PG 40, col. 521
ἄνθρωπος (70). Εἷς γάρ οὐδεὶς αὐτάρκης ἑαυτῷ πρὸς
ἅπαντα.
Δῆλον οὖν, ὡς αί πόλεις διὰ τά συναλλάγματα
καὶ τά μαθήματα συνέστησαν. Δύο δὲ τούτων (71)
πρεσϐείων ό ἄνθρωπος ὲξαιρέτων (72) ἔτυχε. Καὶ
γὰρ μόνος οὗτος συγγνώμης τυγχάνει μετανοῶν, καὶ
τὸ σῶμα τούτου μόνου θνητὸν δν άπαθανατὶξεται,
καὶ τοῦ μὲν σωματικοῦ, διὰ τὴν ψυχὴν, τοῦ δὲ dru-
χικοῦ, διὰ τὸ σῶμα. Μόνος γὰρ 6 ἄνθρωπος (75) τῶν
λογικῶν ἐξαίρετον ἔσχε τὸ συγγνώμης ἐν τῷ μετα-
νοεῖν 2ο ἀξιοῦσθαι. Οὔτε γὰρ δαίμονες, οὔτε ἄγγε-
λοι μετανοήσαντες (74) συγγνώμης ἀξιοῦνται. Καὶ
ὲν τούτῳ μάλιστα καὶ δίκαιος καὶ ἐλεήμων (75) 6
Θεὸς δείκνυται τε καὶ (76) λέγεται. Τοῖς μὲν γὰρ
ἀγγέλοις, μηδὲν ἔχουσιν ὲπανάγκασμα περιέλκον
είς ἁμαρτίαν, ἀλλ’ ἐλευθέροις οὖσιν ὲκ φύσεως τῶν
σωματικῶν παθῶν τε καὶ χρειῶν κα)⁸ ἡδονῶν, εἰκό-
τως οὐδεμία δίδοται συγγνώμη μετανοοῦσιν 6 δὲ
ἄνθρωπος, οὐ μόνον ἐστὶ λογικὸν, ἀλλὰ καὶ ζῶον.
ΑΞ δὲ χρεῖαι (77) τοῦ ζώου καὶ τὰ πάθη πολλάκις
περιέλκουσι τὸν λογισμόν. Ὅταν οὖν ἀνανήψας ἀπο-
τύγῃ μὲν ταῦτα, χωρήσῃ δὲ ἐπὶ τὰς ἀρετὰς, ἐλέου
δικαίου (78) τυγχάνει, τῆς συγγνώμης. Καὶ ὥσπερ
Υδιόν ἐστι τῆς οὐσίας αὐτοῦ τὸ γελαστικὸν, ἐπειδὴ
ιιαὶ μόνῳ τούτῳ πρόσεστι καὶ παντὶ (79) καὶ ἀεί °
οὓτως ὲν τοῖς κατὰ χάριν ἴδιον ἀνθρώπου παρὰ
πᾶσαν τὴν λογικὴν κτίσιν, τὸ διὰ τῆς μετανοίας (80)
ἀποδύεσθαι τῶν προημαρτημένων τὰς αἰτίας (81).
Kal. γάρ μόνῳ ἀνθρώπῳ τοῦτο δεδώρηται καὶ παντὶ
καί ἀεὶ παρὰ τὸν καιρὸς τῆς ὲγκοσμίου ζωῆς · μετὰ
δὲ τὸν θάνατον (82) οὐκέτι. Οὕτω δέ τινες καὶ τοὺς
ἀγγέλους (85) βούλονται μηκέτι μετὰ τὴν ἔκπτωσιν
VAB. LECT. ET ANIMADV.
cedunt inter homines. Alibi contractus notat. Sic
reddidit Vall.
mm ς’...ρηωιημ flamma... ⁸.....,....ι,.... ιι ι
ξυνοικίαν. Πολιτικὴν συνοικίαν, 1. λάς, loco πολλάῖιις, Μ. 1. Δί χρείαι τοῦ, ζώου καὶ
(67)- Ὡνσμᾼάᾳαμεγ. Ὠλκὸμασαν,Δ Α. 1, 2, et marg.
