PG 39, col. 530
Vll. Creatnra non potest (l5) substantialiter ita
participari ab anima rationali, ut illa in hac habi-
tet : solius enim Dei proprium est sic participari;
At vero Spiritus sanctus substantialiter participa-
bilis est, ut Pater et Filius, sicut in primo (l6) λόγῳ
(aut sermone) dictum est. Nam hic quoque valet
eadem ratio. Nimirum simul ac Pater in iis qui
digni sint, habitat, quid necesse est, Filium etiam,
et Spiritum sanctum in illos una ingredi, et con-
currere, nisi id ex eo liat, quod divina harum per-
sonarum natura una sit, et 162 Trinitatis pleni-
tudo in nobis habitet? Nemo sane unquam dixerit,
Vlll. Creatura habet bonum, quia iliius partici-
pem earn facit Trinitas, qua: in una deitate est,
quaeque est ipsum bonum. Minus autem atque infe-
rius est, bonum aliquod pro sua ipsius mensura ex
participatione habere, quam natura esse ipsum pri-
mum, et immensum bonum. Neque bonum, quod
in creatura invenitur, ejusdem ordinis, ejusdernve
gradus csr cum eo bono, quod unum est, et creans,
et priuiigeninm- bonum, ac tale, nt omnia quidem
illud appetant, ipsum vero trullam appetat rem,
quamvis inEvangelio dicatur: ι Euge (18), serve
bone; ι et: ι Bonus (19) homo ex bono thesauro
'cordis profert bonum ; ι nec enim bonum ipsum‘in-
limum, atque in corde, ut sic loquar, situm, quod-
que prOprie benqu sit, his verbis designatur; sed
bonum, quod creatura adjuugitur, eique conveé
nieus est. Nam bonum illud prioris generis et dil-
ΐιιιιιιίιυτ, et propriis. creaturis beneficia abunde
elargitur, ut omnia, qua: exsistunt, conserventur,
et in eo, qui ipsis obtigit, ordine permaneant.
Atque hoc est unum illud bonum, quod omnibus
causaest honorum onmium, et propter ipsum agi-
tur bonum omne terrenum, et ipsum servat omnia,
quibus adest; sicut econtrario malum, quod cx
nostra voluntate lit, corrumpit ac labefactat. ιιι
verum esse cum vel ipsi ethnici senserint, inquiunt :
ι Mali (20) maximum hoc bonum in seipsis ha-
ὶὶιιὶευιίιιιιι,’(μιοε contra Arianos dictaverat.“ Vide
not. 9,-pag.'l57. Cati-rum in libro etiam De Sp.
sanctodd ipsum ostenderat, ut dixi.
g7) Spectata unitate. Codex, κατάγιιτσέν ἐνάδι
ητος. ιθαεηᾶυηι Videtur. κατά γε τὸ ἒνεέναδι
θεότητος. Legendum videtur. κατα γε το·εν“εναοι
θεότητος, nisi cui magis arrideat, κατά γε τὸ ὲν ἐνα-
δι θεότητος.
(18) l'guge. Matth. _xxv, 2l_._et
lzg‘9') Βοῖιιιει Matth. an, 55.. Vide not. 54, [νιε-
ἷθθ) Muli. Afliuern ex.-‘Didymu sententiain .a‘tl'ert
Joanu'es Damasccnns in Ρςιιπὶιείὶεηρίιεηξϐῐὶς :0 κα-
κξῖλςήέτερον διατιθέναι βουλόμενος (inquit), πρότερον
eadm όετω διατίθησιν· (μιιὲ interpres sicteddtdtt‘: ,
{Quinian aliquo alium v'ult multare, eodem rnng
se-ipsunt prius multat. ι Haud scio an verti -melius
possit: (Qui alterum vult malo allicere, semet-
participari ab anima rationali, ut illa in hac habi-
tet : solius enim Dei proprium est sic participari;
At vero Spiritus sanctus substantialiter participa-
bilis est, ut Pater et Filius, sicut in primo (l6) λόγῳ
(aut sermone) dictum est. Nam hic quoque valet
eadem ratio. Nimirum simul ac Pater in iis qui
digni sint, habitat, quid necesse est, Filium etiam,
et Spiritum sanctum in illos una ingredi, et con-
currere, nisi id ex eo liat, quod divina harum per-
sonarum natura una sit, et 162 Trinitatis pleni-
tudo in nobis habitet? Nemo sane unquam dixerit,
Vlll. Creatura habet bonum, quia iliius partici-
pem earn facit Trinitas, qua: in una deitate est,
quaeque est ipsum bonum. Minus autem atque infe-
rius est, bonum aliquod pro sua ipsius mensura ex
participatione habere, quam natura esse ipsum pri-
mum, et immensum bonum. Neque bonum, quod
in creatura invenitur, ejusdem ordinis, ejusdernve
gradus csr cum eo bono, quod unum est, et creans,
et priuiigeninm- bonum, ac tale, nt omnia quidem
illud appetant, ipsum vero trullam appetat rem,
quamvis inEvangelio dicatur: ι Euge (18), serve
bone; ι et: ι Bonus (19) homo ex bono thesauro
'cordis profert bonum ; ι nec enim bonum ipsum‘in-
limum, atque in corde, ut sic loquar, situm, quod-
que prOprie benqu sit, his verbis designatur; sed
bonum, quod creatura adjuugitur, eique conveé
nieus est. Nam bonum illud prioris generis et dil-
ΐιιιιιιίιυτ, et propriis. creaturis beneficia abunde
elargitur, ut omnia, qua: exsistunt, conserventur,
et in eo, qui ipsis obtigit, ordine permaneant.
Atque hoc est unum illud bonum, quod omnibus
causaest honorum onmium, et propter ipsum agi-
tur bonum omne terrenum, et ipsum servat omnia,
quibus adest; sicut econtrario malum, quod cx
nostra voluntate lit, corrumpit ac labefactat. ιιι
verum esse cum vel ipsi ethnici senserint, inquiunt :
ι Mali (20) maximum hoc bonum in seipsis ha-
ὶὶιιὶευιίιιιιι,’(μιοε contra Arianos dictaverat.“ Vide
not. 9,-pag.'l57. Cati-rum in libro etiam De Sp.
sanctodd ipsum ostenderat, ut dixi.
g7) Spectata unitate. Codex, κατάγιιτσέν ἐνάδι
ητος. ιθαεηᾶυηι Videtur. κατά γε τὸ ἒνεέναδι
θεότητος. Legendum videtur. κατα γε το·εν“εναοι
θεότητος, nisi cui magis arrideat, κατά γε τὸ ὲν ἐνα-
δι θεότητος.
(18) l'guge. Matth. _xxv, 2l_._et
lzg‘9') Βοῖιιιει Matth. an, 55.. Vide not. 54, [νιε-
ἷθθ) Muli. Afliuern ex.-‘Didymu sententiain .a‘tl'ert
Joanu'es Damasccnns in Ρςιιπὶιείὶεηρίιεηξϐῐὶς :0 κα-
κξῖλςήέτερον διατιθέναι βουλόμενος (inquit), πρότερον
eadm όετω διατίθησιν· (μιιὲ interpres sicteddtdtt‘: ,
{Quinian aliquo alium v'ult multare, eodem rnng
se-ipsunt prius multat. ι Haud scio an verti -melius
possit: (Qui alterum vult malo allicere, semet-