PG 40, col. 168
,ἀλλὰ ’ήδη καὶ⁵ τοὺς χιτῶνας, καὶ τὰ ἐν ἐκείνοις
ἱμάτια.
Ὅσοι δὲ καὶ ὅσαι τῶν πλουτούντων [ἐν ὑμϊνῘ εὐ·-
λαϐέστεροι, ἀναλεξάμενοι τὴν εὐαγγελικὴν ἱστορίαν,
τοῖς ὑφανταῖς παρέδωκαν· αὑτὸν λέγω τὸν Χριστὸν
ἡμῶν μετὰ τῶν μαθητῶν ἁπάντων· καὶ τῶν θαυμα-
σίων ἕκαστον, ὠςή διήγησις ἔχει. Ὄᾷει τὸν γάμον
τῆς Γαλιλαίας, καὶ τὰς ὑδρίας· τὸν παραλυτικδν,
τὴν κλίνην ἐπὶτῶν ὤμων φέροντα· τὸν τυφλὸν τῷ πη.
λῷ θεραπευόμενον τὴν αἱμορροοῦσαν τοῦ κρασπέδου
λαμὸανομένην· τὴν ἀμαρτωλδν τοῖς ποσὶν ,τοῦ Ἰη-
σοῦ προσπίπτουσαν· τὸν Λάζαρον ἐκ τοῦ τάφου πρὸς
τὴν ζωὴν ὑποστρέφοντα. Καὶ ταῦτα ποιοῦντες, εὐσε-
6er νομίζουσι, καὶ ίμέιτια κεχαρισμένα τῷ Θεῷ ἁμ-
φιὲννυσθαι. Ἐμήν δὲ εί δέχονται συμϐουλὴν, ἐκεῖνα
πωλήσαντες, τὰς ζώσας είκόνας τοῦ Geo-3 τιμησάτω-
σαν. Μὴ γράφε τὸν Χριστὸν (ἀρκεῖ γὰρ αὐτῷ ἡ μία
τῆς ἐνσωματὼσεως ταπεινοφροσύνη , ἥν αὐθαιρέτως
δι’ ἡμᾶς κατεδέξατο), ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς σου, βαστά-
ζων νοητῶς τὸν ἀσώματον Λόγον περίφερε. Μὴ τοῖς
ἱματίοις ἐχε τὸν παραλυτικὸν· ἀλλὰ τὸν κείμενον
ἄρρωστον ἐπιζήτησον. Μὴ ἱστόρει συνεχῶς τὴν ai-
μοῤῥοοῦσαν· ἀλλά χήραν θλιϐομένην ἐλέησον. Μὴ τὴν
ἁμαρτωλὸν γυναῖκα ἐπιμελῶς ὅρα γονυπετοῦσαν rb.
Κύριον· ἀλλ’ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ πλη μμελήμασι συντριϐοἰο
μενος,·πυκνὺν ἔκχεον τὸ δάκρυον. Μή τὺν Λάζαρον
ἐγειρόμενον ἐκ νεκρῶν σκιαγράφει· ἀλλὰ τῆξ σῆς
ἀναστάσεως ἀγαθήν τήν ἀπολογίαν εὐτρέπιζε. Μὴ τὸν
τυφλὸν ἐπὶ τῆς ἐσθῆτος περιφερε· ἀλλὰ τὸν ζῶντα,
καὶ τῶν ὕψεων ἀφῃρημένον ταῖς εὐποιίαις παραμυ·
θοῦ. Μὴ τοὺς κοφίνους ζωγράφει τῶν λειψάνων· ἀλλὰ
τρέφε τοὺς πεινῶντας. Μὴ τὰς ὑδρίας ἐπὶ τῶν ίμα-
τίων βάσταζε, a; ἐν Κανᾷ Γαλιλαίας ἐπλήρωσεν· ἀλλὰ
πότιζε τὸν διψῶντα. Ἐπὶ ταῦτα ἡμᾶς ὠφέλησε τὸ
ὗπερήφανον ἔνδυμα τοῦ πλουσίου· οὐ μὴν οὐδὲ τὰ
ἑξῆς περιοπτέον. Προστέθεικε γὰρ τῇ πορφύρᾳ καὶ τῇ
βύσσῳ, τί» τρυφᾷν καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς· πάντως δὲ
τῆς μιᾶς γνώμης ἀμφότερα, τὸ καὶ τῇ ἀχρήστῳ φι-
λοτιμίᾳ τῶν ἐσθημάτων ἐγκαλλωπίζεσθαι, καὶ τῇ
1) γαστρὶ καιτῇ φάρυγγι δουλεύειν ὴδυπαθῶς.
Τρυφὴ τοίνυν ἐστὶν πρᾶγμα πολέμιον φιλαρέτου
ζωῆς· βλακείας δὲ καὶ διαχύσεως δουλοῦσης· ἀπολαύ-
σεως ἀμέτρου, καὶ ἀνδραποδώδους συνηθείας. Καὶ
Quae replevit. porrigitfiucreus, ἐπλήρωσαν,
TFPIfP""‘,'3”. eo. ⁴Ι¹⁸⁰¹¹ δβῑῖίι λειειηημιιιέἱι, ιὲἃι sit:
μισαν, ει- impleuerunt, etc. Verum cum codices
nurnero singniarj constanter efferant, possitque in
fibristumlreferri,‘ qui dicatur fecisse,‘iquoti—eiu'sv
jussu ξι ministris litae-turn est, usu receptissimi: Ea}:
rationis_compendio, nihil ipse mutandum putavi.
Accedit ipsum revera ac proxime Christum impie:
fisse, non aqua, sed vino, quod ex aqua in'eis
ξιξᾳίιῇ cuius, “ non Jprioris i'mp'letionis sacramento;
illis bydriis veneratio accessit:
ἱμάτια.