Ant. Mog, iv‘ ἐγγύθεν, Ι).’1. Major“ nostri nami-
narunt, Vall.
(68) Πόρῤωθεν τὰς ὡφελείας.11όῤῥωθεν τὰςᾼπαρ³
ἀλλήλων ὠφελείας, D. 1,’Δ. 1, 2. Mutua: habet Con},
D
invicem inter nos, Vall.
(69) Συναγελαοντικόν. Risibile, Vall. Γελαστικόν
prorsus alienum. Sed infra occurrit p. 20.
Ζῶονξ γέγονεν d ἀνθρ. Γέγονεν abest, D. 1.
(71)-Δύοᾼδέ τούτων. llic incipit cap. 5, lib. ι,
apud Con_._lndex estzrlDe pigerog'atiyis duabus ho-
minis, quibus prazditus' est. Reparari per pwniteng
tiam inanimo. Et corpus mertale tandemilieri
ὶέιιιηοιὲιιὲιε. Et de tinitioue hominisaddo, ideo,!,Vall.
τεο ι .
1‘20 οιο.
ῗῗὲἷιῖίὶξαιρέτως. ΑἘξαιρέτων, o. ι, ᾼ.1,2, et
marg. Ant. Consolationibu‘s prwcipuis, Con. Ac si
legerit, rrapapuet'wy. Πρεσϐεῖα sunt Vorztlge, Prw-
cipuaa dignitates, Val]. ο
mas at natales, van. ο
(lii) Μοξρος γὰρ όᾶνθρωπος. Ὀ abest, 0.1, Α. 5.
(74) Μεταγοῄσᾳντεξ. Μετενοήσαντο ἡ, Μ. 1, με·
τανοοῦντες, Α. 1, 2, et marg. Ant.
(ἐξ) [amicum καὶ ἐλεήμων. Ἐλεήιιων καὶ δί-
.t . . .
καιος, υ. ι.
Puncta Gn. XL.
ἅπαντα.
Δῆλον οὖν, ὡς αί πόλεις διὰ τά συναλλάγματα
καὶ τά μαθήματα συνέστησαν. Δύο δὲ τούτων (71)
πρεσϐείων ό ἄνθρωπος ὲξαιρέτων (72) ἔτυχε. Καὶ
γὰρ μόνος οὗτος συγγνώμης τυγχάνει μετανοῶν, καὶ
τὸ σῶμα τούτου μόνου θνητὸν δν άπαθανατὶξεται,
καὶ τοῦ μὲν σωματικοῦ, διὰ τὴν ψυχὴν, τοῦ δὲ dru-
χικοῦ, διὰ τὸ σῶμα. Μόνος γὰρ 6 ἄνθρωπος (75) τῶν
λογικῶν ἐξαίρετον ἔσχε τὸ συγγνώμης ἐν τῷ μετα-
νοεῖν 2ο ἀξιοῦσθαι. Οὔτε γὰρ δαίμονες, οὔτε ἄγγε-
λοι μετανοήσαντες (74) συγγνώμης ἀξιοῦνται. Καὶ
ὲν τούτῳ μάλιστα καὶ δίκαιος καὶ ἐλεήμων (75) 6
Θεὸς δείκνυται τε καὶ (76) λέγεται. Τοῖς μὲν γὰρ
ἀγγέλοις, μηδὲν ἔχουσιν ὲπανάγκασμα περιέλκον
είς ἁμαρτίαν, ἀλλ’ ἐλευθέροις οὖσιν ὲκ φύσεως τῶν
σωματικῶν παθῶν τε καὶ χρειῶν κα)⁸ ἡδονῶν, εἰκό-
τως οὐδεμία δίδοται συγγνώμη μετανοοῦσιν 6 δὲ
ἄνθρωπος, οὐ μόνον ἐστὶ λογικὸν, ἀλλὰ καὶ ζῶον.
