PG 39, col. 34

plicabat magnus Amphilochius ut Τheodosius im-
perator, pulsis Arianis, ecclesias orthodoxis per-
mitteret. Cæterum eo renuente, vir admirabilis
subtile quid adinvenit. Accedens itaque ad regiam,
Τheodosium quidem imperatorem salutavit; ejus
vero filium Arcadium, cessim relinquens, non salu-
tavit. Eam rem moleste ferens imperator, negatum
filio honorem, suam ipsius vocabat injuriam. Τum
ille sagientissime detegit fabulam, aitque: Videnʼ,
imperator, ut ipse filii inhonorationem non feras,
sed indigneris? Habeas ergo persuasum eadem
Deum ratione blasphemos in Dei ilium aversari
et odisse. Τunc imperator, rem intelligens, leges
conscripsit, quibus hæreticorum conventus vetaret.
Mic vir præclarus ubi annos multos Christi gregem
pavisset, librosque orthodoxæ doctrinæ composuis-
set, alta senectute quievit in pace.
Ee Τuεsμuso Cumμsso tom. IIl, part. I, pag. 490.
niensis.
Bgmnus parrus.
divinum tonitru; o tuba Spiritus; fidelium
plantator; et securis hæreticorum; pontilex Amphi-
lochi; Τrinitatis minister maxime; cum angelis
exsistens semper; intercessor ne cesses esse pro
omnibus nobis.
Versus.
Indutus, Amphilochi, mortuorum linteis,
insidiantum agmina dissipas, vl mortuus reputatus.
Die vicesima tertia mors cepit Amphilochium.

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.