PG 40, col. 35
ἀπὸ προσώπου εὖπρεπείας δόξης αὐτοῦ σ ι τὴν ὑπερϐολὴν τῆς εύφρασίας τῶν τοῦ Θεοῦ λογίων ὲκ-
Πνεῦμα τοιαῦτα μελῳδεῖ (46) τῷ Κυρίῳ ⁸ ἵν’ ἡμεῖς
τοιαύτης εὐωδίας αἰσθόμενοι, τὴν δυσωδίαν τῶν μυ-
σαρῶν ἁμαρτημάτων άποπτύσωμενο τὴν δὲ εὐωδίαν
τῆς τοῦ Χριστοῦ δικαιοσύνης εἰς ἑαυτοὺς ἀντλήσω-
μεν. ι Ὀσμὴ μύρων σου, ι φησιν, ι ὑπὲρ πάντα
ἀρώματα. ι Τὸ μύρον, ἀδελφοὶ (47), ἐπὶ βασιλικῆς
τε καὶ ἱερατικῆς ἀξίας τετάχθαι ἀπὸ τῶν ἁγίων ᾐσθή-
- μεθα Γραφῶν. Οὐκ ἄσημον γὰρ ὑμῖν δοκῶ τοῖς πο-
λυμαθέσιν, ὅτι οἱ ἐν ταῖς Γραφαῖς βασιλεῖς τῷ ἐλαίῳ
τῆς κρίσεως βασιλεύειν καθίσταντο. Κάκεῖνο δὲ ὑμῖν
φανερὸν εἶναι βούλομαι, ὅτι καὶ oi τότε ἱερεῖς μύρῳ
χριόμενοι, τὸ ἱερατεύειν ἐλάμϐανον (48). Ἐπειδὴ
τοίνυν κατὰ νόμον μύρῳ ἐχρίοντο βασιλεῖς τε (49)
καὶ ἱερεῖς, λαμπρῶς ήδη τὴν περιϐολὴν τῆς βασι-
λείας (50) καὶ ἱερατείας τοῦ Μονογενοῦς ἐκτίθεται ἡ
θεία Γ ραφὴ, ι Ὀσμὴ μύρων σου, ι λέγουσα, ι ὑπὲρ
πάντα τὰ ἀρώματα ι ὼς εἰπεῖν· Ὀσμὴ τῆς σῆς βασι-
λείας xiii. ἀρχιερωσύνης ὑπὲρ πάσας τὰς βασιλείας
καὶ άρχιερατείας· καθὼς ὁ Δανιήλ φησιν· ι Ἀναστή-
σει ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν, ἥτις ὑπερέξει πά-
σας τὰς βασιλείας τῆς γῆς· ι, καὶ, ι Σὺ ἱερεὺς εἱς
τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ, ι φησίν.
ι Ὀσμὴ μύρων sou,» φησὶν, ι ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώ-
ματα. ι Τὸ μύρον, ἁδελφέ, καθ’ δν τόπον ὑπάρχει,
ἐκεῖσε καὶ τὴν εὐωδίαν παρέχει. Χριστὸς δὲ τοίνυν
ἐν οὐρανῷ καλ⁸ γῇ καὶ θαλάττῃ πάντα περιέχων, τὴν
δεσποτείαν (51) αὐτοῦ καὶ βασιλείαν πάντη (52) καὶ
πανταχοῦ εὺωδιάζει. Λαμπρῶς δὴ καὶ ἐνταῦθα, καὶ
σφόδρα περιφανῶς ἡ τῶν θείων καὶ άποκρύφων μυ-
στηρίων ἐμπεφορημένη Γραφὴ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ
μεγάλου Βασιλέως ἀναδείκνυσι, λέγουσω
Δ¹. Μύρον ἐκκθωθέν ὄνομά σου, διὰ τοῦτο
νεάνιδες ἠγάπησάν σε, εῖλκυσάν σε ὀπίσω σου.
Δέγουσα δὲ ἡ θεία Γραφὴ, ι Μύρον ἐκκενωθέν
ὄνομά σου, ι Χριστὸν αὐτὸν ἐπονομάζει. Τὸ γὰρ μύ-
ρον εκκενούμενον δηλαδὴ είς χρίσιν (55) προχωρεῖ.
Ὅθεν καὶ τὸ ἱερατικὸν μύρον λέγεται χρίσμα. Καὶ oi
πρότερον βασιλεῖς τῷ μύρῳ χριόμενοι, βασιλεύειν
καθίσταντο. Ὅταν οὖν λέγει, ι Μύρον ἐκκενωθέν
δνομά σου, ι δύο ὑποσημαίνει τρόπους (54). Καθ-
άπερ γὰρ (55) μύρον ἐκηνωθέν οἷκον εὑωδιάζει· οὖ-
τω τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπὶ γῆς κατελ-
δόντος, καὶ τῆς οὐρανίου δυνάμεως ἐπὶ τοὺς ἀποστό-
⁸⁸ Dan. ιι, 44ς vn, 25. υ Psal. cx, 4.
ςέξζῗξπῗῖιθηάοηάα vox μελῳδῇ, quam habent
meum et Barb.
(47) Ἀδελφοί, reposui ad implendam lacunam
(υ) zeugma, reposui au implendam lacunam
nisi cod. et_ arber. ex veteri interprete, qui habet
ι Fratres cbarissimi. ι
(48) Barb. ἐλλάμδανον, qui saepe occurrit ineo
rugierror duplicaudi liquidas, ut'in cod. Vat. edit.
LXX, unde apparet quae tum fuerit pronuntiatio.
(49) Abest a Barber. vox τε.