ΑΞ δὲ χρεῖαι (77) τοῦ ζώου καὶ τὰ πάθη πολλάκις
περιέλκουσι τὸν λογισμόν. Ὅταν οὖν ἀνανήψας ἀπο-
τύγῃ μὲν ταῦτα, χωρήσῃ δὲ ἐπὶ τὰς ἀρετὰς, ἐλέου
δικαίου (78) τυγχάνει, τῆς συγγνώμης. Καὶ ὥσπερ
Υδιόν ἐστι τῆς οὐσίας αὐτοῦ τὸ γελαστικὸν, ἐπειδὴ
ιιαὶ μόνῳ τούτῳ πρόσεστι καὶ παντὶ (79) καὶ ἀεί °
οὓτως ὲν τοῖς κατὰ χάριν ἴδιον ἀνθρώπου παρὰ
πᾶσαν τὴν λογικὴν κτίσιν, τὸ διὰ τῆς μετανοίας (80)
ἀποδύεσθαι τῶν προημαρτημένων τὰς αἰτίας (81).
Kal. γάρ μόνῳ ἀνθρώπῳ τοῦτο δεδώρηται καὶ παντὶ
καί ἀεὶ παρὰ τὸν καιρὸς τῆς ὲγκοσμίου ζωῆς · μετὰ
δὲ τὸν θάνατον (82) οὐκέτι. Οὕτω δέ τινες καὶ τοὺς
ἀγγέλους (85) βούλονται μηκέτι μετὰ τὴν ἔκπτωσιν
VAB. LECT. ET ANIMADV.
cedunt inter homines. Alibi contractus notat. Sic
reddidit Vall.
mm ς’...ρηωιημ flamma... ⁸.....,....ι,.... ιι ι
ξυνοικίαν. Πολιτικὴν συνοικίαν, 1. λάς, loco πολλάῖιις, Μ. 1. Δί χρείαι τοῦ, ζώου καὶ
(67)- Ὡνσμᾼάᾳαμεγ. Ὠλκὸμασαν,Δ Α. 1, 2, et marg.
Ant. Mog, iv‘ ἐγγύθεν, Ι).’1. Major“ nostri nami-
narunt, Vall.
(68) Πόρῤωθεν τὰς ὡφελείας.11όῤῥωθεν τὰςᾼπαρ³
ἀλλήλων ὠφελείας, D. 1,’Δ. 1, 2. Mutua: habet Con},
D
invicem inter nos, Vall.
(69) Συναγελαοντικόν. Risibile, Vall. Γελαστικόν
prorsus alienum. Sed infra occurrit p. 20.
Ζῶονξ γέγονεν d ἀνθρ. Γέγονεν abest, D. 1.
(71)-Δύοᾼδέ τούτων. llic incipit cap. 5, lib. ι,
apud Con_._lndex estzrlDe pigerog'atiyis duabus ho-
minis, quibus prazditus' est. Reparari per pwniteng
tiam inanimo. Et corpus mertale tandemilieri
ὶέιιιηοιὲιιὲιε. Et de tinitioue hominisaddo, ideo,!,Vall.
τεο ι .
1‘20 οιο.
ῗῗὲἷιῖίὶξαιρέτως. ΑἘξαιρέτων, o. ι, ᾼ.1,2, et
marg. Ant. Consolationibu‘s prwcipuis, Con. Ac si
legerit, rrapapuet'wy. Πρεσϐεῖα sunt Vorztlge, Prw-
cipuaa dignitates, Val]. ο
mas at natales, van. ο
(lii) Μοξρος γὰρ όᾶνθρωπος. Ὀ abest, 0.1, Α. 5.
(74) Μεταγοῄσᾳντεξ. Μετενοήσαντο ἡ, Μ. 1, με·
τανοοῦντες, Α. 1, 2, et marg. Ant.
(ἐξ) [amicum καὶ ἐλεήμων. Ἐλεήιιων καὶ δί-
.t . . .
καιος, υ. ι.
Puncta Gn. XL.