PG 40, col. 49
ψυχή μου, ποῦ ποιμαίνεις, ποῦ κοιτάζεις ἐν με·
σημϐρίᾳ.
Ἐπειδὴ γὰρ προφητικῶς καὶ ἐν Δαεὶδ ἀποτυποῦ-
ται καὶ ὲν αὐτῇ τὸ ῥῆμα ⁸ ί Ἀγαπήσω σε, Κύριεο ἡ
ἰσχύς μου ο s xui. αὐτὴ δὲ κατηξιώθη προαγαπηθεῖσα
ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἀγαπῆσαι τὸν Κύριον, ὥς φησι
Παῦλος (99) · ‹ Οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν Θεὸν,
ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ παρέδωκεν ἐαυ-
τδν ὑπὲρ ἠ μῶν · s διὰ τοῦτο ἀγαπηθείσα ἁνταγαπᾷ
καὶ λέγει ο ι Ἀπάγγειλόν μοι, ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή
μου, ποῦ ποιμαίνεις, ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημϐρίᾳο s
τουτέστι · Κατὰ τὴν τοῦ πάθους ὤραν, ὅτε ἀπὸ ὥρας
ἕκτης ἕως ἐννάτης σκότος ἐγένετο, διὰ τοῦτο ι ποῦ
ποιμαίνεις, ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημϐρίᾳ, ι ἐν καὶ
ἀκμὴ (I) :06 καύσωνος τῶν πειρασμῶν. [106 κρυπτά-
ζεις, τοὺς σοὺς ἐάσας πειράζεσθαι ;
LT. Μήποτε γένωμαι ὡς περιϐαλλομένη ἐπ’
ἀγέλαις ἑταίρων σου.
Ὀπρ ἐστί· Μήποτε μετὰ τῶν αἱρέσεων γένωμαι
περιϐαλλομένη. Διὰ τοῦτο ἁνταποκρίνεται αὐτῇ (9.)
καὶ λέγει ·
ΙΖ’. Στ. ζ’. Ἐὰν μὴ γνῷς σεαυτὴν, ἡ καλὴ ἑν
γυναιξίν.
Ὅπερ ἐστίν· Ἐὰν μὴ γνῷς σεαυτὴν, οἵα ὑπῆρχες,
καὶ οἷα γέγονας. Καλὴν δὲ ἐν γυναιξὶ λέγει. Ἐν πά-
σαις γὰρ ταῖς αἱρέσεσι καί ταῖς συναγωγαῖς μόνη
καλὴ, οὐκ ἐξ ἑαυτῆς ἔχουσα τὸ κάλλος, ἀλλ’ ὲκ τοῦ.
ὡραίου κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων. Ἐν-
αποτυπώσας δὲ ἐν αὐτῇ τὸ ίδιον καλλος ὁ Μονογενὴς
διὰ :06 (5) λουτροῦ τῆς παλιγγενεσίας, χρησίμως
ἐγκαλεί αὐτῇ, καὶ λέγει ⁸ ι Ἐὰν μὴ γνῷς (4) σεαυ-
τὴν, ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν. ι
IH’. Ἔξελθε (5) ὲν πτέρναις τῶν ποιμνίων, καί
ποίμιιινε τὰς ἐρίφους σου.
Ἐὰν μὴ γνῷς, φησι, ποῦ ἧς, καλ⁸ ποῦ εἷ· ἐὰν μὴ
γνῷς τὸ κάλλος ὅπερ εἴληφας, t ἔξελθε ἐν πτέρναις
τῶν ποιμνίων. s Ἀπειλητικὸς ὁ λόγος, ἐπιτιμητικὸν
τὸ ῥῆμα. Ὅπου γὰρ ἀγνοία (6), ἐκεῖ καὶ ἐπιτιμία.
Ἐπειδὴ γὰρ προεῖπε ο ι Μήποτε γένωμαι ὡς περι-
ϐαλλομένη ἐπ’ ἀγέλαις ἑταίρων σου ο s ὅπερ ἐστι ·
Μηποτε κατᾶ τῶν αἱρέσεων ἀναμιγῶ· διὰ τοῦτε
ὥσπερ ἀπειλητικῶς ἐπιτιμᾷ αὐτῇ, καὶ λέγει· Ἐὰν
μὴ γνῷς σου τὸ κάλλος, ὅτι παρ’ ἐμοῦ αὐτὸ κέκτη-
σαι, t ἔξελθε ἐν πτέρναις τῶν ποιμνίων, καὶ ποί-
μιιινε τὰς ἐρίφους σου· s ’τουτέστιν⁹ Εἰ ἀναξίαν
“ Psal. xvu, i. ⁸⁸ lJoau. tv, 10. ⁸⁸ Epltes. v, 2. “ Psal. sLtv, 5.
(97) ΜειΙΙγιξιιιμπροστεταγμένα.
Ex Vallicl; nam 'Barb. et meus habent ἐπι-
τοιχει.
(99) imo Joannes.
(l)'Sic Vallicell; sed liarher. habet ἀγμῇ ’-ἰηόο
coniicio totum hunc locum sic legeudnm'fé'v καὶ
ἡ άκμη τοῦ καύσωνος τῶν πειξασμῶν. Ποῐῗ οὖν
κουπτάιειεποὺε σοὺς ἐάσας πειο ζεσθαι;
ἡρυπὲἀζειςβοὺς σοὺς ἐάσας πειράζεσθαι;
σημϐρίᾳ.
