PG 38, col. 853
πτηδαλέων τὴν δλκάδα lθύνουσι, πανττὶ τρόπῳ τὴν
σωτηρίαν ἐαυτοῖς πραγματευόμενοι. Ταύτῃ δὲ πλη-
πάσαντες, καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν ἀκρωτηρίων
ὑποφυγόντες ἀπεύκτου θανάτου περισωθέντες, εὐ-
χαριστηρίους ἀναπέμπουσι φωνὰς τῷ σωτῆρι πάν-
των Θεῷ. Καὶ ἡμεῖς τοίνυν, ὧ φλότεκνε Πάτερ,τὴν
πολύζαλον τοῦ βίου διαπλέοντες θάλασσαν, καὶ τοῖς
αύμασι τῶν αἱρέσεων διαφόρως περαντλούμενοι, καὶ
μηδαμοῦ λιμένα λογικὸν εὐρίσκοντες, πρὸς τὴν σὴν
ἡεαμεν ἀγάπην, δεόμενοι τὰ περὶ τῆς προσκυνητῆς
καὶ ἀγίας Τριάδος, καὶ ἐτέρων κεφαλαίων τῆς ἀγίας
ραφῆς ἀκοῦσαιήμᾶς· ὅππως μὴ πλανώμεθα σὐντοῖς
ματαιόφροσιν, ἀλλʼ ἐνισχυόμενοι τῇ ὑμῶν κατηχήσει,
τοῦ κοσμικοῦ κλύδωνος κατὰ μικρὸν ἀψοφηττὶ ἐαυτοὺς
ἀπαγάγωμεν, καὶ εἰς τὸν ἀκύμονα Χριστοῦ λιμένα
τὸ ψυχικὸν σκάφος ἡμῶν εἰσελάσαι σπουδάσωμεν,
τῇ σῇ μελιῤῥύτῳ νουθεσίᾳ ἐπόμενοι.
Ἀπόνρσιις.
Πολὺ μὲν ὑπεραναβέβηκε καὶ ὑπερφέρεται τὴ
ἐμὴν ἔννοιαν ἡ τῶν θείων ραφῶν ἀκριβεστάτη δι-
ἡγησις, μήπω καθαρθεῖσαν, μηδὲ τὸ πολυπαθὲς τῆς
ὕλης ἀποθεμένην λμάτιον· οὕτε γὰρ οὐ δίκαιος δι-
καίῳ ἀνάκειμαι τῷ Θεῷ, ῥᾳθυμίᾳ κατακείμενος· οὕτε
ὡς Δημιουργῷ καὶ πάντων καθηγητῇ πρυτάνει πρόσ-
ειμι παιδευθῆναι λόγους σομάτων καὶ κρίσεως καὶ
Προνοίας· οὕτε δʼ ὡς Βασιλεῖ καὶ Δεσπότῃ ὁ τάλας
παρίσταμαιι· γυμνῇ γὰρ κεφαλῇ μέχρι καὶ νῦν ἐκ-
λεεπαρεῖν αὐτὸν οὐκ ἰσχύω, τὰ τοῦ κόσμου περιφέρuν
αἴδωλα, καὶ τῇ ἐκείνου σφαλερᾷ (1) καρηβαρούμενος,
καὶ περὶ γῆν ἀραττόμενος. Καὶ συνελόντι φάναι,
ὅταν πρὸς τὴν τῶν θείων ἱδω ἐπεροχὴν, αὗθις ἱλιγ-
γιῶ, καὶ κραδαίνομαι, ὥσπερ οἱ ἔκ τινος ὑψηλῆς
ἀκρωρείας εἰς ἀχανὲς κατακύπτοντες πέλαγος, ἢ,
αὗ πάλιν, τἱ τὰς ὄψεις πεπληγότες, ἐν σταθηρᾷ με-
σημβρίᾳ τοῦ ἡλίου τὸν οὐρανὸν διῖππεύοντος, ἀτενὲς
αὐτὸν ἀθρῆσαι πειρώμενοι, ὑπερβολῇ τῶν μαρμα-
ρυγῶν καὶ τῇ -ἐκεθεν λαμπρότητι ἀμαυρούμενοι τὴν
δρασιν. Δεῖν τοίνυν ψήθην τῇ σιγῇ βοηθῷ χρήσασθαι.