Ὅσοι δὲ καὶ ὅσαι τῶν πλουτούντων [ἐν ὑμϊνῘ εὐ·-
λαϐέστεροι, ἀναλεξάμενοι τὴν εὐαγγελικὴν ἱστορίαν,
τοῖς ὑφανταῖς παρέδωκαν· αὑτὸν λέγω τὸν Χριστὸν
ἡμῶν μετὰ τῶν μαθητῶν ἁπάντων· καὶ τῶν θαυμα-
σίων ἕκαστον, ὠςή διήγησις ἔχει. Ὄᾷει τὸν γάμον
τῆς Γαλιλαίας, καὶ τὰς ὑδρίας· τὸν παραλυτικδν,
τὴν κλίνην ἐπὶτῶν ὤμων φέροντα· τὸν τυφλὸν τῷ πη.
λῷ θεραπευόμενον τὴν αἱμορροοῦσαν τοῦ κρασπέδου
λαμὸανομένην· τὴν ἀμαρτωλδν τοῖς ποσὶν ,τοῦ Ἰη-
σοῦ προσπίπτουσαν· τὸν Λάζαρον ἐκ τοῦ τάφου πρὸς
τὴν ζωὴν ὑποστρέφοντα. Καὶ ταῦτα ποιοῦντες, εὐσε-
6er νομίζουσι, καὶ ίμέιτια κεχαρισμένα τῷ Θεῷ ἁμ-
φιὲννυσθαι. Ἐμήν δὲ εί δέχονται συμϐουλὴν, ἐκεῖνα
πωλήσαντες, τὰς ζώσας είκόνας τοῦ Geo-3 τιμησάτω-
σαν. Μὴ γράφε τὸν Χριστὸν (ἀρκεῖ γὰρ αὐτῷ ἡ μία
τῆς ἐνσωματὼσεως ταπεινοφροσύνη , ἥν αὐθαιρέτως
δι’ ἡμᾶς κατεδέξατο), ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς σου, βαστά-
ζων νοητῶς τὸν ἀσώματον Λόγον περίφερε. Μὴ τοῖς
ἱματίοις ἐχε τὸν παραλυτικὸν· ἀλλὰ τὸν κείμενον
ἄρρωστον ἐπιζήτησον. Μὴ ἱστόρει συνεχῶς τὴν ai-
μοῤῥοοῦσαν· ἀλλά χήραν θλιϐομένην ἐλέησον. Μὴ τὴν
ἁμαρτωλὸν γυναῖκα ἐπιμελῶς ὅρα γονυπετοῦσαν rb.
Κύριον· ἀλλ’ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ πλη μμελήμασι συντριϐοἰο
μενος,·πυκνὺν ἔκχεον τὸ δάκρυον. Μή τὺν Λάζαρον
ἐγειρόμενον ἐκ νεκρῶν σκιαγράφει· ἀλλὰ τῆξ σῆς
ἀναστάσεως ἀγαθήν τήν ἀπολογίαν εὐτρέπιζε. Μὴ τὸν
τυφλὸν ἐπὶ τῆς ἐσθῆτος περιφερε· ἀλλὰ τὸν ζῶντα,
καὶ τῶν ὕψεων ἀφῃρημένον ταῖς εὐποιίαις παραμυ·
θοῦ. Μὴ τοὺς κοφίνους ζωγράφει τῶν λειψάνων· ἀλλὰ
τρέφε τοὺς πεινῶντας. Μὴ τὰς ὑδρίας ἐπὶ τῶν ίμα-
τίων βάσταζε, a; ἐν Κανᾷ Γαλιλαίας ἐπλήρωσεν· ἀλλὰ
πότιζε τὸν διψῶντα. Ἐπὶ ταῦτα ἡμᾶς ὠφέλησε τὸ
ὗπερήφανον ἔνδυμα τοῦ πλουσίου· οὐ μὴν οὐδὲ τὰ
ἑξῆς περιοπτέον. Προστέθεικε γὰρ τῇ πορφύρᾳ καὶ τῇ
βύσσῳ, τί» τρυφᾷν καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς· πάντως δὲ
τῆς μιᾶς γνώμης ἀμφότερα, τὸ καὶ τῇ ἀχρήστῳ φι-
λοτιμίᾳ τῶν ἐσθημάτων ἐγκαλλωπίζεσθαι, καὶ τῇ
1) γαστρὶ καιτῇ φάρυγγι δουλεύειν ὴδυπαθῶς.
Τρυφὴ τοίνυν ἐστὶν πρᾶγμα πολέμιον φιλαρέτου
ζωῆς· βλακείας δὲ καὶ διαχύσεως δουλοῦσης· ἀπολαύ-
σεως ἀμέτρου, καὶ ἀνδραποδώδους συνηθείας. Καὶ
Quae replevit. porrigitfiucreus, ἐπλήρωσαν,
TFPIfP""‘,'3”. eo. ⁴Ι¹⁸⁰¹¹ δβῑῖίι λειειηημιιιέἱι, ιὲἃι sit:
μισαν, ει- impleuerunt, etc. Verum cum codices
nurnero singniarj constanter efferant, possitque in
fibristumlreferri,‘ qui dicatur fecisse,‘iquoti—eiu'sv
jussu ξι ministris litae-turn est, usu receptissimi: Ea}:
rationis_compendio, nihil ipse mutandum putavi.
Accedit ipsum revera ac proxime Christum impie:
fisse, non aqua, sed vino, quod ex aqua in'eis
ξιξᾳίιῇ cuius, “ non Jprioris i'mp'letionis sacramento;
illis bydriis veneratio accessit: