PG 40, col. 29
τες, εἰς τὸ προκείμενον ἴωμεν. ’Δφιερώσας (9) γάρ
τις τῷ Θεῷ τὸ ἑαυτοῦ φρόνημα, καὶ τὴν ἔννοιαν
ἀπαλλάξας τῶν γηίνων ἐνθυμημάτων, ὅλον τὸν νοῦν
ἀναθεὶς τῷ Θεῷ (ιο), καὶ τῇ τῆς σωφροσύνης ἀρετῇ
κεκοσμημένος τὴν ψυχὴν, καὶ⁹ στέφανον οὐράνιον δε-
ξάμενος χαρίτων τῇ ἑαυτοῦ κορυφῇ, οὕτως ἐφαπτέ-
σθω (Η) τῆς ἁγίας τῶν πνευματικῶν ’ᾼσμάτων Γρα-
τῆς. Καὶ αὐτὴ γὰρ ἡ ἐπιγραφὴ (12), τοῖς τῶν λο-
γισμῶν ἔχουσιν εὐθῆ (15), ἀπαλλάττει μὲν εὐθὺ σαρ-
κικῶν ἐννοιῶν τοὺς ταύτην ἁγίαν μετιόντας Γραφήν.
Ού γάρ ἁπλῶς ’ᾼσματα προγέγραπται, ἢ λέγεται ἢ
προσαγορεύεται (id), ἀλλά ’ᾼσματα ᾀσμάτων · ἵνα
ἀκούσας ’ᾼσματα ᾀσμάτων ὑπομνησθῇς (15) τὰ
Ἀγια τῶν ἀγίων’ οὐ μόνον γὰρ ’ᾼσματα ᾀσμάτων
ἔχομεν. ἀλλά καί Ἀγια ἁγίων, καὶ Σάϐϐατα σαϐϐά-
των. Ὥσπερ οὖν ’Δγια τῶν ἁγίων μείζονά τινα
μυστηριώδη καὶ ἀπόκρυφον ἐχειτὴν τιμὴν, ἅπαξ τοῦ
ἐνιαυτοῦ εἰσιόντος τοῦ ἀρχιερέως είς τά Ἀγια τῶν
ἁγίων· οὓτω καὶ τά ’ᾼσματα τῶν ᾀσμάτων, πνευ-
ματικὴν καὶ βαθυτέραν τὴν τῶν τεθησαυρισμένων
ἀγαθῶν νοημάτων εὕρεσιν ἔχει. Καὶ ὥσπερ τά Σάϐο
δατα τῶν σαϐϐάτων μείζονα τῆς παρούσης ἀναπαύ-
σεως ἔχει (16) τὴν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἀνάπαυ-
σιν (Σάϐϐατα γὰρ σαϐϐάτων τάς μελλούσας ὲν τῷ
ὶιιεῖσε αἰῶνι ἀναπαύσεις, καὶ τάς ἡτοιμασμένας τῆς
ἀναπαύσεως ἐπαγγελίας τὴν ἀγίαν λέγειν πέπεισμαι
Γραφήν. Ἐκεῖναι [17] γὰρ Σάϐϐατα σαϐϐάτων, αἱ
τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἀναπαύσεις, καὶ εὐωχίαι τῶν
ἐνταῦθα Σαϐϐάτων, τουτέστι τῶν ἁμαρτημάτων ἀρ-
γίας. Οἱ γὰρ ἐνθάδε ἀπὸ ἁμαρτημάτων ἀργίσαν-
seum), τὴν τελείαν ἀνάπαυσιν ὲν τῷ αίῶνι εὐωχη-
θήσονται) ο ὥσπερ οὖν τά Σάϐϐατα ἐκεῖνα πολλῷ
μείζονα τούτων τῶν Σαϐϐάτων, οὕτω καὶ τὰ ’ᾼσματα
τῶν ᾀσμάτων μείζονά τινα καὶ πνευματικὴν ἔχει
τὴν ἀγωγὴν πανρά τά- ὲν ταῖς ἄλλαις Γραφαῖς γε-
γραμμένα ᾄσματα. Πολλά γὰρ ᾄσματα ἓν ταῖς θείαις
l'Pl'?ai; γέγραπται. Καὶ ἴδε τὴν Μωσέως ᾠδὴν’
τῷ Κυρίῳ,ι λέγουσανο ι ἐνδόξως γὰε
δεδόξασται, ι καὶ ἄλλα ὅσα (19) εὑρήσεις ὲν τῷ νόμιε
" Exod. ενι, 1.
ηρὶὲθεσθάθανάτων. “abeat. eccm μακαρίαν-καὶ
figfigfeiaeldaopsv. Quanti teéub'iieuif'iii
- um _
[illis sum.
(9) Locum hunc legere est in Expositionibus in
parmam. cesespars;istaistagiiaa;
angi-31617. pag. 9, lin. i3 a fine.
(ιο) Τοέιὸν "te; νοῦν ἀναθείς τῷ Θεῷ. Haec ah-
suttt ab ExpOsitionibus Meursia'nis, et delenda vi-
dentur, ut supervacaneum glossema.
§ic restitui ex cod. Theat., et sic postea re-
Ρειζῑ in Expositionibus a Meu rsio editis. Barb. habet
ἐφάπτεσθσᾶ Γ aea;'igbet“i;pzaa,egi;
Ἢ) Sic Theat. At Barb. et meus περιγραφή.
(15) Lacunam mei cod. et Barb. ex Theat. im-
fgaetgrtt‘ru‘leget:duIn videtur τοὺς τῶνλονισμῶν
ι ,ν ε, _ .
,κοντας τὰ εὐθῆἶ ⁷
deret-at, ἢ προσαγορεύεται, Haec non
“LumiHettts interpres, et delenda videntur ιιι
τις τῷ Θεῷ τὸ ἑαυτοῦ φρόνημα, καὶ τὴν ἔννοιαν
ἀπαλλάξας τῶν γηίνων ἐνθυμημάτων, ὅλον τὸν νοῦν
ἀναθεὶς τῷ Θεῷ (ιο), καὶ τῇ τῆς σωφροσύνης ἀρετῇ
κεκοσμημένος τὴν ψυχὴν, καὶ⁹ στέφανον οὐράνιον δε-
ξάμενος χαρίτων τῇ ἑαυτοῦ κορυφῇ, οὕτως ἐφαπτέ-
σθω (Η) τῆς ἁγίας τῶν πνευματικῶν ’ᾼσμάτων Γρα-
τῆς. Καὶ αὐτὴ γὰρ ἡ ἐπιγραφὴ (12), τοῖς τῶν λο-
γισμῶν ἔχουσιν εὐθῆ (15), ἀπαλλάττει μὲν εὐθὺ σαρ-
κικῶν ἐννοιῶν τοὺς ταύτην ἁγίαν μετιόντας Γραφήν.
Ού γάρ ἁπλῶς ’ᾼσματα προγέγραπται, ἢ λέγεται ἢ
προσαγορεύεται (id), ἀλλά ’ᾼσματα ᾀσμάτων · ἵνα
ἀκούσας ’ᾼσματα ᾀσμάτων ὑπομνησθῇς (15) τὰ
Ἀγια τῶν ἀγίων’ οὐ μόνον γὰρ ’ᾼσματα ᾀσμάτων
ἔχομεν. ἀλλά καί Ἀγια ἁγίων, καὶ Σάϐϐατα σαϐϐά-
των. Ὥσπερ οὖν ’Δγια τῶν ἁγίων μείζονά τινα
μυστηριώδη καὶ ἀπόκρυφον ἐχειτὴν τιμὴν, ἅπαξ τοῦ
ἐνιαυτοῦ εἰσιόντος τοῦ ἀρχιερέως είς τά Ἀγια τῶν
ἁγίων· οὓτω καὶ τά ’ᾼσματα τῶν ᾀσμάτων, πνευ-
ματικὴν καὶ βαθυτέραν τὴν τῶν τεθησαυρισμένων
ἀγαθῶν νοημάτων εὕρεσιν ἔχει. Καὶ ὥσπερ τά Σάϐο
δατα τῶν σαϐϐάτων μείζονα τῆς παρούσης ἀναπαύ-
σεως ἔχει (16) τὴν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἀνάπαυ-
σιν (Σάϐϐατα γὰρ σαϐϐάτων τάς μελλούσας ὲν τῷ
ὶιιεῖσε αἰῶνι ἀναπαύσεις, καὶ τάς ἡτοιμασμένας τῆς
ἀναπαύσεως ἐπαγγελίας τὴν ἀγίαν λέγειν πέπεισμαι
Γραφήν. Ἐκεῖναι [17] γὰρ Σάϐϐατα σαϐϐάτων, αἱ
τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἀναπαύσεις, καὶ εὐωχίαι τῶν
ἐνταῦθα Σαϐϐάτων, τουτέστι τῶν ἁμαρτημάτων ἀρ-
γίας. Οἱ γὰρ ἐνθάδε ἀπὸ ἁμαρτημάτων ἀργίσαν-
seum), τὴν τελείαν ἀνάπαυσιν ὲν τῷ αίῶνι εὐωχη-
θήσονται) ο ὥσπερ οὖν τά Σάϐϐατα ἐκεῖνα πολλῷ
μείζονα τούτων τῶν Σαϐϐάτων, οὕτω καὶ τὰ ’ᾼσματα
τῶν ᾀσμάτων μείζονά τινα καὶ πνευματικὴν ἔχει
τὴν ἀγωγὴν πανρά τά- ὲν ταῖς ἄλλαις Γραφαῖς γε-
γραμμένα ᾄσματα. Πολλά γὰρ ᾄσματα ἓν ταῖς θείαις
l'Pl'?ai; γέγραπται. Καὶ ἴδε τὴν Μωσέως ᾠδὴν’
τῷ Κυρίῳ,ι λέγουσανο ι ἐνδόξως γὰε
δεδόξασται, ι καὶ ἄλλα ὅσα (19) εὑρήσεις ὲν τῷ νόμιε
" Exod. ενι, 1.
ηρὶὲθεσθάθανάτων. “abeat. eccm μακαρίαν-καὶ
figfigfeiaeldaopsv. Quanti teéub'iieuif'iii
- um _
[illis sum.
(9) Locum hunc legere est in Expositionibus in
parmam. cesespars;istaistagiiaa;
angi-31617. pag. 9, lin. i3 a fine.
(ιο) Τοέιὸν "te; νοῦν ἀναθείς τῷ Θεῷ. Haec ah-
suttt ab ExpOsitionibus Meursia'nis, et delenda vi-
dentur, ut supervacaneum glossema.
§ic restitui ex cod. Theat., et sic postea re-
Ρειζῑ in Expositionibus a Meu rsio editis. Barb. habet
ἐφάπτεσθσᾶ Γ aea;'igbet“i;pzaa,egi;
Ἢ) Sic Theat. At Barb. et meus περιγραφή.
(15) Lacunam mei cod. et Barb. ex Theat. im-
fgaetgrtt‘ru‘leget:duIn videtur τοὺς τῶνλονισμῶν
ι ,ν ε, _ .
,κοντας τὰ εὐθῆἶ ⁷
deret-at, ἢ προσαγορεύεται, Haec non
“LumiHettts interpres, et delenda videntur ιιι