Ἀλλʼ ἴνα μὴ τῇ παντελεῖ κωφώσει βασκανίας ὕπο-
πτος ὑμῖν εἰκότως γένωμαι, τὸ εὐπαθὲς καὶ ὑπήκοον
τῇ εἰκαίᾳ σιωπῇ διακρουόμενος· - τοῦ μὲν θεσπε-
σίου Δαὶδ μελῳδοῦντος· Πολλὰ ἐποίησας σὺ, Κύ-
ρε ὁ Θεός μου, τὰ δαυμάοιά σου· καὶ τοῖς δια-
λογισμοῖς σου οὐκ ἔτι τις ὀμοιωθήσεται· ἀπή-
γπἔε κaὶ ἐλάλησα, ἐπληθόνβησαν ὑπτέρ ἄριιβμόνν.
Καὶ κδλιν · Κὐηγγεασάμην δικαιοσύνην ἐν ἐκ-
κλησίᾳ μεγάλῃ· ἰδοὺ τὰ χείæη μου οὐ μὴ κω-
λύσω, Κόχωε· σὴ ἔγνως. θὴν δικιοσύην σου
οὐ ἔαρυψα ἐν τῇ καρδέφ μου· τὴν ἀλήεεαααάν σου
καὶ τὸ σωτβρεόν· σου εἶεαε· οὐκ ἔκρυψα τὸ ἔεός
σου καὶ τὴν ἀλήᾶεἔν σου ἀεὸ ουυναγωγῆς πολ-
Δῆς· σὴ δὲ, Κόρνε, μὴ μανρύτῃς τοbς οἰπτρμούς
σου ἀφʼ ἡμῶν. Τοῦ δὲ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων
διʼ ἐγγράφου καθολικῆς ππαρεγγυῶντες ἔτοιμον ὑπάρ-
Psal. αααα, β.
(1) Locus mutilus. Xu.
σωτηρίαν ἐαυτοῖς πραγματευόμενοι. Ταύτῃ δὲ πλη-
πάσαντες, καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν ἀκρωτηρίων
ὑποφυγόντες ἀπεύκτου θανάτου περισωθέντες, εὐ-
χαριστηρίους ἀναπέμπουσι φωνὰς τῷ σωτῆρι πάν-
των Θεῷ. Καὶ ἡμεῖς τοίνυν, ὧ φλότεκνε Πάτερ,τὴν
πολύζαλον τοῦ βίου διαπλέοντες θάλασσαν, καὶ τοῖς
αύμασι τῶν αἱρέσεων διαφόρως περαντλούμενοι, καὶ
μηδαμοῦ λιμένα λογικὸν εὐρίσκοντες, πρὸς τὴν σὴν
ἡεαμεν ἀγάπην, δεόμενοι τὰ περὶ τῆς προσκυνητῆς
καὶ ἀγίας Τριάδος, καὶ ἐτέρων κεφαλαίων τῆς ἀγίας
ραφῆς ἀκοῦσαιήμᾶς· ὅππως μὴ πλανώμεθα σὐντοῖς
ματαιόφροσιν, ἀλλʼ ἐνισχυόμενοι τῇ ὑμῶν κατηχήσει,
τοῦ κοσμικοῦ κλύδωνος κατὰ μικρὸν ἀψοφηττὶ ἐαυτοὺς
ἀπαγάγωμεν, καὶ εἰς τὸν ἀκύμονα Χριστοῦ λιμένα
τὸ ψυχικὸν σκάφος ἡμῶν εἰσελάσαι σπουδάσωμεν,
τῇ σῇ μελιῤῥύτῳ νουθεσίᾳ ἐπόμενοι.
Ἀπόνρσιις.
