PG 40, col. 51
ὅτι ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς
Χριστὸς, ι κατὰ τὸν Ἀπόστολον. Εἶτα τὴν γενεὰν
αὐτῆς διηγησάμενος (22), καὶτὸν κόσμον ὅνπερ αὐτῇ
χαρίζεται ὁ νυμφίος, ἐπάγουσιν οἱ ἀπόστολοι·
KP. Στ. ι’. ὀμοιώματα χρυσίου ποιήσωμέν
σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργιφιου.
Ὁμοιώματα χρυσίου οὐχ ἕτερα οἶμαι εἶναι, ἀλλ’ ἢ
τούς ἁγίους μάρτυρας ο ἐπειδήπερ διὰ πυρὸς δοκιμα-
σθέντες, λαμπροτέραν ἐπεδείξαντο τὴν πίστιν. ι Ὡς
χρυσίον ι γὰρ, φησὶν, ι ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν
αὐτοὺς, καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο
αὐτούς. ι Ἵνα δὲ ἐκ τῆς ἀκολουθίας δειχθῇ, ὅτι περὶ
μαρτύρων λέγει, βλέπε τί ἐπάγει ’ ι Μετὰ στιγμάτων
τοῦ ἀργυρίου. ι Στίγματα γὰρ σαφῶς αἱ μάστιγες
καὶ aI βάσανοι τῶν ὑπὲρ Χριστοῦ πασχόντων δ καθώς
μοι μαρτυρεῖ κα)⁸ ὁ Παῦλος λέγων · ι Ἐγὼ γάρ τά
στίγματα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ
σώματί μου βαστάζω. ι Ἐπάγει δὲ ὁ λόγος’
KA’. Στ. ια’. Ἕως οὗ ὁ ,βασιλεὺς ἐν ἀνακλίσει
αὐτοῦ. .
Ἵνα είπῃ · Ἕως τῆς παλιγγενεσίας διὰ τῆς τῶν
γάμων εὐωχίας ἕως τότε τὰ ὁμοιώματα ταῦτα τοῦ
ἀργυρίου συνάγεται · τουτέστιν ’ Οἱ ὑπὲρ τῆς πίστεως
πάσχοντες, οὐ μόνον ἐν καιρῷ διωγμῶν διὰ βασάνων, C
ἀλλὰκαὶ ἐν καιρῷ εἰρήνης διὰ τοῦ τὴν στενὴν καὶ
τεθλιμμένην (25) ὁδὸν τρέχειν, καὶ ταῖς (24) πράξεσι
τοὺς μάρτυρας μιμεῖσθαι. Εἶτα ἀνταποκρίνεται ἡ
νύμφη, καὶ λέγει πρὸς τὸν νυμφίον ·
κε’. Νάρόος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ.
Ἐν τῷ γὰρ τὸν νυμφίον αὐτὸν εἰπεῖν περὶ τῶν
μαρτύρων, ἀνταποκρίνεται εὐχαριστοῦσα αὐτῷ, καὶ
λέγει· ι Νάρδος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ’ ι τουτ-
ἐστι (25) ° Σὺ ταῦτα τὰ ἀγαθὰ ἀπή ρξω. Διὰ γὰρ τῆς
νάρδου, τοῦ (Ξὸ) ἀλαϐάστρου τοῦ μύρου, περὶ οὗ ὁ Κύ-
ριος λέγει’ ι Ἅφετε, καὶ μὴ κόπους παρέχετε τῇ γυ-
ναικί· καλὸν γὰρ ἔργον εἰργάσατο εἰς ἐμὲ, ι καῖ’τὰ
ἑξῆς. Ὠσπερ οὖν ἅντιφωνοῦσα τῇ εὐχαριστίᾳ λέγει
ηινύμφη. -ἒύτρςΑμοι εὐωδίαν ἔδωκας τῶν μαρ- D
τύρων. ι Ἦ νάρδος ι γάρ ι ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ · ι
ὅπερ ἐστί’ Τὸ σὸν μαρτύριον, καὶ ἡ σὴ εὐωδία
προετρέψατο τοὺς μάρτυρας ὑπὲρ τοῦ παθεῖν · ἐπει·
δήπερ καὶ σὺ ἔπαθες ὑπὲρ ἡμῶν. Ἀπὸ δὲ τῆς άκο-
λῗιυθίας γινωσκέτω πᾶς τις τῶν λόγων τὴν ἁρμο-
ν ν. -
νιαν. -
κεῖν. Στ, ιϐ’. Ἀπόδεσμος τῆς στακτῆς ἀδελ-
φιϐός μου ἐμοί.
Εὐθὺς ὑπομιμνήσκει τὸ αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ τὸ στά-
⁸⁸ Gen. xxxvm, I8. ⁸⁸ IIebr. vn, M. ’° Sap. ιιι
(22)N_ominativus absolutus; neque idcirco hic
Iocus sollicitandus.
{13) Ίξεθλιμμένην. διιυιιιιιιε Ιεείεεε videtur τε·
τελειιυμένηῇῆθιιιῖι enim ι perfectam viam. ι
ςῖι)⁷Εξ)⁷ειιιίοειι. restitui ταῖς. Barb. habet καὶ
ταῦτα πράξεσι. .