Ἐπειδὴ γὰρ προφητικῶς καὶ ἐν Δαεὶδ ἀποτυποῦ-
ται καὶ ὲν αὐτῇ τὸ ῥῆμα ⁸ ί Ἀγαπήσω σε, Κύριεο ἡ
ἰσχύς μου ο s xui. αὐτὴ δὲ κατηξιώθη προαγαπηθεῖσα
ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἀγαπῆσαι τὸν Κύριον, ὥς φησι
Παῦλος (99) · ‹ Οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν Θεὸν,
ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ παρέδωκεν ἐαυ-
τδν ὑπὲρ ἠ μῶν · s διὰ τοῦτο ἀγαπηθείσα ἁνταγαπᾷ
καὶ λέγει ο ι Ἀπάγγειλόν μοι, ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή
μου, ποῦ ποιμαίνεις, ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημϐρίᾳο s
τουτέστι · Κατὰ τὴν τοῦ πάθους ὤραν, ὅτε ἀπὸ ὥρας
ἕκτης ἕως ἐννάτης σκότος ἐγένετο, διὰ τοῦτο ι ποῦ
ποιμαίνεις, ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημϐρίᾳ, ι ἐν καὶ
ἀκμὴ (I) :06 καύσωνος τῶν πειρασμῶν. [106 κρυπτά-
ζεις, τοὺς σοὺς ἐάσας πειράζεσθαι ;
LT. Μήποτε γένωμαι ὡς περιϐαλλομένη ἐπ’
ἀγέλαις ἑταίρων σου.
Ὀπρ ἐστί· Μήποτε μετὰ τῶν αἱρέσεων γένωμαι
περιϐαλλομένη. Διὰ τοῦτο ἁνταποκρίνεται αὐτῇ (9.)
καὶ λέγει ·
ΙΖ’. Στ. ζ’. Ἐὰν μὴ γνῷς σεαυτὴν, ἡ καλὴ ἑν
γυναιξίν.
Ὅπερ ἐστίν· Ἐὰν μὴ γνῷς σεαυτὴν, οἵα ὑπῆρχες,
καὶ οἷα γέγονας. Καλὴν δὲ ἐν γυναιξὶ λέγει. Ἐν πά-
σαις γὰρ ταῖς αἱρέσεσι καί ταῖς συναγωγαῖς μόνη
καλὴ, οὐκ ἐξ ἑαυτῆς ἔχουσα τὸ κάλλος, ἀλλ’ ὲκ τοῦ.
ὡραίου κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων. Ἐν-
αποτυπώσας δὲ ἐν αὐτῇ τὸ ίδιον καλλος ὁ Μονογενὴς
διὰ :06 (5) λουτροῦ τῆς παλιγγενεσίας, χρησίμως
ἐγκαλεί αὐτῇ, καὶ λέγει ⁸ ι Ἐὰν μὴ γνῷς (4) σεαυ-
τὴν, ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν. ι
IH’. Ἔξελθε (5) ὲν πτέρναις τῶν ποιμνίων, καί
ποίμιιινε τὰς ἐρίφους σου.
Ἐὰν μὴ γνῷς, φησι, ποῦ ἧς, καλ⁸ ποῦ εἷ· ἐὰν μὴ
γνῷς τὸ κάλλος ὅπερ εἴληφας, t ἔξελθε ἐν πτέρναις
τῶν ποιμνίων. s Ἀπειλητικὸς ὁ λόγος, ἐπιτιμητικὸν
τὸ ῥῆμα. Ὅπου γὰρ ἀγνοία (6), ἐκεῖ καὶ ἐπιτιμία.
Ἐπειδὴ γὰρ προεῖπε ο ι Μήποτε γένωμαι ὡς περι-
ϐαλλομένη ἐπ’ ἀγέλαις ἑταίρων σου ο s ὅπερ ἐστι ·
Μηποτε κατᾶ τῶν αἱρέσεων ἀναμιγῶ· διὰ τοῦτε
ὥσπερ ἀπειλητικῶς ἐπιτιμᾷ αὐτῇ, καὶ λέγει· Ἐὰν
μὴ γνῷς σου τὸ κάλλος, ὅτι παρ’ ἐμοῦ αὐτὸ κέκτη-
σαι, t ἔξελθε ἐν πτέρναις τῶν ποιμνίων, καὶ ποί-
μιιινε τὰς ἐρίφους σου· s ’τουτέστιν⁹ Εἰ ἀναξίαν
“ Psal. xvu, i. ⁸⁸ lJoau. tv, 10. ⁸⁸ Epltes. v, 2. “ Psal. sLtv, 5.
(97) ΜειΙΙγιξιιιμπροστεταγμένα.
Ex Vallicl; nam 'Barb. et meus habent ἐπι-
τοιχει.
(99) imo Joannes.
(l)'Sic Vallicell; sed liarher. habet ἀγμῇ ’-ἰηόο
coniicio totum hunc locum sic legeudnm'fé'v καὶ
ἡ άκμη τοῦ καύσωνος τῶν πειξασμῶν. Ποῐῗ οὖν
κουπτάιειεποὺε σοὺς ἐάσας πειο ζεσθαι;
ἡρυπὲἀζειςβοὺς σοὺς ἐάσας πειράζεσθαι;