qni bellum
gerant qumre, cum ille mulas tuas arripuerit,
locorum angustias observans, quemadmodum ille
Amalec, cum transitu lsraelcm arceret "‘. Nobis
autem aliarum omnium rerum loco quietem con-
cede. Quid enim opus est pro lactentibus clavibus,
et quidem alienis, non secus ac pro animabus et
canonibus digladiari? Quid etiam splendidis illis Sasnnis metropolitanam urbem privare, ac mentis
arcanum, quod premendum et occultandnm erat, aperire et detegere? Quocirca tu quidem viriliter
age, ct confortare, omniaque ad tuam ipsius gloriam, quemadmodum fluvii torrentes, trahe,
amicitiam, nec vitae. consuetudinem et familiaritatem virtute ac pietate potiorem habens, nec qua:
ex his rebus hominum opinio de rc futura sit quidquam curans, sed uni duntaxat spiritui te ad-
dicens. N0s vero id duntaxat lucri ex amicitia tua capiemus, ut amicis posthac minimc fidamus, nec
Deo quidquam przeleramus.
“‘ Exod. xvn, 8 sqq.
(83) Ὠς ἔχω. Codd. Reg, Ilarl., Pass: ὼς ἔχειξ
Paulo intra, pro αὐτὰ τοῦίπάθους, cod. Reg. παρ’
αὐτὸ τὸ πάθος.
(86) ’Ἃπερ ἔλεγον. Cod. Pass. ὅπερ ἔλεγον, Ῑξοιιτ
ιο ένυεῑ, id; cod; pro ἃ μὴ πρότερον habet ὃ μὴ
πο τερον.
προτερον.
ἀσθενῶν ἀρῤωστήμιιτα. god. ᾁριστεύτ
ματα,¹ infirmorum primum (lauacro. Cod._|ieg._'r&
τῶν Ἀθήνῶν ἀριστεύματα. Cod. Pass. τῶν Ἀθη-
νῶν apsum-.13 pata.
(88)" Τὸν”Ἀρήιον Ἀνθιμον. Is, inquit Bill..
Ty'anorum episeopusderat, quocum de Cappado-
ciEc episcopalibus dividendis Basilio contentio erat.
Urhs‘enim' ea secunda: Cappadocia‘ metropolis re-
cens creata fuci-aLVide orat. De Basilii laudibus.
ι At τὸν ’Λρήιον vox poetica est. inquitCombel.,non
nomen proprium. quod videtur velte BNL, sed ad-
jectivum, quasi bellicosqu Anthimum, qui si_c stre-
nue jura tueretur nova: ηιεῑνοροὶεοεί et Basilio
νυῗὲίῧωιὶῖιλός τε ὢν καὶ ἀπόλεμος. Combel., levis
dicere; nemo lingua: libertatem coercebit. Ac tu
beatas illas spes et inanes mercedis loco persolve,
quas adversus eos excogitasti, quite eo nomine lacc~
rant, quod sub honoris specieleves nos atque ad res
hujusmodi promptos et obvios contumeliose protri-
veris. Ego Vero, quid in animo habeam, explica-
bo; nec mihi propterea irascaris. Dicam enim,
qua: flagranti etiam dolore prolocutus sum, non
usque adeo vcl ira aestuans, vel rei eventu per-
culsus et attonitus, ut ratio se subduceret, ac qua:
dicerem, ignorarem. Non arma comparabo, net
rei militaris artem discam, quam prius non didici,
cum hujus rci commodius tempus esse videbatur,
omnibus videlicet arma induentibus, et furiose
inter se congredientibus (nosti inlirmorum mor-
bos), ncc Martium Anthimum certamine excipiam,
quam vis alioqui immaturum bellatorem, nimirum ipse
inermis ac rei bellica: ignarus, vulneribusque magis
expositus. Quin tu potius eum eo, si ita videbitur,
bellum gere (nam infirmos quoque sape neces-
sitas 44 ipsa pugnaces cfficil). aut qni bellum
gerant qumre, cum ille mulas tuas arripuerit,
locorum angustias observans, quemadmodum ille
Amalec, cum transitu lsraelcm arceret "‘. Nobis
autem aliarum omnium rerum loco quietem con-
cede. Quid enim opus est pro lactentibus clavibus,
et quidem alienis, non secus ac pro animabus et
canonibus digladiari? Quid etiam splendidis illis Sasnnis metropolitanam urbem privare, ac mentis
arcanum, quod premendum et occultandnm erat, aperire et detegere? Quocirca tu quidem viriliter
age, ct confortare, omniaque ad tuam ipsius gloriam, quemadmodum fluvii torrentes, trahe,
amicitiam, nec vitae. consuetudinem et familiaritatem virtute ac pietate potiorem habens, nec qua:
ex his rebus hominum opinio de rc futura sit quidquam curans, sed uni duntaxat spiritui te ad-
dicens. N0s vero id duntaxat lucri ex amicitia tua capiemus, ut amicis posthac minimc fidamus, nec
Deo quidquam przeleramus.
“‘ Exod. xvn, 8 sqq.
(83) Ὠς ἔχω. Codd. Reg, Ilarl., Pass: ὼς ἔχειξ
Paulo intra, pro αὐτὰ τοῦίπάθους, cod. Reg. παρ’
αὐτὸ τὸ πάθος.
(86) ’Ἃπερ ἔλεγον. Cod. Pass. ὅπερ ἔλεγον, Ῑξοιιτ
ιο ένυεῑ, id; cod; pro ἃ μὴ πρότερον habet ὃ μὴ
πο τερον.
προτερον.
ἀσθενῶν ἀρῤωστήμιιτα. god. ᾁριστεύτ
ματα,¹ infirmorum primum (lauacro. Cod._|ieg._'r&
τῶν Ἀθήνῶν ἀριστεύματα. Cod. Pass. τῶν Ἀθη-
νῶν apsum-.13 pata.
(88)" Τὸν”Ἀρήιον Ἀνθιμον. Is, inquit Bill..
Ty'anorum episeopusderat, quocum de Cappado-
ciEc episcopalibus dividendis Basilio contentio erat.
Urhs‘enim' ea secunda: Cappadocia‘ metropolis re-
cens creata fuci-aLVide orat. De Basilii laudibus.
ι At τὸν ’Λρήιον vox poetica est. inquitCombel.,non
nomen proprium. quod videtur velte BNL, sed ad-
jectivum, quasi bellicosqu Anthimum, qui si_c stre-
nue jura tueretur nova: ηιεῑνοροὶεοεί et Basilio
νυῗὲίῧωιὶῖιλός τε ὢν καὶ ἀπόλεμος. Combel., levis