Χριστὸς, ι κατὰ τὸν Ἀπόστολον. Εἶτα τὴν γενεὰν
αὐτῆς διηγησάμενος (22), καὶτὸν κόσμον ὅνπερ αὐτῇ
χαρίζεται ὁ νυμφίος, ἐπάγουσιν οἱ ἀπόστολοι·
KP. Στ. ι’. ὀμοιώματα χρυσίου ποιήσωμέν
σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργιφιου.
Ὁμοιώματα χρυσίου οὐχ ἕτερα οἶμαι εἶναι, ἀλλ’ ἢ
τούς ἁγίους μάρτυρας ο ἐπειδήπερ διὰ πυρὸς δοκιμα-
σθέντες, λαμπροτέραν ἐπεδείξαντο τὴν πίστιν. ι Ὡς
χρυσίον ι γὰρ, φησὶν, ι ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν
αὐτοὺς, καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο
αὐτούς. ι Ἵνα δὲ ἐκ τῆς ἀκολουθίας δειχθῇ, ὅτι περὶ
μαρτύρων λέγει, βλέπε τί ἐπάγει ’ ι Μετὰ στιγμάτων
τοῦ ἀργυρίου. ι Στίγματα γὰρ σαφῶς αἱ μάστιγες
καὶ aI βάσανοι τῶν ὑπὲρ Χριστοῦ πασχόντων δ καθώς
μοι μαρτυρεῖ κα)⁸ ὁ Παῦλος λέγων · ι Ἐγὼ γάρ τά
στίγματα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ
σώματί μου βαστάζω. ι Ἐπάγει δὲ ὁ λόγος’
KA’. Στ. ια’. Ἕως οὗ ὁ ,βασιλεὺς ἐν ἀνακλίσει
αὐτοῦ. .
Ἵνα είπῃ · Ἕως τῆς παλιγγενεσίας διὰ τῆς τῶν
γάμων εὐωχίας ἕως τότε τὰ ὁμοιώματα ταῦτα τοῦ
ἀργυρίου συνάγεται · τουτέστιν ’ Οἱ ὑπὲρ τῆς πίστεως
πάσχοντες, οὐ μόνον ἐν καιρῷ διωγμῶν διὰ βασάνων, C
ἀλλὰκαὶ ἐν καιρῷ εἰρήνης διὰ τοῦ τὴν στενὴν καὶ
τεθλιμμένην (25) ὁδὸν τρέχειν, καὶ ταῖς (24) πράξεσι
τοὺς μάρτυρας μιμεῖσθαι. Εἶτα ἀνταποκρίνεται ἡ
νύμφη, καὶ λέγει πρὸς τὸν νυμφίον ·
κε’. Νάρόος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ.
Ἐν τῷ γὰρ τὸν νυμφίον αὐτὸν εἰπεῖν περὶ τῶν
μαρτύρων, ἀνταποκρίνεται εὐχαριστοῦσα αὐτῷ, καὶ
λέγει· ι Νάρδος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ’ ι τουτ-
ἐστι (25) ° Σὺ ταῦτα τὰ ἀγαθὰ ἀπή ρξω. Διὰ γὰρ τῆς
νάρδου, τοῦ (Ξὸ) ἀλαϐάστρου τοῦ μύρου, περὶ οὗ ὁ Κύ-
ριος λέγει’ ι Ἅφετε, καὶ μὴ κόπους παρέχετε τῇ γυ-
ναικί· καλὸν γὰρ ἔργον εἰργάσατο εἰς ἐμὲ, ι καῖ’τὰ
ἑξῆς. Ὠσπερ οὖν ἅντιφωνοῦσα τῇ εὐχαριστίᾳ λέγει
ηινύμφη. -ἒύτρςΑμοι εὐωδίαν ἔδωκας τῶν μαρ- D
τύρων. ι Ἦ νάρδος ι γάρ ι ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ · ι
ὅπερ ἐστί’ Τὸ σὸν μαρτύριον, καὶ ἡ σὴ εὐωδία
προετρέψατο τοὺς μάρτυρας ὑπὲρ τοῦ παθεῖν · ἐπει·
δήπερ καὶ σὺ ἔπαθες ὑπὲρ ἡμῶν. Ἀπὸ δὲ τῆς άκο-
λῗιυθίας γινωσκέτω πᾶς τις τῶν λόγων τὴν ἁρμο-
ν ν. -
νιαν. -
κεῖν. Στ, ιϐ’. Ἀπόδεσμος τῆς στακτῆς ἀδελ-
φιϐός μου ἐμοί.
Εὐθὺς ὑπομιμνήσκει τὸ αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ τὸ στά-
⁸⁸ Gen. xxxvm, I8. ⁸⁸ IIebr. vn, M. ’° Sap. ιιι
(22)N_ominativus absolutus; neque idcirco hic
Iocus sollicitandus.
{13) Ίξεθλιμμένην. διιυιιιιιιε Ιεείεεε videtur τε·
τελειιυμένηῇῆθιιιῖι enim ι perfectam viam. ι
ςῖι)⁷Εξ)⁷ειιιίοειι. restitui ταῖς. Barb. habet καὶ
ταῦτα πράξεσι. .