PG 40, col. 526
uno ad omnia satis praesidii est.
Itaque perspicuum est, civitates propter commer-
cia et disciplinas esse constitutas. Est autem (ιω
plici hon0ris et muneris genere homo ali'ectus, quod
et ipse solus poenitentia veniam peccatorum impe-
trat, et ejus unius corpus, quamvis mortale et ca-
ducum , aeternum et immortale redditur: quorum
alterum, quod ad corpus pertinet, propter anitnum,’
alterum, quod ad animum , propter corpus conse-
cutus est. bolus enim homo inter omnia, quae ra-
.ione sunt praedita, habet hoc praecipuum, ut ejus
erratum paenitentiae coud‘onetur. Nam neque daemo-
nes, neque angeli, per paenitentiam delictorum ve-
niam impetrare pnssunl. ln quo maxime justus et
misericors Deus, et ostenditur, et dicitur. Nam an-
geli cum nullam habeant causam necessariam, qua!
ad peccandum imi‘iellat; sed natura omni affectione
corporis et inOpia et voluptate vacent, merito per
paenitentiam ad veniam aspirare non possunt. At
homo non modo rationis particeps, sed etiam ani-
mal est, et necessarii vita usus animalis, motusque
turbidi persaepe rationem attentant atque labefao
ctant. Quare , cum ad sanitatem redit, et, decli-
natis turbulentis animi motionibus, virtutem com-
plectitur,justa illi misericordia , id est venia, tri-
buitur. Atque, ut proprium ejus naturae ridere est;
nam et soli adest, et omni, et semper: ita ln rebus,
non natura: lege, sed Dei erga nos beneficio consti-
tutis, proprium est hominis, pra: omnibus, quae ra-
tione sunt praedita, ut per paenitentiam omni culpa
liberetur. Nam soli homini, et omni, et semper,
(76) Δεικγυταί τε και. Τε abest, D. 1, A. 1, 2..
H'('77I') Al δὲ χρείαι. Δί δὲ χρεῖαι, D. 1.~ Mox πολ..
- ω... mm... - ιι λ n κ ..μιη -..η ης-.. ---τι
τά πάθη πολλὰ (ἰηιεὶιίεθηὲστὶ) ’ἰαὶ περιέλκ., Δ. 3.
Sic fortasse voluit etiam M. 1.
(78) Ἐλεοῦς (sic. voluit ἐλέους) δικαίου. Ἐλέου
δικαίου, 1). 1, AJt, 2. Ea: misericordia juate potitur
venit}. Con. ATuyxav’atv, μετανοίας συγγνώμης, Μ. 1.
(79) Πρόσεσξι, καί παντί. Καί abest, Α. 1,
punctis natatum, A. 2.
ᾼιὰ τῆς μετανοίας. Τῆς abest, Α. 2.
8|) ’Movléwflm ζῶν πρὸημαρτημένων τῆς
αἰτίαρὲ Ἀτιοδύεσθαι τῶν προημί τάς αίτίας, Α. ἰ,
2, 5. Τὰς αἰτίας habet etiam D'. 1. Exui, Con. Οτικέ-
sqs_exuere,_ Yall. Mox, τούτῳ δεδώρηται, Α. 2. Τὰς
αἰτίας ἀπολύεσθαι habet D'ionysflluiiCarn. t. tt,
p. 87, ν. 15; Maximus Tyr. p.198. Sed nec minus
usitatum est ἀποδύεσθαιτὴν αἰτίαν, τὰ ἐγκλήματα.
Vide Alciphr. p. ξιιμ tjhr'ysom. De sacerdot.'p. 70.
Atque ita infra Νεηιθεὶιιείι). 61. Τῆς αίτίας etiam
habere locum potest, si ἀπολύεσθαι passive acci-
piatur. lsocrat. p. 7, σεαυτὸν αἰτίας αἰσχρᾶς ἀπο-
λύειν, etp. 105,’ἁπολύειν τινὰ τῶν ἁμαρτιῶν.
D (:32) Μετὰ δὲ θάνατον. Μετὰ es τὸν θάνατον,
Καὶ τοὺς ἀγγέλους. Καὶ τοῖς ἀγγέλοις, Α.