Πολὺ μὲν ὑπεραναβέβηκε καὶ ὑπερφέρεται τὴ
ἐμὴν ἔννοιαν ἡ τῶν θείων ραφῶν ἀκριβεστάτη δι-
ἡγησις, μήπω καθαρθεῖσαν, μηδὲ τὸ πολυπαθὲς τῆς
ὕλης ἀποθεμένην λμάτιον· οὕτε γὰρ οὐ δίκαιος δι-
καίῳ ἀνάκειμαι τῷ Θεῷ, ῥᾳθυμίᾳ κατακείμενος· οὕτε
ὡς Δημιουργῷ καὶ πάντων καθηγητῇ πρυτάνει πρόσ-
ειμι παιδευθῆναι λόγους σομάτων καὶ κρίσεως καὶ
Προνοίας· οὕτε δʼ ὡς Βασιλεῖ καὶ Δεσπότῃ ὁ τάλας
παρίσταμαιι· γυμνῇ γὰρ κεφαλῇ μέχρι καὶ νῦν ἐκ-
λεεπαρεῖν αὐτὸν οὐκ ἰσχύω, τὰ τοῦ κόσμου περιφέρuν
αἴδωλα, καὶ τῇ ἐκείνου σφαλερᾷ (1) καρηβαρούμενος,
καὶ περὶ γῆν ἀραττόμενος. Καὶ συνελόντι φάναι,
ὅταν πρὸς τὴν τῶν θείων ἱδω ἐπεροχὴν, αὗθις ἱλιγ-
γιῶ, καὶ κραδαίνομαι, ὥσπερ οἱ ἔκ τινος ὑψηλῆς
ἀκρωρείας εἰς ἀχανὲς κατακύπτοντες πέλαγος, ἢ,
αὗ πάλιν, τἱ τὰς ὄψεις πεπληγότες, ἐν σταθηρᾷ με-
σημβρίᾳ τοῦ ἡλίου τὸν οὐρανὸν διῖππεύοντος, ἀτενὲς
αὐτὸν ἀθρῆσαι πειρώμενοι, ὑπερβολῇ τῶν μαρμα-
ρυγῶν καὶ τῇ -ἐκεθεν λαμπρότητι ἀμαυρούμενοι τὴν
δρασιν. Δεῖν τοίνυν ψήθην τῇ σιγῇ βοηθῷ χρήσασθαι.
Ἀλλʼ ἴνα μὴ τῇ παντελεῖ κωφώσει βασκανίας ὕπο-
πτος ὑμῖν εἰκότως γένωμαι, τὸ εὐπαθὲς καὶ ὑπήκοον
τῇ εἰκαίᾳ σιωπῇ διακρουόμενος· - τοῦ μὲν θεσπε-
σίου Δαὶδ μελῳδοῦντος· Πολλὰ ἐποίησας σὺ, Κύ-
ρε ὁ Θεός μου, τὰ δαυμάοιά σου· καὶ τοῖς δια-
λογισμοῖς σου οὐκ ἔτι τις ὀμοιωθήσεται· ἀπή-
γπἔε κaὶ ἐλάλησα, ἐπληθόνβησαν ὑπτέρ ἄριιβμόνν.
Καὶ κδλιν · Κὐηγγεασάμην δικαιοσύνην ἐν ἐκ-
κλησίᾳ μεγάλῃ· ἰδοὺ τὰ χείæη μου οὐ μὴ κω-
λύσω, Κόχωε· σὴ ἔγνως. θὴν δικιοσύην σου
οὐ ἔαρυψα ἐν τῇ καρδέφ μου· τὴν ἀλήεεαααάν σου
καὶ τὸ σωτβρεόν· σου εἶεαε· οὐκ ἔκρυψα τὸ ἔεός
σου καὶ τὴν ἀλήᾶεἔν σου ἀεὸ ουυναγωγῆς πολ-
Δῆς· σὴ δὲ, Κόρνε, μὴ μανρύτῃς τοbς οἰπτρμούς
σου ἀφʼ ἡμῶν. Τοῦ δὲ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων
διʼ ἐγγράφου καθολικῆς ππαρεγγυῶντες ἔτοιμον ὑπάρ-
Psal. αααα, β.
(1) Locus mutilus. Xu.