(50) Quae interiacent in’ter duas voces βασιλείας
ει ἀρχιερατείαςίῑεευηι iu Barb. et in meo cod. Ea
Πνεῦμα τοιαῦτα μελῳδεῖ (46) τῷ Κυρίῳ ⁸ ἵν’ ἡμεῖς
τοιαύτης εὐωδίας αἰσθόμενοι, τὴν δυσωδίαν τῶν μυ-
σαρῶν ἁμαρτημάτων άποπτύσωμενο τὴν δὲ εὐωδίαν
τῆς τοῦ Χριστοῦ δικαιοσύνης εἰς ἑαυτοὺς ἀντλήσω-
μεν. ι Ὀσμὴ μύρων σου, ι φησιν, ι ὑπὲρ πάντα
ἀρώματα. ι Τὸ μύρον, ἀδελφοὶ (47), ἐπὶ βασιλικῆς
τε καὶ ἱερατικῆς ἀξίας τετάχθαι ἀπὸ τῶν ἁγίων ᾐσθή-
- μεθα Γραφῶν. Οὐκ ἄσημον γὰρ ὑμῖν δοκῶ τοῖς πο-
λυμαθέσιν, ὅτι οἱ ἐν ταῖς Γραφαῖς βασιλεῖς τῷ ἐλαίῳ
τῆς κρίσεως βασιλεύειν καθίσταντο. Κάκεῖνο δὲ ὑμῖν
φανερὸν εἶναι βούλομαι, ὅτι καὶ oi τότε ἱερεῖς μύρῳ
χριόμενοι, τὸ ἱερατεύειν ἐλάμϐανον (48). Ἐπειδὴ
τοίνυν κατὰ νόμον μύρῳ ἐχρίοντο βασιλεῖς τε (49)
καὶ ἱερεῖς, λαμπρῶς ήδη τὴν περιϐολὴν τῆς βασι-
λείας (50) καὶ ἱερατείας τοῦ Μονογενοῦς ἐκτίθεται ἡ
θεία Γ ραφὴ, ι Ὀσμὴ μύρων σου, ι λέγουσα, ι ὑπὲρ
πάντα τὰ ἀρώματα ι ὼς εἰπεῖν· Ὀσμὴ τῆς σῆς βασι-
λείας xiii. ἀρχιερωσύνης ὑπὲρ πάσας τὰς βασιλείας
καὶ άρχιερατείας· καθὼς ὁ Δανιήλ φησιν· ι Ἀναστή-
σει ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν, ἥτις ὑπερέξει πά-
σας τὰς βασιλείας τῆς γῆς· ι, καὶ, ι Σὺ ἱερεὺς εἱς
τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ, ι φησίν.
ι Ὀσμὴ μύρων sou,» φησὶν, ι ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώ-
ματα. ι Τὸ μύρον, ἁδελφέ, καθ’ δν τόπον ὑπάρχει,
ἐκεῖσε καὶ τὴν εὐωδίαν παρέχει. Χριστὸς δὲ τοίνυν
ἐν οὐρανῷ καλ⁸ γῇ καὶ θαλάττῃ πάντα περιέχων, τὴν
δεσποτείαν (51) αὐτοῦ καὶ βασιλείαν πάντη (52) καὶ
πανταχοῦ εὺωδιάζει. Λαμπρῶς δὴ καὶ ἐνταῦθα, καὶ
σφόδρα περιφανῶς ἡ τῶν θείων καὶ άποκρύφων μυ-
στηρίων ἐμπεφορημένη Γραφὴ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ
μεγάλου Βασιλέως ἀναδείκνυσι, λέγουσω
Δ¹. Μύρον ἐκκθωθέν ὄνομά σου, διὰ τοῦτο
νεάνιδες ἠγάπησάν σε, εῖλκυσάν σε ὀπίσω σου.
Δέγουσα δὲ ἡ θεία Γραφὴ, ι Μύρον ἐκκενωθέν
ὄνομά σου, ι Χριστὸν αὐτὸν ἐπονομάζει. Τὸ γὰρ μύ-
ρον εκκενούμενον δηλαδὴ είς χρίσιν (55) προχωρεῖ.
Ὅθεν καὶ τὸ ἱερατικὸν μύρον λέγεται χρίσμα. Καὶ oi
πρότερον βασιλεῖς τῷ μύρῳ χριόμενοι, βασιλεύειν
καθίσταντο. Ὅταν οὖν λέγει, ι Μύρον ἐκκενωθέν
δνομά σου, ι δύο ὑποσημαίνει τρόπους (54). Καθ-
άπερ γὰρ (55) μύρον ἐκηνωθέν οἷκον εὑωδιάζει· οὖ-
τω τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπὶ γῆς κατελ-
δόντος, καὶ τῆς οὐρανίου δυνάμεως ἐπὶ τοὺς ἀποστό-
⁸⁸ Dan. ιι, 44ς vn, 25. υ Psal. cx, 4.
ςέξζῗξπῗῖιθηάοηάα vox μελῳδῇ, quam habent
meum et Barb.
(47) Ἀδελφοί, reposui ad implendam lacunam
(υ) zeugma, reposui au implendam lacunam
nisi cod. et_ arber. ex veteri interprete, qui habet
ι Fratres cbarissimi. ι
(48) Barb. ἐλλάμδανον, qui saepe occurrit ineo
rugierror duplicaudi liquidas, ut'in cod. Vat. edit.
LXX, unde apparet quae tum fuerit pronuntiatio.
(49) Abest a Barber. vox τε.
(50) Quae interiacent in’ter duas voces βασιλείας
ει ἀρχιερατείαςίῑεευηι iu Barb. et in meo cod. Ea