17
J
Itaque perspicuum est, civitates propter commer-
cia et disciplinas esse constitutas. Est autem (ιω
plici hon0ris et muneris genere homo ali'ectus, quod
et ipse solus poenitentia veniam peccatorum impe-
trat, et ejus unius corpus, quamvis mortale et ca-
ducum , aeternum et immortale redditur: quorum
alterum, quod ad corpus pertinet, propter anitnum,’
alterum, quod ad animum , propter corpus conse-
cutus est. bolus enim homo inter omnia, quae ra-
.ione sunt praedita, habet hoc praecipuum, ut ejus
erratum paenitentiae coud‘onetur. Nam neque daemo-
nes, neque angeli, per paenitentiam delictorum ve-
niam impetrare pnssunl. ln quo maxime justus et
misericors Deus, et ostenditur, et dicitur. Nam an-
geli cum nullam habeant causam necessariam, qua!
ad peccandum imi‘iellat; sed natura omni affectione
corporis et inOpia et voluptate vacent, merito per
paenitentiam ad veniam aspirare non possunt. At
homo non modo rationis particeps, sed etiam ani-
mal est, et necessarii vita usus animalis, motusque
turbidi persaepe rationem attentant atque labefao
ctant. Quare , cum ad sanitatem redit, et, decli-
natis turbulentis animi motionibus, virtutem com-
plectitur,justa illi misericordia , id est venia, tri-
buitur. Atque, ut proprium ejus naturae ridere est;
nam et soli adest, et omni, et semper: ita ln rebus,
non natura: lege, sed Dei erga nos beneficio consti-
tutis, proprium est hominis, pra: omnibus, quae ra-
tione sunt praedita, ut per paenitentiam omni culpa
liberetur. Nam soli homini, et omni, et semper,
(76) Δεικγυταί τε και. Τε abest, D. 1, A. 1, 2..
H'('77I') Al δὲ χρείαι. Δί δὲ χρεῖαι, D. 1.~ Mox πολ..
- ω... mm... - ιι λ n κ ..μιη -..η ης-.. ---τι
τά πάθη πολλὰ (ἰηιεὶιίεθηὲστὶ) ’ἰαὶ περιέλκ., Δ. 3.
Sic fortasse voluit etiam M. 1.
(78) Ἐλεοῦς (sic. voluit ἐλέους) δικαίου. Ἐλέου
δικαίου, 1). 1, AJt, 2. Ea: misericordia juate potitur
venit}. Con. ATuyxav’atv, μετανοίας συγγνώμης, Μ. 1.
(79) Πρόσεσξι, καί παντί. Καί abest, Α. 1,
punctis natatum, A. 2.
ᾼιὰ τῆς μετανοίας. Τῆς abest, Α. 2.
8|) ’Movléwflm ζῶν πρὸημαρτημένων τῆς
αἰτίαρὲ Ἀτιοδύεσθαι τῶν προημί τάς αίτίας, Α. ἰ,
2, 5. Τὰς αἰτίας habet etiam D'. 1. Exui, Con. Οτικέ-
sqs_exuere,_ Yall. Mox, τούτῳ δεδώρηται, Α. 2. Τὰς
αἰτίας ἀπολύεσθαι habet D'ionysflluiiCarn. t. tt,
p. 87, ν. 15; Maximus Tyr. p.198. Sed nec minus
usitatum est ἀποδύεσθαιτὴν αἰτίαν, τὰ ἐγκλήματα.
Vide Alciphr. p. ξιιμ tjhr'ysom. De sacerdot.'p. 70.
Atque ita infra Νεηιθεὶιιείι). 61. Τῆς αίτίας etiam
habere locum potest, si ἀπολύεσθαι passive acci-
piatur. lsocrat. p. 7, σεαυτὸν αἰτίας αἰσχρᾶς ἀπο-
λύειν, etp. 105,’ἁπολύειν τινὰ τῶν ἁμαρτιῶν.
D (:32) Μετὰ δὲ θάνατον. Μετὰ es τὸν θάνατον,
Καὶ τοὺς ἀγγέλους. Καὶ τοῖς ἀγγέλοις, Α.
17
J