PG 38, col. 362

φόρων ἀπολυθήσεσθαι δεσμῶν ἐπιστασίᾳ Χριστοῦ,
φησὶν ό θεῖος Γρηγόριος.
Μηδέ μ’ ἄκαρπον
593 Οἷα συκῆν τὸ πάροιθεν ὶδὼνῖ, ξηιίὖν τελέ-
σειας.
σειας.
Ἐκ Βηθανίας ἐπὶ τὴν πόλιν Ἰερουσαλὴμ ὁδοιπορῶν
Χριστὸς, καθ’ ὁδὸν πεινήσας προσάγει συκῇ, βρώσεως
ὀρεγόμενος, ὲν μάλιστα καρπὸν οὐχ εὑρὼν, ἀποτό-
μως ταύτην τῷ λόγῳ ξηραίνει· συκῆ δὲ νοηθήσεται
ψυχὴ ῥᾴθυμος ἀκαρπίᾳ καὶ τραχύτητι πιεζομένη, ἢν
μὴ κατά καιρὸν τὸν καρπὸν ἀποδιδοῦσαν τῷ λόγῳ
ξηραίνει Χριστός · ξηρὸν δὲ ξύλον καὶ ἄκαρπον, πυ-
ρός ἐστι κατάὸρωμα δηλονότι τελευταῖον.
(illi Ὠς δ’ ὅτε τίς τε λέοντα λιπὼν, ἄρκτῳ πελά·
617 Matr-opera, καὶ τήνδε φυγὼν ἐς Δ(ἳιόιίῖιῗιξεέ-
Ἀσπασὶῳς, καὶ χεῖρα ἑὴν πρὸς τοῖχόῖἒὲέιῖοῃ,
619 Ἔνθεν δ’ ἐκπροθορών μιν ὄφις tofi-{fair ἀέλ-
· πτως.
Τοῦτο τὸ παράδειγμα τοῦ προφήτου ἐστὶν Ἀμώς·
φησι γάρ · Οὐαὶ οἱ ἐπιθυμοῦντες τὴν ἡμέραν Κυ-
ρίου, καὶ αὕτη ἐστὶ σκότος, καὶ οὐ φέγγος· ὡς
γὰρ ἄν τις λέοντα καταλιπὼν, ἄρκτῳ προσεγγίσῃ· καὶ
ταύτην ἐκφυγὼν, είσπέσῃ εἰς οἰκίαν, καὶ ἀπερείσῃ
τὶς χεῖρας αὐτοῦ πρὸς τὸν τοῖχον, καὶ δέξηται αὐ-
τὸν ὄφις ο Οὐχὶ σκότος ἡ ἡμέρα Κυρίου. καὶ οὐ quin;
xui. γνόφος οὐκ ἔχων φέγγοςς
ΛΟΓΟΣ B’. Περὶ παρθενίας (ιι).
Ἀρχόμενος ὁ θεῖος Γρηγόριος τοῦ είς παρθενίαν
λόγου, καὶ μεγάλως βουλόμενος αὐτὴν ὑπερεξᾶραι,
igiens
CAIUIEN ll. De virginitate.
1'2